Nga Afrim Imaj
“Në Francën e asaj kohe kishte fare pak informacion për Shqipërinë. Kishte sakaq përshtypje nga më të ndryshmet për regjimin. Diku e shanin, po kishte dhe simpatizantë të socializmit alla stalinian që sundonte”.
Ajo studentja parisiene që vinte në Tiranë në vitin e largët ‘65, jo vetëm pati rastin ta prekte nga afër realitetin shqiptar, por edhe të korrigjonte përshtypjet e deformuara që konsumoheshin në vendin e saj në atë periudhë.
“Çuditërisht,- shprehet për gazetën “Panorama”- albanologia e njohur, kur Enveri bënte terror në Shqipëri, në Francë e adhuronin”.
Tashmë ajo kishte mundësi ta shikonte nga afër realitetin shqiptar, krahas literaturës që e quan diku të vërtetë e diku tjetër të indoktrinuar. E megjithatë, ajo u dashurua me këtë vend.
Madje, aq shumë, sa në rrëfimin e saj tregonte se bëhej nervoze teksa në hollin e hotel ‘Dajtit’, të huaj që qëndronin aty për punë, talleshin me situatën në Shqipëri.
“Ata ishin plotësisht injorantë, ata nuk dinin asgjë për historinë dhe kulturën e vendit tuaj. Më irritonin shumë dhe menjëherë largohesha prej tyre”, tregon Daniel.
Sidoqoftë, situata shfaqej e rëndë, përtej dëshirës për ta parë me dashuri dhe pozitivitet. Në Shqipëri kishte mungesë gëzimi, nuk shihje njerëz duke qeshur, njerëz të përqafuar, nuk shihej në sytë e tyre asnjë shpresë për një të nesërme më të mirë.
Ky ishte efekti që krijonte në psikozën e njerëzve një regjim totalitar.
Çfarë dinit për Enver Hoxhën kur ishit në Francë?
Para se të nisesha për në Shqipëri, nuk dija shumë për Enver Hoxhën. Asokohe ai ishte një figurë mjaft e vlerësuar në Francë. Veçanërisht nga disa intelektualë, që kishin simpati për Bashkimin Sovjetik dhe më vonë për Kinën, nga të rinjtë marksistë, leninistët dhe maoistët francezë, nga admiruesit e shumë të Fidel Castros dhe të tjerë. Gazetarët shpesh e krahasuan Enver Hoxhën me Ceaucescu, sepse ata të dy njiheshin si dy personalitete që qëndruan në këmbë në Moskë.
Sakaq, fakti që Enver Hoxha kishte studiuar në Francë dhe kishte dhënë mësim në Lioceun Frances të Korçës, e bënte disi tërheqëse figurën e tij në Parisin e asaj periudhe. E vërteta është se statusi i tij akademik nuk ishte i qartë. Dihej që Enveri për disa vite kishte qenë student në Francë, por nuk dihej nëse i kishte përfunduar studimet. Thuhej ndërkaq se ai kishte punuar në Bruksel, se kishte shkruar në gazetën komuniste franceze “l’Humanité”. Më vonë gjuhëtari Vedat Kokona, autori i fjalorëve shqip frëngjisht, që e kishte njohur në Paris dhe kishin ndarë banesën për një periudhë kohe, më kish thënë që Enver Eoxha nuk kishte punuar asnjëherë në Paris, por aty ai bënte kryesisht një jetë qejfi.
A kishte botime në atë kohë në Francë për Shqipërinë dhe regjimin e Hoxhës?
Diçka kishte. Kishte disa botime të destinuara për një audiencë të kufizuar studiuesish ose studentësh në ekonomi dhe shkencë politike ku përmendeshin përndjekjet gjatë kohës së diktatorit, siç janë “Notes et Document” dhe “Notes et Etudes Documentaires” të Documentation Française, një organizatë e vendosur në Paris, Quai Voltaire. Ata analizonin situatën politike dhe ekonomike të vendeve të huaja, veçanërisht atë të vendeve të Europës Lindore. Të dhënat për Shqipërinë bazoheshin në lajmet e BBC-së dhe Radio Europës së Lirë. Po ashtu, shfrytëzoheshi edhe disa botime nga Tirana, me të cilat ishte pajtuar biblioteka e këtij Instituti. Më kujtohet sprova e shkëlqyer e gazetarit të njohur për shtyp dhe radio, “Thomas Schreiber”, me origjinë hungareze, atëherë specialist i shkëlqyeshëm për vendet e Lindjes, i cili shkroi disa artikuj me radhë të mirëdokumentuar që hidhnin dritë mbi të vërtetat e situatës në Shqipëri. Ai kurrë nuk e imagjinonte që një vend afër Greqisë me malet e tij dhe plazhet e mrekullueshme me rërë, një vend kaq afër Italisë dhe Greqisë mund të përmbajë një gulag si fushat e Siberisë në Bashkimin Sovjetik. Pak a shumë me aq informacion sa konsumohej atëherë në Francë për Shqipërinë, nuk ofrohej ndonjë panoramë e saktë…
A kishit ndonjë ide për vendet e Lindjes para se të vinit në Shqipëri?
Patjetër që kisha një ide të përgjithshme. Para se të vija në Shqipëri, kisha vizituar Bashkimin Sovjetik. Kisha shkuar aty në vitin 1963 në një udhëtim të organizuar për studentët e INALCO. Kishte rreth tetëdhjetë prej nesh dhe udhëtuam me dy trajnerë francezë nga Parisi në Kaukaz. Ishte një udhëtim i jashtëzakonshëm, madje edhe më i rrallë nga sa ishte autorizuar. Ne flisnim rusisht, por mbikëqyreshim rreptësisht nga dy udhëzues zyrtarë. Itinerari ishte planifikuar paraprakisht dhe ne nuk duhet të devijojmë prej saj në asnjë mënyrë. Ishte ky udhëtimi i parë që më kishte lejuar të shikoja nga afër pasojat e realiteteve të sistemit komunist: popullsia e mbyllur në kufijtë e saj, e mbushur me njerëz rreth autobusit tonë në çdo ndalesë, të etur për informacion ose për të dialoguar.
Kishte ndërkaq banorë vendas që shkuan aq larg sa të lypnin dhurata ose sende personale: syze dielli, bizhuteri etj. Gjatë disa arratisjeve në këmbë në mungesë të udhëzuesve tanë, konstatuam se gjatë vizitave në kafene apo kisha, na ndiqnin fshehtas dhe hap pas hapi. Përvoja e kalimit të kufijve në BRSS na bëri shumë përshtypje. Kontrollet ishin jashtëzakonisht të rrepta. Mbaj mend që në çdo postbllok policie, poshtë makinës vendosnin ca shufra të mëdha me pasqyra për të parë nëse kishte ndonjë refugjat të fshehur, ndërkohë që na bënin një kontroll të rreptë të bagazheve dhe letrave tona.
Pak a shumë ky ishte kontakti i parë që kisha me një vend stalinist, preludi i një vizite në Shqipëri. Kur mora bursën për këtu, e kisha parasysh deri diku se si mund të funksiononin gjërat në këtë vend satelit të BS. Sidoqoftë, kjo përvojë nuk më shkaktoi ndonjë shqetësim lidhur me vizitën në Shqipëri. Pavarësisht natyrës çnjerëzore të regjimit, unë nga leximet që kisha bërë, e dija se shqiptarët kishin mikpritjen për virtytin e tyre bazik, krahas vlerave të tjera morale dhe e donin Francën. Kjo më jepte njëfarë sigurie se do më prisnin mirë dhe brenda vetes ruaja një përshtypje të favorshme për Shqipërinë. Mirëpo, gjërat e kapërcenin bardhezinë e imazheve nga jashtë. Fatkeqësisht, kur mbërrita këtu, konstatova me dhimbje se situata dukej edhe më e rëndë se në BS dhe njerëzit nuk u afroheshin të huajve nga frika e reprezaljeve.(Panorama)
Dulla per veten e vet bridhte klubeve t nates n Franc,n shqipni shifte RAI e Beograd TV,mercedesin gjerman se ndante bythsh,vilat borgjeze i “popullonte” me njerzit e tij,..kurse popllit shqiptar jua futi durt n zinxhir t nryshk bollshevik dhe karin burrave jua mbylli n frigorifer rus siberjan,kurse pidhnat shqiptareshave jua saldoi me bronx draper e çekan sovjetik…dhe si pergundim kombi pellazg perfundoi ne nji çmendin debilash masiv qe u qujt shqipni kopsht me lule…ku edhe ferrat u dekorun si lule.
Shqipriqi….vend i fuck…
Fol per vete se shega dhe bardha ketu poshte e kishin te pa salduar fare – e zgafllonin dere me dere te sigurimsave e kuadrove te partise
Qinania dhe Halabakeria ne veprim!
Ju jeni qeniet e neveritshme qe te ngjallin krrupe sa hapni gojen, funderrina te qenies njerezore!
Prape shpellaku Afrim o zot qe nuk u zhuken keto vemje si ky dhe ai lesh mustafa
Ehhhh. Debil Afrimi, debile e lindur dhe kjo katunarja franceze! Thjesht duhet te jemi te bindur se idiotizmi nuk ka as kombesi, as atdhe …
Ne Shqiperi njerezit nuk qeshnin thote kjo
Ishim te varfer por qeshnim me shume se ty moj grua. Kishim familje te konsoloduara shoqeri gazmore qe benim shaka e qeshnim pa fund prandaj mos trego prralla
o shega, kot po them, kur qeshje a e merrje vesh qe dikush te kishte futur gishtin ne bythe, apo qeshje aq fort sa nuk e merrje vesh nga te vinte lezeti.
Ti Kot na thuaj pervojen tende, mos u merr me te tjeret o HALABAK.
E kush je ti o trap qe na tregon ne te tjereve se c’duhet te bejme? Apo ke qene noi Sekretar Partie qe e filloje diten me urdhera e nuk te eshte hequr zakoni akoma. Ik or pirdhu se, se cfare bej une e di vete e s’kam nevoje te me cash karin ti debil. Halabaket ta paskan shqyer bythen mire sic duket.
O ti Kot po them, ty nga te vinte lezeti dhe ne sa vrima kishe gishta te futur, o pallosh?
Ik moj shurre, flet ti per heroin e kombit shqiptar, shko laj gojen shushke.
Komunistat nuk perfaqjone Francen.
Per periudhen qe flet Daniela eshte pak t’a perkufizosh Shqiperine si nje kamp gjigand perqendrimi me permasa kufijte e saj territorialë.
Kishte dy standarte vleresimi krejtesisht fals.Ish një vleresim nga jashte ku investohej per t’u dukur normal dhe po te germoje pak zbuloje çudira nen te,qe s’i shpetonin syrit te te huajit me naiv a dashamires.
Brenda ketij kampi gjigand kish kampe “specjale riedukimi”
që pa ndrojte mund te konsideroheshin si kahsapana njerëzore.
Ka me qindra,mijera bashkemoshatare te Danielës,ende gjallë,që mund te konfirmojne ate periudhe “te ndritur komuniste “alla shqiparçe.
Daniela pa, preku dhe provoji shume gjera ne Shqiperi.Ajo eshte nje nga te huajat e pakta,që me të drejtë mund te shprehet besushem per atë realitet të atëhershëm.
Kjo periudhe duhet te ilustrohet qarte nermjet penash autoresh me peshe publike dhe me talent profesjonal.,per te vetmin fakt qe brezat e ardheshem te kene shkrime te sakta sa reale aq me vlere historike.Ndryshe historija jone do mbetet e cunguar e deformuar e trensformuar.
Qe Pokeristi dhe te gjithe RROTAT E CARIT si ai te kuptojne sa trushpelare jane, duhet te dine se :
Sipas STATISTIKAVE SHTETERORE te shtetit shqiptar (qe ne vitet 1945-1990 eshte shteti me i mireorganizuar ne historine shqiptare deri me sot) jane te percaktuara se persona te denuar per arsye politike (gjobe, internim, burgosje, pushkatim) ne 45 vjet jane denuar gjithsej 16 mije veta. Nga keta 2 mije veta jane denuar me pushkatim (shumica ne vitet 1945-1948 menjehere pas Luftes, te denuar si kolaboracioniste dhe kriminele). Pra ne 45 vjet te pushtetit komunist jane denuar per arsye politike 16 mije persona, qe do te thote se ne nje popullsi te pakten 3 milion banore rreth 0.53% e tyre jane denuar per arsye te tilla. Organizata e “Ish te perndjekurve politike” ne keto vite e ka shtuar numrin e te perndjekurve politike ne rreth 25 mije veta (duke perfshire ne ta shume te burgosur ordinere, si vrases, hajdute, mashtues, sherrxhinj, kurva, pederaste …). Edhe ne kete rast del se 0.7% e popullsise se Shqiperise ne 45 vjet kane qene te denuar apo persekutuar politike. Pra ne cdo rast me pak se 1% e popullsise se Shqiperise kane patur reperkusione ligjore per arsye politike, ndersa 99% e popullsise nuk kane patur asnje reperkusion ligjor. KJO ESHTE E VERTETA HISTORIKE, te gjitha te tjerat jane propagande halabakesh dhe maskarenjsh!
Antikomunizmi eshte virtyt i maskarenjve dhe i budallenjve!
Kurse ti Xhixho duhet te dish (megjithese trapat si puna jote nuk mesojne kurgje) qe ai qe quhej shteti 1945 – 1990 ishte burgu me drejtor Enver Bastardin. Ju RROTAT E KARIT nuk mund ta kuptoni kete se vete ishit rojet e burgut. Ik e ha mut tashti bjeri murit me koke se kushedi e rrezon.
Po kjo u nduk ndonjehere me Maks Velon? Apo e kishte ashtu, si i thone, platonike?
Afrim Imaj, nje ish oficer, u be gazetar. Po cfare shkruan? Pervec materialeve te arkivit te Ministrise se Brendshme, nuk i kam pare gje.
Dikur Panorama shitej menjehere, tani…
shega , ke harruar te shtosh se ne ishim populli ma i lumtur ne bote , e ishim te lidhur si mishi me kocken me partine , plus ne i shpartallonim bllokadat , fanar ndricues , plus ma e rendesishmja kjofte largu pati sukses te pa diskutueshem ne formimin e njeriut te ri si puna jote shega , por shege e kalbur plot me nitrat e superfosfat ……
Ty TRUSHPELAR te eshte shpartalluar truri ne arat e kooperatives o Katunar uahahahahahaaaaaaaaaaaaa
O Tangulte qeni e nxorre qe qeke uahahahaaaaa-ja. Edhe sa nofka te tjera perdor ti bastard i halese?
Kjo qenka torollaçke fare.Keto shpifje le t’i shesin ne ndonje vend tjter ajo se ketu ne shqiperi nuk i shkojn fare.Pise femer.
Kjo duket flutra acka surrat burri.Mos ja keni fut si kau peles,keni nxjerre flutra gollobardaken ne vend te francezas?
Ne ate kohe nuk qeshnim??? Sa pak e njeh shoqerine kolektive moj zonje ,trakalice ne sociologji! Dhembet perjashta na ngeleshin pa pushim!! Nuk kishte as halle te siguracionit,as halle te mjeksise,as te banimit,as te shkollimit sepse te gjitha ishin falas! Vuuuuuu Dasmat,mbremjet e vallezimit,shtepite e kultures plot,stressi Zero,skishte prostituciuon,droge apo cthurje!!
Egzakt, dhembet jasht si debila qe nuk e merrnin vesh se i shkerdhenin per dite deri ne rreze.
Nese shkerdheheshe ti (ne cdo pikepamje) mos fol per te tjeret mor torrollak …
E perse une mos folkam per te tjeret, e zotrote s’ben gje tjeter vec flet per te tjeret, se o na cave karin ti ne ketu o asnjeri nuk zhgarravit sa ty duke u mare me te tjeret. Ik mbytu se nuk i duhesh as sat’eme per t’ja ndere breket ne oborr.
Ne ate kohe njerezit ishin te varfer,pa shume njohuri per jeten ne perendim e pa shume variacione argetimi.Mos haroni ne masen dermuese jeta nuk kishte lakmin per pasuri por ne mase dermuese donin qe vendi te ishte sa me i forte.Propaganda komuniste,per “lumturin e popullit” ishte shume e fuqishme.Ne ate kohe jeta kolektive,me shaka dhe gezime (brenda kufizimeve te regjimit) ishte shume me e mire nga e sotmia.Sot s’ka me afinitet kolektiv,s’ka me dashuri vllazerore,arti shkenca,sporti jane vetem per “ELITEN” e ngritur nga grabitja,e te tjera.Sa per te qeshura e gezime kishte shume me teper se sot ne kapitalizem.Edhe sot ,si ne kohen e diktatures ne kerkojme t’u mbushim mendjen njerezve me llafe bosh.
Kjo, vajze 20 vjec , do japi analize te shqiperise 1945-1990? Max qe mund te thote kjo eshte kush e q.. me fort enveri apo dikush tjeter.
Ish e dashura e Maks Velos.Me kujtohet mjaftueshem kjo zonja.Ishte nje periudhe kur sigurimi i shtetit famekeq kishte vjedhur shifren e ambasades franceze ne Tirane.Nepermjet shifres rezuloi se kjo zonje nuk ishte thejsht gazetare apo studiuese por ishte agjente e zbulimit fracez.Nga raportimet e saj rezultonte se kishte studiuar si kandidature per tu rekrutuar Maks Velon.Qendra e pranonte dhe i rekomandonte qe Maks Velo te terhiqej ne bashkpunim ne sherbim te zbulimit francez.Maksi ishte dhe ngeli gjithe jeten naiv dhe “dashuria” e madhe i kishte errur syte dhe nuk ruhej fare.Sigurimi i shtetit vendosi ta arrestoje Maks Velon por pa e vertetuar plotesisht vepren penale te spiunazhit ne ngarkim te tij.Sic e dime te gjithe ai u denua per agjitacion e propogande armiqesore dhe ky ishte nje veprim taktik i sigurimit te shtetit,per te mos acaruar mardhenjet me Francen por edhe me mendimin se gjate vuajtjes se denimit do te perpunohej me tej per ti vertetuar edhe krimin e spiunazhit.Prandaj ne masen e gjere te njerezve u perhap opinjoni se Maksi u denua per dekadenca ne art.
O ti Afrimo, o medemek autor.
Po as llagaåin nuk ia ke shkrujt ksaj plakes franceze more! As emrin s i a ke shkrujg mire, o kpqe. Daniel, sk me pss qend mashkull. Po t mallkon plaka o hajvan
Replike Elio Goro . NE rradhe te pare duhet te kishit lexuar per Maks Velon te gjitha gjerat rreth jetes se tij deshmite kundra tij dhe proceduren e fundit te denimit . Maks Velo eshte denuar nga shoqeria e asaj kohe nga artiste qe e njihnin nga sektori i arteve figurative nga theniet e shume piktorve jo vetem kundra tij por edhe ne adrese te piktoreve Edison Gjergjo ,Ali Oseku ,Naxhi Bakalli Alish Shima, Nasho Jonuzi per ndikime te huaja.Si edhe deklarimet e gruas se tij dhe te disa deshmimtarve me iniciale (L.N.Dh.Sh.) Maks Velo ka deklaruar vete hetuesit Dhimitraq Shkodrani : une e kam njohur albanologen franceze ne vjete 1964 jam njohur dhe me ka treguar per jeten e saj .Ajo ka ardhur dy here ne Shqiperi me vone ne 69-70.Ajo ka ardhur perseri ne shtepine time.Ajo me ka thene se kishte ardhur ne Shqiperi per te mbrojtur dizertacionin shkencor per te marre grade shkencore.Kurre ka hikur nga Shqiperia me kane then mos te marre kontakt me te me.Ne vitin 1977 Olida ka ardhur perseri ne Shqiperi e ftuar nga instituti i historise ajo ka ardhur perseri ne shtepine time .Ajo me ka derguar me poste Pikason,Martin Ferier dhe disa libra te artit,dua te shtoj se une i kam dhuruar 3 apo 4 vizatime .Gjate kohes qe ka qendruar ne Shqiperi ajo me ka propozuar per tu martuar me te duke me thene qe do te ri ketu dhe do te punoje ne institutin e kerkimeve gjuhesore ajo eshte interesuar nga organet kompetente per kete pune.Une jam thirur dhe me kane thene qe ti te heqesh dore nga ajo procesi mu lexua dhe une kam vene firmen mbi te i pandehuri /Hetuesi.- (Maks Velo Dhimitraq Shkodrani) proces verbali I-12-1975. Keto jane botuar ne 14-12-2019 per here te pare me titull Raport sekret i survejimit dhe vendimi i gjygjit per Maks Velon. Perpara se te flasish me paragjykime dhe boshlleqe lexo me shume mendo me shume se duhet te jeni ne moshe te re ose i nxituar ne nje teme qe nuk eshte e thjesht per cdo Shqiptar per tu komentuar . Maks Velo ka qene nje figure e nje qendrimi burreror kundra regjimit dhe ka qendruar keshtu deri ne momentet e fundit te jetes me koken lart.
Maks Velo ka qene nje karagjoz dhe medioker, e asgje tjeter.
Kjo ishte nje spiune Kurve apo kurve spiune.
Po mbi te gjitha kurve.
Te peshtira ne te gjitha regjimet e te gjithe rendet poilitike.
Njashtu bre – njashtue
–
Francezja ka shtit tal Linjden me gjet hurin e duhun
e man’fund u ngul n’Shqipni ,
njaty ku mashklli din fort met’q!
–
Propozoj qy Maks Velos ti ngrihet nji Lapidar n’mes qytetit .
Bravo vertete ,ka qi dicka qi ja ka vle vertete .
Po kjo asht jeta mor ,qafira ,me jetue jeten e pallu femra mat’mira?
Nuk asht e sigurt qi Maksi e ka q’ ket katunaren franceze …
eeeeeeeeeeeeeeeeeej,?
Shiku & Spak-u
te fillojne menjiher hetimet .
Pse mreeee, kaq ner i modh qeka me q’ nje franceze eeeeeee? Lene se e ke dhi! Ene mesa thojn, kjo francuzja ja paska lyp vet. Po e ka bo, mir ka bo, po kaq mo, nuk ka bo asigjo pervec qejfit t’vet, ene ay ene ajo. Kaq. Masnej Maksi nuk osht denu per q’rje mos e dhit muhabetin.
eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej,
.
shka pa thue ti bre ?
nuk qeka ner i madh me pallu Maksi ( njes past) nji Spajune Franceze ?
Ja ka kerku Francuzja vet ,apo Maksi i ka fut durt ke ferrat e Liqenit kte vallahi s’po e di .
Pastaj ban vaki ban ,Francuzet jane femra te imancipume , dhe ta lypin ku te jesh
dhe e bajn ku ta desh ,si Manuela (Filmat Erotike me nam ) .
Si the ? Siiiiiii ?
Nuk qeka dnu Maksi per pun pajdhi ?
Hahahahah .Pom’ban me kjesh zontinia juej ,
Maksi o dnu tamon per kte se e kapn tu qi Francuzen cullak te dy .
I ka pas kap vet I Plotfuqishmi i lagjes qe runte cifte ka Liqeni e.
Pyt pyt se sdike gja hic tina .
Ehaaaa po e kan bo, mir kane bo, qejfn e tyne mo! Po asnji ner s’ka bo, me thon drejten! Se i bi gjith ato t’jert qe kan vazhdu qejfin e vet, paskan bo nere t’mdhoja. Cere neri mre, qefn e vet kane bo ( gjithmon nese e kan bo). Ene me thon t’drejten ky Maksi nuk osht denu per nji ket sen, po sepse ka qene kokrra e budalles ene teveqelit ene bote si i mencmi i lagjes. Tip i shpif mo, trupi pyll e menja fyll. Kush t’durote atere mre, ta fusnin palloshin n’sum! Ky Maksi bote pordha damethone. Faaap ja njulen!
Kjo ishte nje spiune Kurve apo kurve spiune.
Po mbi te gjitha kurve.
Te peshtira ne te gjitha regjimet e te gjithe rendet poilitike.
Dhe max velo budall teveqel qe e hongri ne tullum.
Pupupu cpaskan qene keta studentet konviktoret. Vinin nga fshatrat e u hapshin ne Tirane si vaji ne lakra. Ju dukte vetja me i bukri fshatit.
Skishin menie me mesu po me u kurveru e spiunu:
max-minimumii, visari-poeti, pjetrri-politiqeni, sherifua-kengetar kurvar pedofil
Njashtu bre – njashtue
–
Francezja ka shtit tal Linjden me gjet hurin e duhun
e man’fund u ngul n’Shqipni ,
njaty ku mashklli din fort met’q!
–
Propozoj qy Maks Velos ti ngrihet nji Lapidar n’mes qytetit .
Bravo vertete ,ka qi dicka qi ja ka vle ne Jete .
Po kjo asht jeta mor ,qafira ,me jetue jeten e pallu femra mat’mira?