Te fundit
LA FAMIGLIA
29 Dhjetor 2012, 21:12Blog
TEMA
Nga Lumir Abdixhiku
Së pari familja – ishte komenti i një miku tim në Facebook. Ai po ironizonte me moton zgjedhore “Së pari Kosova” të partisë më të madhe në vend, e cila nëpërmjet të shefit të saj parlamentar, i njohur ndryshe si “shef i shefave” po jepte arsyetimin prapa aferës skandaloze të përgjimeve. Tashti, në tri javë rresht heshtjeje njeriu parakupton në vete ardhjen e një rezoni e arsyetimi solid të konstruktuar me të gjitha mjeshtëritë parapolitike e që në vete përmbajnë pak devijim, pak zbutje, pak kërkim falje e pak dredhi – siç e do zakoni në politikën pakurrizore. Por ama, që pas tri jave shoshitje mendimesh të dilte shefi i shefave bashkë me garniturën tjetër parapolitike e këshill-mediale me një konstatim sa amator aq edhe vetëvrasës, këtë nuk e kisha bërë hesap fare.
Shefi i shefave, në mbrojtje e arsyetim të nepotizmit të shfaqur gjatë rekordimeve, tendencën e rahatimit të dajës e kishte arsyetuar, besoni ose jo, me fjalët “ne si parti kujdesemi për familjen”, për të vazhduar më pas me një interpretim provincial “alla-gjivgjan” të shprehjes “familja është celula e shoqërisë”.
Nuk e kam shumë për zemër marrjen me dikë që bëhet i njohur me gafa e skandale, apo me dikë që punën më të madhe të vitit e ka treguar ta ketë një ahmaki skandaloze; të tillët nuk meritojnë kaq shumë vëmendje e lexuesit meritojnë dhe më pak torturë. Por ja që derivimi i një konstatimi të tillë tregon një mendësi. Kjo mendësi më pas tregon një udhë tipike të manipulimit, si formë standarde e qeverisjes; pra tregon një stil. E ky stil përfundimisht tregon dhe fatin e Kosovës, kasaphanën nëpër të cilën vendi po kalon dhe ardhmërinë e zymtë që e ka i njëjti para. Kjo e fundit duket shumë trishtuese!
Deklarata quazi-shfajësuese ka dy pjesë. E para ka të bëjë me rrëfimin, pra pranimin e aktit, ndërkaq e dyta ka të bëjë me fortifikimin, pra arsyetimin e aktit; që të dyja (në kontekstin e dhënë) janë skandaloze.
Së pari, është skandaloze meqë dikush me vetëdije të plotë pranon një vepër penale dhe prapë nuk kupton peshën e veprës. Të pranosh se ke shfrytëzuar pozitën publike për t’i kryer favore familjes, pra të pranosh se organizimi partiak ka prioritet familjen e assesi shtetin apo të drejtën, barazinë e trajtimin korrekt qytetar, kalon çdo percepcion minimalisht normal e demokratik; është aq skandaloze sa që edhe fjala skandal do të befasohej me përmbajtjen e saj. Ka vetëm një organizëm që prioretizon familjen para gjithçkaje tjetër, e ky organizëm njihet si “mafia”. Madje definicioni shpjegues i fjalës “mafia” në fjalorin e Oxfordit duket kështu: “Secili grup, i njohur si “familje” apo “klan”, thirret në sovranitetin e një territori në të cilin ushtron kontrollin, reketimin e haraçin. Anëtarët e “familjes” e thërrasin veten “njerëz të ndershëm” ndonëse publiku u referohet si “mafiozë”. E meqë jemi tek fjalori i Oxfordit, pak faqe më tutje, fjala “nepotizëm” shpjegohet kështu: “Nepotizmi është praktikë joligjore në mesin e atyre me fuqi apo influencë, në favor të familjarëve apo miqve, me theks të veçantë duke u siguruar atyre punë”.
Nëse nepotizmi qenka një vepër penale dhe i njëjti është pranuar të ketë ndodhur me arsyetimin se është prioritet i partisë, pra nëse kujdesi për familjen qenka thelbësor në shtetbërje, atëherë i bie se të vjedhësh për familje, të vrasësesh për familje, të dhunosh për familje, e të bësh çdo të zezë për familje, është vepër shumë normale, shumë e pritshme, shumë krenare. Sipas kësaj logjike, në emër të kujdesit për familjen është normale të rehatosh dajën në kurriz të një profesionisti të shkretë që nuk ka nip me influencë e që në fund dhe mbetet pa punë. Në të njëjtën logjikë është shumë normale të vjedhësh paratë e taksave të mësuesit (prandaj korrupsioni) apo të vrasësh një të shkretë tjetër (prandaj krimi). Përderisa prioritet është familja, çdo akt i mundshëm është normal.
Së dyti, reagimi është skandaloz, meqë arsyetimi i dhënë për aktin është më skandaloz se vet akti. Të provoj të shpjegoj pse. Shprehja “familja është celula e shoqërisë” është aq e përdorur dhe e aq e shoshitur sa që është shndërruar në shprehje që nuk kërkon citim. Është përdorur nga Bibla e Kurani, filozofët si Malthusi, Hegeli apo Engelsi, psikiatrit si Laing e Reich, politikanët e më hershëm si Churchili, Thatcheri e Reagani, apo dhe këta të sotëm si Obama, Merkeli e Kameruni. Madje është aq e shpeshtë e aq e përdorur sa që është thënë edhe nga Hitleri, Stalini e Kim Jong Il-i. Por të gjithë, ama bash të gjithë, e kanë përdorur atë në një kuptim të vetëm, se sjellja e mirë brenda familjes është vlerë e shoqërisë. Asnjëherë (“asteniherë” për ta kuptuar ky i yni), asnjëri nga ta, nuk e ka përdorur atë në kuptimin se shfrytëzimi i shoqërisë për kujdesin e familjes është vlerë e mirë. Këtë e bëri vetëm shefi i shefave; këtë mund ta dëgjosh vetëm tek ne.
Pavarësisht kësaj, mosdija megjithatë mbetet konsekuencë personale e dënimit intelektual të marrë që nga lindja. Shoqërore bëhet megjithatë reagimi i shtetit pas një mosdijeje të dëmshme. Kujtoj se nëpërmjet pranimit të aktit pranohet dhe konsekuenca e aktit. E nëse akti është ndërmarrje joligjore apo kriminale atëherë për çdo shtet me rend ligjor normal konsekuenca është prokuroria, gjykata dhe dënimi. Pra nëse nepotizmi është i ndaluar me ligj dhe i njëjti pranohet publikisht të ketë ndodhur, atëherë është e udhës që prokuroria të nisë një hetim që nuk do shumë mund meqë ka incizimin dhe ka pranimin.
Po ja që sikur nëpër filma, kur “La Famiglia” është në pyetje, prokuroria, gjykatat e i gjithë shteti janë në të verbër, të shurdhër e memecë. Janë kështu meqë është mu “familja” që pasi të ketë rehatuar gjithë dajallarët e të tjerët edhe nëpër prokurori, edhe nëpër gjykata e edhe nëpër polici, mban veten të sigurt e në rahati nga mosresponsiviteti i tyre. Në të njëjtin stil mosreagues shpëtuan edhe anëtarët e tjerë të “familjes” sa herë që ishin ngushtë. Kujtoj rastin e kryetarit të Kaçanikut, i cili me duar në xhepa e këmishë tropikane “palma-palma” kishte lëshuar aeroportin e Prishtinës në pikë të ditës. Ishte mu “familja” që i kishte mundësuar atij udhëtim të rehatshëm. E është mu “familja” që nuk mundëson hetimin e atyre që ose ndihmuan ikjen ose lejuan ikjen. Është mjerisht e habitshme si nuk u morr në pyetje asnjë polic kufitar, asnjë përcjellës policor e asnjë asistues tjetër i arratisë.
“Familja” u kujdes edhe për ikjen tjetër të tre të dënuarve në rastin Bllaca. Të njëjtët, ndonëse nën mbikëqyrjen policore (e cila natyrisht se del të jetë pjesë e “familjes”) arritën të humbin nga faqja e dheut. Dje ishin sot nuk janë. E në Kosovë, ku edhe gjella e fqinjit dihet çfarë sasie kripe mban, duket pak e pakuptimtë ikja pa ditur kush kurrë asgjë. Dhe prapë është mu “familja” që nuk mundëson hetimin e atyre që ose ndihmuan ikjen ose lejuan ikjen.
Në Kosovë “familja” është sinonim i zaptimit të shtetit. Është gjendje ku shteti shihet pronë e partisë, e partia pronë e familjes; e çdokush tjetër jashtë rrethit si ky është i pavlerë, i papeshë, është “zagar”. Ajo dallon nga “familjet” e tjera që sot shpeshherë mund t’i shohim në getot evropiane meqë është e legalizuar. Ajo sot madje pranohet e promovohet publikisht me naivitetin më të madh të mundshëm nga krijuesit, mbajtësit e promovuesit e saj. Naiviteti megjithatë nuk është brenga që duhet të ketë Kosova. Të tillë naivë do të kemi në mesin tonë gjithmonë.
Kosova duhet të brengoset për nivelin e durimit që ka, për prezencën e inferioritetit e për mungesën e guximit. Guximi ndonjëherë e kapërcen një gjeneratë të tërë njerëzish. Ata thjesht ndihen të paobliguar për të mbrojtur dinjitetin e vendit. Përkundër të kapërcyerve, cilado gjeneratë që e kthen guximin prapa në këtë vend do të ketë dhe çelësin e ecjes sonë të mbarë. Ata do të meritojnë gjithë lavdin. E deri atëherë, paçim mëshirën e La Famiglia-s!
2 komente në “LA FAMIGLIA”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Ky konceptim apo qasje mafioze që kanë pushtetarët si në Shqipëri dhe Kosovë do të na rëndojë shumë gjatë ne shqiptarëve.Shpresat te klasa politike i kemi humbur plotësisht por do Zoti dhe e gjen ndonjë mënyrë që të na i heqë qafe këtë racë të keqe administratorësh që në vend ta përdorin pushtetin e shpërdorojnë,në vend që të na bashkojnë na përçajnë,në vend që të ndërtojnë shkatërrojnë,në vend që të na pasurojnë na vjedhin me nocionet krimanalo-mafioze-primitive që janë shumë, ama shumë larg Europës ku, bash këta politikanë nuk duan dhe nuk po na lënë të hyjmë.
Nje analize perfekte deri ne imtesi ,ju pergezoj zoti Abdixhiku,nje tabllo perfekte (me totalitetin e teresise se games se ngjyrave apo colorise) qe vlen dhe per qeverisjen Shqipetare (jo vetem ate Kosovare). Analize qe pa dashje zbulon (riciklon) edhe njehere tezen e hedhur nga “armiqte” tane te “betuar” qe shqiptaret nuk perbejne faktor te shtet-formimit ,me qarte Shqiptaret nuk formojne dot shtet (ne kuptimin e mire te fjales),por vetem diktatura ,autokracira,shtet-familje dmth “mafie” ,shtet per politikanet jo per qytetaret (siç nshpjegon dhe zoti Abdixhiu ne temen e me siperme)!!!!!!! Siç duket fjala “demokraci” eshte veshtire te pranohet ne diktionerin e fjalorit shqip-shqip pale me ne mentalitetin primitiv te qytetarit te thjeshte dhe fshatarit aktual mesjetar (per nga mendesite). E shqiperuar ne shqipen e thjeshte pa terminologjira do ta perkufizonja keshtu ; shqipetaret jane “secili per vete (bashke me familjen) dhe zoti per te gjithe (ata jashte familjes)” .Perfundimisht duhet te presim akoma dhe disa shekuj ne shqipetaret per te patur nje shte te mirefillte qe te na sherbeje neve te gjitheve (shteteformuesve) dhe jo vetem “familjes” se politik-beresave,shpresoj qe te mos jete ne pafundesi kjo pritje.