Greqia, e parë miqësisht

Nga Nasho Bakalli

Greqia pavarësisht problemeve i ka mbajtur pothuajse të paluajtura shpenzimet ushtarake. Ato janë ndër më të lartat, si përqindje në GDP, mes shteteve të Europës. Sipas Yiannis Bournous, drejtues i “Syriza”, shpenzimet ushtarake do të shkurtoheshin me 200 milion euro, madje edhe më shumë. NATO projekton se Greqia, për vitin 2015, do të shpenzojë 2.4% të GDP për mbrojtjen, shifër që është 0.2% më e madhe nga ajo e vitit 2014. Rritja në buxhetin e mbrojtjes duket misterioze, kur qeveria kërkon rrugë për të nikoqirepsur shpenzimet e përgjithshme; kur qytetarët lejohen të tërheqin vetëm 60 euro në ditë, nga banka. Ndërkaq studiuesit e sigurisë bashkëkohore europiane shpegojnë se tre janë arësyet pse Greqia mban ende një buxhet ushtarak të lartë. 1) Shpenzimet për mbajtjen e personelit. Ato zenë 73.3% të buxhetit ushtarak  për vitin 2015. 2) Gjeopolitikat rajonale. Greqia dhe Turqia, aleate në NATO, janë në garë ushtarakisht. Kohët e fundit marrëdhëniet e tyre janë ngrohur, të shtyra nga interesi i përbashkëta për naftë dhe gaz në Detin Mesdhe. 3) Sipas “The Guardian”, Athina ka nguruar të shkurtojë shpenzimet për mbrojtjen, edhe për shkak të presionit ushtruar nga Gjermania dhe Franca. Berlini eksportoi në Greqi rreth 15% të armëve, ndërsa Franca rreth 12%, në vitin 2012!

A e shton armatosja sigurinë e shtetit? Përkundrazi, ajo rrit numurin, llojet, mundësitë e rreziqeve. Gjatë Luftës të Ftohtë, shtetet, në një formë apo tjetër, ishin të armatosura, r`ndsh`m. Kjo frymë sundon edhe sot sigurinë bashkëkohore europiane, madje me fuqi të madhe. Të gjitha kombet armatosen. Kanë frikë nga njeri-tjetri, se mos i sulmojnë më përpara.  Kujtoni luftrat në Kroaci, Bosnje-Hercegovinë, Kosovë, Gjeorgji, Ukrahinë. Si i bëhet hallit? I vetmi shërim është çarmatimi i shpirtarave. Nën një pikpamje më të përgjithshme ky shërim mund të bëhet i detyrueshëm, që do të thotë se duhet të vihen në plan të parë interesat që na bashkojnë e jo ato që na përçajnë. Dhe mjeti kryesor është: sigurimi i bashkëpunimit midis fuqive të mëdha botërore. Pastaj, bota do të përfshihet në çarmatimin e përgjithësimin. I vetmi shkak që do ta pengonte suksesin do të ishte: sjellja imperisliste e fuqive të mëdha.

Le të shohim edhe anën tjetër të medaljes. Po të ishte lumturia ekonomike e Europës,  veçanërisht e Greqisë, e mjaftueshme, aq më mirë me tepricë, mbase shpenzimet ushtarake të  shënuara në fillim të këtij shkrimi nuk do të kishin rëndësi të veçantë. Por Greqia ka më pak se çdo shtet tjetër i BE mundësi të pretendojë, sepse ajo nuk e ka pasurinë ekonomike kombëtare që kishte, fjala vjen, 10-15 vite më parë.

Papunësia në Greqi, ajo e rinisë mbi 50%, sa vjen edhe shtohet. Nuk e teproj të them se kjo gjëndje rrjedh, në mos krejt, por sigurisht më shumë, nga situata e krijuar për shkak të shpërfaqjes flu, mbase padashje, brenda “Trojkës”, të kontradiktës aktuale midis punës dhe kapitalit.

Taksat nuk zbrazin vetëm xhepat e qytetarëve grekë. Ato ulin aftësinë blerëse edhe të qytetarëve të BE, e për pasojë edhe volumin e qarkullimit të mallrave brenda BE. Taksat e shumta në numur edhe kur janë të vogla – e pakësojnë tinzisht kapitalin vendas, i cili në kushte normale do të mund të përdorej efektivisht në sektorin e prodhimit të Greqisë, i shtrydhur ky 25%, e për të tjera mirësira që  “Trojka” i di mrekullisht.  Megjithatë është e  vajtueshme që Greqia të bëjë therror, këtë vit, 3.25 miliard dollarë, për shpenzime ushtarake.

A është kjo një sjellje çuditëshme? Po. Por edhe e justifikueshme për faktin se gjendja e sotme ndërkombëtare është pak si shumë e paqëndrueshme. Do të ishte e rrezikshme për Greqinë të çarmatosej e vetme, pa të tjerët. Po edhe armatosja e paprerë nuk formon siguri absolute për Greqinë. Sepse konkurenca e armatimeve është bërë nga çështjet më kërcënuese të sigurisë bashkëkohore europiane. Po korupsioni me prokurimin e aramtimeve? Akis Tsochatzopoulos, ish ministër i mbrojtjes u dënua me 20 vite burg për marrje rryshfeti nga kontratat. Të gjendur në këtë shesh, popujt konsiderojnë se kuptimi nga ana e tyre i çështjeve të sigurisë bashkëkohore ndërkombëtare është një punë jashtëzakonisht e koklavitur, dhe për këtë arësye ato janë ekskluzivitet i njerëzve të përgatitur mes studimesh, punësh, veprash të jashtëzakonshme! Në të vërtetë koha, sa kalon e më shumë, po na vërteton se çështjet e sigurisë bashkëkohore ndërkombëtare janë asete të çdo shteti, dhe brenda secilit shtet ato u përkasin individëve që formojnë popullin. Pra, çështjet e sigurisë bashkëkohore europiane si: siguria njerëzore, ekonomike, shtetrore, ushtarake, mjedisore – janë edhe të Greqisë, dhe u përkasin tërë individëve që formojnë kombin Helen. Ato sende dhe ndjenja që qeverisin shpirtërat dhe xhepat e grekëve, qeverisin edhe sjelljet aktuale të shtetit grek. Objekti  referimit të sigurisë kombëtare greke është i njëllojtë me objektin e referimit të sigurisë të çdo greku. Bazuar në sa mësipër, çdo qytetar europian mundet ta kuptojë natyrën e marrëdhënieve të Greqisë me “Trojkën” – me po atë lehtësi që ai kupton edhe natyrën e një grindje në mes personave të veçantë.

Zgjedhjet fallco te opozites

19:53 Blog

.. Sikur të donim Shqipërinë po aq sa duam Kombëtaren"

19:49 Blog

Përse i zhgënjeu shqiptarët Merkel?

18:00 Blog

Dënimi i krimit fillon nga dënimi i vetvetes!

11:46 Blog

Del profecia e Nazarkos, Shqipëria merr tre pikët

11:35 Blog

Nuk është Europa që duam

21:30 Blog

Shqipëria troket në derën e Europës

19:42 Blog

Grekët ta drejtojnë gishtin edhe nga vetja

17:13 Blog

Shqiptarët nuk do ta harrojnë kurrë, dorën tuaj të shtrirë të miqësisë

20:23 Blog

Fiksimi gjerman i Syrizës?

21:30 Blog