Një marrëzi “diplomatike” nga Prishtina

Andrea Stefani komenton gjithë përplasjen që po ndodh për vizitën e kryeministrit Edi Rama në Beograd dhe deklaratat e tij në favor të Kosovës dhe asnjëherë në emër të Kosovës.

Ai shprehet se problem nuk është përmbajtja e deklaratave anti-Rama në Prishtinë, një deklaratë e pamenduar e kreut të diplomacisë së Kosovës Enver Hoxhaj, por rrënja e këtyre deklaratave.

Stefani për “Dita” thotë se çfarë do të bënin ata që sulmojnë Ramën, nëse kryeministri i Togos apo Lihtenshenjit, që s’janë fuqi botërore, gjatë vizitave të tyre në Beograd të kërkonin njohjen e Kosovës nga Serbia?

“Më shqetësuese në deklaratat anti-Rama të ministrit të jashtëm të Kosovës, Enver Hoxhaj, nuk është thjesht përmbajtja absurde por rrënja, xanxa e këtyre deklaratave. Prandaj është e rëndësishme të zbulohet cili është shkaku i kësaj, po e them pa frikë se gaboj, marrëzie diplomatike? Si është e mundur që një ministër Kosovar të zemërohet sepse një kryeministër i një shteti tjetër (e lemë mënjanë nocionin e Shqipërisë si “shteti amë”) thotë troç, më mes të Beogradit, se Serbia duhet të njohë pavarësinë e Kosovës?!

A do të zemërohej Hoxhaj por edhe të tjerë, si gazetari Buzhala, nëse një deklaratë të tillë e bënte, për shembull, kryeministri i Lihtenshtejnit, i Togos apo i kujtdo shteti tjetër të vogël dhe jo superfuqi si SHBA? Do të protestonin për ndërhyrje në punët e brendshme të Kosovës? Padyshim që jo. Madje do të falënderonin këdo që do ta bënte një gjë të tillë.

Atëherë përse nuk e pranojnë një kontribut të njëjtë nga kryeministri i Republikës së Shqipërisë? Përgjigja rezulton e thjeshtë: Sepse janë shqiptarë. Rama është shqiptar po ashtu. Dhe në politikën shqiptare, për shkaqe nga më vulgaret, e kanë të vështirë të njohin meritën e një shqiptari, edhe kur kjo është në dobi të Shqipërisë pra, të të gjithë shqiptarëve. Dhe që qëndrimi i Ramës në Beograd qe në favor të Kosovës, Shqipërisë por edhe të rajonit, u faktua nga reagimi i Partisë Demokratike serbe që kërkoi përzënien e Ramës nga Beogradi. Por ministrit të jashtëm të Kosovës nuk i bën fare përshtypje ky rreshtim kundër Ramës, krah për krah me “demokratët” e Beogradit!

Gjithsesi, vërtet çudi e madhe kjo që ka ndodhur sepse, Enver Hoxhaj, është politikan në një shtet tjetër dhe Edi Rama, nuk është në konkurrencë për pushtet me Hoxhajn apo me këdo tjetër në Prishtinë.  Atëherë përse të gjithë këta reaguan kundër Ramës thuajse njësoj sikundër reagoi PD e SHQUP-it të Tiranës? Ky sinkron i akuzave kundër Ramës, mes ca segmenteve politike dhe mediatike në Tiranë dhe Prishtinë, të bën të besosh se ekziston një aleancë ndërshqiptare kundër tij. Një aleancë që mund t’i ketë rrënjët në investime të hershme të Berishës në Prishtinë kundër të majtës në Tiranë por, ndoshta, edhe në një traditë lokaliste dhe krejtësisht antikombëtare që nuk preferon Ramën si kryeministër por dikë tjetër, për shembull si Berisha që duhet të jetë, për nga origjina, “më kosovar”.

Në fakt, nuk është e para herë që politikanë në Kosovë, shfaqin preferencë primitive për një lider jo të majtë (nuk guxoj të them jo jugor) në krye të pushtetit në Tiranë. Kështu, vite më parë, një delegacion kosovar në Shtëpinë e Bardhë, i kryesuar nga Ibrahim Rugova, i shprehu preferencën presidentit Klinton, për rikthimin në pushtet të Sali Berishës që kish rënë nga fuqia për shkak të kolapsit të piramidave financiare të toleruara prej qeverisë së tij madje që, duke rezistuar për të mbajtur një pushtet që nuk e meritonte, e rrënoi shtetin duke e çuar në prag të një konflikti civil. Një tjetër provë kjo që tregon se simpatitë politike mes Tiranës dhe Prishtinës shpesh mund të origjinojnë nga gjithçka, por rrallë në vlera apo interesa mbarëkombëtare.

Simpati, preferenca apo solidaritete të këtij lloji janë simptoma të një politike të vjetër, krejtësisht të pashëndetshme dhe që i përkasin një faze paranacionale nga që ndryjnë brenda vetes thelbin e përçarjes kombëtare me rrënjë politike, lokaliste madje, deri edhe fetare. Shkurt, janë antikombëtare.

Sinkroni i kritikave prishtinase me ato të PD të Tiranës, duket edhe në shkrime si ato të Buzhalës që i përmendin Ramës, me gjuhën e SHQUP-it, deri edhe kanabisin. Dhe meqenëse reagimi i PD në Tiranë kishte për motiv vetëm frikën e humbjes nga Berisha të statusit të liderit mbarëshqiptar në rajon, duket se edhe në Prishtinë ka segmente të politikës që i tremben një “gjëme” të tillë. Paralel ndoshta i tremben më shumë edhe faktit se Rama mund të fitojë një status të tillë. Por edhe kjo është një frikë e marrë. Rama nuk ushqen fare një ambicie të tillë berishiane. Ai thjesht por zhvillon një diplomaci, nga e cila nuk mund të mos ketë edhe përfitime politike brenda vendit, në harmoni të plotë me atë europiane që, në funksion të integrimit, synon krijimin e një klime paqeje në Ballkan duke kapërcyer armiqësitë e vjetra.

Kuptohet qartë se gazetarë, si Buzhala, nuk kanë besim te një diplomaci e tillë, nuk kanë besim as se Beogradi e ka të sinqertë qëndrimin e tij, prandaj ankohen se me diplomacinë e saj Tirana (Rama në rastin në fjalë), po e paraqesin Vuçiçin apo diplomacinë serbe liberale siç ajo, në fakt nuk është. Nuk është një frikë pa bazë. Në Serbi ka akoma mjaft nacionalizëm ekstrem që të gjitha partitë, përfshi atë të Vuçiçit, vështirë se mund ta neglizhojnë të ndodhur përpara nevojës për më shumë vota. Por si luftohet diplomatikisht ky nacionalizëm? Duke i dhënë mundësi të justifikohet me qëndrime po nacionaliste nga pala shqiptare (qoftë në Tiranë apo në Prishtinë) apo duke ndjekur një diplomaci, si kjo e Ramës, që promovon paqen që nacionalizmi serb e urren?

Nacionalizmi nuk luftohet me nacionalizëm. Ashtu vetëm ushqehet. Duhet kuptuar se deklarimet nacionaliste të Berishës që para ca vitesh shtangën edhe ndërkombëtarët në Mynih, ishin një justifikim edhe për nacionalizmin serb. Janë shqiptarët nacionalistë pa jemi edhe ne – mund të justifikohej çdo nacionalist në Beograd. Dhe nuk mund të mos habitesh se si ca kosovarë nuk u mërzitën kaq vite me Berishën, këta autokratë që jo vetëm ka ndërhyrë sa ka dashur në punët e Kosovë duke u shitur si SUPER-UNI i politikës shqiptare në rajon, por edhe që ka bërë poshtërsi të tilla si kontrabanda e naftës me Milosheviçin, nxitja e sabotimit të firmosjes së marrëveshjes së Rambujesë apo arrestimin e luftëtarëve të UÇK deri edhe Hashim Thaçin?

Vetëm me simpati politike a lokalizëm antikombëtar mund të justifikohen pohime të tilla, si ai i Buzhalës, që e rreshton Berishën krahas Majkos apo Mejdanit si kontributor në pavarësinë e Kosovës. Si e dha këtë kontribut ky autokrat, duke keqpërdorur kosovarë të FARK për të bërë një grusht shteti në Tiranë, pra për qëllime pushteti, në një kohë që fati i Kosovës qe në udhëkryq?!

Këto lloj simpatish dhe solidaritetesh të konkretizuara në deklarime absurde, si ato të ministrit Hoxhaj, pikërisht këto dhe jo një diplomaci si kjo e Ramës, janë ndërhyrje në punët e brendshme të një shteti tjetër. Të ndërhysh në punët e një shteti tjetër do të thotë të koordinosh propagandën dhe të investohesh politikisht në favor të në partie politike në atë shtet. Të mundësosh që shtetas të vendit tënd të shkojnë dhe të votojnë ilegalisht e me dokumente false në shtetin tjetër, pa qenë edhe shtetas të tij.

Ndërkaq, askush nuk ka të drejtë t’i imponojë një kryeministri të një shteti tjetër një temë të ndaluar, një tabu. Është arrogancë, është privimi i lirisë së shprehjes edhe për një qytetar të thjeshtë e jo më për një kryeministër. Si kryeministër dhe qytetar, Edi Rama ka të drejtë të japë mendimin e tij jo vetëm për pavarësinë e Kosovës por edhe të kujtdo shteti tjetër. Mund ta kritikosh deklaratën e tij për përmbajtjen. Për shembull, të thuash se të kërkosh që Serbia të njohë pavarësinë e Kosovës, është e gabuar. Por problemi është se ca belaxhinj në Prishtinë, nuk kritikojnë përmbajtjen e deklaratës së Ramës, as dobinë e saj për çështjen e Kosovës, por shkurt  thanë atij që nuk ke të drejtë ta shprehësh këtë deklaratë të drejtë! A nuk është e gjitha kjo një gomari a marrëzi?!

Tashmë është e qartë se xanxa e kritizerëve në Prishtinë është nxitur nga fakti që Rama është shqiptar. Do ta pranonin atë deklaratë edhe nga një eskimez por jo nga një shqiptar për të cilin nuk kanë simpati politike. Por edhe këtu gabojnë. Personalisht nuk besoj se deklarata e Ramës është nxitur vetëm nga pozitat e shqiptarizmit por edhe nga ato të europianizmit. Nevoja që Serbia të njohë Kosovën është një kërkesë europiane, madje më gjerë, perëndimore. Është themelore për integrimin europian të Kosovës dhe Serbisë. Por është edhe një harmonizim i shqiptarizmit me europianizmin! Prandaj është cinizëm, është marri, absurde, antiperëndimore, antieuropiane ta fajësosh kryeministrin e Republikës së Shqipërisë pse i bashkohet një deklarate të tillë. Besoj se shumica e kosovarëve nuk mund të jenë dakord me kritizerizmin absurd të manifestuar në Prishtinë.

Ka ardhur koha që kritizerët e Prishtinës të prononcohen qartë, e duan paqtimin me Serbinë, kapërcimin e armiqësisë shekullore me të cilën vijnë edhe integrimi dhe europianizmi supranacional në BE, apo duan armiqësinë e përjetshme me të cilën nuk ka integrim por ballkanizim, urrejtje, luftë dhe gjak? Dhe të mos zhvillojnë një kritizerizëm marrok që edhe në rrjetet sociale ironizohej kështu: “…si shpjegohet që në njërën anë ankohemi se Shqipëria s’po bën asgjë për Kosovën dhe në anën tjetër ankohemi pse Shqipëria po bën për Kosovën?! Në Tiranë kjo shpjegohet me fabulën e zotnisë që, duke qenë i lig, nuk gjente karar as kur shërbëtori i jepte ujë të ngrohtë por as kur i jepte ujë të ftohtë gomarit. Dhe i shkreti shërbëtor i jepte ujë të vakët. Por edhe për këtë, zotnia e shante edhe më keq”, shkruan Stefani.

Tradhtia e Edi Ramës dhe Kopshti zoologjik i shqiptarëve e kosovarëve!

11:09 Blog

Dilemat e hajvanëve të Tiranës

10:56 Blog

Greqia, ringjallja fantomatike e së shkuarës

12:01 Blog

Arinjtë shpëtuan nga shqiptarët! Po shqiptarët?

10:47 Blog

Nga Tirana, me përçmim

10:10 Blog

Shkëlzen Maliqi: Nuk ka komb kosovar

08:41 Blog

Një Rishelje per shqiptarët dhe historia e deleve që u çarmatosën në shenjë “mirëbesimi”

20:25 Blog

Zgjedhjet në Kolonjë: Tradita dhe shtatë pritshmëritë

19:33 Blog

Ju prezantoj kryebashkiakun më të mirë të vendit!

18:01 Blog

Gjurmët e grafikëve të çojnë te… kanabisi

10:19 Blog