Pastaj, një ditë, “ajo dita” vjen.
Ka lotë, kujtime, nostalgji, njerëz që tundin kokën e thonë: “Nuk do të lindë më një i ngjashëm”.
Por jeta fiton gjithmonë, po kështu edhe futbolli. Në pritje që e ardhmja të materializohet, duhet pritur megjithatë pakëz ankth në mendimin për zbrazëtinë që shoqërin cdo përshëndetje të rëndësishme, dhe për këtë arsye, fakti që ulemi e flasim për derbin e 42 të Francesko Totit i dëbon melankolitë e sezonit.
Arsyeja është e thjeshtë: kjo periudhë duket se po karakterizohet prej festimeve të “perëndimeve” të mëdhenj.
Pak më shumë se një javë më parë, Liverpuli festoi lamtumirën e Xherardit, dy ditë më parë ishte radha e Ksavit tek Barcelona, në fund të sezonit thuhet se do të jetë radha e Iker Kasijasit tek reali i Madridit…
po po ai, ate selfien ta kurseje per pas ndeshjes, te shohim nese do kete qejf ta beje apo jo.
Vetem per nje gje do te mbahet mend ky Pordhaleci i Romes qe keto dite mbush 39 vjec.
Per ate se nuk e tradhetoi Kurre Romen e tij ,pavarsisht Insuficiences ,qe eka karakterizuar kete si lojtar MESATAR gjate te gjithe jetes se tij Futbollistike .
Vetem Nje Scudeto mori ky birbo dhe ate ,jo Fale tij ,por Fale Don Capellos .
21 Vite karriere tek nj eekip si Sulmues kryesor dhe te koleksionosh ne te gjitha kompeticionet rreth 275 gola eshte shume pak ,me nje mesatare prej 13 ndeshje ne nje sezon ,me te pakten 46-47 ndeshje .
Makuteria per tu matur me Legjenda te tilla si MALDINI ,BAREZI ( dhe te mendosh qe une kurre nuk i kam pelqyer ekipet Milaneze ) apo te tjere e ka katandisur ate ne nje ZORRAXHI .
Perpjekja e deshtuar edhe ashtu delirante per te vene shenjen e barazimit me XAVI -KASIJASIN apo ndonje tjeter eshte sa qesharake po dhe Groteske .
Te pretendosh qe te rivalizosh kRYESUESIN e SERIE -A dhe te perfundosh i dyti me – 18 Pike apo dhe i treti me -19 pike ,eshte turperuese per dike qe i pelqen qe te beje apo dhe te bjere ne SEVDA me vehte-vehten e tij .