Që nga sulmet terroriste në janar ndaj revistës satirike Charlie Hebdo dhe një supermarketi, parisienët e dinin se barbarizmin e kishin pranë dhe se do të godiste sërish. Por është ndryshe të dish diçka, ta parashikosh atë dhe tjetër gjë të përballesh me realitetin e zymtë.

Qartësia e analizës është tani më e nevojshme se kurrë. Ne mezi e njohim armikun tonë, përveç intensitetit të urrejtjes së tij dhe thellësisë së mizorisë së tij. Për të kuptuar strategjinë e tij, duhet ta njohim atë për atë që është: një kundërshtar inteligjent – dhe sipas mënyrë së tij racional. Për një kohë të gjatë, ne e kemi shpërfillur dhe nënvlerësuar atë. Është urgjente që tani ta ndryshojmë mënyrën tonë.

Në këto javët e fundit, strategjia e terrorit të Shtetit Islamik ka sjellë vdekje në rrugët e Ankarasë, Beirutit dhe Parisit dhe në qiellin e Sinait. Identiteti i viktimave nuk lë dyshim për mesazhin. “Kurdë, rusë, shiitë të Libanit, francezë: ju na sulmoni, ne ju vrasim”.

Planifikimi i sulmeve është po aq i rëndësishëm sa kombësia e shënjestrës. Sa më shumë që mundet në terren Shteti Islamik dhe sa më tepër territor të humbasë në Siri dhe Irak, aq më shumë nxitet ta manifestojë luftën për të penguar ndërhyrjen e mëtejshme. Sulmet e sinkronizuara në Paris, për shembull, koinciduan me humbjen e qytetit Sinjar nga Shteti Islamik në Irak.

Sigurisht, qeliza terroriste që goditi Parisin nuk është krijuar tani në humbjet e fundit të betejave të Shtetit Islamik. Ka qenë gati në vend, duke pritur që të aktivizohej (ashtu siç mund të jenë të tjerë në pritje). Kjo tregon freksibilitetin taktik të Shtetit Islamik, pa përmendur mundësinë e njerëzve që janë gati të kryejnë vetëvrasje.

Nëse Shteti Islamik zgjodhi këtë herë, që në Paris të shënjestrojë njerëz që nuk ishin satirikë, policë apo hebrenj, është pikërisht “zakonshmëria” e tyre ajo që i la të pambrojtur. Këtë herë, sulmuesit zgjodhën “sasinë” në vend të “cilësisë” (më falni për një formulim kaq të ashpër). Qëllimi ishte të vriteshin sa më shumë që të ishte e mundur.

Kjo strategji është e mundur sepse territori i kontrolluar nga Shteti Islamik ofron një terren strehues dhe të përshtatshëm për stërvitje. Territoret e kalifatit të vetëshpallur përfaqësojnë grupin që përfaqësonte Al Kaeda për Afganistanin e kontrolluar nga talebanët në vitet 1990.

Është thelbësore të rifitohet kontrolli në këtë terren. Dhe shkatërrimi i “provincës” së Shtetit Islamik në Libi, Sinait, dhe kudo tjetër duhet të bëhet prioriteti numër një i komunitetit ndërkombëtar.

Përtej qartësisë analitike, ekziston edhe një nevojë për unitet, duke filluar në Francë, ku qytetarët nuk do të pranonin që anëtarët e klasës politike të vepronin të ndarë në një pikë të tillë kthese historike.

Uniteti duhet të arrihet edhe brenda Europës. Neve na thuhet vazhdimisht se Europa është në mes të një krize identiteti, në nevojë për një projekt të ri. Edhe tani Europa e ka gjetur një. Të jesh europian do të thotë të përballesh së bashku me barbarizmin, të mbrosh vlerat, mënyrën e jetesës dhe mënyrën e bashkëjetesës pavarësisht diferencave.

Uniteti është gjithashtu i nevojshëm në botën perëndimore si një e tërë. Deklarata e presidentit Barak Obama pas sulmeve në Paris tregon se çfarë e bashkon Europën dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës është më e rëndësishme sesa çfarë na ndan. Ne jemi në të njëjtën varkë, përballë të njëjtit armik. Në këtë kuptim uniteti duhet të shkojë përtej botës europiane dhe perëndimore, sepse Shteti Islamik kërcënon vende si Irani dhe Rusia, pa përmendur Turqinë, po aq – edhe më shumë – sesa perëndimin.

Sigurisht, ne duhet të jemi realistë. Aleanca jonë rrethanore me këto vende nuk do të tejkalojë të gjitha problemet mes nesh dhe atyre. Ndaj, përtej qartësisë dhe unitetit, na duhet vendosmëri, si në përballjen me kërcënimin e ISIS dhe në mbrojtjen e vlerave tona, veçanërisht sundimin e ligjit.

Shteti Islamik pret nga ne një kombinim të frikës dhe reagimit të tepruar. Ambicia e tij është të provokojë një përplasje civilizimi midis botës perëndimore dhe myslimane. Ne nuk duhet të biem pre e kësaj strategjie.

Por qartësia vjen e para. Kur Parisi u sulmua si të premten e shkuar, flitet për luftë. Askush nuk do të përsërisë gabimet e SHBA-së nën presidentin Bush; por t’i përdorësh ato gabime si një alibi për të shmangur përballjen me botën tani do të ishte po njëlloj gabim. Përgjigjja e Europës duhet të jetë e fortë, por nuk duhet të devijojë nga sundimi i ligjit. Ne jemi, mbi të gjitha, të përfshirë në një betejë politike me Shtetin Islamik, një betejë ku dashuria për jetën duhet të dominojë mbi dashurinë e tyre për vdekjen.

Projet Syndicate-BIRN

2 komente në “Jemi në luftë”

░╣Sit Back and Relaks░╣ says:

16 Nëntor, 2015 19:08 te 7:08 pm

dmth sipas ketij europa duhet ti bombardoje ekstremistet me dashuri, t’ju hedhi prezervative nga qielli dhe kaseta porno. futi napalmin e mos e zgjat hic, shtyp butonin erase

Përgjigjjuni
albmuslim says:

17 Nëntor, 2015 11:05 te 11:05 am

ETVAJA E SHTAT ULEMAVE
Në lidhje me Kufrin e atyre që i përkrahin SHBA-t

Vendimi në lidhje me Kufrin e atyre që përkrahin Shtetet e Bashkuara kundër muslimanëve të Irakut pëkrthyer nga Abu Basir…

Të gjitha falenderimet i takojnë Sundimtarit të universit ,dhe salatet dhe selamet qofshin mbi profetët e shkëlqyer dhe lajmëruesit dhe mbi Pejgamberin tonë Muhamedin, familjen e tij dhe shokët e tij.(Allahu qoft i kënaqur me të gjithë ata).

Më pastaj:

Kushdo që i përkrah pabesimtarët si psh. Amerikanët ose Britanezët, dhe të tjerë që janë në krah të tyre dhe që janë kundër Muslimanëve në Iraq ose dikund tjetër për qfar do lloj përkrahje, atëher do të konsiderohet përkrahje e pabesimtarëve (mudhahara) kundër besimtarëve. Kjo është kufër (mosbesim) felëshim (braktisje e fesë) që e nxjerr nga sfera islame (millah) dhe që është e qartë nga Libri i Allahut, Suneti i Pejgamberit dhe konsensuesi i dijetarëve.

Fakte nga Kurani

Allahu ta`ala thotë; O ju që besoni mos i merrni Jehudit dhe Krishterët për evlija (shokë, mbrojtës, ndihmues, etj) se ata janë evlija të njëri tjetrit. E kush prej jush i merr ata për evlija, ai është prej tyre. Vërtetë All-llahu nuk vë në rrugë të drejtë popullin zullumqarë (politeist dhe keqbërës dhe të padrejtë).

(Kur`an 5:51).”

Allahu ta`ala thotë:

Ata që devijuan nga beni israilët, u mallkuan prej gjuhës së Davudit dhe të Isait, të birit të Mejremes. Kështu u veprua sepse kundërshtuan dhe e tepruan. Ata ishin që nuk ndalonin njëri-tjetrin nga e keja që punonin. E ajo që bënin ishte e shëmtuar. I sheh shumë prej tyre që i miqësojnë ata që mohuan. E keqe është ajo që i përgaditën vetës së tyre ngase All-llahu është i hidhëruar kundër tyre dhe ata përjetë janë në azab (në vuajtje të dënimit). ( Kuran 5:78-80).

Fakte nga Suneti

Xhariri transmetoi se unë erdha te Pejgamberi Salla Allahu alajhi Vasalam dhe ia dhashë besën (premtimin) mbi dorën e tijë me kusht që unë do ta adhuroj vetëm Allahun, ta zbatoj namazin, dhe ta paguaj Zekatin, dhe se do të jem besnik ndaj qdo Muslimani dhe se do ti braktisi Mushrikët (idhujtarët). (An-Nisai).

Xhariri transmetoi se Allahu nuk i pranon veprat e pabesimtarit pasi ta ketë pranuar Islamin gjersa ai të ndahet nga pabesimtarët (An-Nisai).

Amr bin Al “Aas (Allahu qoft i kënaqur me të) transmetoi se unë e ndëgjova të Derguarin e Allahut Sala Allahu alajhi vasalam që thoshte në publik dhe jo fshehurazi se njerëzit e Beni (biri i ) këtij dhe këtij nuk janë shokë të mi (evlija) se me siguri shoku im është Allahu dhe besimtarët e drejt. (Bukhari)

Ibn Is`hak dhe të tjerët kanë transmetuar një rast në autoritetin e Jazid bin Ruman që transmetoj në autoritet të Urva, që transmetoj në autoritet të Az Zahri që transmetoj në autoritet të tjerëve që e cek se Abasi, ( xhaxhai i Pejgamberit Sala Allahu Alejhi Veselem) kishte dal me pabesimtarët në ditën e Bedrit dhe është zënë rob. Abasi tha ; O lajmërues i Allahut (në të vërtet) unë isha besimtar.” Pejgamberi (Sala Allahu Alajhi Vasalam) tha, “Allahu është i gjithdijshëm për Islamin tënd. Sa për aktin tënd të dukshëm, ka qenë kundër neve. Profeti muarr shpagim për lirinë e Abasit sikurse që muarr për pabesimtarët e tjer.Ti gjithashtu duhet të paguash për lirin tënde dhe të nipit tënd. (Ibn Hisham).[1]

Ibn Hazm në Al Muhalla (11/138) deklaroi: ” Qfar është korrekte është thënja e Tij, Më Të Lartit, ” E kush prej jush i merr ata për evlija, ai është prej tyre. .(Kuran 5:51), duhet të kuptohet në rrethanat e domethënjes së dukshme të tij. Personit që i referohet këtu është pabesmitari nga pabesimtarët në përgjithësi, dhe ska dy Musliman që nuk pajtohen me këtë.”

Sheikh Muhamed ibn Abdul Vehabi, Allahu paqt mëshirë në të, grumbulloi dhjet akte që e mohojn Islamin e ndonjërit (Navakid ul Ashr), në të tetën thuhet: ” Ti ndihmosh pabesimtarët (kundër besimtarëve) (mudhaharat ul mushrikin) dhe ti përkrahish ata kundër besimtarëve (është prej akteve që e mohon besimin e tij). Fakti është deklarata e Allahut, E kush prej jush i merr ata për evlija, ai është prej tyre. Vërtetë All-llahu nuk vë në rrugë të drejtë popullin zullumqarë (politeist dhe keqbërës dhe të padrejtë).(Kur`an 5:51).”

Sheik, Abdul Lateef bin,Abdur Rahman, bin Hasan Aal Sheikh, Allahu paqtë mëshirë në të tha (Ad Durrar 8/326):
“Kushdo që i ndihmon pabesimtarët dhe i dërgon në vendin e Ahl ul Islamit ( Populli Islam) atëhere i atilli është murrted (felëshues) i hapët sipas consensuesit.”

Sheikh Abdulllah ibn Humaid Allahu paqt mëshirë në të tha (Ad Durrar 15/479):
“Kushdo që shpreh tavali (buzëqeshje, fjalë të buta) [2] ndaj pabesimtarëve (tawalli-il-kuffar) dhe i përkrah dhe i ndihmon ata kundër besimtarëve, atëhere kjo përfshin felëshim në veprimin e tij (të vazhdueshëm). Eshtë obligim që të përdoren rregullat e felëshimit mbi këta persona të këtill siq është verifikuar nga libri, suneti dhe konsensuesi i dijetarëve.”

Sheikh Ibn Baz tha (al fatawa 1/274):

“Eshtë një ixhma në mesin e dijetarëve se ai që i përkrah pabesimtarët kundër besimtarëve (dhahar al kufar `ala al Muslimin), dhe i ndihmon ata me qfardo ndihme,atëhere ai është pabesimtar sikurse ata (pabesimtarët që ai i përkrahi)…”

Dijetar të panumërt si nga e kaluara dhe e tashmja kanë dhënë fetva të shumënumërta , se të ndihmuarit pabesimtarëve kundër besimtarëve është një akt i qart i felëshimit (murrted).

Ne jemi shumë të vetëdijshëm që realiteti i këtij konflikti të tanishëm që bëhet ndërmjet Amerikanëve dhe koalicionit të tyre kundër Muslimanëve në Irak, është vetëm një segment prej segmenteve të kryqtarëve që u lajmërua vitin e kaluar nga koka a kryqtarëve, Xhorxh Bushi. Që filloj në Afganistan dhe kjo luft që po vie në Irak që është segmenti i dytë i tij. Amerikanët dhe koalicioni i tyre do të luftojnë kundër Islamit dhe Muslimanëve për të arritur qëllime të ndryshme.

As jehuditë, e as krishterët kurrë nuk do të jenë të kënaqur me ty (O Muhamed) deri që ta pasosh fenë e tyre.(Kuran 2:120)

Disa nga qëllimet e dëshiruara të kësaj lufte janë siq vijojn:

1. Vazhdimi i kryqzatave kundër zgjuarjes së As-Salafija (lëvizjeve të pasuesve të Pejgamberit s.a.v.s. dhe sahabëve r.a.) dhe Al Xhihadije (lëvizjeve të Xhihadit).

2. Prejren e zgjerimit të mendimit Salafi Xhihadi dhe zhdukjen e Xhihadit nga Gjiri Persik, veqanarisht në Gadishulli Arabik dhe në Veri të Irakut.

3.Shkatrrimi i qfar do lloj fuqie që më vonë mund të paraqitet si e rëndësishme.

4. Të mirret kontrolla e plot e fushave të naftës.

5.Ti garantohet siguri shtetit Jevrej (Israelit).

6. Terrorizimi i Muslimanëve vazhdimisht derisa ti nënshtrohen Tagutve (kafira qe kanë kalu të gjithë kufinjët) Amerikan [3].

7. Për tu munduar që të kthejnë vëmendjen nga shkatërrimi që ndodhi në afganistan duke arrit fitore të shpejt në Irak.

8. Ta ndryshojn hartën gjeografike të rrethit për të arritur qëllimet e tyre personale.

9. Kompenzimin e humbjeve ekonomike të shkaktuara nga Muxhahidinët (në Amerik).

Duke i ditur gjithë këto duhet të dimë që mospajtimi jonë për Tagutin e Irakut p.sh. Sadam Huseinin dhe partin kafire Bathiste nuk do të thotë që ne ti ndihmojmë Shtetet e Bashkuara kundër vëllezërve tanë të dobësuar Musliman në Irak. Dhe po ashtu mospajtimi jonë kundër Amerikës nuk do të thotë që ne ti dhurojm fitore Sadam Huseinit Tagutit të Irakut dhe partis se tij pabesimtare (Hizbul-Bath)

Në anën tjetër ne jemi të obligueshëm ti ndihmojm vëllezërit tonë Musliman në Irak siq është thënë nga Allahu Te`ala:

Ç’keni që nuk luftoni për Zotin dhe për (t’i shpëtuar) të paaftit: nga burrat, nga gratë e nga fëmijët, të cilët luten: “Zoti ynë! nxirrna nga ky fshat, banorët e të cilit janë mizorë. Jepna nga ana Jote shpëtim e ndihmë!”(Kuran 4:75).

Muslimanët e gjdo vendi janë të obliguar që ti ndihmojnë vëllezërit e tyre Musliman në Irak. Ndihma përfshin: ndihmë finansiare, përkrahja e tyre në forcimin ushtarak, ti ndihmoni me vetën tuaj, me fjalët tuaja, me lapsat tuaj, dhe me lutje me dua, duke bërë dua`ul Kunut, të nxiten të tjerët për ti ndihmuar ata, dhe tu jipet vërejtje atyre që i përkrahin ata kundër atyre (vëllezërve tanë në irak).
Allahu Te`ala thotë:

Kjo feja juaj është e vetmja fe. (Kuran 23:52)

Pejgamberi tha: “Shembulli i besimtarëve në dashurin e tyre, mëshirën dhe butësin është sikurse shembulli i një trupi, në qoftse një pjes e trupit ndien dhimbje krejt trupi reagon me pagjumësi dhe temperatur.”(E shënoj Muslimi transmetuar nga Numan Ibn Bashir)

Po ashtu ne japim këshill për vëllezërit tanë musliman në Irak dhe gjdo kund tjetër që ata të marrin matje të drejt (asbab) për arrijten e fitorës dhe zbatimin e tevhidit duke zgjedh vetëm Allahun në adhurim, ta braktisim shirkun, ata duhet ta mohojn Tagutin (zota, sundimtar që nuk sundojn me ligj të Allahut) dhe ti zbatojn farzet dhe ti lënë haramet. Allahu Te`ala thotë:

Adhurone All-llahun e mos i shoqëroni Atij asnjë send (Kuran 4:36)

O besimtarë, nëse ju ndihmoni (fenë) All-llahun, Ai u ndihmon juve dhe u forcon këmbët tuaja.(Kuran 47:7)

E All-llahu patjetër do ta ndihmojë atë që ndihmon rrugën e Tij, se All-llahu është shumë i fuqishëm dhe gjithnjë triumfues. (Kuran 22:40)

All-llahu nuk e prish gjendjen e një populli (nuk ua largon të mirat) përderisa ata ta ndryshojnë veten e tyre. (Kuran 13:11)

Va salla Allahu Ala Nabijina Muahmed Va ala alihi Va Sahbihi Axhmain

Emrat e Nënshkruesëve

Ali Al-Khudair
Hamd bin Rais Ar-Rais
Abdullah bin Abdur Rahman As Sa’d
Hamd bin Abdullah Al-Hamdi
Ahmad bin Salih As-Sanani
Nasir bin Hamd al-Fahd
Ahmad bin Hamud Al-Khalidi

[1] Ibn Ishak shkruan për një rast në të cilën ai thotë që Kurejshitet dërguan një reprezentues të tyre të bëjn negociata për të liruar të burgosurit e tyre. Kur negociata finale u bë, Abasi (xhaxhai i Pejgamberit SallaAllahu Alejhi Vesellem) tha: O Lajmërues i Allahut SalaAllahu Alejhi Veselem, Unë isha i detyruar të dal me pabesimtarët në Betejën e Bedrit, por në realitet unë isha besimtar.Pejgamberit SallaAllahu Alejhi Vesellem tha, “Allahu është i gjithdijshëm për Islamin tënd.Sa për aktin tënd të dukshëm, ka qenë kundër neve. Profeti muarr shpagim për lirin e Abasit sikurse që muarr për pabesimtarët e tjer.Ti gjithashtu duhet të paguash për lirin tënde dhe të nipit tënd.” Abasi (Qoft Allahu i kënaqur me te) u detyrua që të vijë me pabesimtarët dhe ti luftoj besimtarët por Pejgamberi SalaAllahu Alejhi Veselem u sjell ndaj atij në bazë të asaj që ishte e dukshme për të. Ai SallaAllahu Alejhi Vesellem u sjell ndaj Abasit (Qoft Allahu i kënaqur me te) në të njejtën mënyrë që u sjell ndaj pabesimtarëve.Dhe sa i rënd do të jetë rasti i atyre që vullnetarisht i përkrahin pabesimtarët dhe ju japin fitore atyre?

[2] Disa shkollar bëjnë dallime ndërmjet Al-Muvalat dhe Tavalli.Ashtu ishte mendimi i shkollarëve të Nexhdit. Ata përmendën që Mavalat është fjalim i leht dhe të prezentohesh i gëzuar ndaj tyre.Sa për Tavali që sjell nderimin e tyre (të pabesimtarëve),ti lavdërosh ata dhe ti ndihmosh dhe përkrahish ata kundër besimtarëve dhe akte të ngjajshme. Për diskutime detale shiqoni (Ad-Durar15/479)

[3] Tagut i referohet të gjithë zotave të rrejshëm dhe liderëve. Taguti i gjdo njeriu është këndo që e adhurojn pran Allahut, të gjykosh me diq tjetër përveq ligjit të Allahut dhe Lajmëruesit të Tij SalaAllahu Alejhi Veselem; duke ju nënshtruar në atë që nuk është nënshtrueshmëri e Allahut dhe Lajmëruesit të Tij SalaAllahu Alejhi Veselem.

Ta mohosh Tagutin përfshin pes gjëra:

1. Të besosh se është gënjeshtër të adhurosh dikënd tjetër përveq Allahut.
2. Të hudhësh posht zotrat e tjer përveq Allahut.
3. Të urresh adhurimin e gjdo gjëje tjetër përveq Allahut.
4. Ti thërrasësh ata që i adhurojn të tjerët pran Allahut pabesimtar (kafira)
5. Të tregosh armiqësi ndaj atyre që adhurojn diq tjetër pran Allahut.
Dar-ut-Tawheed

përkthyer nga vëllau jonë Shahin Abdullah Begolli

Përgjigjjuni