
Migjeni ishte shpresa e një populli përpara Ismail Kadaresë. Migjeni qe shkrimtari dhe poeti më premtues, më zëfortë, më i njohur e më i dashur përpara se sëmundja e rëndë e tuberkulozit ta merrte.
Novelat e qytetit të veriut dhe Vargjet e lira janë më së shumti vinjeta që rrëfejnë skamjen njerëzore që ishte reale në Shqipërinë e paraluftës, një skamje që vinte nga abuzimet e Zogut dhe zogistëve.
Migjeni ishte një shkrimtar i cili para se të shkruante kishte lexuar, dhe kishte lexuar shumë, ai u diplomua në shkollat më të mira të rajonit dhe bartte një kulturë të përgjithshme të jashtëzakonshme.
Për moshën e tij dhe në moshën e tij, Migjeni, ndryshe Millosh Gjergj Nikolla, ishte një poet i realizuar sa shumë poetë bashkëkohorë shqiptarë sot do të ëndërronin të ishin, të mbërrinin në bukurinë dhe forcën e vargut të tij.
Migjeni ishte ateist dhe revolucionar, nuk ishte një shkrimtar normal që në mënyrë romantike i këndonte dashurisë apo bregoreve, ishte një poet, që çuditërisht do të themi më shumë se ngjante me një prozator europian, me Viktor Hygonë.
Dhe, vërtet, influence e “Të mjerëve” rezonon përgjatë prozës migjeniane dhe i jep asaj një tis europian. Por a mund të thuhet se Migjeni shkroi pak. Migjeni shkroi pak dhe me thelb për t’u bërë ndërgjegjia e një kombi të sëmurë mes një Ballkani që si gjithmonë ishte një bordello në flakë.
Migjeni është një penë që do i mungojë për një kohë të gjatë letërsisë shqipe. Nje emër vërtet i madh për një popull të vogël.
"Migjeni ishte shpresa e një populli përpara Ismail Kadaresë." Absolutisht e vertete. Fatkeqesi qe vdiq aq i ri.
Atehere nuk kish vaksina dhe semundjet erenda benin kerdine jo vetem ne Shqiperi por dhe ne mbare Boten …gjithsesi mbetet nje poet madheshtor qe shqitaret do ta kujtojne per shekuj e shekuj me radhe …
Migjeni, poet i mjerimit, me penën e mjerimit përshkroi mjerimin e të mjeruarve.
Franz Kafka shqiptar
Migjeni nuk merret per etalon. Shendeti i tij i shkatrruar kur dridhej dhe ne vere, le pastaj dimrin. Ai ja m'veshi kohes gabimisht, te keqen qe ulsonte ne mushkerite e tij. nganjehere i turrej dhe Zotit. ne te dy pikat ju pelqeu komunisteve. Te jetonte e ta kishte marre qumeshtin me tollona(recet) do kish vrare sekretarin e Partise. Kadare nje problematike me syze i shikonte gjerat e shtrembera drejt, e te drejtat shtrember. Per Kadaren nuk e dime a ishte e mete e syve a po e mendjes!? demokracia provoi qe e njejta semundje e shoqeroi kur ndryshoi dhe sistemi. Nuk kuptonte çishin firmat piramidale, pse ngriu pamvarsia e Kosoves dhe si nje baba i bektashizmes fliste do fjale qe nuk u kuptuan dhe ne Demokraci. Perfundimisht nje sarraf komuniste me te meta te pa riparueshme. Lindi si nje mysliman i denje bektashi dhe vdiq si nje katolik mashtrues, shoqeruar nga Kryqi i Nene Terezez. Shkoje ne ate bote me kryqin e shenjtores shqiptare duke lene rrugen e hapur per nje çmim Nobel pas vdekjes. AMEN