Te fundit
Një takim mes tragjedisë dhe komedisë
25 Gusht 2025, 09:24Blog
TEMA
Nga Dritan Hila
Në të vërtetë asnjë komedi nuk ka në tragjedinë e ukrainasve dhe rusëve. Qindra mijëra të rinj të vrarë, të gjymtuar e të sakatuar tashmë mbushin qytetet dhe varrezat e të dy vendeve. Çuditërisht, media, në vend se të na bënte më të prekshme luftën, e ka bërë të na ngjajë si një film ku personazhet ngjallen prapë. E mbase kjo e ka bërë që edhe komedia e protagonistëve që shfaqet si në një film të humorit të zi të vëllezërve Cohen, të ngjajë më e pranueshme.
Të rreshtuar në karrige përpara tavolinës së shefit të Shtëpisë së Bardhë, ku secili prej tyre kishte marrë nga një shpullë në deklaratat e Trump, Evropa nuk kishte asgjë të përbashkët me atë të 80 viteve më parë. Franca e përfaqësuar nga Macron, nuk ka asgjë të përbashkët me De Golin. 80 vite më parë, megjithëse e poshtëruar dhe pushtuar nga Gjermania, edhe pse një pjesë e saj bashkëpunoi me nazizmin madje anglezët ishin kujdesur të fundosnin flotën e saj, megjithëse figura të saj si Peten dhe Darlan kishin bashkëpunuar me armikun, aleatët i dhanë gjithë respektin e mundshëm Francës. Madje një tjetër amerikan me prejardhje gjermane, Ajzenhauer, që më vonë do të behej paraardhës i Trump, u kujdes që në Paris të futeshin të parët trupat e gjeneralit De Gol.
Kur gjermanet po nënshkruanin aktin e kapitullimit, feldmarshalli Jodl iu drejtua përfaqësuesit francez me ironi: Edhe ju na paskeni mundur ne?!
Por kjo nuk i pengoi amerikanët që Francën ta trajtonin si të barabartë duke qenë të vetëdijshëm se pavarësisht madhësisë apo kontributit të një vendi, respekti dhe besnikëria janë vlerat që çmohen.
Disa prej vendeve që përpara 80 vitesh ishin në kampe të kundërta, në Uashington ndodheshin në të njëjtën tryezë. Meloni përfaqësonte Italinë të cilën dikur aleatët u kujdesën që mos ta fusnin në një gijotinë me Gjermaninë. Pasardhësja e Musolinit gjendej në një krah me atë të Rusveltit. Ironi e fatit dhe tregues se aleancat gjithmonë janë fluide.
Pasardhësi i Denitz ishte aty ku përpara 80 vitesh asnjë nuk do ta mendonte: Në zyrën Ovale. Por gjeneralët e mundur gjermanë në momentet e kapitullimit pretendonin më shumë paritet dhe respekt se pasardhësit e tyre Mertz dhe Von der Leyen.
Për fat nuk mungonte Zhelenski, fati i popullit të së cilit ngjan aq shumë me atë të polakëve të luftës së dytë të cilët dhanë një kontribut të pashoq në tokë dhe ajër për të mbrojtur Britaninë dhe çliruar Italinë e që në fund iu dhanë në pjatë Stalinit. Vetëm se aktori i dikurshëm komik po luante aktin e fundit të një drame për popullin e tij pa qenë i ndërgjegjshëm për rolin. Por të paktën ndryshe nga polaket e dikurshëm, këtij i dhanë një karrige.
Natyrisht që mungonte pasardhësi i Stalinit, i cili edhe ai pavarësisht se do aq shumë që t’i ngjajë, më tepër është një surrogato e tij. Gjeneralët e Putinit kanë 3 vjet e gjysmë për të pushtuar aq tokë e fshatra, sa gjeneralët e gjeorgjianit avanconin në një ditë. E megjithatë ka gjithë admirimin e Trump. I cili nëse do kishte takuar ndonjëherë gjeorgjianin e frikshëm, me siguri do ishte ekzaltuar.
Dhe në fund mbreti i shfaqjes, Trump. Asnjë paraardhës i tij nuk do t’i trajtonte aleatët me aq mospërfillje dhe t’i bënte të pavlerë, pasi thënë shqip, më thuaj me kë rri të them se cili je. Trump u kujdes që në qendër të vëmendjes të ishin batutat e tij dhe jo problemet; shfaqja dhe jo thelbi. Më shumë sesa një zgjidhje për luftën, takimi i Uashingtonit ishte një tubim që të kujton se sot ata që udhëheqin kombet janë produkt i shout, i marrëdhënieve me publikun, i medias, i sipërfaqes dhe jo thelbit, i perceptimit publik dhe jo përmbajtjes.
Dhe si të tillë e kanë vështirë të bëjnë zgjidhje të guximshme dhe afatgjata siç ishte ajo mes aleatëve në Luftën e Dytë, apo projekte si BE dhe NATO, të cilat i dhanë botës formë për 100 vitet që erdhën. Ajo qe mbetet të shpresojmë është që historia, ashtu si natyra, t’i gjejë vetë ekuilibrat e saj, me rrugë që shpeshherë janë të mistershme, sikurse janë punët e Zotit. (Dritare.net)
8 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Si gjithmonë , një shkrim brilant i Dritan Hilës !
Franca e Macronit eshte shume me larte ekonomikisht e ushtarakisht se Franca e De golit e poshteruar nga gjermanet ne 1940. Trampi e ekipi i tij nuk e duan Evropen e kete e kane shprehur publikisht. Evropa e di e vazhdon me qetesi ti kerkoi bashkepunim SHBA e vazhdon rrugen e saj te sovranitetin sa ekonomik e aq ushtarak. Ukrahina eshte ne hall me agresionin Rus e duhet mirekuptuar, gjithsesi ata kane nje armik rusine e kane mbeshtetjen ushtarake si te SHBA e Evropes pra jane shume larg te krahasuarit me Polonine e luftes se dyte boterore. Ushtria Rusia eshte qesharake ne arritje po te krahasohet me ushtrine gjermane te luftes se dyte boterore qe per nje vit pushtoi Evropen nga Mesdheu ne Detin Balltik. Takimi ne SHBA sado te na pelqeje apo jo ne fakt eshte nje takim i fuqive boterore qe po percaktojne si perhere fatin e Botes.
O Hila per ty vetem Rama eshte paratoje kete e dime. Le nam
Nuk le Lider global pa goditur o Hila....kuptohet pervec Putin e Lukashenko....keta perendimoret qe u ofrojne qytetareve te vet sherbime super te mira ne shendetesi, mjedis e kudo nuk i honeps fare. Ashtu te keqen si na ka mesuar partia. Per ty bota eshte Vlora...pak a shume si Haxhi Qamili.
O Hile, o idiot Dy jane opsionet 1. Lufte is e do perfshije gjithe evropen 2. Diplomacine qe po ndjek Trump qe megjithese nuk eshte me e mira mbetet prape diplomaci Cilen zgjedh ti krric?
Idioti i pidhit të satëme , qen bir qeni , ti vlen sa një mut i Hilës .
Shkrime si ky i Dritan Hiles na e zbukurojne diten me vertetesine vet.!
Jam plotesisht dakort me analizen qe i bene me perjashtim te nje fraze jo te goditur :"Më shumë sesa një zgjidhje për luftën, takimi i Uashingtonit ishte një tubim që të kujton se sot ata që udhëheqin kombet janë produkt i shout, i marrëdhënieve me publikun, i medias, i sipërfaqes dhe jo thelbit, i perceptimit publik dhe jo përmbajtjes", duke anashkaluar perandorine qe po sundon sot boten jo me luftra e pushtime vendesh,por me ekonomi,politike dhe prosperitet qe per ironi te mbetjeve nuk permendet e qe quhet Rep.Pop. e Kines,ose perandoria e re qe po sundon e do te sundoje boten jo me luftra ,por me vizion e hapa te sigurte per njerezimin.