“Nuk e kam harruar vrasjen e Martin Canit” - Rama prezanton ‘Smart City’: Do të mundësojë që parandalimi të ngrihet në një nivel tjetër

16 Korrik 2026, 14:40Sociale TEMA
“Nuk e kam harruar vrasjen e Martin Canit” - Rama prezanton

Prezantimi i projektit “Smart City” nga kryeministri Edi Rama vjen si një reagim sistemik ndaj vrasjes tragjike të nxënësit Martin Cani, një ngjarje që ai deklaroi se nuk e ka harruar.

Rama u shpreh se ky mekanizëm i sofistikuar teknologjik do të ngrejë parandalimin e krimit në një nivel tjetër për të mbrojtur fëmijët e rrezikuar. Gjatë fjalës së tij, kreu i qeverisë nuk kurseu as kritikat ndaj politizimit ekstrem dhe spekulimeve mediatike që pasuan tragjedinë te shkolla “Fan Noli”.

"Të gjithë e kanë harruar vrasjen tragjike të një nxënësi të shkollës “Fan Noli”, e cila tronditi mbarë vendin dhe krijoi një situatë me versione të ndryshme të ngjarjes, me politizimin ekstrem të vdekjes dhe me gazetarinë e gjakut.

Ndërkohë që, Policia e Shtetit, Ministria e Arsimit dhe qeveria u vunë në shënjestër të spekulimeve, akuzave, sajesave e fabrikimeve, të cilat zgjatën jo pak dhe torturuan jo vetëm familjarët, por edhe gjithë opinionin publik, unë nuk e kam harruar, siç e harruan të gjithë ata që abuzuan deri në fund me atë tragjedi.

E kujtoj çdo ditë duke ndjekur këtë projekt, që është përgjigjja jonë ndaj asaj tragjedie.

Një shtet nuk matet me çdo gjë që ndodh, sepse edhe në shtetet më të zhvilluara, me sistemet më të sofistikuara administrative, ka raste kur ndodhin ngjarje që trondisin mbarë opinionin publik. Por një shtet matet me mënyrën se si reagon.

Reagimi ynë në këtë rast është një reagim sistemik, i cili, edhe në nderim të kujtimit të një viktime të pafajshme, do të mundësojë që shumë fëmijë, të cilët potencialisht mund të jenë një ditë të rrezikuar, të mos kenë asnjë pasojë, pikërisht sepse ky reagim do të lërë pas një mekanizëm të sofistikuar teknologjik, që do të harmonizojë përpjekjet e institucioneve me aftësitë e inteligjencës artificiale.

Kësisoj, do të mundësohet që parandalimi të ngrihet në një nivel tjetër. Keni nisur me zemrën e projektit, që është siguria në shkolla”, tha Rama.

2 Komente

  1. A
    Aron

    Filloje demagogjine ky dhe ne fund nuk thote asgje.

    Përgjigjjuni
    1. D
      Demokracia

      Te dashur qytetare shqiptare. Jepini femijeve tuaj te lexojne Demokracia ne Amerike e Alexis de Tocqueville. Lexojeni dhe vetë! Edukojini femijet tuaj sapo hyjne ne shkolle te mesme. Te kuptojne si duhet te jete nje vend dhe cfare duhet te kene parasysh qytetaret. Nëse do ta përmblidhja "Demokracia në Amerikë" (Democracy in America) të Alexis de Tocqueville në një fjali, ajo do të ishte kjo: Demokracia është shumë më tepër sesa një sistem zgjedhjesh; ajo është një mënyrë jetese që formëson karakterin, zakonet, ekonominë, fenë, familjen dhe mënyrën se si njerëzit e kuptojnë lirinë. Ky është libri më i rëndësishëm që është shkruar ndonjëherë për funksionimin e demokracisë moderne. Kush ishte Tocqueville? Alexis de Tocqueville ishte një aristokrat francez që vizitoi SHBA-në në vitet 1831–1832. Zyrtarisht shkoi për të studiuar sistemin penitenciar (sistemin e vuajtjes së dënimit ((burgjeve)) dmth, por në të vërtetë donte të kuptonte një pyetje shumë më të madhe: Pse demokracia funksionon kaq mirë në Amerikë, ndërsa Franca kalon vazhdimisht nga revolucioni në diktaturë? Nga ky udhëtim lindi libri. Ideja më e madhe e librit Sipas Tocqueville, historia po lëviz drejt një drejtimi të pashmangshëm: barazia e kushteve. Ai nuk thotë se të gjithë do të jenë të pasur. Ai thotë se: askush nuk lind më me privilegje të përjetshme; çdo qytetar konsiderohet juridikisht i barabartë; çdo individ mund të ngjitet në shoqëri. Kjo është forca që ndryshon botën moderne. Liria dhe barazia nuk janë e njëjta gjë Ky është ndoshta argumenti më i rëndësishëm. Tocqueville thotë: Njerëzit e duan shumë barazinë. Madje... nganjëherë e duan më shumë sesa lirinë. Nëse duhet të zgjedhin midis: të jenë të lirë por jo të barabartë; ose të jenë të barabartë por me më pak liri; shumë njerëz zgjedhin alternativën e dytë. Ai e konsideron këtë një rrezik të madh. Tirania e shumicës. Ky është koncepti më i famshëm i librit. Në monarki të shtyp mbreti. Në demokraci mund të të shtypë shumica. Nëse 90% e njerëzve mendojnë njësoj, pakica mund të mos guxojë të flasë. Ligjërisht je i lirë. Shoqërisht mund të ndihesh i detyruar të heshtësh. Prandaj demokracia mund të krijojë presion ndaj mendimit ndryshe. Pse funksiononte Amerika? Tocqueville thotë se arsyeja nuk ishte Kushtetuta. As Presidenti. As Kongresi. Arsyeja kryesore ishin: Zakonet (mores) Fjala "mores" përdoret vazhdimisht. Ajo përfshin: kulturën; moralin; edukimin; besimin; mënyrën si njerëzit bashkëpunojnë. Institucionet janë të rëndësishme. Por zakonet janë edhe më të rëndësishme. Shoqatat vullnetare Amerikanët krijonin shoqata për çdo gjë. Një shkollë. Një kishë. Një rrugë. Një bibliotekë. Një spital. Një klub. Ata nuk prisnin gjithmonë shtetin. Kjo i mësonte qytetarët: të bashkëpunonin; të negocionin; të merrnin përgjegjësi. Sipas Tocqueville: Shoqëria civile është shkolla e demokracisë. Pushteti lokal. Ai mbeti i mahnitur nga komunat/bashkitë amerikane. Vendimet merreshin pranë qytetarëve. Kjo krijonte ndjenjën: "Ky është qyteti im." Jo: "Le ta zgjidhë qeveria." Rreziku i shtetit paternalist. Një nga parashikimet më të famshme. Ai thotë: Demokracitë nuk rrezikohen gjithmonë nga diktatorët. Mund të rrezikohen edhe nga një shtet tepër mbrojtës. Një shtet që: kujdeset për gjithçka; vendos për gjithçka; organizon gjithçka. Qytetarët bëhen të rehatshëm. Por humbasin zakonin për të qenë të lirë. Ai e quan këtë një formë të re despotizmi: "despotizëm i butë" (soft despotism). Nuk ka burgje. Nuk ka terror. Por qytetarët bëhen pasivë. Individualizmi. Ai bën dallim mes: egoizmit dhe individualizmit. Individualizmi është kur njerëzit: mbyllen në familjen e tyre; merren vetëm me jetën private; nuk interesohen më për komunitetin. Kur kjo ndodh... shteti bëhet gjithnjë e më i fuqishëm. Feja. Një paradoks interesant. Amerika ishte shumë fetare. Por nuk kishte kishë shtetërore. Pikërisht kjo e bënte fenë më të fortë. Feja vendoste kufij moralë. Politika mbetej e lirë. Ai mendonte se demokracia ka nevojë për një bazë morale, edhe kur shteti është laik (laik dmth kur shteti dhe feja funksionojnë të ndarë njëri nga tjetri). Pse libri është ende aktual? Sepse pothuajse çdo debat modern është parashikuar aty. Kur flasim sot për: rrjetet sociale; populizmin; polarizimin e shoqërisë; presionin e opinionit publik; shtetin gjithnjë e më të madh; rënien e pjesëmarrjes qytetare; krizën e institucioneve; po diskutojmë pikërisht shqetësimet që Tocqueville ngriti gati 200 vjet më parë. Çfarë mund të nxjerrë Shqipëria nga Tocqueville? Përgjigja do ishte: Demokracia nuk mbahet gjallë vetëm nga ligjet, por nga kultura institucionale dhe pjesëmarrja aktive e qytetarëve. Një shtet me ligje të mira, por me qytetarë pasivë dhe institucione të dobëta, mbetet i brishtë. Barazia është forca kryesore që formëson demokracinë moderne. Liria duhet mbrojtur edhe nga vetë shumica. Institucionet funksionojnë vetëm kur mbështeten nga zakone dhe kulturë qytetare. Shoqëria civile dhe pushteti lokal janë shtyllat e demokracisë. Rreziku më i madh për demokracinë nuk është vetëm tirania klasike, por edhe "despotizmi i butë": një shtet tepër paternalist dhe qytetarë që heqin dorë gradualisht nga përgjegjësia dhe liria.

      Përgjigjjuni

      Lini një Përgjigje