Pohime dhe anatema

Një prej mendimtarëve më anormalë, më të çuditshëm, të Evropës, është dhe Emil Cioran, mendimtari i dëshpërimit, netëve me shi dhe vetëtimave. Ciorani është një prej të përjashtuarve të historisë së filozofisë. Ai lindi në Rumani për tu vetëvrarë më pas, duket sikur e gjithë jeta e tij ishte një flluckë sapuni.

Ciorani preferonte aforizmat, të menduarit e shpejtë dhe në këmbë, ashtu si prekursori i tij më i famshëm Friedrich Nietzsche. Ciorani është një mendimtar i absurdit dhe njëherësh, një pesimist i pakorrigjueshëm i gjendjes njerëzore.

Këtë gjendje njerëzore, ndryshe nga Kamyja që preferon ta shohë me një buzëqeshje, ai e sheh si fatale, si të ishim parazitë të zotit, sikur nuk ka asgjë metafizike te jeta njerëzore përveç bezdisë që i sjellim krijuesit.

Lufta e ndikoi shumë Cioranin, ai mendonte se vdekja ishte shërimi nga egoja e stërmadhe që e kishte kapluar njerëzimin, ai mendonte se vdekja do e shëronte njeriun e tij nga egoja.

Përpjekjet e njeriut për të përmirësuar jetën e vet përmes teknologjisë ai i shihte si të kota. Edhe artin e shihte si të kotë. Cioran ishte një njeri që kishte hequr shumë dhe ishte njëkohësisht një shpirt i vjetër, një shpirt jashtë kohës së tij.

Edhe te librat e tij të tjerë ai përpiqet të luftojë murtajën komuniste, murtajën revolucionare të të dy krahëve. Ai idolizon De Mestrin pikërisht për pikëpamjet e tij konservatore. Cioran vë bast për natyrën më të keqe të njeriut.

Cioran nuk është një idhujtar i të keqes, ai mendon se njeriu është dru i shtrembër në pemën e historisë. Cioran nuk lufton injorancën, ai do njeriun e madh, jo njeriun e ndritur. Për të terri i arsyes është një cep i këndshëm për të lexuar qoftë dhe pa zjarr.

Cioran është një poet i dëshpërimit, ashtu si Dostojevski, por nëse Dostojevski e gjen shpëtimin e shpirtit te njeriu dhe zoti, ose vetëm te zoti në disa raste, Cioran nuk beson te konceptet si shpëtimi. Cioran ngjan në disa mënyra me Cvajgun, por nga forma e mendimit të tyre divergojnë. Cvajgu ishte një shkrimtar i romanit, Cioran ishte poet. Poet i absurdit, prandaj dhe libri i tij “Pohime dhe anatema” nga “Zenit” duhet lexuar. Libri është përkthyer nga një njeri që bën punë të mira, shkrimtari dhe përkthyesi Balil Gjini.

“Souvenir” recital melodik në Universitetin e Arteve, me Ina Kosturin dhe Manjola Trebickën

11:55 Kulturë

Fjala në vendin tim

11:08 Kulturë

Trashëgimia gjuhësore e Tiranës, mes globalizmit dhe teknologjisë

10:55 Kulturë

Aktori Bujar Kapexhiu prezanton dy libra të rinj-Librat përfshijnë poezi humoristike dhe satirike

09:54 Kulturë 7 komente

“Fraktura 2025”, ekspozita në muzeun “Shtëpia me Gjethe”

09:03 Kulturë 3 komente

Manet: Do të doja ta lexoja tani shkrimin e mrekullueshëm që do të bëni për mua sapo të vdes...

22:18 Kulturë

Çka thoshte poeti i njohur, Frederik Rreshpja, për Prishtinën?

21:17 Kulturë 1 koment

Pushtoi zemrat e shqiptarëve/ Ja kush e krijoi këngën "Mora fjalë" (Video)

20:16 Kulturë

Borges: Politikanët nuk i respektoj! Janë të paturpshëm!

19:15 Kulturë

“Pritshmëritë e mëdha” dhe pesha morale e suksesit, në një kryevepër të Charles Dickens

19:02 Kulturë