Nga Ilir Vata
Jo vetëm pasoja sociale të pariparueshme, deformimin e shtetit ligjorë, deformimin e institucioneve të pavarura, shitjen e vendit të punës, suportimi në politikë i njerëzve të lidhur me sigurimin, por dhe një trashigimi mëkatare.
C’po ndodhë më dosjet në Shqipëri?
Si anjë vënd tjetër në Europë dhe ish-vendet komuniste, Shqipëria kaloi një gjendje izolimi, persekucioni dhe një traum të vetet shoqërore, gjatë kohës së diktaturës.
Për vetizolimi, varfërisë , persekucionit, burgjeve dhe kampeve të interrnimit më e tmerrshmja ishte përndjekja, frika e saj ndaj rretit të krijuar rreth armiqve të pushtetit, që guxuan të mendonin ndryshe, apo tentoni t’i shpëtonin vuajtjeve në përmjet arratisjes, që diktatura këto akte i radhiti, si krime kundër shtetit dhe shënoi një bilanc rrenqethesh krimesh.
Por kjo e shkuar po i mundonë sërisht shqiptarët, pasi politikanë të partive parlamentare, e jo parlamentare janë të lidhur drejtperdrejt, apo nga të afërmit e tyre jo vetëm me të shkuarën, por me krime e saj.
Kjo është arsyeja kryesore, që politika në tërë si i anashkalon dosjet e Sigurimit të Shtetit dhe nxjerrë jashtë axhendës dhe koherencës, ligjin e lustracionit.
Shoqëria shqiptare nuk është e lodhur madje plotë energji, kërkon me cdo kusht ndryshimin, integrimin në BE. Shqiptarët kanë energji ku capërlohen në punët e tyre të përditshme në fshat në kushtë flagrante mbijetese dhe prodhimet e tyre nuk kanë një treg.
Coprlohen në garë me kohën për shkollimin e fëmijvë të tyre dhe madje bëjnë të pamundurën, duke shitur cdo gjë dhe madje dhe lopën, burimin e të mirave dhe shteti nuk i ofronë privilegjet ligjore.
Shqiptarët janë të durua kur padrejtësia u zë frymën dhe enden në gjykata me vite të tëra për të kërkuar drejtë, si dhe ata të duruar e me besim te ligji vazhdojnë të presin, por gjejnë padrejtësi, për vetë faktin se në Shqipëri vazhdonë të mbizotërojë anarshia ligjore e moszbatimit të ligjit.
Enden, e sërisht vazhdojnë të rendin në të drejtat e tyre, por një grup i vogël njerëzish kanë kapur pushtetin dhe vetë politikën, duke bërë se ky krup që vijnë nga e kaluara jo e largët e diktaturës, po ia ndryshojnë dhe vetë formën shtetit nga demokraci e përfaqësuar në pushtet të komunduar, nihilist e pa formë .
Kjo lloj oligarkie vazhdonë edhe sot kur pushteti i Berishës është opozitarë, por traditën ia kultivoj motamo pasardhësit ose sic i thonë ndryshe të përzgjedhurit të tij.
Qindra të rinjë në garë me kohën, të shkolluar brenda dhe jashtë venden të papunë dhe fatkeqsishtë të rinjtë dhe vetë truri po largohet për t’u punuar gjetkë nga një kontinent në tjetërin dhe duke lënë shtëpitë e tyre vetëm me prindrit, tashmë të mplakur.
Kjo ka bërë se shumica e zonave rurale të braktisen, duke i shëndërruar ato në teritore të pabanura.
Mbingarkesa sociale ka sjellë një mori problemesh në qytetet kryesore të vendit, ku sundon papunësia, informaliteti i pronave të investura dhe shteti është sehixhi dhe legalizimet janë në stanacion të plotë dhe kjo agjensi nuk është në gjendje që qytetarit t’ia bëjë pronën aktive për ta futur si kapital në treg, apo për ta lë në kolateral për investime.
Problematika të tilla sociale vazhdojnë të thellojnë plagë për vetë faktin se politika shqiptarë është në stanacion ideshë e zhvillimi dhe për llogjikë pushtetet që prodhojnë këta politika janë të prirura të riciklohen brenda vorbullit të së shkuarës diktatorjalle dhe janë shterp pa kurfarr ideshë .
Dëlirja e shoqërisë në radhë të parë nga mëkatet e së shkuarës do të ishte një hap i madhë për të patur një shoqëri të hapur e pa kompleksë . E më e rë ndësishmja, miratimi i ligjit të lustracionit do të nxirrtë nga politika politikanë të lodhur dhe të mpleksur me të kaluarën, për t;i lënë vendi një klase të re politike.
Dëlirja e administratës publike nga bashkëpuntorë t e sigurimit të shtetit, sic edhe e kanë zgjidhur mjaftë mirë vende të tjera ish-komuniste, madje ka patur vende si Bullgaria që kanë vendosur cakun që të mësuesi, që nuk duhet të jetë ish- bashkepuntorë , apo sic edhe e kemi cituar mekatarë .
Sistemi i drejtësisë sotë vuan nga “kanceri zi” dhe “kanceri i bardhë ” që është korrupsioni dhe mëkatet që kanë kryer në kohë n e diktaturës shumica e gjyqtarve dhe prokurorve dhe sot janë zot të sistemit të drejtë sisë .
Nëse ky sitem drejtë sie nuk dëliret nga ish- prokurorët, hetuesit, torturuesit e diktaturës, drejtësia do të lënkojë nga padrejtësia. Atikorrupsioni i kancerit të bardhe ka mjaftë praktika të BE-së që mund ta shërojnë , por politikanët janë gangrena e stanacionit të vërtetë të Shqipërisë .
Themra e akilitë është transparenca më të kaluarën komuniste, spse pa një trasparencë të tillë fëmijët tanë do të vazhdojnë të mësojnë hitorinë e tjetërsuar nga diktatura, shqiptarë t do të udhëhiqen nga mediokrit, mëkatarët, përsekutorët dhe politikan të lodhur dhe madje dhe injorant.
Kucedra që po vret të ardhmen e shqiptarve është vetë transparenca me ligjin e lustracionit që politikanët të kenë të kaluar transparence, itegritetin moral, për të hequr dorë nga tufë idjotësh dhe përsekutoresh, që kanë mbërthyer vetë shtetin.
Shqipëria është i vetmi vend ish- komunist, që për vite me radhë, ceshtjen e dosjeve e ka trajtuar për shou dhe në të gjitha rastet ka qenë politika që e ka sabotuar për vetë faktin e inkriminimit të saj.
Kjo gjendje traumatike apo postraumatike nga diktatura duhet të ndryshojë dhe shqiptarë t e kërkojnë kë të , ndonse nuk hezitojnë që dhe kë të mandat të ri të na lë në në vorbullin e riciklimit me të kaluarën.
Paradoksi nuk ka të sosur, kur vende të tjera ish- komunistë e kanë mbyllë kë të cikël me të kaluarën diktatorjale politikanët shqiptarë po hedhin në treg mendimin për djegjen e dosjeve të bashkëpuntorve të Sigurimit të Shteti, për të na garantuar një tranzicion pa fund.
Postrauma komuniste duhet të marrë fundë pasi ende këmi një forcë politike në Shqipëri që mendonë njësoi si diktatori të rifusë në lojë brevi e tretë të diktaturës dhe kjo ë shtë një fatkeqsi, prandaj shqiptarët jo vetëm duna transparenc me të kaluarë por dhe një divorc me të.
Kjo është gjendja që na la trashgimi pushteti i Berishës gjate gjithë kohës së qeverisjes së tij dhe sidomos këto tetë vitet efundit. E më keq akoma, mbarsja e vendit që më 1997, me armë dhe shqiptarve u solli rrezik të ri e pikërisht cënimin e jetës. E kësisoj nëprmjet njerëzve të kapur na trashigoj një shteti hibrit që maxhoranca e re duhet të nisë cdo gjë nga fillim e mbi të gjitha të hatoj një ligj për pastërtinë morale të shqiptarve.
Tranzicioni duhet të mbyllet njëherë e mirë për të vazhduar rrugëtimin e integrimit, por mbi të gjitha të kurojm të shkuarën!
Sot Saliu ka shtetin e tij të sigurimit të shtetit, ka Prokurorinë, Gjykatën dhe Presidentin, pra kemi një shtet Brenda shtetit një lloj ngërdheshje tipike për vendet në tranzicion, tamam një shtet hibrit.
Hapini dosjet bijte mi.Keni per te pare çudira se si ata qe me shajne e pergojojne pas vdekjes kane qene sherbetoret e mi me te mire.Vullneti im eshte qe ti hapni ato dosje dhe te denohen tradhetaret e mi.Te pakten ti perbuzi populli keta maskarenj qe po ju rjepin dhe lekuren nen emrin e demoracise se tyre.
Hoxha,krimineli me i madh i Europes.Kelyshet e Milladinit dhe Dushan Mugoshes,Titos dhe Rankovicit.
I shume nderuari Z. Gumeni e ka thene shqip fare: te gjitha partite jane cifla te te njejtes bombe, PPSh-se.
Tu kerkosh ketyre qe iken pse s’e ban zbardhjen e dosjeve per Berisha 1 dhe 8 vite Berisha 2 eshte paradox se Sala e ngazelleu popullin e pafat e te vuajtur shqiptar me thenien: “Te gjithe bashvuajtes te gjithe bashkfajtor”. Une s’arrij t’kuptoj ku ishte faji per te bugosurit politik!
Ne vemendje per administratorin ose administratoret !
Nje verejtje pa keqdashje per autorin dhe administratorin.
Nje shkrim me mjaft gabime Mendoj se eshte e gabuar qe nje faqe serioze web ,sidomos ,me nje numur te madh lexuesish,si deklaroni edhe vet Ju te gazetes,te publikoje shkrime me kaq gabime.
Minimalisht shkrimet e postuara, mendoj se duhet te jene te kontrolluar nga ana ortografike e gjuhesore ,ndryshe qendron puna me komentet ,aty nuk mund te pretendohet si ne shkrimet e postuara per publikim