25 vjet më parë, 2 korrik 1990 mijëra vetë guxuan të hyjnë në ambasadat e huaja në Tiranë, duke shënuar fillimin e ndryshimit politik në Shqipërinë komuniste. Dëshmitarët e kohës e kujtuan këtë ngjarje në Bonn.
Më 2 korrik 1990 mijëra shqiptarë duke mposhtur frikën e një diktature gjysmëshekullore mësynë ambasadat e huaja, – ndër to edhe Ambasadën e RFGJ në Tiranë, – pa e ditur në ato momente tronditëse se me këtë hap ata shenjuan edhe kthesën e madhe të Shqipërisë. Ai që u quajt si eksodi i madh i shqiptarëve i dha goditjen e fundit regjimit të Byrosë Politike në Shqipëri, duke u hapur mijëra vetëve portën e lirisë. Për të kujtuar një ditë të tillë kthese u mblodhën të enjten (25.06) shqiptarë e gjermanë me ftesë të Deutsche Welles, Qarkut Kulturor Shqiptaro-Gjerman në ambientet e Institutit Gustav Stresemann në Bonn në një diskutim në podium të moderuar nga Adelheid Feilcke, e cila i shoqëroi shqiptarët në rrugën e tyre drejt Gjermanisë.
“2 korriku 1990 nuk është thjesht një eveniment, por ai eveniment kryesor, që ndikoi në rrjedhën e ngjarjeve të mëvonshme në Shqipëri në atë vit”, vlerësoi në përshëndetjen e tij, ambasadori i Shqipërisë në Berlin, Artur Kuko. Ata që u futën në ambasadën gjermane janë sot qyterarë të nderuar të Gjermanisë, por që nuk i kanë harruar rrënjët e tyre shqiptare, theksoi ai.
Shërbimet e huaja: Shqipëria do të mbetet komuniste
Një tjetër diplomat, ish-ambasadori gjerman në Tiranë, Werner Daum, njeriu që u hapi derën dhe i ndihmoi shqiptarët e futur në ambasadën gjermane në korrik 1990, kujton rolin e ambasadave perëndimore në këtë ngjarje, sidomos atë Gjermane.
Në Bonn ai përmendi momente të panjohura për publikun më parë. Ambasadori gjerman Werner Daum ishte ndër të parët që besonte se regjimi komunist shqiptar po shkonte drejt fundit, përkundër vlerësimeve të shërbimeve sekrete të huaja, përkundër qëndrimit të BE-së e NATO-s, madje edhe qeverisë së atëhershme gjermane, që i jepte një jetë të gjatë regjimit komunist, kjo për shkak se Shqipëria nuk kishte ura lidhëse me vendet e tjera lindore e ishte e paprekur nga zhvillimet reformuese të atjeshme. Shqipëria dukej për shërbimet e huaja se do të mbetej kalaja e socializmit në Adriatik e do të ishte një Kubë në Ballkan.
Megjithatë ambasadori gjerman pranon se fillimisht nuk ishte e lehtë të kuptoje se çfarë regjimi represiv ishte ai komunist. Një shqiptar i madh, më ndihmoi ta kuptoja këtë, kujton Werner Daum, Martin Camaj. Besimi se shqiptarët do ta thyenin murin e izolimit nuk u zhgënjye në korrik 1990. Daum kujton se si i hapi dyert e ambasadës. “U thashë punonjësve të mi që pas pune para se të largoheshin të linin dritat ndezur, e derën e ambasadës pakëz të hapur… Isha i bindur se ky regjim që nuk mban dot mijëra vetë të hyjnë në ambasada, nuk e ka të gjatë.”
I pyetur nëse ai ishte i bindur se ky aksion do të merrte një përfundim pozitiv, Daum thotë se ato 14 ditë ishin ditë, ku nuk kishe kohë të mendoje për frikën, një tendencë që të përthithte të tërin. Por ai pranon se situata u bë shumë e vështirë, sidomos kur u prenë ujin në ditë të nxehta dhe u duhej ta merrnin me kova nga ndërtesat përballë
Perspektivë me rreziqe
Ndër më shumë se 3000 vetët që zunë vend në ambasadën gjermane, në kushte të vështira pas ndërprerjes së ujit dhe furnizimeve me ushqime në pritje të lejes së lëvizjes nga regjimi komunist, ishte edhe Gëzim Peshkëpia, sot anëtar i bordit të Institutit të Studimit të Krimeve të Komunizmit në Tiranë, ish-i përndjekur politik. Ai kujton se perspektiva e vetme për të ishte të përfundonte si i ati, poet i ekzekutuar me grupin e 22 vetëve me akuzën e vënies së bombës në ambasadën sovjetike. Me këtë perspektivë përpara ishte vetëm një hap larg guximi për t’u futur në ambasadën gjermane me gruan, djalin gjashtë vjeçar e një tjetër 18 muajsh e të sëmurë me diarre.
“2 korriku 1990 ndryshoi jetën tonë, të familjeve tona deri në dy breza” vlerëson arkivisti e studiuesi që sot jeton mes Gjermanisë dhe Shqipërisë. Fëmijët tanë, kujton ai, sot janë të integruar plotësisht në Gjermani, ndërsa tek nipërit tanë rreh një zemër shqiptare dhe një gjermane.
“Tani ose kurrë!”
Por çfarë e shtyn një vajzë të re, spikere e njohur e lajmeve në televizionin e vetëm shqiptar të guxojë të thyejë izolimin duke marrë rrugën drejt së panjohurës? Drejtuesja e sotme e redaksisë shqipe të Deutsche Welle-s, Vilma Filaj-Ballvora ishte vetëm 25 vjeç kur hyri në ambasadën gjermane në Tiranë në korrik 1990 dhe e kujton mjaft mirë momentin e mundjes së frikës. “Tani ose kurrë”, ky ishte vendimi i saj pas një nate pa gjumë, e vetëdijshme se ky hap do të mund kishte edhe pasoja të rënda. Puna në televizion, aty ku gatuhej lajmi sipas përbërsve të ideologjisë e bëri spikeren e re të shohë vetë se si manipulohej e vërteta.
“Fillimisht nuk u raportua në lajme për futjen në ambasada, vetëm kur numri i shqiptarëve u rrit në qindra vetë, nuk mbetej rrugë tjetër, e duhej të raportohej, por ata që ishin brenda ambasadave u quajtën kriminelë.”
Për sistemin komunist ata njerëz që kërkonin lirinë damkoseshin si kriminelë, por ky kërcënim nuk e pengoi familjen e 16-vjeçares, Ervis Gega të nisej nga Fieri për të hyrë në ambasada. Atmosfera e ndezur e atyre ditëve ishte e mbushur me emocione të forta, kujton sot violinistja e njohur, prof. Ervis Gega – Dodi, që nuk e harron guximin e prindërve që i hynë një rreziku shumë të madh bashkë me fëmijët, vetëm në emër të lirisë.
E është pikërisht kjo liri që i hapi violinistes së re shanse të mëdha në Gjermani. Fillimisht studimet, pastaj pjesëmarrja në konkurse, e në fund ngjitja në skenat e mëdha gjermane dhe titulli i lartë “Profesor” në Universitet. Për Ervis Gegën Gjermania shënoi ndryshimin e fatit të saj. “Unë e dua Shqipërinë, i dua shumë shqiptarët, por mund të them se shtëpia ime sot është Gjermania”, kështu e përmbyll violinistja plot gjallëri kujtimin e saj të 2 korrikut 1990.
“Qetësi para stuhisë”
Deri para 2 korrikut dukej se gjendja në Shqipëri kishte e mbetur e paprekur nga ndryshimet në lindje. Por drejtuesja e redaksisë shqipe të Deutsche Welle-s, Vilma Filaj-Ballvora e vlerëson atmosferën e para korrikut 1990 si një lloj qetësie para stuhisë.
“Një lloj revolucioni po ndodhte ndërkohë në heshtje në kokat e njerëzve”, kujton ajo, “njerëzit duhej të përballonin dyzimin – jashtë të flisnin me besnikëri për partinë, ndërsa brenda rrethit më të ngushtë guxonin të ishin edhe kritikë.”
Eksperti për Shqipërinë e konsulenti i “Human Rights Watch”, Fred Abraham beson po ashtu se ndryshimi që nga fillimi i vitit 1990 kishte filluar, por ky ishte një ndryshim i ngadalshëm, revolucion të vërtetë në Shqipëri nuk pati, theksoi ai.
“Kam biseduar me njerëz të elitës së atëhershme e me Ramiz Alinë, ata më thanë se e kishin kuptuar që Shqipëria duhej të demokratizohej, por unë mendoj se pas dhjetorit 1989 dhe ngjarjeve në Rumani, elita e atëhershme e kuptoi se nuk donte të përfundonte si Çaushesku, prandaj duhej të bënte diçka.”
A është vërtet 2 korriku 1990 vërtet fillimi i kthesës së madhe? Për Fred Abraham kjo datë është një moment shumë i rëndësishëm i një procesi që zgjati deri në dhjetor 1990, kur filluan demonstratat e studentëve që shënuan edhe ardhjen e pluralizmit në Shqipëri.
Po c’lloj revolucioni bon kjo rrace b…qimash aman …..
rrevolucion bojn ata qe i mbushin sheshet me gjak e me deshmor dhe diktatorin e nxjerrin zvarre nga strofulla dhe e vrasin si qen te zgjebosur
ktu rrevolucionin e boni salehmoterqimberisha me fiatin e tij prej sigurimsi ,,,regjizor ran’mut’mizes alia , i paste shpirti(muti) drite me gjenerator !!!
si tha ajo vjolinistja?
i dua shqiptart,e du shqipnin por shtpija jeme ,vendi jem osht gjermanija!!
haa
sa patriote..!!
i thot gruja burrit.:
te du shum o burr i dheut,por po shkoj ke shtpija e zezakut me flejt se atje knoqem shum,e ka hajdarin zezaku sa ty m kom!
heeee!!!!!
bijt e shqipes!
kurse niperit e atij tjetrit paskan dy zemra!!!
epo qekan tamom shqiptar,si flamuri me dy koka!!
edhe djalli dy brir ka!edhe dafllaku ,dy brima vrima.
kurse ky ambasadori gjermon i paska hap deren shqiptarve me shku n gjermani,kurse sot i perzejn me policaaa mrapsht per n shqipni!!!! si limonat e shtrydh. ja pijn longun dhe i hudhin n rrug masanej se s u duhen mo!
megjithate nji gjo s kuptoj: ata shqiptart hyn neper ambasada me ndryshu rregjimin n shqipni apo me shku me jetu n kushte me t mira n gjermani?
se po ta kishin me diktaturen do ishin kthy tash n shqipni. se s ka mo diktatur. s ka as pun, as shtet,as pare as ligj as rregull as ner bes as fe
ka shkerdhatni qe mezi pret perkrahjen e ambasadorve per me shperthy rrugve…
yyyy!
prishen gjith at shtet,rregull,nder,bes.. njerzillik dhe sollen shkatrrim krim vrasje dhe e qujn zhvillim!!!
hajt hajt se mas qafe e keni kte “zhvillim”!
pse s thoni sesa burgaxhinj ka nga “2 korriksit”! 60%? apo me…?
sa veta vriten ne shqipnin demokratike ne vit nuk burgoseshin nga komunizmi ne nji dekad!!
haaa!!!
Nuk vlen, je pa fat, ke lindur ne nevojtore.Ti qimxiu ke ngel atje bashke me zezakun tend, ajo violinistja fatin e kerkoj jashte nevojtores,dhe e paska gjet.e ty te vjen keq se nuk i pelqenka me nevojtorja ku ri ti.Hapi syte plako.respekt
Ai eshte serby..qiiim . Atij i intereson shqipria e izoluar dhe shteti i “plotfuqishem” i asaj kohe dhe kur behet fjale per shqiperine ai kthehet ne antiperendimor se kshtu i leverdis mongolit te uraleve ama per shumadine e tij nuk i thot jo perendimorve por fort t’omla i duken paret e tyne …tipik udbash!
Eshte idiot moderatori qe nuk e denoncon ne polici si spiun serb.
Me sa di un eshte mongol p..ropsh nga Kosova por punon dhe ka kontakte edhe ne Shqiperi..sidomos ne Kukes!
pelasgjen ti ndoshta ishe shum i ri e nuk e kuptuar sa e veshtire ishte ateher se i vetmi shtet qe e mposhti rregjimin komunist pa derdhje gjaku eshte shqiperia
Eshte mosha e prasit,te gjithe e kalojne . Hormonet rebele diktojne te foluren te vepruarit e shumeçka, por koha do ta beje te veten, do te qetesohen e do te qeshin me veten .
“Mposhte” ?????????
Se paske lexu mire komentin tim!
E mposhte me “DOKTOR MORTJEN” qe vinte direkt nga strofulla e komunizmit!!
Revolucionet historikisht kan qene te pergjakshme . Revolucion tentoi te beje Hungarezi qe u pushtua me tanket e mongolit se ndryshe do i kish thene fuck off me kohe komunleshit. Revolucion tentoi te beje Ceku qe fatkeqsisht pati te njejtin fat si Hungarezi …kto jan REVOLUCIONE dhe luftra e gjak e deshmor per liri. Dhe e dinin qe afer kishin perbindeshin e terbuar mongol ndersa ne kishim nje pozicion gjeografik ne favorin tone sepse djallin mongol e kishim larg dhe te bllokuar nga jugosllavia dhe greqia!
Rrevolucioni do ishte bere vetem POPULL VS KASTE dhe koken ne tigan diktatorit!
Ske bole…ske popull!
Eno rri urte ti eunuk!
Kush ska jetuar ate koh nuk mund ta kuptojn ate rini qe ishte ne fillim te viteve 90. Rini me endrra rini punetore rini e kulturua rini e fort rini qe dhe pse nuk kishin shum ushqim ishin shum te stervitur. Jo si kjo rini e soteshme qe rrin neper kafene sikur jan ne mosh pensjoni. Rinia e soteshme e lodhur e pakulturua e pa stervirur dhe pa endrra per te arthmen.
Per cfare kthese behet fjale…per kthesen qe na coi ne gremine….
Akoma festoni o antishqiptare ngjarje qe jane vertetuar se ishin vepra te mirefillta antishqiptare per te rrezuar shtetin e shqiptareve ?!
Ky ambasdori pare gjerman W.Daum ishte miku i ngushte i amb.grek atehere Kakabasis dhe absolutisht.. e theksoj absolutihst ishin agjentura ne dem te kombit shqiptare…ne gop te semes,diktatura ,enveri,komunizmi por kush do do jape llogari qe ai vend eshte kthyer ne vend mafjoz qe po del nga kontrolli dhe po behet qender terrori dhe vater zjarri si ne lindjen e mesme dhe ukraine.
Ka bere nje liber ky Werner Daum me titull “shqiperia mes kryqit dhe gjysem henes” dhe kushdo qe e lexon ate liber (qe eshte hequr nga qarkullimi) shikon qarte se ky ishte nje agjent shumedimensional qe nuk eshte vendi te flasim me gjate…
Ne nje fare menyre 2 korriku 1990 me shume i jep te drejte Enver Hoxhes pse nuk u hap me perendimin se dihej qe do ta terhiqnin zvarre per se gjalli dhe e hengri Ramizi qe sa u hap “bythesh” JA FUTEN JO VETEM ATIJ POR DHE KOMBIT SHQIPTAR.
Qe ngjarja ambasada lidhej me nje akt madhor ne KOSOVE..ASKUSH NUK E PERMEND…por merreni te nderuar qorra..
SA HERE NE KOSOVE KA PATUR ZHVILLIME POZITIVE AQ NE HERE NE TIRANE KANE NDEZUR “ZJARR NGA BRENDA” armiqte tane me ndihmen e miqve.Kete e tregon dhe nje shkrim interesant i shaqir vukajt per ate kohe dhe paralelizmi ne ngjarjet e shqiperise
REVOLUCIONI I PERGJAKSHEM RUMUN –SHAQIR VUKAJ –GAZETA DITA
I vetmi vend i bllokut sovjetik ku ndryshimet u bënë me dhunë ka qenë Rumania. Por e veçanta e këtyre ndryshimeve, ishte se ato u bënë me “ndihmën” direkt nga jashtë, ku përveç CIA-s amerikane dhe KGB-së sovjetike, u aktivizuan hungarezët, zbulimi francez etj.
Në gusht të vitit 1969, presidenti i ShBA, Nikson vizitoi Rumaninë (vizita e parë e një presidenti amerikan në vendet socialiste), që u pasua nga vizita të shumta të udhëheqësve të tjerë të vendeve perëndimore në Bukuresht dhe të Çausheskut në shumë vende të botës, duke filluar nga ShBA.
A……………………………..
Sipas burimeve amerikane, kineze, etj. gjatë takimeve të presidentit Bush me kryeministrin hungarez (qershor 1989) dhe Gorbaçovin në Maltë (2-3 dhjetor 1989) është marrë vendimi përfundimtar për përmbysjen e udhëheqjes rumune dhe eliminimin e Çausheskut.
B……………………………….
siç del nga dokumentet e botuar në vitin 1995 nga vetë rumunët, duke filluar nga viti 1987, në Rumani janë dërguar agjentë të përgatitur posaçërisht nga;
B.Sovjetik,
Hungaria,
Izraeli,
ShBA,
Britania e Madhe etj.
për të përgatitur terrenin për zhvillimet e mëvonshme. Tërheq vëmendjen fakti, se sipas këtyre dokumenteve, për eliminimin e Çausheskut kanë bashkëpunuar CIA amerikane me KGB sovjetike
C…………………………………
revolucioni rumun, ka qenë një kombinim midis:
1- revolucionit popullor,
2- komplotit të opozitës
3-dhe një grushti shteti të organizuar nga shërbimet ndërkombëtare.
Duke ju referuar ketyre ” puntatave” po ju pyes
Po demonstratat e q.studenti,ne hedhjen e permendores se enver hoxhes,ne provokimin e shkolles bashkuar kush jane ato agjentura qe nderhyne kaq hapur
Po ne masakren e 2 prillit 1991 pervec udb jugosllave ka qene implikuar cia me kgb ?
A duhen dekoruar banda e tropojes e elez biberajt,berishes,hajdarit etj.. si flamurtaret e demokracise apo zagaret e Serbise dhe kriminelet e shqiperise
Dokumentet e botuar për revolucionin rumun flasin për një teknologji të përsosur që është përdorur për rrëzimin e Çausheskut.
EPILOG:
Nga me siper del qarte se duke marre parsysh dhe intervisten e pro serbit Elez Biberajt ne 2008 te Klani I BLENDI FAQEZIUT del konkluzioni se Berisha ka qen nje ushtar,ose nje kobure qe pas dy prillit 1991 I nxorri uje te zi atij vendi dhe e verteta do jete lluks per brezat qe do vijne.Per gjeneraten tone dihet qe Berisha eshte krimineli por jo fajtori.
Fajtori kryesor eshte miopia e pabesuesheme e shume shqipfolesve dhe pak shqiptareve si dhe mega-hipokrizia e miqve tane qe para interesave gjeostrategjike te tyre shkelin dhe elementet baze te demokracise ten je populli si Shqiperia qe eshte ne kufinjte e egzistences.
Me sakte Fekondimi I monstres berishe,mbeshtetja e tij ne super krime kombetare & njerzore dhe mbrojtja sot e tij me cdo kusht nga “garantet nderkombetare” sic thote komiku Edi rama( lexo don kishoti me Sanco panco ilir meten) tregon madheshtine e Enver Hoxhes sidomos pas 2 prillit 1991 qe ishte me I rende se 7 prilli 1939..qe ishte nje pushtim I shqiptareve nga shqiptareve per interesa te serbise dhe greqise te mbeshtetur ng a lobet e tyre ne Washington dhe bruksel…Dhe ky lloj pushtimi do jete I perjetshem ..te pakten sot nuk ka asnje shans jo vetem per clirimine shqiperise nga “powerfull nazi-saliserbi “ por as per te thene te verteten e sakte..sepse dhe kjo fuck demokraci ne shqiperi po del e “ombel si hallva”
Nqs do ta mbahej nje gjyq HAGE ndonjehere per krimin e shkaterrimit te shtetit shqiptar nga 1990 e ne vazhdim (diktatura kishte rene qe ne 17 dhjetor 1981) duhej qe ky ambasdori i pare gjerman duhej te denohej i pari..per perdhunim te kufomes se te ashtuquajtur komunizem ne shqiperi..
Na falni o gjermone te Doce Veles qe ju prishem festen qe per mua eshte me e rende se 7 prilli 1939…te pakten atehere pushtuesit ishin me te ndershem se ju nuk genjenin dhe nuk festonin kur vrisnin njerez apo kombe..
Dmth krejt Perendimi hallin e kishte te Super Shteti Rumun?
Apo ky ishte sinjali i pare i gatum nga CIA & KGB per te fillu rrezimin e komunizmit dhe duhej ti jepej sinjali liderve te tjere komunist qe po rezistuat te njejtin fat do keni?
Qendron si skenar nqs gatuhet nga CIA por KGB cne?
E kishin vendos me ja fut vetes?
Me ty komentova edhe dje tek artikulli Gjermania pas nazizmit dhe Shqiperia post komuniste!
Ti er cun ke ra ne dashni me komunizmin e ke thon : ‘o ky o rash e vdiqa’!
Ti kishe bo mire me bo valixhet e me shku ne Kore t’Veriut e me luftu komplotizmin perendimor!
Nji gje ta kesh parasysh vecse :
Vendet perendimore kan qene para ,gjate dhe pas komunizmit shume te zhvilluara se vendet komuniste dhe rrumpallhanja qe eshte bo kto vite TRANSEXUAL cioni eshte Made in Bijte e komunistave vetem se ktyre ju mori koka ere ngaqe edhe bota eshte me e pasur se ajo e djeshmja!
Nuk ta kan fajin perendimort qe ti sdo te behesh njeri,fajin e ke vet dhe ndoshta e ke ne gen sepse nga te gjithe vendet e ish bllokut komunist te vetmet vende qe jane bere “perendimore” jan vendet qe historikisht kan qene nen influencen e perendimit ( poloni,ceki,hungari,letoni,estoni,lituani,slloveni,sllovaki,kroaci).
Te tjeret e kan ne gen me qene rrumpall!
zoti pelazgian ne rrjeshtin e 7 te komentin tim kam shkruar;
NE GOP TE SOMES SHKOFTE DIKTATURA ,ENVERIZMI DHE KOMUNIZMI por duhet te shtoj se dhe ti shkofsh ne gop te somes me sali berishen tend qe ben sikur i shan por je nje derivat i tij.
nuk ke ndonje pune tjeter qe ngele si mize kali ne bythen e komentuesve qe duhet te marrin lejen ty cfare te shprehen ?!
nqs se ke probleme me shendetin mendor kerkoj falje.
Jo mor cun , ske pse me merr leje mu , un thjesht i pergjigjem komenteve tua qe nuk rrine as ne ajer e as ne toke , te hap pak syte edhe ty !!!
Un salehun e kam urryer , e urrej dhe vazhdoj ta urrej ( pa cka se hyn apo s’hyn komunizmi ktu)
ndersa ti kalon ne orgazme sa here flitet per enverin !!!
Nuk je ndryshe nga militantet qe adhurojne Derrishen , thjesht ti adhuron dike qe ishte me “burre shteti”!!!
Hajt rruge te mbare per te Kim Jongu!!!
zoti pelazgian mos i ngaterro gjerat.
Jam nga ai soj shqiptaresh qe kur jot’ teme per te rregulluar biografine i kendote keshtu atij “diktatorit” dhe atehere thoja :…kaq milet i trashe eshte ky…..dhe pikerisht keto njerez te trashe si puna jote jeni kthyer hijena qe ushqeheni me kufoma .
Nqs Ahmet Zogu Tradhetari & Perversi ka nje derr permendore te stacjoni trenit dhe Frankeshtein Monster Saleh Berishaj njihet nga ata fare perendimore leshi si kryedemokrati qe na solli Lirine (sllobodanken) pse duhet te ushqeheni akoma me kockat e enverit si vampire per 25 vjet me rradhe
Si mund ti argumentesh lexuesve te Temes qe nuk ka qene jot’teme qe i kendonte keshtu xhaxhit qe te rregullonte biografine e pellazgut qe e kishte denuar ndonje koqi xoxe ,kadri hazbiu apo fecor shehu jashte rregullave te shtetit ?!
Plot pese shekuj nana priti
Skenderbeut nji vella ia rriti
legjendar n’lufte e n’liri
enver hoxha emni i tij
gjysem shekulli kombi t’pat
lum si shqipja qe t’pat djale
tan’ Shqipnia per ket emer
me dy sy e me nji zemer
ushton vaji, vaditi token
shpi per shpi e ne çdo voter
per ket’ vdekje t’burrit dheut
qau dhe shpata e Skenderbeut
Per Enverin qau dhe moti
tan’Shqipnin e ka shtang topi
monumenti Nan’ Shqipni
i ban roje birit te tij
asht perkul i perkedhel ballin
thue e ka t’pavdekshem djalin.
QIMXHIU je i madh nuk mund te te korigjoj per asgje qe ke shkruar .n.q.se s’do e shkruaje ti do ta kisha shkruajtur une .Te pergezoj per fjalet e fuqishme dhe reale qe ke thene .2 korriku shenon varrimin e SHQIPERIS per tere jeten .S’ka me PAQE
X qenke me tere mend fantastik po ku mbush populli jenicer i ALBANISTANIT ?Popull servil legen dhe snob i te qenit kopjus dembel aspak krijues dh qe s’do te sakrifikoj ne jete .maxsimalja qe kerkon tani SHQIPERIA eshte te kete idhull tipa si XHELAL MZIU (qe nga emri mere veshe se cfar modeli perfaqeson )
Ngjarjet e 2 korrikut te vitit 1990 ishin me permasa te medha dhe fillimi i ndryshimeve qe perfunduan shkaterrimin e sistemit gjakatatar komuninist ne shqiperi .Ata mijra njerez qe guxuan jane vazhdimesi e vuajtjeve gjysme shekullore qe populli shqiptar hoqi i persekutuar I burgosur I internuar dhe i izoluar sepse aspiroj lirine dhe demokracine.Historia ka vend te informoje brezat e rinj dhe te mos harrohet e kaluara.
MacDonald 2 korrikut 1990. Rrofte shqiperia dhe populli shqiptar brenda dhe jashte atdheut
Deklarata e 2 korrikut e vitit 1990 në Prishtinë, dhe ngjarja e ambasadave në Tiranë ,si kofini pas të vjelave
Plot 25vjet më parë, delegatët shqiptarë të Kuvendit të Krahinës Autonome të Kosovë-Metohisë, pas disa ditë diskutimesh, më 2 korrik të vitit 1990 kishin shpallur Kosovën Republikë të barabartë me republikat tjera të ish-Jugosllavisë. Deklarata e 2 Korrikut u shpall para ndërtesës së Kuvendit, pasi autoritet e Serbisë, të cilët kundërshtonin shpalljen e Deklaratës, ua kishin mbyllur dyert e Kuvendit delegatëve shqiptarë.
Deklarata Kushtetuese ishte shpallur pasi Serbia kishte pezulluar autonominë e Kosovës, qysh në mars të vitit 1989 dhe në kohën kur kishte filluar shpërbërja e Jugosllavisë. Kjo deklaratë shënonte edhe fundin e pjesëmarrjes së shqiptarëve në institucionet e Serbisë dhe të Jugosllavisë, shtet të cilit i kishin shërbyer me zell, prej vitit 1945 në kushte dhe rrethana të njohura historike.
Delegatët, të cilët kishin shpallur Deklaratën kushtetuese, ishin në mesin e shqiptarëve, të cilët i kishin përballuar spastrimeve politike, diferencimeve dhe kryesisht ishin më të përshtaturit e regjimit jugosllav, të cilët edhe kishin arritur të mbaheshin në poste qysh prej vitit 1981, kur të gjithë tok kishin mbështetur Platformën e Jugosllavisë në luftë kundër nacionalizmit dhe irredentizmit shqiptar.
Asnjë prej këtyre delegatëve nuk i kishte mbështetur kërkesat e popullit të Kosovës, në mars dhe prill të vitit 1981, ku në mënyrë plebishitare kërkohej Kosova Republikë me të drejta të barabarta me republikat e tjera të ish-RSFJ-së. Për më tepër, po thuajse të gjithë kishin mbështetur edhe amendamentet kushtetuese të Serbisë të vitit 1988, për rrudhjen graduale të autonomisë së Kosovës dhe integrimin e saj në kuadër të Serbisë, jo si pjesë përbërëse, sikur figuronte verbalisht në Kushtetutën e vitit 1974, por si pjesë integrale e saj.
Këta delegatë, ata që janë gjallë dhe të cilët përkujtojnë këtë datë të “rëndësishme” të kohës së tyre, pretendojnë se kanë bërë një punë të madhe, edhe pse ata, pas këtij akti, nga frika se Serbia mund t’ i thërriste në përgjegjësi, të gjithë tok ia mbathen për në Maqedoni, Shqipëri, Kroaci e në shtetet e Evropës, duke u bërë pikë e pesë.
Delegatët zulmëmëdhenj, nus-prodhim i epokës së bashkim vëllazërimit dhe përbashkësisë, nuk i zbathën “kundrat” për të mbathur opingat e për të luftuar për lirinë e pavarësinë e Kosovës, pasi e kishin shpallur verdiktin, nuk vepruan sikur kishte bërë Hasan Prishtina dikur, kur u largua nga Parlamenti i Turqisë dhe iu bashkua kryengritësve shqiptarë, që po luftonin për shkëputjen e trojeve shqiptare nga Perandoria Osmane. Ata, madje nuk qëndruan as në Kosovë për të ndarë fatin me popullin e robëruar, por jetuan sikur parazitë nëpër qendrat e ndryshme të Evropës, duke u bërë barrë edhe për Fondin vullnetar të Republikës së improvizuar, që mezi mbulonte shpenzimet e kryetarit të LDK-së, Ibrahim Rugova, shpurës së tij dhe tërë aparatit improvizues të Republikës së Kosovës, të cilën nuk e pranoi asnjë shtet në botë, përveç Shqipërisë komuniste të kohës së Ramiz Alisë.
2 korriku i vitit 1990 megjithatë paraqet datën kur nga regjimi serb e jugosllav po divorcoheshin edhe mohikanët e fundit, ata që me tërë qenien iu kishin shërbyer interesave të shtetit, që tashmë i konsideronte oportunistë.
Asokohe, edhe shqiptarët që i kishin shërbyer Jugosllavisë prej vitit 1945, filluan ta refuzojnë pushtetin okupator. Nga klasa e ish-Lidhjes Komuniste të Jugosllavisë u formua Lidhja Demokratike e Kosovës, e cila asnjëherë nuk arriti të shkëputet nga dominimi i ish-komunistëve pro jugosllavë, tashmë të konvertuar në demokratë.
2 korriku nuk është ngjarja më e rëndësishme juridike dhe politike e kohës, për vetë faktin se vullneti i popullit për liri, drejtësi e barazi nuk buroi nga institucionet, nuk buroi nga Lidhja Komuniste e Jugosllavisë as nga komunistët oportunistë të Kosovës, nuk buroi as nga delegatët e “sitës” së fundit të kohës së diferencimeve, por buroi nga gjaku i derdhur rrëke për liri, qysh në vitin 1945 me kryengritjen çlirimtare të Shaban Palluzhës, vazhdoi me përpjekjet e Lëvizjes Nacional-demokratike shqiptare, mori formë të re riorganizimi me Lëvizjen Revolucionare për Bashkimin e trojeve me Shqipërinë, në krye me Adem Demaçin, në vitin 1964, vazhdoi më tutje me demonstratat paqësore të vitit 1968 dhe kulmoi me kryengritjen shqiptare të marsit e prillit të vitit 1981, për t’ u bërë realitet faktik me luftën fitimtare të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në vitet 1998-1999.
Gjatë kohës së okupimit, prej vitit 1945, (e jo prej vitit 1990, sikur pretendojnë ta paraqesin institucionalistët e braktisur nga padronët e Beogradit), në vazhdimësi kanë ekzistuar dy alternativa, njëra pacifiste dhe e pajtuar me çdo regjim dhe tjetra militante, kundërshtare e përjetshme dhe e përhershme e çdo regjimi të huaj.
Nuk mund të ketë pikë barazimi në këtë mes. Derisa breza të tërë u persekutuan, u vranë dhe u katandisën burgjeve, klasa e delegatëve që do ta shpallte verdiktin për Republikë, në vitin 1990, 9 vjet pas verdiktit të popullit, ishte ngritur shkallëve të pushtetit mbi kurrizin e popullit të robëruar dhe kishte përfaqësuar interesat e pushtetit okupator. Delegatët që shpallën Republikën në oborrin e Kuvendit, ishin sikur kofini pas të vjelave. Ata kërkonin që Kosova të shpallej Republikë e barabartë në Jugosllavi, në kohën kur Jugosllavia, burgu i madh i popujve të Ballkanit kishte filluar të shpërbëhej dhe gjatë kësaj shpërbërje pësuan të gjithë popujt liridashës e më së shumti shqiptarët.
Iluzionet e institucionalistëve lidhur me rëndësinë e 2 korrikut nuk kanë të bëjnë me realitetin faktik, por kanë të bëjnë me përpjekjen për ta pasqyruar vetëm njërën anë të realitetit.
Leximi i Deklaratës kushtetuese më 2 prill të vitit 1990 nga delegatët e Kuvendit të Autonomisë së Kosovës e Metohisë, në oborrin e Kuvendit, zbulon më së miri mjerimin e asaj klase poltrone, politike, e cila nuk ishte në gjendje të ballafaqohej me realitetin dhe me kohë ishte ndarë e diferencuar nga kërkesa plebishitare e popullit shqiptar për Kosovën Republikë. Prej vitit 1981 e deri në korrik të vitit 1990, për idealin e Republikës kanë rënë qindra dëshmorë, janë dënuar me burg pre 1 deri në 20 vjet, madje edhe dënim me vdekje, mijëra të tjerë, janë përndjekur e persekutuar qindra mijëra liridashës, ndërsa nuk ka dhënë dorëheqje asnjë nga delegatët vasalë, të cilët 9 vjet më vonë do ta shpallin Republikën në sheshin e kryeqytetit, atje ku ishte përgjakur më dy prill të vitit 1981, dhe, që të gjithë, me ndonjë përjashtim do të iknin nga Kosova për të shpëtuar nga burgu i paragjykuar, apo për të krijuar një kapital politik për kohët e ardhshme.
Historia e këtyre 25 viteve ka treguar mirëfilli se cilët ishin ata që e përkrahën pa rezervë RSFJ-në deri në shpërbërje, cilët ishin ata që pasi dolën nga burgjet rrëmbyen armët për çlirim dhe cilët ishin ata që sot po i gëzojnë frytet i fitores, pa derdhur asnjë pikë djerse, pa derdhur asnjë pikë gjaku, madje duke ia veshur vetes meritat, që as i kanë as mund ti kenë.
Hapja e Shqiperise ndaj botes ishte nje nevoje imediate e kohes dhe asnje rregjim sado diktatorial qe te ishte nuk mund ta ndalonte pergjithmone.Ishte kriza e rende ekonomike ajo qe coj ne shthurjen e te gjithe bllokut lindor,bashkimin e te dy Gjermanive,shkeputjen e vendeve te ish bllokut socialist dhe se fundi shperberjen e ish BRSS.Edhe vendi yne domosdoshmerisht do te ishte pjese e ketij procesi te pandalshem ndryshimesh te medha.Por ne nuk duhet te mashtrohemi se ne realitet ne Shqiperi ndryshimet ishin si rezultat e pjekurise se pop ullit per ndryshim apo ishte cdo gje e orkestruar nga jashte dhe qe u be ne menyre kaotike,me dhimbje e shume pasoja per ne.Fakt eshte se edhe sot pas 25 viteve tek ne nuk eshte bere ndryshimi real i sistemit apo dhe mentalitetit te njerezve por eshte nje gjendje kaotike ku demokracia ende nuk eshte konsoliduar si ne vendet e tjera ish komuniste.Ende sot ne jemi po ata reckamane qe kacavireshin neper anije ose canin malet e mbuluara me debore me qellimin e vetem te shkonin ne parajsen aq shume te propaganduar.Gjendja aktuale te perforcon bindjen se ata qe moren ne duar flamurin e udheheqjes se popullit drejt ketyre ndryshimeve nuk ishin gje tjeter vecse nomenklatura e sistemit komunist qe tani kishin ndruar padron e ishin vene ne sherbim te te huajve qe kishin interesat e tyre gjeopolitike por qe as denjuan te punonin me ndershmeri qe ne Shqiperi ndryshimet te ishin te verteta e gjithperfshirese.Perkujtohet akoma ikja e madhe ne ambasadat si nje akt i madh qe coj ne ndryshimet e medha por si nuk thote njeri te verteten se fatkeqesia me e madhe per Shqiperine ka qene dhe eshte hemoragjia a popullit te vet qe ka qene pasuria me e madhe e jona.Afersisht gjysma e popullsise eshte larguar nga vendi dhe vazhdon te largohet e ne anen tjeter ne statistika flitet me te dhenat e para eksodeve.Ne cilin vend te botes ka ndodhur kjo tragjedi e cila tek ne festohet si feste kombetare.Pa u zbardhur e verteta e eksodeve shqiptare , rolit qe kane luajtur te huajt dhe njerezit qe jane vene ne sherbim te tyre gjate ketyre 25 vjeteve te te ashtuquajtures demokraci tek ne kurre nuk ka per te patur demokraci te vertete dhe pinjollet e ish pushtetareve te djeshem qe sot jane kthyer ne borgjezine shqiptare kurre nuk kane per te punuar e menduar per interesat kombetare apo per te miren e popullit.
epo oshe demokraci ku secili shef interesin e vet e jo komunizem ku punohej per shtet.
edhe ata q
epo oshe demokraci ku secili shef interesin e vet e jo komunizem ku punohej per shtet.
edhe ata qe jan kap,nji gjest demokratik kan bo. shofin bythen e tyre e jo hallet e popllit si n kamunizem.
sot s ka popull. sot ka njerez, popull kishte n diktat