Së fundi një gazetë gjermane kërkoi hapur që të mos botohen më as online, as në versionin e shtypur komentet e lexuesve lidhur me Rusinë dhe krizën në Ukrainë. Si arsye për një kërkesë të tillë drastike gazeta përmendi numrin tejet të madh të evropianëve (apo të komentuesve të dirigjuar nga propaganda e Kremlinit), të cilët shprehin mirëkuptim për agresionin e Rusisë ndaj Ukrainës.

Fakt është: ekziston, sidomos në Gjermani, një shtresë e lexuesve talibanë, që entuziazmohen pas Vladimir Putinit, kultit rreth tij si politikan që merr vendime, që pozon mbi kalë, që shihet pranë lumit duke gjuajtur peshk, ose duke u marrë me sporte luftarake. Te kjo shtresë urrejtja ndaj medieve të etabluara gjermane është aq e madhe, saqë në demonstratat e lëvizjes populiste “Pegida” (Europianët Patriotikë kundër Islamizimit të Perëndimit) pjesëmarrësit brohorisnin kundër “shtypit të rrenave” – natyrisht pa e lexuar kurrë këtë shtyp.

Dhe kjo është parë edhe në një test që e ka bërë pasa disa javësh një emision humoristik i televizionit gjerman ZDF. Meqë mbështetësit e “Pegidas” nuk flasin për mediet gjermane, në demonstratën e tyre u dërgua një gazetar që u paraqit si rus dhe si punëtor i “Russia Today”, kanalit propagandistik të Vladimir Putinit. Në pyetjen e gazetarit të rrejshëm nëse kishte pasur ndonjë përvojë të keqe me myslimanë, një pjesëmarrës tha “po” – dhe tregoi se si ia kishin vjedhur veturën. E, çfarë nacionaliteti kishte vjedhësi, pyeti gazetari. Adhuruesi i “Pegidës” u përgjigj: “Serb”. Kaq e thjeshtë duket bota e atyre që kanë mirëkuptim për Putinin dhe edhe një vjedhës veture nga Serbia e fusin në shabllonin mysliman.

Në njërin nga numrat e fundit të gazetës së përjavshme gjermane “Die Zeit”, historiani Gerd Koenen u ankua mbi disonancën që ekziston mes partive politike dhe medieve nga njëra anë dhe një segmenti të dukshëm të opinionit publik gjerman, në anën tjetër. Ky segment hapur apo mes rreshtave tregon simpati për politikën hegjemoniste ruse dhe bëhet i verbër përballë faktit se mes Gjermanisë dhe Rusisë gjenden plot vende të tjera, demokratike, anëtare të Bashkimit Evropian dhe NATO-s, të cilat duhet të gëzojnë mbështetjen e Perëndimit ndaj presioneve apo agresionit eventual të Moskës.

Kërkesa e gazetës gjermane për ndalimin e komenteve të miratuesve të politikës së Putinit me gjasë nuk do të realizohet, sepse në vendet demokratike edhe budallenjtë, edhe kritikët më jocilësorë, edhe propaganduesit, edhe psikopatët, edhe sociopatët do të gjejnë platforma për të shpërndarë mendësinë e tyre. Për dallim nga perandoria e Putinit, ku kritikëve u mbyllet goja (ose në rastin më të keq edhe vriten), në çdo debat televiziv për Rusinë në Perëndim nuk guxon të mungojë një mirëkuptues i Putinit.

Historiani Koenen thekson se Gjermania është një truall pjellor për propagandën ruse. “Këtu së pari hyn frika nga lufta dhe ngurrimi për konflikt, të cilat janë të arritura civilizuese – por vetëm për aq sa kjo nuk domethënë izolim në mirëqenien shoviniste dhe qëndrim në terren të terur si zviceranët”, shkruan Koenen – dhe përkujton më tutje se edhe në vitin 1953 kancelari i atëhershëm Konrad Adenauer as nuk ishte dukur në opinion, as nuk ishte deklaruar lidhur me kryengritjen në Berlinin Lindor kundër regjimit komunist prosovjetik. Njëjtë kishte vepruar edhe kur në vitin 1961 pushteti i diktatorit Walter Ulbricht kishte nisur ndërtimin e Murit të Berlinit.

Teksti i Koenenit në “Die Zeit” kulmon me akuzën se politika gjermane ndaj Lindjes, e drejtuar nga socialdemokratët në vitet ‘70 dhe në fillim të viteve ‘80, me gjithë meritat në shtendosjen e raporteve me bllokun sovjetik, ka ditur të jetë edhe mjaft zemërngushtë, duke qëndruar indiferente ndaj shpalljes së gjendjes së luftës në Poloni më 1980/81 dhe duke e pranuar pak a shumë doktrinën e Brezhnjevit mbi sovranitetin e kufizuar të shteteve fqinje. Rrjedhimisht, sipas Koenenit, kjo politikë vazhdoi të jetë e verbër edhe përballë rritjes së opozitës dhe proceseve të shpërbërjes në sferën e pushtetit sovjetik, të cilat çuan në kthesën e madhe të vitit 1989.

Pas vitit 1989, elitat politike dhe intelektuale perëndimore besuan se erdhi fundi i historisë dhe filloi epoka e postdemokracisë, paqes së përjetshme dhe mirëqenies së pashkëputur ekonomike. Një politolog amerikan shkroi për fundin e historisë – dhe ky konstatim doli shumë i paqëndrueshëm për shkak se në fillim të viteve ‘90 Iraku okupoi një vend sovran (Kuvajtin) dhe kështu u ndez lufta e parë në Gjirin Persik, pastaj nisi shpërbërja e përgjakshme e Jugosllavisë, ku u kryen krime që nuk ishin marrë me mend më në truallin e Evropës pas Luftës së Dytë Botërore.

Megjithatë, Evropa Perëndimore edhe pas sulmeve të 11 shtatorit dhe pas luftës mashtruese të George W. Bushit në Irak nuk u emancipua ushtarakisht, madje buxhetet e mbrojtjes zvogëlohen vazhdimisht derisa rritet indiferenca ndaj rreziqeve dhe jeta vazhdon në një flluskë hedonizmi. Tek para disa ditësh kryetari i Komisionit Evropian, Jean-Claude Juncker, paralajmëroi themelimin e një armate evropiane, e cila po punoi si EULEX-i në Kosovë, misioni më i shtrenjtë dhe më i madh i politikës së jashtme të BE-së, atëherë ka gjasa t’i bëjë përshtypje Rusisë po aq sa i bën përshtypje një mizë ariut në Siberi.

Një shikim në retrospektivë tregon se BE-ja nuk e ka marrë parasysh me seriozitet kërcënimin rus. Pakkush në Evropën Perëndimore e ka kuptuar Vladimir Putinin kur ai më 2012, në ceremoninë e marrjes së mandatit faktikisht të katërt presidencial, deklaroi se “jeta e gjeneratave të ardhshme” do të varet nëse rusët tregohen të aftë të bëhen “ndër prijësit e mbarë Euroazisë”.

Euroazia është një projekt që synon të sfidojë Bashkimin Evropian dhe t’i detyrojë shumë shtete postsovjetike të heqin dorë nga aspiratat për integrim në BE dhe në NATO dhe të kthehen në gjirin e akullt të pushtetarëve të Moskës. Ka një arsye përse shumë vende kërkojnë bashkëpunim dhe integrim në BE: modeli i integrimit në BE mbetet ende tejet atraktiv në krahasim me modelin rus, i cili nuk buron nga demokracia, mirëqenia civile industriale, zhvillimi teknologjik, por vetëm nga resurset nëntokësore, të cilat mund të harxhohen një ditë.

Dikur kancelari gjerman Helmut Schmidt e pati quajtur Bashkimin Sovjetik një “Voltë të Epërme me raketa”. Ku gjendet sot Rusia? Sipas historianit Gerd Koenen, që nga vitet ‘90 deri më sot numri i popullsisë është reduktuar për tetë milionë dhe jetëgjatësia e meshkujve është në nivel afrikan: rreth 60 vjet. Për të gjitha këto dështime nuk mund të fajësohet Perëndimi, por politikat katastrofale të elitave politike ruse. Në vitet ‘90 Rusia ishte pre e regjimit të korruptuar të Boris Jelcinit, i cili kishte probleme me drejtpeshim për shkak të problemeve me alkool dhe të plaçkitësve të ekonomisë, të cilët i parkuan miliardat e tyre në bankat perëndimore.

Nën Vladimir Putinin vendi u stabilizua, për shkak të dorës së tij të hekurt, por ky është një stabilitet sipërfaqësor bazuar në autokraci dhe ekonomi të kontrolluar. Nga ky model nuk mund të ndërtohet një shoqëri me qytetarë të pjekur, kritikë dhe ndërtues. Adhuruesit e këtij modeli në Evropën Perëndimore në radhë të parë janë mohues të lirisë, demokracisë dhe mirëqenies, të cilat janë parakusht për zhvillimin e shoqërisë.

*Koha Ditore

4 komente në “Mes Putinit dhe hedonizmit”

katarakti says:

2 Prill, 2015 21:22 te 9:22 pm

Shkrim qe nuk ia vlen ta komentosh. Aq i njeanshem eshte autori. Thjesht ai e urren Rusine dhe Putinin meqe ai mbron serbet, dhe per kete shkak e ben te bardhen te zeze dhe anasjelltas. Nje analist dhe gazetar i pavarur duhet te kete si yll polar te tij te drejten dhe te verteten, dhe jo interesat dhe konjukturat. Putini po mbron dhe forcon vendin e tij. Ai po punon per nje bashkim ekonomik te Europes perendimore me Rusine. Politike qe kundershtohet fuqishem nga Amerika.Populli rus e respekton Putinin shume me teper se ish – marioneten e Perendimit, sarahoshin Jelcin. Pra nga fillimi deri ne fund ky shkrim eshte pa nivel, pa argumenta dhe mohues i te vertetave dhe realitetit.

Përgjigjjuni
juli says:

2 Prill, 2015 22:16 te 10:16 pm

Shkrim i sakte por une do ti shtoja se edhe per te ardhmen nuk mund te kete nje rusi demokratike
Sa do qe perpiqet perndimi dhe SHBA,rusia ngelet dhe do te jete gjithmone nje vend jo demokratik dhe e ashtuquajtura “Perandoria e se keqes

Përgjigjjuni
juli says:

2 Prill, 2015 23:02 te 11:02 pm

Me tregoni nje periudhe te historise se rusise ku te kete patur demokraci!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Po nuk ke tradite si mund te aplikosh nje sistem qe nuk e njeh dhe qe e urren
Nje histori te tere perandoret CAR kisha dhe muzhiket prapambetje e thelle
Edhe Pjetri i madh qe u end neper vendet e Europes per te vrojtuar dhe pare se pse europa perndimoreqe kaq e zhvilluare ne krahesim me perandorine ruse deshtoi
Reformat qe u mundua te bej ngelen ne mes
Shkaqet jane te njohura
Kulturore fetare ekonomike
Per arsyet se pse nuk behen ballkanasit shtete demokratike po per keto arsye edhe rusia ngelet ajo qe eshte
Orthodoksizmi dhe islamizmi nuk mund te perputhen me idete e nje sistemi demokratik te perndimit protestant qe nga vete natyra e tij i jep liri individit
Liria e veprimit te individit eshte si vaji ne igranazhet e motorit qe quhet kapitalizem
Prandaj edhe kapitalizmi perputhet me natyren njerzore dhe sistemin demokratik ,dhe te treja bashke formojne ate qe quajme progres
Vendet orthodokse myslymane si edhe katolicizmi konservatore i vendeve mesdhetare bazohen tek tradita e nje centralizmi shteterore fetare
Mbi te tera zoti Allahu perandori sulltani mbreti sekretari i pare Shteti prifti hoxha ,te tera problemet duhet ti zgjidhi shteti , po ku eshte shteti !
Individi ne keto shoqeri eshte nje person pa baze me ide fikse dhe te gabuara te mesuara mekanikishte dhe qe i sherbejne klases qe drejton
Njerzit me mendim kritik ne keto shoqeri jane rreziku me i madh ,dhe ne shumicen e rasteve perfundojne me nje plumb ballit si pune eNemcovit ne rusi apo xhinxhicit ne serbi etj
Dhe e ashtuquajtura demokraci ne keto vende eshte vetem e persiperme apo mebranale dhe 90%e saj ngelet dhe do te ngelet shume shume larg asaj qe quhet demokraci e vertet,

Përgjigjjuni
nardi says:

3 Prill, 2015 12:15 te 12:15 pm

Jam shume dakort me autorin e ketij shkrimi.Shume komentues pa e njohur realitetin rus nxitohen ne komentet e tyre.Russia eshte nje vend gjigand dhe shume I pasur por I shume keq menaxhuar.
Ne kete federat Jo pa qellim cmimi I votkes(votke I thencin se eshte alkol spitali)eshte shume I lire dhe Jo pa qellim.Gjysmen e dites njerezit punojne(ose me sakte bejne sikur punojne) dhe naten pine dhe dehen keshtu qe pushtetaret atje e Kane the lehte ti nenshtrojne.Mallkimi I ketij vendi eshte alkoli

Përgjigjjuni