Te fundit
"Mos vdis!", poezia e Dritëroit që po thyen rrjetet sociale (dhe një poezi që thumbon Sali Berishën)
3 Shkurt 2017, 18:32Kulturë
TEMA
Ajo është një ndër poezitë më të mira të tij, e cila po shpërndahet masivisht në rrjetet sociale menjëherë pas mësimit të lajmit se Dritëro Agolli ndërroi jetë.
Endërr e Prerë
Mos vdis, se pas shirave aren e mbushi bari,
Ka rene ne ullishte mize e ullirit.
Hardhia duhet sperkatur shpejt me gurkali
Dhe ende s’ka dale nga plisi kercelli i misrit.
Ne enderronim te benim nje anije,
Kurkush s’e mendonte me c’dru do ta ngrinim,
Kishim ndermend ta ndertonim me dege hardhie
Dhe vela ti vinim.
Bodrumet e saj t’i mbushnim me poce me vere
Dhe te lundronim ne ishujt e havajes;
Ta pinim veren me vajzat e ishujve ne belvedere,
Zezaku te bente fresk me fleten e palmes.
Mos vdis se kalit i ra ne vrapim nje patkua
Dhe nisi ta ngreje nga dhimbja kemben e pare;
Kerkojme patkonj e s’na jep njeri hua,
S’e gjejme as nallbanin e marre.
Ne enderronim te shkonim ne hipodrome,
Ne vende te lumtura ku munden me kuaj,
Tani dhe kali calon e s’na ha as barin e njome;
Me sy si gota na sheh si te huaj…
Mos vdis, se dielli ne oborr e ka shtruar sofren e madhe
Dhe presim te vijne vajzat te gjitha,
Te gjitha ato qe ti u thoshje “sorkadheve”,
Kur grisnin fustanet ne driza.
Mos vdis ne dhomen e heshtur i shtrire
Eshte turp kaq shpejt te rrish e te vdesesh!
Ne enderronim nje vdekje me te mire:
Duke vdekur, fytyrat tona ti shihnim ne piken e veses.
“Dehu vdekjen ky lugat!”, poezia e Agollit që satirizon Berishën
Dritëro Agolli kishte një penë të artë. Shumë nga poezitë e tij janë bërë këngë, disa të tjera plot satirë fshikëllojnë zyrtarë. Mes tyre spikat një poezi e famshme ku ai satirizon presidentin e aso kohe, Berishën.
“Veç me vdekjen s’jam takuar kurrë,
Ndaj e pres nderuar ne shtëpi,
Për respekt një qengj manar në furrë,
Për humor një shishe me raki.
Do ta ftoj ne sofër tok te pijmë,
Vdekja mbretëreshë e unë mbret!
Dehur bashkë natën do ta gdhijmë,
Dehur do te dalim ne qytet.
Xurxull vdekja do këndojë: “U prisha,
Moralisht u prisha!…Ah, ç’mëkat!”
Do çuditet president Berisha:
“Paska dehur vdekjen ky lugat!”…
#Dritëro Agolli
20 komente në ““Mos vdis!”, poezia e Dritëroit që po thyen rrjetet sociale (dhe një poezi që thumbon Sali Berishën)”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Dritero, driterove e do te driterosh sa te rrojne shqipetaret mbi dhe. Pusho i qete ne dheun meme qe aqe shume e deshe dhe qe aqe shume i dhe.Ashtu qofte!
nji qen enveri ngordhi te tjerat pas nuk i morri.
por mos ken frig rradha dhe ju do ju vije o bastard te komunist partie.merri zhag gjelil e ilir gjonin edvin kristaqin e mark frroin.mos na len as derrat ruqi dokle se qesin mut se mero ter diten prej goje.u qelbesh fare por kujdes se edhe dheun qifti yt e helmon je i lumtur qe coftiren enver do ta takon.
Turpi te mbulofte o Antivlere !
Respekto vdekjen o i/e mjere,
Sepse te gjithe aty do vemi ,
Dhe te na fyejne , shume do na dhembi !
Dil me emer ne je i/e forte
Mos u fshi si Mi i haleve ,
Turpi jete pas jete te mbulofte ,
Ke goje ti te flasesh per Diamante !!!!
Dritero Agolli ka qen hanxhari diktatures
ne Lidhjen e Shkrimtareve qe nga viti 1972.
Bejte e bejtexhinj ka plot ajo zone.
Duhet varur edhe mesuesja jote qe nuk te ka mesuar gjuhen shqipe o Ari pa K.
DRITËRO AGOLLI DHE MËSUESIT E SHQIPËS NË GREQI
Ai, Dritëro Agolli IKU…
Më dhëmbi si të më ishte këputur një këmbë e të ecja me paterica…
…Më 30 prill 2009, tek i dhurova librin “Rilindësit e kohës sonë” më tha: “Rreziku më i madh është humbja e gjuhës nga fëmijët. Ne duhet që në familje të flasim shqip, se ke kohë të flasësh në gjuhën e huaj. Vetë shqiptarët që janë atje të përpiqen që të hapin shkolla…”
Do ta takoja edhe shumë herë të tjera dhe kurdoherë fjala do të ndalej tek mësuesit e gjuhës shqipe në mërgim, për ata që ai i kishte quajtur “Rilindës të kohës sonë”
Pas librit të parë në duart e tij do të vinte i dyti; “Shkolla shqiptare e Athinës”, “Shkolla shqipe e Selanikut”, filmi dokumentar “Vera-mësuese në dy ishuj”.
Shpresoja që në takimin e kësaj vere ti flisja përveçëm në një libër për Dashmir Zacen, mësuesin nga Përmeti që hapi dritaren e parë të shkollimit shqip të fëmijëve në Selanik të Greqisë… gjashtëmbëdhjetë vjet të shkuara…
Ata janë në parajsë së bashku me rilindësit e mëdhenj, njerëzit që e deshën dhe dhanë çka mundën për këtë truall…
Athinë, 3 shkurt 2017
* * *
Kur i bie ziles porta kërcet e zëri i Sadies të fton të ngjitësh shkallët…
Kur ngjitesh në kat dera është e hapur…
Kur bën hapin e parë brenda asaj shtëpie të thjeshtë në modelin e vjetër; përpara, në këmbë, si manat shekullorë të njohur për rakinë devollite, si mal majë borë, përpara ke Dritëro Agollin…
Sadia të vë përpara gotën e rakisë dhe filxhanin me kafen e nxehtë…
Me Dritëroin e madh nis kuvendi…
* * *
I dashur Dritëro! Keni përpara librin “Rilindësit e kohës sonë” ku ju jeni pagëzues në emrin e tij. Do të desha një vlerësim tuajin, më tepër jo për librin, por për ata që janë heronj të tij, për ata që ju në një bisedë një vit më parë thoshit “… Këtë anë rilindëse të emigrantëve të hershëm e kanë shfrytëzuar apo e kanë përvetësuar emigrantët e sotshëm duke vazhduar kohën e Rilindësve që të punojnë për mëmëdhenë… “
Të them të drejtën mua mu bë qejfi, ose të them më mirë, u gëzova që është shkruar një libër i tillë, që e ke shkruar ti që ke një eksperiencë të gjatë në krijimtarinë publicistike dhe e njeh mirë jo vetëm psikologjinë dhe gjendjen e vendit, kulturën, ekonominë, letërsinë, artet, publicistikën dhe të gjitha veprimtaritë e tjera shoqërore dhe politike të vendit.
Duke njohur këto anë të vendit ku ke jetuar dhe jeton akoma, megjithëse në një vend tjetër, të ndihmojnë që të njohësh edhe veprimtarinë e bashkatdhetarëve që nuk janë këtu por janë në një vend tjetër, pothuajse të ngjashëm me atdheun ku ke lindur dhe ku ke jetuar. Kjo ngjashmëri ishte në të gjithë anët, nuk them vetëm në një drejtim, me disa ndryshime të rëndësishme, por jo ndryshime që dallojnë aq shumë, fjala vjen si vendet aziatike apo qoftë edhe të dy Amerikave, të Amerikës së Shteteve të Bashkuara dhe Amerikës Latine, apo të ndonjë vendi tjetër të largët, apo të afërt si me Gjermaninë, Zvicrën apo Francën. Ne jemi kufitarë që jetojmë bashkërisht dhe kemi jetuar bashkërisht me fqinjët tanë; me grekët, me maqedonasit, me malazeztë, me italianët, po veçanërisht me grekët. Në këto vende, në përgjithësi kanë jetuar edhe rilindësit e hershëm tanë por edhe të sotshmit, atyre që ne u themi tani emigrantë, por jo refugjatë, që jetojnë në një vend tjetër, për kushtet edhe të vendit tonë. Ata në këto vende ku ne jemi fqinj kanë zhvilluar gjithë atë veprimtari të madhe, dhe ndofta në ato vite më kryesore. Shqipëria atëherë dihet që ishte e pushtuar nga Perandoria Otomane, dhe është gabim t’i themi Turke, por Otomane, se otomanët ndryshojnë nga turqit. Turqit nuk janë pushtues tek ne por kanë qenë otomanët, paraardhësit e këtyre të largët nga të cilët u çlirua edhe vetë Turqia, me Ataturkun dhe të tjerët.
Në këto vende, siç thashë, kanë jetuar të gjithë ata që i kanë dhënë dritë Shqipërisë. Zëre që nga, bile edhe më përpara se sa Naim Frashri, Sami Frashri, Abdyl Frashri, frashërinjtë dhe Vaso Pasha, Ismail Qemali që ngriti flamurin në Vlorë dhe të tjerë. Ata kanë punuar edhe me libra, edhe me veprimtari politike për Shqipërinë, por edhe me oratori dhe me vetë organizimin e rilindjes së vendit.
Tani mund t’i themi në një kuptim tjetër, Rilindësit e Rinj janë Emigrantët. Ata janë njerëz që janë shkolluar këtu në Shqipëri, por që kanë shkuar atje veçanërisht për arsye ekonomike dhe tek tuk edhe për arsye politike. Ata, nën shembullin e Rilindësve të dikurshëm, kanë zhvilluar një aktivitet të vërtetë në lëmin kulturor, që ju përshkruani me hollësi dhe me ndjenjën e dashurisë, jo vetëm thjesht si sentimentalizëm, por me një ndjenjë përgjegjësie dhe sinqeriteti që këta edhe sot po japin atë ndihmesën në Shqipëri, jo vetëm thjesht në lëmin ekonomik. Me atë punë që bëjnë ata ndihmojnë familjet e tyre, por edhe për të jetuar vetë atje, njëkohësisht ndihmojnë edhe vetë popullin grek. Ata punojnë atje për të rritur edhe ekonominë e grekëve, përndryshe ata nuk do të ishin atje sepse nuk do të kishte ndonjë interes ai vend ku janë shqiptarët për ti mbajtur. Ata derdhin djersën atje dhe ngrenë nivelin ekonomik të vetë Greqisë ku janë. Faktet tregojnë se është rritur niveli ekonomik i Greqisë me ndihmën e shqiptarëve që janë atje. Siç kanë bërë në kohën e revolucionit grek që një pjesë e madhe e shqiptarëve që kanë qenë në Greqi atëherë kur ishin kufijtë “brenda perandorisë” dhe u bënë udhëheqës të Revolucionit grek si Kolokotroni, Xhavella, Boçari, Bubulina, Miauli… Ata u bënë edhe deputetë në parlamentin e parë grek, bile flisnin shqip.
Në Nafplio ku u mbajt parlamenti i parë grek thonë që mbreti Othoni i cili para se të vinte në Greqi kishte mësuar shumë mirë greqishten, u çudit dhe u ndodh ngushtë kur dëgjoi në parlament të flitej një gjuhë krejtësisht tjetër nga ajo që kishte mësuar ai. Parlamenti i parë grek fliste shqip, fliste në gjuhën arvanite…
Në Greqi janë gjashtëqind mijë, disa thonë edhe tetëqind mijë emigrantë…
Nuk numërohen…
Nuk numërohen se janë shumë. Domethënë se është një popullsi më shumë se një shtet, më shumë se Mali i Zi…
Dyfishi…
Po, është dyfishi i Malit të Zi, kështu që është një shtet i tërë. Nga këta, që janë kaq shumë, dalin edhe njerëz të atillë që përpiqen për të mos u asimiluar, që të mos harrojnë vendin e tyre. Ky libër me titullin “Rilindësit e kohës sonë” ka si qëllim që ata të mbajnë jo vetëm kujtesën e Atdheut por të përpiqen që mbi këtë kujtesë të jetë veprimtaria e sotshme. Këta e pasurojnë kulturën shqiptare. Duke qenë kjo kulturë e formuar e Shqipërisë sonë këto gati njëqind vjet pavarësi, gjatë gjithë kësaj kulture që është formuar, tashti ajo pasurohet edhe nga ata që janë përtej kufijve. I shtohet edhe një rrjedhë tjetër këtij lumi të madh, i shtohet edhe një përrua dhe kjo e bën më të madh këtë lum sepse lumi krijohet nga burimet. Francezët kanë një proverb “Pika – pika bëhet lumi”.
Këto janë ato ndihmesat e mëdha që unë do të thosha, që përveç përfitimeve të mëdha nga ato drejtimet e tjera që thashë, kemi edhe këtë të pasurimit të kulturës sonë, që ne shpesh e harrojmë, sepse me që ende Shqipëria nuk ka arrirë në atë shkallë sa të bëhet një vend me një nivel të lartë ekonomik që të jetë e pakët fare varfëria, se akoma këtu ka varfëri. Kjo na bën që ta harrojmë ndonjëherë atë anën tjetër të kontributit kulturor. Atje ka edhe disa autorë, përveç jush që jeni baras me po këta gazetarë që jetojnë këtu dhe publicistë. Përveç jush ka edhe të tjerë, ka poetë, ka prozatorë të cilët prej andej botojnë libra me poezi, botojnë romane, botojnë përmbledhje qoftë edhe të artikujve të tyre, qoftë edhe të shënimeve, të librave historikë. Të gjitha këto, që edhe këtu në librin tuaj përmenden dhe shkruhen me një gjuhë të pastër po edhe me një informacion të gjerë, jo thjesht fjalë pa fakte. Ju mbi këto fakte arsyetoni se gazetaria është arsyetim mbi fakte. Ju këtë e jepni me një profesionalizëm të bashkuar me sinqeritetin, me dashurinë për njerëzit edhe me atdhetarizëm. Këtu është edhe vlera e madhe e këtij libri.
Më 10 maj në Selanik do të bëhet një seminar me mësuesit e mësimit plotësues të gjuhës shqipe në Greqi. Cili është mesazhi juaj në adresë të këtyre mësuesve dhe nëpërmjet tyre të gjithë emigrantëve shqiptarë në Greqi?
Edhe këto që thash unë e përmbajnë këtë mesazh. Veçanërisht dua të them që për këtë gjë që gjithë këta njerëz punojnë për bashkatdhetarët e tyre, meritojnë lavdërimet më të mëdha. Ata të mos lodhen kurrë për vendin e tyre duke ndjekur edhe shembullin e atdhetarëve të mëdhenj të Rilindjes por edhe të sotshëm dhe të punojnë për gjuhën shqipe, shkollën shqipe dhe kulturën shqipe, për tu zhvilluar më tej edhe atje dhe të ruajnë edhe pastërtinë e gjuhës sonë. Të mos e përziejnë me fjalë të huaja të çdo gjuhe, veçanërisht në këtë globalizëm.
Edhe këtu është po ai fenomen, që mund të ndodhë edhe atje. Siç e shoh unë ata përpiqen më shumë për ta ruajtur pastërtinë e gjuhës se sa këtu, sepse këtu nuk ka ndonjë rrezik për tu zhdukur gjuha, kurse atje është rreziku dhe njerëzit, siç thotë një filozof frika e bën trim njeriun. Nga frika e shkatërrimit, e harrimit të gjuhës, përpjekja atje është akoma më e madhe se sa këtu.
Po të shohësh gazetat, të shohësh tabelat e institucioneve, bizneseve, gjuhën e politikanëve, reklamat e televizioneve…
Duhet të kesh fjalor përpara…
Duhet të kesh fjalor dhe enciklopedi bashkë, për fjalët edhe termat. Gjuha këtu është një nga problemet më të mëdha. Unë i uroj ata që të mos ndjekin shembullin e keq të institucioneve që bastardojnë gjuhën shqipe.
Në vend të themi, fjala vjen, u “rëndua gjendja” themi “u agravua situata”. Vetëm u – ja është shqip “u agravua, u acarua, u rëndua”. Situata është gjendja. Ja, vetëm u – në ke shqip. “U agravua situata”, edhe grekët e kuptojnë, edhe italianët, edhe anglezët…
E vlen që të këtu të bie theksi, ta ruajmë këtë shqipe sepse element kryesor i kombit është gjuha.
Grekërit janë shumë patriotë ndaj gjuhës së tyre…
Grekët janë shumë konservatorë në futjen e fjalëve të huaja. Parlamentit ata i thonë Vuli, Nuk thonë ata parlamentar apo deputet por vuleftis. Ne duhet t’i themi kuvend dhe kuvendar dhe jo parlament dhe parlamentar apo deputet. Janë dy fjalë të huaja si edhe të tjera si këto…
Ai shembull duhet të ndiqet
Sadie Agolli: Po prishet sintaksa, struktura e gjuhës…
Thotë ai: “Kush ligj e thotë këtë?”
Sadia: “Kush parti”?
“Kush” është për njeriun, e para. E dyta pas një “kush” do një folje. “Cili njeri” mund të thuhet por jo “kush njeri”. Ku ka këtu më bastardim se sa kjo?…
Cili do të ishte mesazhi juaj për mbrojtjen e gjuhës shqipe, për mbrojtjen e fëmijëve në emigracion që të mos asimilohen?
Rreziku më i madh është humbja e gjuhës nga fëmijët. Ne duhet që në familje të flasim shqip, se ke kohë të flasësh në gjuhën e huaj. Në familje duhet patjetër të flitet gjuha shqipe. Vetë shqiptarët që janë atje të përpiqen që të hapin shkolla, ashtu siç bëjmë ne këtu që edhe me tre veta, grekë në një vend, edhe ku nuk ka minoritarë, hapet një shkollë greke, edhe në Tiranë…
Në shtyp kishte një të dhënë që për katërqind nxënës në zonën e minoritetit grek kishte njëqind mësues…
Duket ne kujdesemi shumë për ata që kanë kombësi greke, për të drejtat e minoritetit dhe të gjitha, bile ndonjëherë e teprojmë nga kjo anë.
Edhe ata vetë duhet ta kenë parasysh këtë gjë dhe ju mund të bëni një punë më të madhe edhe me shokët grekë që kini, të zini shokë të ngushtë, njerëz që i thonë edhe fjalët, njerëz që janë me të vërtetë demokratë që u shkon fjala dhe të bëhet problem se pse të mos ketë edhe shkolla shqipe.
Thamë që në Greqi janë gjashtëqind apo tetëqind mijë vetë, në Itali janë nja tre-katërqind mijë por edhe në vendet e tjera. Mbi një milionë shqiptarë janë jashtë. Veçanërisht me Greqinë dhe me Italinë ne mundohemi që të jemi më delikatë në këto anë. Ndonjëherë edhe të ruhemi shumë, të përulur sepse themi të mos i acarojmë gjërat, sepse mundet që qarqe të ndryshme të hakmerren ndaj emigrantëve tanë duke i shfrytëzuar keq ato kërkesat tona dhe prandaj duke u ruajtur kaq shumë ne bëjmë lehtësira…
Duhet t’i ndihmojë emigrantët, me hapje shkollash, me libra e mjete mësimore, me gjithçka të nevojshme…
Abdurahim Ashiku
Tiranë, 30 prill 2009
Mos thoni “vdiq”, se koloset si ai nuk vdesin
Mos thoni “iku”, se ata mes nesh mbesin
Mos thoni “heshti”, se ai flet me librat qe na la…
Thjesht, “mbylli syte”, por driten na e dha.
Te lumte………….
Sa e bukur Albi.U perlota.
budallepsja e shqypkarve,
ka arrit nivele impresionuse.
lol;
Te gjitha dhite brenda kasolles ¿
I paharruar do të mbetesh, Dritëro, ti patriark i letrave shqipe. Dhe kjo poezi, një perlë e rrallë për gjithë botën poetike, (po, pse për dreq e ke ndotur me lugatin Berishë).
Big like komentit te “Albi-t
I madhi Dritero! Ndiej dhimbje te madhe ne shpirt. Nuk te kam takuar asnjeher fizikisht, por te kam pasur prane me librat e tu. Kam qeshur, kam qaqre, jam emocionuar me fjalet e tua te thene nder rreshta. Jam frymezuar, kam marre force, kam ecur perpara. I madhi Dritero. Prinderit e tu sikur e kane parandier qe Ju do perhapnin drite per erresiren shqiptare, dhe te kane vene emrin qe driten e ka brenda.
U prehsh ne paqe!
Por ju nuk iket. Jeni ne shtepine e cdo shqiptari.
Mirenjohje dhe respekt perjetesisht Juve per ate qe bete per Shqiptaret dhe Shqiperine e mjere.
Bravo albo!!!me mire se kaq prishet!!!i modhi dritero u prehsh ne paqe!!!
U nda nga ne ROBERT BURNSI shqiptar Driteroi yne Driteroi i madh. Flm Dritero qe ke ekzistuar per kombin tone te pervuajtur dhe na ke lene nje thesar te pacmuar me diamante vargjesh. I paharruar kujtimi yt.
sh bukur ALBI
C,budalliqe!!!
Rrnofte Partia
Qi na e polli,
Rruana Allah Kadaren,
Mos ik shpejt ke agolli.
Ishalla merr mbas vetes te gjithe komunistet e mbetur ne shqiperi!
Po te behet deshirta jote,vec nje te mire do te kete,do te mbeteni vetem ju o kanibale fashista e te paditur dhe me siguri te plote do te hani pas kesaj njeri tjetrin.Ju befte mire!