Nga Çapajev Gjokutaj
Sara më zbukuroi mëngjesin. Nëse do më pyesnit kush është Sara, vështirë se do ju jepja ndonjë pergjigje të hajrit. Nuk e njoh, e hasa rastësisht sot në një nga emisionet radifonike të mëngjesit, nderkohë që po i jepja makinës për të vajtur në një qendër tregtare.
E pyetur nga drejtuesi i emisionit, Sara shpjegonte se ishte gjimnaziste dhe ndiqte shkollën në Hollandë. Aplikova në një konkurs për të nxitur jetën në komunitet dhe fitova. Projekti është i thjeshtë, me një mbështetje modeste financiare duhet të ndihmoj krijimin e një dhome argëtimi në spitalin onkologjik të QSUT.
Nga rasti i babit, vazhdoi, kam mësuar se, për një të sëmurë me kancer s’ka rëndësi vetëm mjekimi, por edhe gjëndja e tij shpirtërore. Dua të ndihmoj sadopak për këtë, përfundoi duke grishur dëgjuesit ta njoftonin nëse dëshironin të dhuronin libra, lojra tavoline, videolojra etj.
Një vajzë fare e re, mendova, siguron një grusht paresh, i sjell në atdhe dhe harxhon edhe një pjesë të pushimeve verore për t’u ardhur në ndihmë disa njerëzve që s’i njeh personalisht.
S’është ndonjë gjë e madhe, do të thoshte ciniku, dhe patjetër që do kishte të drejtë. S’është e madhe, po është e bukur si një lule lëndine dhe të bën të ndihesh mirë.
Kjo pranëvenia ‘e madhe - e bukur’, s’di pse më solli në mend Bertold Brehtin, kur thoshte ‘mjerë ai popull që ka nevojë për heronj’.
Nuk më kujtohej konteksti ku shkrimtari e ka thenë, ndaj nisa të vras mendjen: ç’mesazh ka dashur të na përcjellë?
Mjerë ai vend që i ka heronjtë të paktë, ndaj ndjen nevojën e tyre? Apo mjerë ai vend që dërdëllis për hallet pafund dhe e pret shpëtimin nga heronj kordhëtarë e të jashtzakonshëm?
Ja sa bote te 'gjere" ka ky cobani mongoloid nga Kuci... kjo eshte mender "elita" qe i ka ngelur dhe i eshte imponuar ketij vendi
Ik e ftof ythen gjekundi. Sa per mongolidet pyet njehere nga shpia. Te fala shume mamit.
Pyet njehere nga shpia he xhan para se te shkruash. Te fala sateme.
Ja dhe kucjotet "ne seder" hahaha, po c'te pyese goca ky duket ne surrat
Shume e goditur. Nje shkrim I shkurter, me nje mesazh te madhe per jeten.
Dikur,ne Arna-Mutistan,lulet i hanin gomeret,tani ato vazhdojne ti djegin dhe rafshojne shpellaret,katundaret dhe trutharet.
Na jep mesazhin e qartë se heronjtë janë midis nesh, thjesht duhet tu japim hapësirë që të evidentojnë aftësitë e tyre. Shkrim i përkryer!
Moj Mira,qenke idjote,se çfarë ka në atë shkrim aq të bukur,të ofendosh gazetarin vetëm idjot si puna jote e dinë.
Bën Sara ! Dëshmon , Dëme e naze ! Pakujdesinë ! Heronjtë heshtin , presin dikush t'i bëjë , me përkujdesje heronj .
Shkrim i spikatur. Humanizmi i Sarës është mbreslënës dhe duhet mbështetur. Përsa i përket shprehjes së Brehtit, mendoj se shqiptarët nuk duan heronj, pasi ata vazhdojnë të kenë mentalitetin e Bajraktarit.
Nga eshte Sara ,,,ky emer ska qen ne ballkan me par ,,,