Te fundit
Beteja e Paqenë në Fushë të Mëllenjave (Kosovo polje) më 1389
23 Qershor 2014, 20:09Dossier
TEMA
Prof. Dr. Muhamet Pirraku
Ndodhia në rrjedhë të poshtme të lumit Llap në verë të vitit 1389 ishte moment historik pa asnjë ndikim për ndryshime të marrëdhënieve ekzistuese në vendet e përfshira në ngjarje. Ajo ngjarje në historiografi depërtoi ngadalë dhe u ngulitë me emërtimin Beteja [e Parë] në Fushën e Mëllenjave (Kosovo Polje, në serbisht) e vitit 1389, duke e mveshur me përmasa fantastike.
Lënda burimore udhëpërshkruese, folkloristike, anuare dhe kronikale, që i bënë jehonë asaj ndodhie është e vëllimshme, por shumë kundërthënëse njëra me tjetrën deri në absurd. Botimet letraro-kronikale me origjinë sllave, osmane, persiane, greke, latine, shqiptare, hungareze, frënge e të tjera, janë ngritur më vonë për qëllime politike të palëve të interesuara. Domethënë, për afirmimin e hapave të rinj pushtues perandorak osman dhe Islamit drejt Perëndimit dhe Lindjes së krishterë, nga njëra anë, dhe përmbushjes së kërkesës për krijimin dhe forcimin e një muri kundra-osman të gjithëkrishterë, në anën tjetër. Motivet fetare të krishtera kundra-islame në kronikat e shkruara europiane do të forcoheshin veçanërisht pas shekullit XVI, pikërisht si produkt i lëvizjeve të reja kulturore e politike nën çatinë e Humanizmit, të Renesancës, të Reformacionit dhe të Kundëreformacionit. Përfundimisht deri në këtë kohë ndodhi kalimi masiv në Islam i shqiptarëve ortodoksë shënsavianë e shënklimentianë në ish-provincat romako-bizantine të Dardanisë dhe të Maqedonisë, që pati për pasojë edhe depërtimin e motiveve fetare islame në kujtesën historike shqiptare për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave në vitin 1389.
Në këtë kumtesë jepen kronikat lindore dhe perëndimore të krijuara në rrjedhë të historisë nga fundi i viteve të 80-ta të shek. XIV deri në fillim të viteve të 70-ta të shek. XVII. Këto dokumente, që mund të studiohen nga çdokush, provojnë mosndodhjen e të ashtëquajturës “Betejë në Fushë të Mëllenjvave” më 1389.
Për burim të parë me origjinë osmane, i pari i njohur deri tashti, ku zuri fillin versioni zyrtar osman për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave, është poema “Iskender-name” e poetit Ahmedije të Anatolisë e përfunduar më 13 Mars 1390. Ndërkaq trajtimi kohor i ngjarjes në Fushë të Mëllenjave më 1389 nisi me veprën “Bāzm u râzm” persisht të Azis ibn Ardäshira Astrābādija, e përfunduar më 1398. Ky krijues jetoi në oborrin e një emiri të pavarur, ndaj e dha dritën e gjelbër për komplotin ushtarak në taborin e Sulltan Muratit. Sipas tij Murati I, si dhe biri i tij, Jakubi, u likuiduan me komplot nga i biri, përkatësisht vëllai, Bajaziti I. Kjo dritë më vonë do të mjegullohet me versionet zyrtare për vrasjen e Muratit I, shkruar nga kronistë dhe historianë oborrtarë, nisur me veprën “Menakib-name” të Jahshi Fakih-ut, shkruar nga bashkëkohësi i ndodhisë. Fakih ishte i biri i Iljasit, imam i Bajazidit I dhe vdiq para vitit 1413.
Vepra e Fakihut u bë bazë e fortë për pretendimet e tjera historiografike osmane për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave më 1389. Pasoi historia e Mulla Shukrullah-ut: “Behxhet-ut Tevarih”, e përfunduar më 2 nëntor 1459. Versionin zyrtar osman e shpini edhe më tutje kronisti i quajtur Enver, në veprën “Düstür-name” të viti 1464. Tri vjet më pas u përfundua vepra historiografike madhore: “Tevarih-i al-i osman” e Uruxh-it, e shkruar deri në vitin 1467, i cili u mbështet kryesisht në veprën e Fakihut, të cilën e përfilli edhe historiani zulmëmadh, Ahmed Ashik-pasha Zade, në veprën e njohur me emrin “Menakib“ ose “Tevarih-i al-i Osman”, të shkruar deri në vitin 1484. Pasha Zade jetoi dhe veproi në Shkup në vitet 30-50 të shek. XV, ndaj veprën e pasuroi edhe me të dhëna nga kujtesa historike e rajonit që përfshinte Fushën e Mëllenjave. Mirëpo, me ndikim të madh në historiografinë botërore do të bëhet “Kitâb-i Cihan-nümâ” i Mehmet Neshriut, e shkruar midis viteve 1484-1493, e fryrë me të dhëna fantastike.
Kujtesa historike në Europën Juglindore për ngjarjen në Fushë të Mëllenjave më 1389 gjeti pohim në “Kronikën turke të Janiçarit” të Mihail Konstantin – Ostrovicës, e shkruar në vitet 1491/92, për nevojat e mbretit të Hungarisë. Pas kësaj kronike vije historia e rëndësishme “Hesht behisht” e Idris Husam ed-Din – Bitlis, e përfunduar në vitin 1505, ndërkaq kjo u ndjek nga historia, gjithashtu madhore, “Tevàrih-i âl-i Osman” e Kemal Pashazades, e shkruar midis viteve 1502-1510.
Midis viteve 1490-1512, një krijues anonim nga Edrenea e përshtati historinë e Uruxhit, “Tevarih-i al-i osman”, e pasuroi me motive të reja dhe vende-vende e zbukuroi. Tani vijnë veprat historiografike osmane: “Târih-i Niŝancî” e Ramazan zade Mehmet Çelebi – Nishanxhiut, e shkruar para vitit 1561 dhe vepra madhore “Tac-ut-tevârih”, e Saaduddin Mehmet Hoxha Efendisë, e shkruar më 1575. E këtij viti konsiderohet edhe vepra e Ahmed Ferîdûn-it: “Mejmūah-i nunshâāt-i Salâtîn”, në të cilën janë botuar letrat e Sulltanëve, përfshirë edhe “Fermanin e Bajazitit I” nga Fusha e Mëllenjave dërguar kadiut të Bursës për varrosjen e kufomës së Muratit I. Sipas këtij dokumenti, Sulltan Murati u flijua për islamin, si plotësim i dëshirës së tij, në mesin e muajit Shaban të madhërueshëm 791 të hixhrit, përkatësisht më 1389. Muaji Shaban i atij viti filloi ditën e hënë, më 26 korrik dhe kishte 29 ditë, deri më 23 gusht. Del se tragjikomendia tek Fusha e Mëllenjave ndodhi më 8 ose 9 Gusht 1389, datë të cilën nuk e gjejmë në kronikat osmane të hershme, as të përfillur nga historiografia turke, e cila për datë të Betejës së Parë në Fushë të Mëllenjave mban 20 Qershorin 1389.
Përafërsisht të mesit të viteve të 70-ta të shek. XVI është edhe vepra: “Badā’i ‘ul-waqā’i” e autorit Hoxha Husejn dhe “Nuhbet-üt-tevarih ve ‘L-abar” e Mehmed bin Mehmed. Të dhëna me interes për ngjarjen në Fushë të Mëllenjave në vitin 1389 la edhe Mustafa Ahmedi – Aliu, i cili shërbeu në Bosnjë, më 1577, kurse kronikën e rëndësishme: “Künh-ül-ahbâr” e shkroi midis viteve 1591-1599. Një vepër historiografike voluminoze midis kronikës dhe historisë me pretendime të mëdha është historia “Tāhih-i Sollakzâde”, e shkruar para vitit 1657, e Mehmet Handamit – Solakzade.
Ndërkaq, të dhëna me interes nga kujtesa historike shqiptare dhe europiane juglindore për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave më 1389 përjetësoi në kujtesën dhe historiografinë osmane udhëpërshkruesi i famshëm Evlie Çelebi, në veprën madhore “Sijaset-name”. Ai tokat shqiptare, përfshirë edhe rajonin e Fushës së Mëllenjave i vizitoi në vitet 1660-1662. Për traditën vendase shqiptare të Dardanisë (rajoni që përfshin Fushën e Mëllenjave) me interes për ngjarjen e vitit 1389 ka lënë edhe dervishi i Selanikut Ahmet Dede Lutfullah-Mynexhimbashi,në veprën: “Müneccimbaşi Sahâif-ul-ahbar”, të shkruar pas vitit 1672. Këtu, të themi kushtimisht, përfundon faza e historiografisë letraro-kronikale zyrtare osmane.
Në rrjedhë të kohës, përkrah kronikave osmane, lindën anuarët dhe kronikat me origjinë europiane për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave më 1389. Mirëpo, derisa para kronikave osmane nuk njihet ndonjë dokument arkivor me origjinë lindore, vjetarëve dhe kronikave europiane për këtë ngjarje u kanë paraprirë informatat me shkrim të individëve si përpjekje për të informuar opinionin për Ndodhinë.
Informatën e parë për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave e la gjakoni Ignjatie, më 27 qershor 1389, përcjellës nëpër Lindje i mitropolitit rus, Pimen. Ai shkroi se në popull po flitet për vrasjen e Muratit I, por nuk e zuri ngoje vrasësin, as ditën e vrasjes. Më 1 gusht 1389, Mbreti i Bosnjës, Tvrtko I, e bëri me dije Bashkinë e Trogirit dhe të Firencës se ushtria e tij e ka thye ushtrinë osmane të Muratit I. Nga përgjigjja e Firencës, më 20 tetor 1389, në Letrën e Mbretit Tvrtko I, del se firentinasit kishin siguruar edhe informata nga burime të tjera për “Betejën në Fushë të Mëllenjave”. Ato Tvrtkos i uronin fitoren dhe i gëzoheshin vrasjes së Muratit I nga ana e 12 bujarëve të besatuar, nga të cilët – “njëri prej tyre me shpatë e therri”.
Për sa i përket dokumentave me origjinë serbe, kultin e Lazarit dhe mitin serb të “Kosovo poljes” (Fushës së Mëllenjave) e krijoi qeveria dhe kisha ruse deri në fund të shekullit XVI. Kisha serbe në Perandorinë Osmane për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave u muar vetëm rreth dy muaj e gjysmë pas ngjarjes. Prifti Pahomije,me gjasë i kishës së Shën Onufrit të Shumicës, vend afër Ravanicës në Shumadi, shkroi: “…Në këtë vit knez Lazarin e vranë turqit dhe Muratin serbët”. Dhe, vetëm rreth dhjetë vjet pas ngjarjes, aty nga fundi i shekullit XIV, kemi edhe një shënim tjetër të kishës serbe ku thuhej: “Sa gjëmë u bë në vend kur u vra knezi dhe mbreti i madh turk”, pa ua zë ngoje emrat. Tani kjo kishë Tragjedinë Lazar-Murat më nuk e zuri n’goje për rreth 100 vjet, deri nga fundi i shekullit XV. Në një shënim të kësaj kohe zihej n’goje vrasja e Muratit I dhe e Lazarit dhe humbja e ushtrisë së krishterë “për shkak të ikjes të ca njerëzve serbë”. Emrin e vrasësit të Muratit nuk e përmendi asnjëri nga burimet kishtare serbe të shek. XIV – XV. Emrin e vrasësit të Muratit I nuk e përmendi as Konstantin Filozofi në Biografinë e Stefan Lazarit , më 1431, dhe as autori i anuarit Cetinski letopis (1516-1572). Në njërin dhe në tjetrin shkrim, vrasësi i Muratit I emërtohej vetëm “…një farë burri fisnik”, ndonëse kronikat osmane dhe europiane deri në atë kohë për vrasës pranonin Milosh Nikollë Kopiliqin – krahinar vendas dardan, vasal dhe i njohur mirë nga afër i Sulltan Muratit I. Edhe Gjergj II Brankoviçi në veprën “Cronica Serbica” (fundi i shek. XVII), botim i vitit 1704, i iku rolit të Milosh Nikollë Kopiliqit në tragjedinë në Fushë të Mëllenjave më 1389 dhe nuk dha shenja për egzistimin e kultit serb të Lazarit dhe të mitit serb të Fushës së Mëllenjave.
Përsa i përket burimeve europiane për Ngjarjen në Fushë të Mëllenjave më 1389, para Tetorit të vitit 1389 francezi Filip Mezière, ushtarak dhe administrator në Qipro, e informonte Francën se ngjarja ku u vra Murati I me të birin – “së bashku me disa udhëheqës eminent turq” ndodhi “në pjesët e Shqipërisë”. Me interes është edhe Letra e Dimitrije Kidonit drejtuar në burg mbretit Mihaili II Paleolog, në ditët e para pas “ndeshjes” së koalicionit të krishterë kundër ushtrisë osmane. Tani, më së pesë vjet më nuk u fol për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave deri në Kronikën e murgut të Saint Denisit më 1395, e cila nuk e zuri në gojë emrin e vrasësit të Muratit I. Filip Mezière Ndodhisë në Fushë të Mëllenjave iu kthye edhe një herë më 1396/7 dhe paraqsite se ishin vrarë 20 mijë trupa të Sulltanit dhe po aq të Lazarit. Më tej pason kronika e një Anonimi grek e botuar nga Zoras dhe Anonimi i Raguzës më 1402, i cili ndiqte kujtesën boshnjake. Ky do të vë në dukje se në Fushë të Mëllenjave në mesin e qershorit 1389 pranë Lazarit, të cilin e quante “mbret i Bosnjës”, ishin “boshnjakët”, Vuk Brankoviçi dhe Vojvoda Vllatko Vukoviç (i Kroacisë). Nuk e përmendi fare emrin e atij që Muratit I i “dha plagë në zemër”. Kronisti anonim i Fiorentinës (Kronika e Friulit), në dhjetëvjetëshit e dytë të shekullit XV, foli për ngjarjet nga vrasja e Karlo Durrsakut më 1385, deri në vitin 1409. Sipas tij, Murati pati më se 70 mijë viktima, kurse të krishterët më se 30 mijë.
Me ndikim në historiografinë europiane do të bëhet vepra e Laonici Chalcondyle Atheniensis: “De origjine et rebus gestis Turcorum…”, e shkruar para vitit 1435 dhe e botuar më 1556. Ky e dinte se vrasës në variantet: Milo, Miloen dhe Michale. Ndërkaq, sipas informatave që kishte Mbreti hungarez, Albrehti, më 1438 – Murati e Lazari u vranë në dyluftim. Për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave më 1389 shkroi edhe Armtari Jerga i Nirnbergut, i cili shërbeu në oborrin e Stefan Vukçiç – Kosaçit para vitit 1466. Mirëpo, ndikim të madh në historiografinë europiane do të bëjë Kronika e Johan Mihail Dukës, e botuar italisht në fillim të shek. XVI. Atë kryekreje e përfilli Marin Barleti si dhe një grup kallogjerësh në Letrën për Papën më 1598, si edhe relatorët: Marin Bici (1610) dhe Pjetër Mazreku (1623/24). Këto shkrues e pohuan edhe kujtesën historike shqiptare të Dardanisë për vrasjen e Sulltan Muratit I dhe të Milosh Kopiliqit. Nga fillimi i shek. XVI për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave më 1389 la të dhëna edhe prifti ulqinak Martin Segoni në udhëpërshkrimin “De itineribus in Turciam Libellus” dedikuar nevojave të mbretin hungarez, më 1502, e cila më vonë i atribuohet udhëpërshkruesit Filice Petantio-s, më 1522.
Me rëndësi të posaçme dhe saktësi të madhe për pjesëmarrjen e shqiptarëve në koalicionin e të krishterëve kundra-osmanë ofron kronika “Historia e generalogia della casa Musachia” e Gjon Muzakës, e shkruar në vitin 1510. Këtë e ndjek raguzani Ludovik Cerva Tubero në “Comentario de rebus quae temporibus eius…gestae funt”, e shkruar para vitit 1515, kurse e botuar më 1590 me titull: “…De Turcorum origjine…”. Ngjarjes së vitit 1389 në Fushë të Mëllenjave iu kushtua edhe Benedikt Kuripeshiçi në “Itinerarium der Botschaftstreise…”, më 1530, kurse më 1550 u botua në gjuhën gjermane kronika osmane e quajtur: “Girabi Tevarichi”. Ngjarjes në Fushë të Mëllenjave më 1389 do t’i përkushtohet edhe Francesco Sansouino në “Gli Annali overo le vite de’principi et singnori della casa Othomana”, botuar më 1571 si dhe udhëpërshkruesi Jean Palerne Forensien, i cili vizitoi viset e Dardanisë në vitet 90 të shek. XVI dhe regjistroi kujtesën historike shqiptare të ndritur për Skënderbeun dhe për Milo Komnenin (Milosh Nikollë Kopiliqin).
Nga fillimi i shkullit XVII zuri fill trajtimi historiografik humanist europian për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave në vitin 1389. Me ndikim të madh në literaturën historiografike europiane do të bëhen veprat: “Il regno de gli Slavi…”, e Mavro Orbinit, e botuar më 1601 dhe “Ristretto de gli anali di Rausa” e Petro Lukarit, e botuar më 1604. Këto dhe disa kronika osmane i ndoqi historiani anglez Richard Knolles në veprën “Generall Historie of the Turkes…” e botuar më 1610 dhe 1710, i ndjekur nga Joanne Cuspiniano në veprën “De Turcorum origjine…” të botuar më 1673. Nga këtu fillon dija shkencore për Ndodhinë në Fushë të Mëllenjave më 1389 mbi bazën e të dhënave të kronikave osmane e europiane, me pasoja të mëdha për historiografinë dhe historinë e popujve të Europës Juglindore, veçanërisht në dëm të qenies shqiptare në djepin e shqiptarizmës, në Dardani.
E përmbledhur shkurtimisht: për shkencën e historisë nuk është i njohur ndonjë dokument nga dita e ngjarjes dhe me kronikat nuk mund të saktësohet dita kur ndodhi ajo. Festimi fetar serb “Vidovdan” për datën e 28 Qershorit 1389 (kalendari gregorian) është shpikje e kishës dhe e politikës serbe nga fundi i shekullit XVIII – fillimi i shekullit XIX, njësoj si edhe kulti i Lazarit dhe miti i Fushës së Mëllenjave. Sipas gjykimit kritik të informatave dhe të kronikave osmane dhe europiane mund të thuhet se ka egzistuar përpjekja e fshehtë e Princ Lazarit për një aleancë të të krishterëve europianë kundër pushtuesit osman. Ndërkohë, Murati I dhe ushtria e tij arriti në Dardani dhe ndaloi në Fushë të Mëllenjave me qellim të kontrollonte dhe të forconte besnikërinë e vasalëve në Shqipëri, Serbi dhe Bosnje.
Analiza e fakteve tregon se ngjarja në fjalë ishte një komplot në kreun komandues të koalicionit të të krishterëve të Europës Juglindore, në njërën anë, dhe në kreun komandues të ushtrisë perandorake osmane, në anën tjetër. Ndodhia në dy pamjet e saj origjinale, në dy taborët ushtarake, u zhvillua në intervalin kohor prej rreth dy orësh dhe në fshehtësi të madhe nga grupe të vogla ushtarake. Ajo Ndodhi nuk shkaktoi asnjë çrregullim në marrëdhëniet shoqërore të kohës kundrejt pushtuesit osman dhe vasalëve të tij në Europën Juglindore. Në terren nuk mbetën apo nuk egzistojnë gjurmë të luftës – varre as gjësende nga “Beteja…”, e cila në burimet e përmendura tregohet se kishte armatim këmbësorie, kalorësiake dhe artilerike të përmasa fantastike: mbi 100’000 të vrarë, e po gati aq të plagosur, pjesa më e madhe e të cilëve “nuk u përballuan plagëve”. Kufoma e Muratit dhe kufoma e Lazarit, të padëmtuara, u varrosën me nderime të larta fetare e pushtetore, i pari pranë xhamisë në Bursë [të Turqisë], kurse i dyti pranë kishës ortodokse në Prishtinë. Pak muaj më vonë kufoma e Lazarit do të zhvarroset dhe rivarroset me nderime kishtare e pushtetore në manastirin e Zhiçës të Shumadisë (në Serbinë qendrore). Menjëherë pas “Betejës”, Sulltani i ri Bajazidi I u martua me të bijën Mileva të Princit Lazar të vrarë dhe Stefan Lazareviçi, vëllai i Milevës, iu bashkua me ushtri Sulltan Bajazidit në pushtimet e reja.
Çfar pasoi atë ngjarje është ruajtur në kujtesat e hershme shqiptare në Dardaninë e periudhës së krishterë ortodokse shënsaviane. Në epiqendër të saj është fati tragjik i Sulltan Muratit I dhe i vendasit drenicar, Milosh Nikollë Kopiliqit, zotërues vasal i Dardanisë i njohur nga afër me Sulltan Muratin I. Me këto shëmbëllejnë fuqishëm motivet e hershme të kujtesës epike boshnjake, kroate e serbe, e cila është pasuruar me aktorë imagjinarë dhe me motive fetare, mitike, legjendare e politike. Të gjitha këto patën origjinë versionet zyrtare të oborrit perandorak osman ashtu edhe të kishës ortodokse dhe të oborrit mbretëror serb në shekujt XV- XIX.
Ajo që ndodhi në Fushë të Mëllenjave më 1389 ishte thjesht një grusht shteti (jo betejë midis ushtrive) i organizuar nga Bajazidi I, i biri i vet Sulltan Muratit I dhe lordi serb Vuk Brankoviç. Bajazidi I u bë Sulltani i ri dhe Vuk Brankoviçi pas vdekjes së princit Lazar u bë lordi serb më i fuqishëm vasal i Sulltanit. Më pas, bandat e vrasësit Vuk Brankoviç ua humbën, përveç atë të princ Lazarit, varret titullarëve shqiptarë që u vranë në atë komplot, përfshirë edhe varrin e princit Theodor Muzaka II. Botimet e shumta në gjuhë të ndryshme apo gojëdhënat popullore mbi të ashtëquajturën “Betejë në Fushë të Mëllenjave më 1389” thjesht kanë ushqyer propagandën për krijimin e qëllimshëm të mitit (gënjeshtrës) për atë ndodhi. Megjithatë dëshmitë dhe analizat shkencore ndriçojnë të vërtetën dhe rrëfejnë ndryshe.
Serbët e ripohuan sjelljen e tyre vasale ndaj Sulltanit dhe jo si mbrojtës të krishterimit shtatë vjet më pas, më 25 Shtator 2014, në Betejën e Nikopolisit (në veri të Bullgarisë). Në atë betejë dhe me ndihmën e serbëve, ushtria e Sulltan Bajazidit I shkatërroi një ushtri të madhe europiane të krishterë. Për europianët, ajo ishte kryqzata e fundit me përzënë osmanët nga Europa. Në atë betejë serbët nuk e ndaluan tradhëtinë e tyre derisa “mëshiruan” mijra robërit e krishterë duke iua prerë kokat. Beteja e Nikopolisit shënoi kthesën e pranisë osmane në Europë për shekujt në vazhdim.
Prishtinë, Gusht 2006
58 komente në “Beteja e Paqenë në Fushë të Mëllenjave (Kosovo polje) më 1389”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Prof. M. Pirraku eshte nje historian kosovar. Si historian ai eshte perkrahes i pushtuesve otoman, te cilet sipas tij na paskan shpetuar nga asimilimi sllav dhe grek. Thene shkurt e shqip ai ishte nje turkoshak.
ooo ketij bajges nuk i pelqeka historia.
Po pinjoll otoman jeni ju othodokset e serbise qe bete vasalitet dhe krushqi me turqit.
Dhe themi ne nga i kemi peshqesh muslimanet..nga ortodokset i kemi.
Shkiët e pranojnë edhe vetë se :
1. Ata ruajtën fenë por humbën gjakun ( sepse tek të krishterët natën e parë me nusen, e kalonte sundimtari i vendit dmth turku )
2. Shqiptarët humbën fenë por ruajtën gjakun, sepse si muslimanë nuk kishin këtë tribut ndaj turkut.
Dhe ketë e vërteton edhe fizionomia e shkive dhe helaçeve që gadi se nuk dallojnë prej turkut, e si të dallojnë kur i kanë baballarë.
E sa për katolik shqiptarë një pjesë e madhe e tyre kanë pasë emra të dyfishtë, një për kishë dhe një për hyqymet ( psh katundet Dunavë, Stubëll dhe disa të tjerë në malsinë mes Preshevës dhe Gillanit ), dhe kështu kanë ruajtur disi edhe fenë edhe gjakun, por edhe të ndihmuar nga popullata e islamizuar shqiptare.
E sa i përketë orthodhijakëve ata me shumicë jan kanë hyzmiqarë të shqiptarëve dhe kështu kanë humbë gjuhën e tyre të helaçeve, dhe për atë janë edhe të zi si bytha fërterës.
Ti si “shqiptar” qe ke ruajtur gjakun (por ke humbur fene),kur shkoje nizam (te krishteret e kishin te ndaluar te shkonin) kush ta “leronte aren”! Me siguri komandanti turk i kazase,ndihmonte grate e nizameve ne punet e shtepise! ?
Ne krahinat shqiptare kristiane (Mirdita,Himara,Suli) nuk eshte futur kurre asnje turk, gjate gjithe historise dhe “arat i leronin” vete shqiptaret!
Meqe fizionomia e shkijeve dhe helaceve eshte gati e njejte me turqit,ti si “shqiptar” i paster e i lare ne uje burimi,nuk duhet te besh dallim mes tyre!Apo jo!? ?
Në meshat e Janullës ke mësuar ti ketë histori,
apo nga mësuesit e xhaxhit Enver?
E din Ti se naivi ja qëllon, ndërsa i shkolluari e lexonë.
Prandaj lexo dhe mos u mundo të ja qëllosh.
Sa për info; nizam shkonte vetëm një djalë nga familja, dhe nëse familja kishte vetëm një djalë, atëher lirohej nga ky obligim.
Kështu që për lavrim arash kishte mjaftë, për surrle e për tupan siç thuhet në popull.
Të krishterët i merrnin në janiçerë, dhe luftar me pagë sikur që ishin edhe pjestarët e familjes së Nolit.
“Krahinat shqiptare Mirditë Himarë, Sulë” : Mirditë ok, Himarë; e ke fjalën për atë të Bollanos ku përdhoset gjithçka që ashtë shqiptare, Sulë: na trego ku gjendet ky dhe kush ashtë apo kush jeton aty?
Pse nuk të duket Ty fizionomia e Shkive dhe helaçeve e njejtë me të turkut?Dhe pse të dhimbsen kaq shumë këta, apo ndoshta edhe ti dukesh si ta, nëse po më vjenë keqë.
Djhe jo “shqiptarë” i pastër por shqiptarë i pastër.
Nëse për veten nuk je i sigurtë, mndë të bësh një Premiumtest tek iGenea për 449 Euro.
Zotni katunari,qe nuk di as me shkrujt shqip,do besh mire te mesosh jo vetem “pak” histori,por ne rradhe te pare te mesosh si te kesh ekuiliber mendor,te kthjellesh ne tru e te shprehesh mendimin!Ti mund te jesh cdo gje,vec i shkolluar nuk je (dyshoj se ke me shume se 6 klase shkolle)!
Te thuash “histori” idioteske per jeniceret e me tej per Nolin,duhet te kesh guximin e budallait dhe mencurine e gomarit!
Ti nuk e di kuptimin e fjales “te leroj arat”,sepse gjuha jote shqipe eshte shume e cunguar,e varfer dhe joshprehese.Kjo jo per faj te dialektit tend,por per shkak te mungeses se dukshme te kultivimit dhe arsimimit!Keshtu pra mos merr mundimin ti pergjigjesh nje pyetje qe nuk e kupton se c’ka eshte!
Historia nuk mesohet as nga Janulla as nga Erdogana! Por duket qe ti je tyrceli i paster,qe e di mire historine e stergjyshit tend, qe shkoi nizam dhe arat i “leronte” dikush tjeter! ? ? ?
Shka ti themë tjetër njeriut trumbushur me bërrllog si sungjeri me ujë të ndytë, në të cilin nuk ka më vendë për të marrë ujë të pastër. Njeriut i cili u rritë në sistemin më të egër dhe më të prapambetur të Europës, i cili mësoi historin e sajuar. Historinë e cila i fshehë një luftë të tërë ( luftën Fino-Sovjetike 1944 ), fshehë dezastrin që kishin pësu Sovjetikët, në verën e vitit 1944 kundër Finlandës, sepse komunistët ishin të pathyeshëm mendonit ju, dhe ti me Paskal Milon mendoni edhe sotë ashtu mor trumbushur me bërrlog.
Shka ti themë njeriut i cili i takon shoqëris e cila edhe sotë udhhiqet nga fundrrinat e Enver Hoxhës, të ndarë në dy taborre PS dhe PD.
Ne edhe i “lërojmë” ( me llopatë ) edhe i “lavrojmë” (me pllugë) arat, por për atë që ti përdore “lërimin” tek ne përdoret “lavrimi”, mirpor aftësia jote zë zbërthej diçka që nuk ka mësuar përmendësh, eshtë e kufizuarë, sepse je rritë në shoqërin ku një gjë të tillë ke pas të shkurtuarë, dhe gjithçka tjetër përveç asaj që mësuarë përmendësh të duket jo e mirë dhe gabim.
Te ne thojnë “bëje shurrën në rrashtë shihe vetën”.
Dalngadalë po përsosen frytet e Janullës, një fryt i tillë je edhe Ti.
Nuk “lërohen” arat e preshevaliës nga skush tjetër pos nga ai vetë. Unë isha në Janullistanë dhe pashë se kush jeni, prandaj, të dalish edhe ti në Preshevë dhe të shohish se kush jemi dhe do të shohësh vlerat e pastra shqiptare, dhe mundësishtë në 10 ditëshin e fundit të Korrikut dhe fillimin e Gushtit kur atëherë në masë të madhe e ke edhe mërgatën, dhe do ta shohish vlerat e pastra shqiptare.
Kur diçka shehë nga para, ta dishë se ka edhe pjesën e prapme, dhe atë që ke trashëgu nga xhaxhi Enver dhe po merrë nga Janulla: “gjithçka që shëndritë nuk ashtë edhe arë”, dhe fëmia shkruajnë shpesh në duvare (mure) p…, mendon se aty vërtetë ashtë p… ?
http://www.youtube.com/watch?v=W1S8LWWYMGY
https://www.youtube.com/watch?v=6Ie_ZfjJ_yw
https://www.youtube.com/watch?v=4fPuTNzWPGg
Sa me shume flet (kupto – pjerdh),aq me shume tregon se je tyrceli koktrashe dhe i neveritshem!
Ti nuk je shqiptar,por nje injorant shqipfoles! Te fala sulltan Mut Muradit ?
Shko mbaro gjimnazin o “i lavruar” ?
Ti mundë të jesh qenef greku, por shqiptarë më së paku.
Ti je stërnipi i atyre që më së miri i shërbyen turkut, për këtë ka fakte. Pikërishtë ato familje që ishin shërbëtorët më të mirë të turkut dhe ushqeheshin nga grazhdi i turkut, me ikjen e perandoris u kthyen me vrull kah pushtuesit e ri si greku apo shkau, me fakte ta dëshmoj duke filluar prej këtu në Preshevë e deri edhe në vendin nga vjenë ti, vetëm trego se nga të kemi dhe ta tregoj un se kush je Ti.
Unë nëse ke dëshirë ti numroj “patriotët” ( shërbëtorët e grekut dhe shkaut) që kishin luftuar turkun në tërheqje e sipër, dhe m e shkuarjen e turkut atyre u heshtën armët, mu atëherë kur filloi gollgota shqiptare.
Sëmundja më e keqe e shqiptarisë jeni ju servilat që bani “zhurmë pa kurvë” dhe shtireni se jeni patriot të flakët e në të vërtet jeni fundrrina dhe shtylla më e dobët e kombit e bile bile edhe shkatërruese.
Mosnjohja dhe mbivlerësimi i vetvetes ashtë ana më negative e një individ, dhe ketë virtyt e ke ti mor qenef shkau.
Une jam Nga Tirana,gjyshi me origjine nga Kastrati i Presheves! Ti nga c’fshat je o TYRK?
T’pershenes dhe t’pergezoj o Preshngrens,qe shfaqesh hapur or TI! E u tregon te TANVE (edhe atyne qe kane dyshim) se mbeturinat haxhiqamiliste ende pluskojne ne ujrat shqiptare (si muti ne det)!Une te uroj sukses ne perpjekjen tande per zevendesimin e flamurit kuqezi me flamurin gjysemhene sipas porosise se t’madhit Haxhi Qamil : “hiqeni ate flamur me ate sorre dhe vini flamurin e Dovletit”. Ehhhh perpjekje fisnike asht kjo,te dalte per hajer. Ne fund te fundit porosia e patriotit te madh Haxhi Qamil : “dum Baben” duhet mbajte e duhen perpjekje me u realizu! Erdokarin aty e kena,Baben (qe ka shkerdhy nonen e Preshitaliut) e gjetem t’gatshem! Suksese o Presh n’punen tate patriotike,zoti t’dhante fuqi e mend me ja arrit qellimit! Na gjithehere do t’vijm nga mbrapa e kena me ta ngjesh mire,kabllin kena me t’a shtri, e ndihme me e terheq prej goje kena me t’dhane!Sic kena ba qe nga 1912-ta.
Pune t’mbare e me krah t’lehte dhe sa ma shpejt t’a perfitosh titullin e nalte CAR ME ZILE ?
Nuk ta ndrrova flamurin o kastravec por vetëm disa të vërteta ti tregova që ti ose nuk i dinë ose nuk don ti dish, se realiteti ashtë i hidhur nga një herë e veçanërishtë për kastravecat si ti që e dëshirojnë të jetë ndryshe.
Aty kishte fakte, dhe ti dilë dhe demantoj dhe na trego se kush e çliroi Shkodrën dhe kur dhe shka kishte të pavërtetë aty.
Haxhi Qamili ishte i juaji dhe jo i joni, dhe “Babën” nuk e donte vetëm Haxhi Qamili por edhe at Gjergj Fishta e kërkonte se e kish pa se nga vie rreziku i shfarosjes së shqiptarëve.
Nuk ishte perandoria Osmane për të mirën e shqiptarëve këtu, mirporë megjithatë shqiptarët ishin më mirë sa ishte këtu ( trungu etnik i joni përfshinte 90.000 km²) se sa kur iku, ku fuqitë e kohës mezi siguruan 28.748 km² duke i mbrojtur nga fqinjët që i suleshin si bisha të egra.
Megjithatë “Erdokari” ashtë ma mirë se Janaqi Janullës, sepse ai të strehoi dyfishine shqiptarëve që ti dëbuan Janqët me Milloshët, dhe po mos të ishte “Erdokari” Milloshi deh Janaqi të ishin takuarë në Durrës, shtu kanë marveshjen.
Ti nuk e urren “Erdokarin” për hesap të shqiptarizmit, por nën ketë petkë gjoja, e nga dhembja që ke për Janullën që ti ka tredhë dhe ti tredhë gjithherë,dhe atë Bartholomeos-in tandë nga Stambolli që ta ka zbutë dhe berë si kinxhë, se atje nuk ashtë Shypni , shtetë leshi me kastravec si Ti, me lujtë koçe Janullat e Irinejat, dhe me ardhë në mes Tirane dhe tall bythën me juve.
Më dukesh i njohur, duhesh të jesh këtu ma poshtë me tetë Mama dhe motër.
http://www.youtube.com/watch?v=QGvYWCfcqYY
U bone ti katnar bythtundes te na tregosh “te verteta” dhe “fakte”!Mire qe e pranojke qe e do Baben! Qeke i sinqerte (si gjithe budallenjete e kesaj bote) ?
FAKT eshte qe ti je nje BAJGE islamiste dhe kaq!
Te fala Babes Erdokar! (Janullen ta pershendeta dje)
Qe ndodhia ekziston,kjo s’ka piken e dyshimit!Nese eshte “e madhe” apo “e vogel”,eshte “grusht shteti” apo “beteje legjendare”,kjo eshte ceshtje vleresimi.Fakti eshte fakt i padiskutueshem! Po QELLIMI!?
Qellimi i Prof. Picruku-t eshte te c’mitizoje ndodhine ne syte e serbeve! Nje nderrmarrje e marre dhe qesharake.Sado te perpiqet dikush (aq me teper me emer Muhamut) qe t’u mbushe mendjen serbeve te c’mitizojne betejen e 1389,do marre vec tallje dhe te shara prej tyre.Ne fund te fundit c’i duhet ketij historiani se c’mendojne e c’duan serbet!?
Nese Prof. Picruku eshte i interesuar per kendveshtrimin shqiptar (dardan) te ndodhise,do ishte me vend qe te perpiqej t’a mitizonte edhe me shume ne syte e tyre.Te mitizohet aleanca ballkanike (kristiane) dhe besnikeria shqiptare ndaj saj (nderkohe qe nje pjese e serbeve tradhetoi).Te mitizohet dhe me shume figura trimerore e shqiptarit Milo Nikoll Kopiliqit,sundimtarit vendas dardan,qe therri Murad Mutin e I-re! Ky do ishte nje qellim i llogjikshem dhe me interes,po!
(Nese dikush do pretendoje “paanesi profesionale” nga Profesori,me siguri do ta gjeje paanesine ne Stamboll dhe Beograd ? )
Meso te shkruash shqip.
Shume propagande beni, por kot e keni. Dielli me shoshe nuk mbulohet, thote populli.
Vetem se propaganda qe beni eshte shume diletante dhe e nivelit shume te ulet intelektual. Gjeni dicka me te mire, se keto nuk jane as edhe per nje nxenes te shkolles tetevjecare
Sa per te krishteret ortodokse, mund te kene qene edhe sherbetore, sepse pasurite ua moren turqit dhe ua dhane ose koloneve turq qe sollen nga Anadolli, ose atyre shqiptareve qe per 5 dynym toke shiten fene shekullore te eterve te tyre. Nuk e di c’je ti, por nese je me gjak shqiptari,familja jote u perket ketyre te fundit. Shiten Jezu Krishtin per toka dhe pasuri. Keshtu qe mos u mburrni shume.
Me mire sherbetor e me bese, se sa i pasur dhe besethyes.
Oboboooo, u morrën pasurin orthodhoxëve dhe u dhanë kolonëve turq!!!
Të kishte pasë turku njerëz mjaftë, do të kishte popullu Panoninë dhe Vllahinë pjellore dhe jo shkrepat e ordhodhoxëve që nuk mbushte as barkun etyre dot , lexo “poemën e mjerimit”.
Pse mor për 5 dynym, dhe Jezu Krishti shqiptarë ishte ?
Nuk shitëm mor Krishtin por pranuam përshkrimin më të drejtë për Te dhe jo atë ta sajuar dhe të shtrembëruar.
Nuk shitëm Krishtin por besuam të vërtetën, mësuam se Krishti (Hazreti Isa ishte profetë sikur edhe Hazreti Muhamedë dhe jo Zotë apo djalë i Zotit, sepse Zoti krijonë dhe nuk lindë dhe nuk lindet ).
Shqiptarët nuk u shitën për 5 dynym por se çifligjet e tyre shtriheshin anembanë Perandorisë, dhe ishin një hallkë e fuqishme në zinxhirn komandus të Sajë, lexo kujtimet e Ekrem Bej Vlorës:
♦♦♦♦♦♦
Përgjigja e Ministrit të Perandoris Osmane për Eqerem Bej Vlorën.
Ose qëndroni mënpunës dhe bindjuni udhëzimeve të Qeverisë,
ose bëhuni politikan dhe përfaqësoni idetë tuaja si deputet në Parlament.
Vetëm duhet të kini parasysh një gjë:
Unë i njohë Shqipërin dhe Shqiptarët më mirë se mendoni Ju.
Ju keni jetuar në Perandorinë Osmane jo si të shtypur dhe të nënshtruar,
por si Zotërinj dhe Urdhërues.
Ju keni përfituar nga pushteti i Perandorisë dhe i fesë më tepër se Turqit.
Tani po bëheni Renegatë dhe kërkoni ta braktisni Anien që po mbytet,
në vendë që të punoni dor për dore me Ne për shpëtimin e sajë.
Ndoshta një ditë edhe do të arrini atë që kërkoni.
Vetëm KUJDES.
Shqipëria është e vogël dhe e varfër, Shqiptarët nuk janë as Qytetarë të mirë,
as punëtorë të mirë, e shumta ata mundë të jenë Sundimtarë të mirë dhe ca më
tepër Kusarë të mirë.
Një ditë; kur mos ti keni më Kullotat e pafundme të kësajë Perandorie,
Ju do të hani nëri tjetrin në atë Shqipërinë Tuaj të ngushtë dhe të varfër.
Ai nuk foli atëherë si Ministër, por si një Turk i thjeshtë, i bindur dhe i ndershëm.
Dhe kishte pasur të drejtë.
Sa e sa herë më vonë e kamë kujtuar Kajmekamin e El-Maanit,
kam kujtuar ato qindra e mijëra Shqipëtarë që kamë takuar edhe në qoshet më të
largëta të Perandorisë, të cilët në Toka të huaja urdhëronin mbi njerëz të huaj,
vetëm e vetëm se quheshin “Shqipëtarë”.
Dhe sa e sa herë më vonë më janë kujtuar fjalët Profetike të atij Turku të ri,
kur në Shqipëri isha i detyruar të shihja me tmerr dhe neveri se si njerëzit
që donin të bëheshin Dikushi, shqyenin dhe shkelnin me këmbë shoqi-shoqin,
vetëm e vetëm se në Koritë nuk kishte vendë për të gjithë…..
Kujtime 1885-1925 Eqrem Bej Vlora.
♦♦♦
Jo mor preshevali jo ,se nuk ishin shkrepa por bujq te zot dhe toka qe dhuronin begati .Sa per informacion vetem ne peloponez kishte fshatra turke me gati 20.000 banore te gjithe turq ,ti merrje te keqen shqiperise se greqia ishte vetem gure dhe ishin vendosur te gjithe ata kolone ,imagjino shqiperine qe ka dyfishin e tokave pjellore se sa nga ata kishin lene anadollin e djerre per pak toke .Nuk duhet shume tru te kuptosh se ku fillon dhe mbaron nacionalizmi serb ,secili e perballoi pushtimin ne menyren e tij sepse i thuhen 500 vjet dhe jo nje dite ,kush u be argat per te mbijetuar, te tjeret perfituan privilegje dhe ja kaluan me mire .Problematikat dhe veshtiresite per te mbajtur krahun e duhur e historise se kosoves vazhdojne ,veshtiresi ka edhe shqiperia por kosova si nje shtet i ri ka akoma rruge per te bere para se te vendosi
Pjesërishtë ke të drejtë, mase mundë të kesh edhe plotësiht, por ja që disa gjëra i kuptojmë ose i dëshirojmë ndryshe. Kush ed di, se ndoshta edhe mu këtu fillonë ajo pozitivja, kur ka mendime të ndryshme; mundë të arrihet edhe më lehtë realiteti.
Pse kupton ti mor Presh-ngrenes! Ti thjesht deshiron qe flamuri yt te jete me gjysemhene dhe asgje tjeter! Ti ke vec nje rruge,TE HASH MUT!
Ti ose nuk ke kuptu se je i marrë ose nuk dëshiron të kuptosh sepse ketë e ki mision nga punëdhënësi jotë ti dhe të tjerët, dhe shihet se me se e ki kokën të mbushur sa edhe ka fillu të dalë për goje, atë që po e vjellë.
Qafsh tet’ome na thuj kush eshte punedhenesi yt o Preshali! ?
Bravo mor budalle “preshevali”! Deri ne kete cast mendoja se duhet cliruar me c’do kusht Lugina e Presheves dhe nje dite ti bashkohej shqiptarise!Keshtu e mendoja deri ket cast,me idene se sa me shume e sa me e madhe te jete shqiptaria,aq me mire e mbare do shkojne punet per shqiptaret “e paster”!
Por pas shkrimit tend idiot dhe gajas-sjelles,mendoj se e kisha gabim! Argumenti yt “i zgjuar” ma mbushi mendjen! Pergjigjia “tronditese” e ministrit osman ishte shume kuptimplote! Ke shume te drejte,Presheva askurre nuk duhet te “braktise Anijen e perandorise serbe dhe te behet Renegate”,sepse aty ku eshte i gezon te gjitha te mirat dhe begatite,po u shkeput preshevalinjte do hane njeri-tjetrin ne ate luginen e tyre te ngushte!
Po o BUDALLE po,ke te drejte : gomari i ka veshet e gjate! ?
Për të mos zgjatur edhe për ty vlenë ajo më lartë për “Leshtalls-in”, Ti i çuditur-i Janullës, trurin e ki më të vogël se të krapit.
Janulla quajne tet’eme!? Beji te fala nga une Gjergji! Edhe po e quajten Mamudie,prape beji te fala ?
Tetë motër Gjergjiën do ta përshëndes, se na ka ardhë këtu afër si nusja e 300 (treqindtë) e shkaut, do ta përshëndes edhe nëse Janullie apo Vojisllava e ka emrin ☺
http://www.youtube.com/watch?v=HhFRXPQwCR4
Pththth,lene se e dhjeve! Mos kopjo c’them une bre,thuj ndonji gje tjeter! Qeke kot,fare i trashe qeke!
Te fala … ?
Respekt per Prof. M. Pirraku per kete shkrim te munguar qe e zhvesh te verteten lakuriq. Autori nuk merr ne goje komentues nderkohe qe ka komentues qe nuk kuptojne (ose nuk duan ta kuptojne) permbajtjen e shkrimit dhe perpiqen ta ulin poshte Prof. M. Pirraku. Nuk ka nevoje me per te treguar me tej karakterin e autorit apo te ndonje komentuesi serb apo grek.
Une prof. Pirrakun e kuptova qysh ne vitin 1989, kur e botoi librin “Kultura kombetare shqiptare deri ne Lidhjen e Prizrenit” Pirraku eshte real kur behet fjele per armiqte tane sic jane serbet, greket. Por kur ka te beje me turqit profesori nderron kahje. Turqit i ka pike te dobet, per ta i dhemb zemra. Kjo dhembje zemre per ta e ul vleren e profesorit.
Une nuk kam lidhje me serb e as me grek (sic paragjykon ti). Une nuk i mbroj as serbet e as greket. Une ata i urrej, i kemi pasur pushtues. Por gjithashtu i urrej edhe turqit. Edhe ata i kemi pasur pushtues. Dallimi ne mes nesh eshte se une nuk bej dallim ne pushtues, ti po. Edhe ty duket qe te dhemb zemra per ta.
E sa per shkrimin e prof. Pirrakut, pasaktesine e ketij shkrimi me se miri e tregon komentuesi me nickname “lexuesi”.
Osmanet, grekerit, serbet jane njesoj. Saktesine e shkrimit me siper nuk e hedh poshte monumentet e sulltan Muratit, Dushanit, Lazareviçit, pikturave me boje vaji, perrallat gojore dhe psallmet e kishave serbe dhe greke. Nuk eshte e nevojshme te komentohet apo te hamendsohet pertej permbajtjes se shkrimit.
Monumenti i sulltan Muradit eshte ngritur ne Kosove! Po te ishte ne Turqi natyrisht qe c’do e rrunte kush! E kupton ndryshmin!?
Thirrja ne sulltan Murad do te thote thirrje ne Turqi jo ne Shqiptari! A m’kuptoveeee… Ke te besh me faren e keqe te mbetur ne trojet fisnike dardane,me turkoshaket haxhiqamiliste shqipfoles or ti Vasil!!! ?
Presse Cessure autori nuk mirret me mite nuk mirret me legjenda,sikur shkruan historiografija serbe,apo siq thuani disa komentues ketu e ka pike te dobet kritiken kunder osmaneve,kjo nuk eshte e vertete,ai perhskruan autore te ndryshem ,se si,ata,qe ishin edhe ne ate kohe me 1389 edhe pas kesaj ngjarje autore te ndryshem nuk i japin epitetin kesaj ngjarje siq e kan bere serbet legjende,pra ai pershkruan aotre te ndryshem per vleresimin real te asaj date ,nese ka ehgzistuar,dhe ka disa autore te kohes siq i ka permendur autori se sulltanin e vrau,pikerisht nje fisnik shqipetar me emrin millosh kopiliqi qe deri ateher edhe ai ishte vasal i osmaneve,dhe saper dijuni , theksim, sulltan murati duke e e ditur figuren rrebelle te millosh kopiliqit ai i dhuronte fusha te tera krahina te tera qe milloshi ti sundonte vetum e vetum te mos i dilte problem dhe te,te mosi behej penges sulltanit ne synimet e tije.dhe kendej nga ana karadakut malet e karadakut ne kufi me maqedonin mbi fshatin lubisht eshte edhe nje koder e larte qe quhet dhe sot maja kopilaqes ne kur shkojme andeji thom maja e kopilaqes,dhe nese deshiron te te kesh me shum njohuri dikun ne drenic kendohet dhe kenga e millosh kopiliqit dhe sot,pra autori deshiron te thekson se nuk jan vetum serbet qe luftuan kunder perandoris osmane,por ishin dhe populli dardan i kosoves qe i beri rrezistenc pushtuesit aosman,pra autori se ka aspak pike te dobet kritiken kunder perandoris osmane,
Rrahman!
Pirraku mundohet qe Betejen e Kosoves ta paraqet si te paqene, ( vete titulli i shkrimit e thot kete).Jam i vetedijshem qe serbet mundohen qe kete beteje ta paraqesin si beteje vetem te serbeve duke e mohuar pjesemarrjen edhe te popujve te tjere te Ballkanit, duke perfshire edhe shqiptaret. Pirraku eshte perfaqesues i nje rryme antishqiptare, i cili si te gjithe perfaqesuesit e kesaj rryme mundoheen qe shqiptaret te mos i paraqesin si pjesemarres ne kualicionin antiturk. Njejte si Pirraku e thone edhe serbet.
muhamet pirraku eshte nji profesor fort i nderuar per vendin e vet e ju grekomanet mund vetem te plasni.
Kujt i plas per haxhiqamilet or budall! Ne shqiptaret i kena pallu turkoshaket qe ne 1912! ?
Shume studim i sakte i studjusit prof.Dr.Muhamet Pirrasku.Nuk ka asnje fakte per betejen. Nuk eshte gjete kurr asje deshmi lufte, si varre , arm apo edhe ndonje dhene historike. Gjithcka eshte nje imagjinat e mitlogjise serbe.Sulltan Murati sipas te gjitha gjasave u vra nga djali i tij Bajaziti per te marre fronin.Martesa e tij me te bijen Lazerit tregon se kishte nje marrveshtje per koalicion ushtarak serbo turk.Konsideroj se Betaja e Kosoves nuk ka ndodh kurr dhe si e till duhet et trajtohet per deri sa nuk ka asnje fakt.
O IDIOT! Edhe ky Prof. thote se ngjarja ka ndodhur,thjesht thote nuk ishte aq e randesishme! KAQOL!
Shqiptaret luftuan krah per krah me Serbet, Hungarezet dhe Bullgaret ne kete beteje kunder Osmaneve.
te krishteret shqiptar don te thuash?
se jo shqiptaret cupe nga vlora ?
—
edhe sot te krishteret jan me serbet dhe grekerit
Po, te Krishteret Shqiptare ku perfshihen te gjithe Shqiptaret e asaj kohe. Kuptohet qe nuk ka pasur Myslimane Shqiptare ne ate kohe, sepse kane qene te gjithe te krishtere. Lexo historine dhe mos fol kodra pas diellit, ose si thua edhe vete, Bullshit.
Kush nuk ishte i krishtere atehere,nuk ishte SHQIPTAR,o bullshit nga shiti ?
Te krishteret krijuan Shqiperine si realitet historik,ndersa myslimanet (jane shqiptare apo mbetje osmane!!) edhe sot “duan baben” ?
Ti e ke ber ate studim dhe ta besojme, por ai termi serbe ‘Kosovo polje = fusha e mellenjave’ s’me duket i drejte se ‘kosovo polje = fushe Kosove’ dhe s’ka lidhje me serbishten. Kosove = kose – o – v = ve kose, mban kose, -tradita e gjithe shqiptareve te Kosoves ka ken qe mbanin kosa ne bres, kete e dim te gjithe e kemi pare dhe ne dokumentare, ndersa shqiptaret e jugut mbanin spata te vogla ne bres.
kosovo polje esht emri i sllavizuar i emrit te vertete nga bizantinishtja ose greqishtja mesjetare KOSOVO PEDION qe e gjejme ne te gjitha dokumentat bizantine e qe perkthehet FUSHA E MELLENJAVA
Se a ka pasur apo jo lufte ne Kosove, ndermjet turqve dhe ballkanasve, me 1389, flet monumenti i shulltan Muratit ne Fushe Kosove.
Historikishte ne na kane pushtuar Turqit dhe Italia.Une nuk di ndonje lufte Greko SHqiptare apo Serbo SHqiptare.çeta banditesh ka pasur dhe ka nga te gjitha palet.Historikishte pas vitit 1912 Kemi pas pushtimin Italian.Ne luften e dyte boterore ne i shpallem zyrtarishte lufte Greqise me nje vendim te parlamentit SHqiptar te asaj kohe. Eshte ky dokumente qe Greqia ka sot ligjin e luftes.NE i shpallem lufte Bashkimit Sovjetike, Anglise,Frances ne luften e dyte boterore.Mos flisni kote , bota te gjykone nga dokumentat qe leshoi parlamebti SHqiptar i asaj kohe.Ne jemi te vegjel dhe na i ka pare sherrin Europa,po te ishim te mdhenje do na i shifnin sherrin me shume. Lexoni dokumentat zyrtare pastaj shani te tjeret.
Grekut ‘Ajaxs’.
Ne cilin vend te Europes nuk ka patur qeverri pro pushtusit, me thuaj nji, duke filluar nga Norvegjia e Suedia e deri te Greqia qe i priti gjermanet me lule ne qender te Athines. Apo te pelqen te besh propogande anti shqipetare.
Ik ore idiot. Me lule pushtuesit jane pritur ne Shqiperi. Me vjen ndot kur lexoj komente nga disa injorante qe nuk e kane haberin fare te historise.
http://www.youtube.com/watch?v=Av6jAbPOh94
Propagande fashiste e kohes,per konsum te brendshem! C’ka ketu per tu cuditur!?
Pastaj edhe ne si gjithandej kemi pasur kolaboracioniste dhe koktrashe! Apo jo!? ?
Kurse ne vendet e tjera te Ballkanit Italianet i priten keshtu o trap.
http://www.youtube.com/watch?v=d2gZLrBJ1iQ
…ndersa futja e gjermaneve ne Athine,ka po ate pamje si kronika italiane per Shqiperine.Gjermanet priten me lule dhe ne krye te popullit te Athines qe hedh lule,jane ca prifterinj! Heee,propagande fashiste e njejte ne te dy rastet! Edhe greket kishin kolaboracionistet dhe koktrashet e tyre! ?
Pritja e nazisteve ne Athine,me lule dhe me puthje :
http://www.youtube.com/watch?v=vFlJ4BAKdiM
Shikoni kete qe ta kuptoni se kush jane pushtuesit e vertete ne Ballkan!
http://www.youtube.com/watch?v=8nOjcN_n3qM
Sipas ketij Hoxhes, Shqiptaret i paska shpetuar Sulltan Muradi i pare, sepse po te mos ishte ai, ne sot nuk do flisnim Shqip. Hahhahahahahahaha, po para Sulltan Muradit, perse flisnin Shqip? Perse nuk u asimiluan atehere? Apo ju erdhi keq per ne Serbeve dhe Grekerve. Injorance me keqedashje ne maksimum, nga fara e ndyre e anadollit qe mesoi Shqip.
Ky Hoxh Trapi ka dash me thone se : na nuk kishim me fol arabisht,po t’mos ishte sulltan Muradi! Permend edhe shqipen aty,sa me i hedh hi syve trapave musla qe ka rreth vetes,hahahaaaa ?
Shkrim mjaft bindes e profesional. Eshte bere nje lapsus ne fund te shkrimit ku thuhet se 7 vjet me pas qe duke u nisur nga viti 1389 i bie te jete 1396 eshte shenuar 25 shtator 2014 (date kjo qe s’ka ardhur ende. I bie per detyre autorit te ndreqe kete pasaktesi, e cila edhe keshtu siç eshte nuk ia ul vlerat shkrimit.
Persa u perket fqinjeve tane, dihet se ata jane falsifikatoret me te medhenj te historise.
Urime autorit te shkrimit.
Ndersa ky turkoshaku i Kosoves na doli me i zgjuti n’dynjo e nuk po rren! Jeni mbledh nji tuf gomeresh e pellisni me “cifteli” n’dore! ?
Prisni te verteta nga keto lloje ,”Profe.Doc” me emra Muhamet?Jane te vetmit Profesora ne Bote ,qe pushtusit 500 vjeçare i thone shpetimtare dhe jo pushtues. Perse duhet te besojme edhe kete broqkull te ketij Muhameti, kur historjanet e besushem europjane flasin ndryshe nga :Muhametat -Xhufajt -Qoset – e Krasniqajt . Keta jane Prof, alla turka.
o historian i çismeve te mia !!!Te vjeb keq te sgjruash ate qe e di nje bot e tere? Sulltan Muratin tend (hero kombetar i kosovareve) e vrau Millosh Kopiliq , ndoshta ke frik nga emri tij qe kerkon ta mohosh kete. Historian qe shajn Gjergj Kastriotin ( sepse ka titullin KALORES I KRISHTERIMIT=, shajne nen Terzen sepse eshte kristiane dhe qe per ironi te fatit quajne patriot HAXHI QAMILIN, BEQIR GREVENEN DHE çdo turk qe na ka masakruar dhe shkaterruar identitetin per mua jane disa lopçar beduin qe dine vetem lavdin e islamit dhe miresin e turqis. Ju mete vertet jeni rrac inferiore sepse ne vend qe ti kerkoni falje vellezerev tuaj per tradhetin arrini deri ne ate pike sa ti shani pse nuk u bene si ju d.m.th- pa fe , pa gjuh , pa atdhe!!!!Djali i Skenderbeut Gjoni ishte i martuar me vajzen e Llazar Brankoviçit i cili uvra edhe ai be kete betej; e pra o filoturq kurr nuk do ta nderoja sulltanin tuaj Murat ( ashtu siç beni ju) perpar Llazar Brankoviçit dhe <Millosh Lopiliqit!!!
Sot pashe vidjon e ketij injorantit,qe kur leviz doren e majte te djathten e ka futur mbrapa ne by….Vetem nje pytje kisha me shum per lexuesit se sa per kete injorantin !Sa shkolla shqipe, ka ndertuar turku gjate sundimit te tije 500 vjeqare ,per te kuptuar se asimilimi i nje KOmbi, vjen nga asimilimi i dijes dhe i kultures ,dhe jo nga pallavrat e injoranteve si keta lloje hoxhallaresh, qe nxjerrin turkun shpetimtare te Kombit? Kushe i ka sherbyer turkut me fanatizem, duhet te “denohen”,me shume se ata qe i sherbyen nazizmit e fashizmit.