Zhilla e nisa dje ditën e punës me humor të mirë. Bëri gati një tavë me qofte me lëng, pak peshk me limon, disa perime të pjekura në zgarë dhe u nis drejt Presidencës. Priti deri sa Presidenti hyri brenda dhe trokiti tek sekretarja e tij.
-Ka një porosi shefi, i tha, duhet t’ia çoj.
Sekretarja e la të hynte.
Zhilla pa shumë delikatesë i hapi tavat që kishte sjellë me vete dhe ia vuri para Nishanliut.
-Më vjen keq, nuk më hahet tani, i tha ai.
-Provoje pak, është e mirë, i tha Zhilla dhe i zgjati një qofte.
Ai e provoi dhe e falenderoi.
-Provo pak dhe peshkun, tha, është i mirë, e marr direkt nga një anije në Durrës.
Sapo ai nisi ta provonte, Zhilla u ngrit, hapi çantën dhe nxori andej fotografinë e tij.
-Shikoje, tha, e bëra.
I hodhi një sy fotografisë dhe iu duk normale. Ngjante paksa si i ndrojtur dhe i përkushtuar para fotografit, por u kujtua se kur shkrepi aparatin ai, kishte përballë fotografinë e Doktorit dhe dukej sikur e shikonte ai.
-Në rregull, printoje këtë version, mirë është, i tha Nishanliu. Ti u ke bërë gjithë presidentëve fotografi?
-Jo, vetëm Moisiut, tha Zhilla. Këtij tradhtarit nuk ia bëra. Por desha të të them diçka tjetër.
-Çfarë, i tha Nishanliu.
-Si t’ia bëjmë se po harxhoj shumë lek të mbledh fotot e tij si president dhe t’i djeg. Kam shkuar komunë më komunë, zyrë më zyrë, mbledh fotot e tij dhe i djeg. Ka shumë rëndësi t’i djegim të gjitha. Nuk duhet të ngelet askund imazhi i tij që ka qenë president. Le që mund t’i përdorë dhe si postera në fushatë se ka pas shtypur shumë ai.
-Si mund të të ndihmoj, i tha Nishanliu.
-Po ja sikur të më hiqje këto shpenzimet që kam bërë për djegien e fotove të tij. I kam shënuar, i ke këtu në letër.
Nishanliu u hodhi një sy shpejt e shpejt.
-Mbledhje fotografish: dy mijë zyra. Mesatarja e shpenzimeve: 100 dollarë për një zyrë. Përfshihet udhëtimi, koha e humbur dhe ushqimi.
-Djegie fotografish. 6 shkrepëse, dhjetë litra benzinë.
Mbulim hiri. Gjithsej 300 dollarë.
…..
-Shumë në detaje i paske bërë, i tha Nishanliu.
-Me letrat duhet të jemi në rregull, i tha. Provoje peshkun, provoje. Është shumë i mirë. Fola dhe pak me zonjën. Do hapim një restorant në kat të parë. Ka për të ecur shumë. Kam përvojë në këtë drejtim. Mos u merakos, do dalë shumë mirë.
-Dakord, dakord, po kjo fatura qenka pak e lartë, i tha Nishanliu.
-S’ka problem, e rregullojmë, i tha Zhilla. I marr përsipër dde vetë unë, por kujtoja shefit ndonjë ditë, thuaj që ka djegur gjithë fotot e Bamirit me lekët e veta.
-Patjetër, ia them unë, i tha Nishanliu i lehtësuar që s’do t’i paguante shkrepëset.
Ha ha ha! Magazinieri i peshkut qimen e nderon, por zakonin s’e harron!
Dhe kte here ka rene ne Nishanlli, s’e ka problem.
http://imazheshqip.blogspot.com/2012/06/u-mbars-mali-e-polli-nje.html
http://imazheshqip.blogspot.com/2012/09/gamor-ti-gamor-kush-tvuni.html
O Mero…..
Ja nxive fare ketij xhilles……………..
lere te shkretin se ka ik per lesh