Burri më i vjetër në Gjirokastër është Tomorr Kotroçi, i cili sot feston 100 vjetorin e lindjes.
Kotroçi është nga fshati Dunavet i Gjirokastrës dhe ka mbushur plot 1 shekull jetë.
Ndërsa ka treguar sekret e jetëgjatësisë së tij. Rrugën nga shtëpia për në majë të Dunavatit e ka bërë gjithnjë në këmbë.
Ai nuk mban mend të ketë vuajtur ndonjëherë nga ndonjë sëmundje, ndërsa gripin e kalonte vetëm me raki të përvëluar e me limon te shtrydhur, se ilaçet nuk i ka preferuar asnjëherë.
‘Gjirokastra online’ shkruan se ai njeh fije për fije të gjitha bimët e çajrat e “Malit te Gjerë”, shëtitur me këmbë e me mushka, salepin kokërr që e bluan për dimër, ilaç për të zbutur grykën dhe gjoksin hapur dhe në kërcë të dimrit.
Në moshë të re gjatë luftës Tomorri ka luftuar përjrahë partizanëve.
Ndërkohë me sistemin diktaktorial ka patur disi probleme që nuk e lejonin te mbante bageti.
Megjithatë nuk hiqte dore.
Sa ulej propaganda dhe fushata, nxirrte 2 a 5 kokë bagëti të imta dhe i kulloste.
Kur shtrëngohej litari, i therrte e me pas, per t`i mbajtur për gjithë vitin, në një anë të shtëpisë hapi një tunel, ku dhe i strehonte.
E dinte ai dhe familja.
Pas 90-tës Tomorri mbështeti demokracinë dhe mori në Gjirokastër një dyqan të vogël ku punoi me vite me radhë.
Nga sot, 100 vjeç, e më tej, Tomorr Kotroçi do merret me punë, do vazhdojë te grijë duhan në pllakën e drunjtë me bixhakun e jetës, të mbajë ”periz” etj.
Sikur ta kishe perkthyer kte artikull o hajvan. Fjali gjysmake, ashtu sic do jesh edhe vete.
Hahaha sapo do te thoja te njejten gje. Kaq gomar te jete autori I shkrimit nga ana e formimit sa edhe nje artikull nuk arrin ta beje te lexueshem.
po fshatin dunavat ku e gjete, se dunavati eshte nje nga lagjet me te vjetra
Gjigand. Mos harojme qe ka edhe 10 femije. Dhe 100 vite te tjera.
Edhe 100 vjet te tjera Tomorit.
E njoh nga larg, eshte njeri i mire.
Me cibuk ne goje e mbaj mend, ketu e pesedhjete vjet me pare.
Sa per dunavatin edhe pse pa dashje, ka thene nje te vertete.
Ai eshte fshat pothuajse me njerez te mire,
Me ajer te paster, por dhe me dhen, dhi, shelege e kecer, pse jo dhe pula e kokoshe.
Edhe 100 vjet te tjera Tomorit.
E njoh, edhe pse nga larg.
Eshte njeri i mire.
Me cibuk ne goje e mbaj mend, ketu e pesedhjete vjet te shkuara.
Sa per Dunavatin edhe pse pa dashje, ke thene nje te vertete.
Ai eshte fshat pothuajse, me njerez te mire,
Me ajer te paster, por dhe me dhen, dhi, shelege e kecer, pse jo dhe pula e kokoshe.
Ne Dunavat historikisht ka kenduar kokoshi dhe jane ngrene veze te fresketa.
Ne te lagjeve te poshte Qafes se Pazarit, i kishim zili per freskine e beharit dhe qe ishin kengetare virtuoze te kengeve gjirokastrite.