Nuk do ta lija kurrë pezull
Një punë, që do ta kisha nisur…
Vetëm se do të kisha lllogaritur
Edhe përfundimin e keq….
Të shkruash për të vërtetën e kulluar, të duhet shumë eksperiencë, por jo domosdoshmërisht eksperiencë në vite. Të shkruash një të vërtetë mund të mbështetesh tek njerëz që të rrethojnë të, cilët shërbejnë si eksperienca. Në këtë rast ti duhet të përjashtosh nervat dhe çdo ndjenjë të keqe, që mban në shpirt për ta, ndërsa të duhet vetëm forcë.
Përfeç të gjithave ti fillon e i lexon reagimet e tyre pa e shkruar të vërtetën, që në fakt nuk është tjetër veçse eksperiencat, të cilat reagojnë…
Mjafton vetëm një fjalë e shkruar dhe nxjerr në sipërfaqe, nën dritën e diellit gjithë instiktet e këqija.
Në jetën tënde ke pasur përreth edhe njerëz të tjerë, shumë inferiorë dhe prej tyre ti pret reagime shumë të ndryshme, madje edhe mësimdhënënse…
Ndërsa “shpirtrat” e bukur ata supergënjeshtarët s’dinë as vetë pse reagojnë me aq shumq nerva, sepse ata parapëlqejnë shkrime, të cilat të jenë “në nivelin e tyre”, shkrimet e tua i quajnë poshtë “niveli të tyre”..
Por nëse flas për veten time, asnjëherë në jetë nuk i kam lënë gjërat e nisura në mes. Më është dashur vetëm pak forcë, e cila zë vendin kryesor midis zakoneve të jetës sime e të zë vend mirë midis të vërtetave të ASHPRA, por TË KULLUARA!!!
Sa herë nis të shkruaj, të shtjelloj një ide që më lind në çast, unë nuk i kam parasysh ata “shpirtrat e bukur”, qafën e kam të çliruar nga nervat, sepse përpara meje kam gjithmonë një lexues të zgjuar, të shkathët, shumë kërkues e të guximshëm, ndryshe kujt do tja tregonte ai atë FJALEN, që nxit ata që më rrethojnë të reagojnë në mënyrë shumë nervoze???
Edhe tani unë dua të flas me ata KËRKUESIT E GUXIMSHËM!
Ata që, sapo gjetën shtegun tek portat e ambasadave u futën me guxim, pa qafë të tendosur, por me gëzim..
Dua të flas gjithashtu edhe me ata që hypën në anijet “me vela të holla” drejt detrash të trazuar e të frikshëm, sepse në të gjitha shkrimet e mia të parët lexues ju kam pasur JU, që të vërtetën e kulluar e pëlqeni shumë, sepse jeni shpirtra aventurierë, në kërkim të dritës dyshuese, që jeni të prirur drejt greminave të rrezikshme, JU që nuk patët gjë për të humbur, edhe nëse jeni kthuer prapë nga u nisët, e nëse vazhdoni jetën tuaj atje e di se jeni në kërkim të dritës dhe prapë, nuk keni asgjë për të humbur, andaj ju drejtohem me gëzim e pa ndrojtje, sepse edhe kur reagoni jeni shumë të guximshëm edhe nëse ndonjë gjë e merrni me mend ju nuk e lëshoni gjuhën, por ngurroni të argumentoni.
Stilet e të shkruarit janë, aq të shumëfishtë sa, nuk përbën asnjë problem cilin zgjedh prej tyre. Më i miri është ai, që përcjell realisht një gjendje të brendshme të shpirtit, e që nuk ngatërrohet, mbi shenjat e ritmin e tyre, mbi gjestet, sepse të gjitha stilet janë vetë arti i gjesteve.
Prandaj ju nuk ankoheni për “shkarravinat e mia” sepse, ju të guximshmit bashkatdhetarët e mi nuk keni asgjë për të humbur…
Ju jetoni atje në tokë të huaj, por me mendjen këtu dhe për 23 vjet keni kuptuar se nuk keni gabuar…se edhe kur keni ardhur keni parë ca rrugë e ca pallate më shumë, por jo atë që kishit guxuar ta mendonit në kokën tuaj gjatë DIKTATURËS MË TË EGËR që ka parë bota mbarë. Edhe ata që unë kam parë rreth meje në këto vite, zhgënjyese, në këtë jetë poshtëruese nuk kanë rezistuar dot dhe janë nisur drejt detrave të frikshëm, e greminave të rrezikshme për jetën e tyre, sepse nuk kishin këtu asgjë për të humbur.
Sa pak njerëz ka nga ata si ju. Sa pak guximtarë!!!
Kanë ngecur brenda rrethit vicioz që diktatori i fundit krijoi….më gënjeshtari prej diktatorëve, sa gati i bindi të gjithë se e dorëzoi pushtetin pa gjak?!
E kurseu gjakun (natyrisht gjakun e tij) e për 23 vjet gjaku i derdhur i shqiptarëve nuk u ndal…
Do të duhen më shumë guximtarë në kërkim të asaj drite, do të duhet më shumë guxim për ta ndjekur atë…
Uji që del nga burimi nuk kthehet më…
Mire autorja qe i eshte bere fytyra sholle e prape nuk ze mend po nuk kuptoj ju te Tema si nuk keni turp qe botoni te tilla shkrime te dobeta?! Kaq mire ju paguan ajo juve sa ia vlen te ulni nivelin e gazetes me keto idiotlleqe?
Autorja, Elinor, eshte femer, si e tille nuk e ka lekuren sholle si ty, por eshte me e ndjeshme, aq me teper ne kete shoqeri patriarkale shqip-folsish, prandaj mendoj se turpi te takon ty ta mbash, qe hidhesh fare avdallce dhe kujton se kritikon, ne nje kohe qe vetem shterzohesh dhe kujton se lerohesh, pasi duket ne fakt qe po plas perbrenda nga komplekse te prejardhura prej kushedi sa shekujsh me pare. Nuk eshte zgjuarsi te besh autogol!
Ti ndoshta flet per vete kur permend kompleksitetet. Duket qe nuk te mungojne perderisa sulmon dike qe nuk e njeh. Ose, edhe me keq akoma, ndoshta me njeh por je nga ata/ato skuthet qe i buzeqesh tjetrit me shtirje kur e ke perballe nderkohe qe perfytyron momentin kur po i ngul atij thiken mbas shpine. Ndjej keqardhje per njerez te peshtire si ti.
Shkrimet e kesaj autoreje jane nder me grotesket qe kam lexuar ndonjehere dhe asgje nuk e ndryshon kete fakt, as fakti qe ajo eshte femer. Gjithesi une komentoj shkrimet dhe aspak personin apo jeten e saj private.
E kam njefare ideje se kush mund te jesh ti (e dhe paksa veten me ate “shoqeri patriarkale” si mbrojtese e femrave) por, perderisa nuk ke guxim te m’i thuash ne sy ato fjale, keto dyshime nuk kane rendesi.
Hej Elinora pse kaq e hidhur sot?!
Ti nuk je Elinor-i origjinal kjo nuk ka diskutim. Je nje mi i vjeter i portaleve dhe nuk njeh prej nga afer asnjerin ketu….
– elinor — behu pak me artist …. ajo ka nje emocion per ata te guximshmit qe kerkojne ndryshimin … kete emocion e shpreh ne kete shkrim …. sipas stilit te saj , eshte nje shkrim i arrire … te pranosh nje stil te ri te te shkruarit eshte e veshtire per konservatoret ….
HOMER!!!
TRE GJERA JANE TE PAFUNDME NE SHQIPERI:
1. BENZAT
2. BURRAT ME BARK
3. FEMRAT E SHKURTRA…
DUHET TE JESH PAK ARTIST TA PRANOSH KETE, PER KONSERVATORET ESHTE E VESHTIRE….
Hej Elinora gezohu se ketu ne portale ku shkruan Magda kalon psk kohe…
Po pse kritike shkrimi eshte “Fytyra sholle”?
Pastaj ti nuk e njeh autoren e kritikon Pjatalaresin se kritikon dike qe nuk e njeh?!
Ti je nje e semure nga nervat.Zoti te ndihmofte, po ndihmoje edhe ti pak zotin se kam frike shume per nervat e tua. bjeri mbrapa vetes.
shih se mos dalesh tani me “smla”ha ha
elinor ngushellohu se nuk je vetem ka plot rrugve ne kete koh si puna jote
Nje mije here faleminderit per kete artikull qe me emocionoi aq shume.
Problemi nuk qendron tek kjo. Pse i bini me qafe kot. Kjo kaq di kaq ben dhe ka gjetur nje menyre qe nje zot e di se cfare perfitimi mund te nxjere duke ju botuar keto shkrime mizerabel. Ky eshte problem i redaksise Tema dhe jo i lexuesve..
Jam i sigurt per nje gje qe nese kjo ka kaq dore te lire ti botohen keto idiotesira, Tema ka per te gjetur belane ndonje dite. Cdo njeri po te shkruaj nje ne 10 fjali do thote nje gje me vend. Po kjo i ka te tera traplleqe.
Hej Elinora pse kaq e hidhur sot?!
Ti nuk je Elinor-i origjinal kjo nuk ka diskutim. Je nje mi i vjeter i portaleve dhe nuk njeh prej nga afer asnjerin ketu….
Elinora s’ka nevoje te perdoresh gjithe emrat e mbesave, mund te perdoresh vetem Elinorin….
Sinqerisht nuk e lexova deri ne fund kete shkrim te hallakatur,i cili nuk percjell asgje .
Hahaha elinor, prit se do dali te kritikoje dhe Majakovski, trendafili..e ndonje tjeter trupgjate me syze – po jo te perdorura ama dhe me skelet te gervishtur..
pzza kaq shume emra ke?
pazza kaq shume emra ke. ti je terroriste e kuqe. shterzou e cmendur se lirohesh
Pershendetje Mirel, klara, kadi, elinoretj…………………….
Ne vendin tim
ne vendin tend
nje e cmendur
te gjit’ i cmend
Mund te gezohesh se po me braktis,
Se nga dhimbja e gjitha po mpihem
Ti mendon se po me shkel me kembe,
Por si pluhur, une perseri do ngrihem.
Te shqeteson kryelartesia ime?
Ç’gje te shkaktoi, papritur merzine?
Se une rri sikur kam puse me nafte,
Qe burojne aty poshte ne kuzhine?
Njesoj si dielli, njesoj si hena
Ne baticat ne harmoni
Njesoj si shpresa qe çohet lart,
Une do ngrihem perseri.
Deshiroje te me shihje te thyer,
Me koke te ulur e sy me lot,
Me supe varuru si lule thare,
Grua e mjere qe nje fjale se thote?
Mos te lendon krenaria ime,
Mos ndoshta kujton se po lajthis,
Se qesh sikur kam miniera ari,
Atje prapa, ne oborrin e shtepise?
Mund te me qellosh me fjalet e tua,
Mund ti plagosesh syte e mi,
Mund te me vrasesh me urrejtjen tende,
Por njesoj si era do ngrihem perseri.
Brengosesh se jam e bukur, seksi,
Pse te kapi papritur habia?
Se une eci sikur kam diamante
Aty ku takohen kofshet e mija?
Nga kasollet e turpit te historise
Une ngrihem
Nga e kaluara e hidhur , mes bukurise
Une ngrihem;
Jam ujvare e larte, e zeze freskuese,
Po fryhem e derdhem po aq tmerruese.
Duke lene pas friken e nates se gjate
Une ngrihem
Ne nje agim mrekullisht te qarte
Une ngrihem
Duke bartur dhuntite e te pareve te mij
Jam enderra dhe shpresa e skllaves per liri
Une ngrihem perseri,
perseri ngrihem
Ngrihem perseri!
C’tjeter mund te presesh nga nje idiote o Mirel? Kjo nuk eshte e afte per shkrime dhe rri e zihet me komentuesit qe e kritikojne dhe levdon veten me emra te ndryshem. Merre me mend sa mjerane eshte!
Elinora mjaft se je bere personazh ne cdo administrate fillon kafja me ty dmth e dine se kush je…mjaft se do dalesh te dielen ke portokallia, ke edhe foton tende ne forme karikature…bashke me emrat e tu. ssshhht se u bere gazi i botes. E morem vesh tani, qee je e zonja per sherr. Tani bej pushim, se po talllemi ketu e po qeshim me ty.
Ciao
Shkrim pa kuptim dhe pa permbajtje.. Si i boton Tema keto rreshta ….!?
Mendjemprehte e vecante dhe pozitive,
Me pelqeu shume
Artikulli ‘Kërkuesit e guximshëm” mjaft kuptim plot. Kush e lexon me vëmendje arrin te kuptoj se gjithçka behet për të arritur atë drejtësi që gjithkush dëshiron. Po ajo drejtësi nuk mund të arrihet nga një individ siç është artikull shkruesja që me shkrimet e saj flet shumë dhe duhet kuptuar shumë. Ndëshkimi duhet të jetë për të merituarit dhe jo për të pafajshmit, prandaj të jesh i guximshëm do të thotë të vazhdosh dhe të mos ndalesh me shkrimet e tua, tepër te goditura, qe ne qytetarët e thjeshte, ashtu dhe njerëz të drejtësisë, të shkencës apo politikanët të kuptojnë se nuk ka pak njerëz për të thënë se drejtësia e vonuar është drejtësia e mohuar.
Je në rrugë të mbarë moj zonjë dhe të urojmë plotë shëndet.