Kështu e përkufizon Leka Bungo jetën teatrore në Shqipëri, duke folur për Klan.
Regjisori, skenaristi dhe aktori i plejadës së artë të artistëve, nuk përpiqet ta krahasojë atë me skenat e huaja, por bën një analizë të teatrit sot dhe dje.
Handikapi për Bungon është bombardimi i skenës nga dramturgjia e huaj.
Dhe shembujt nuk mungojnë.
Duke i numëruar me gishtat e njërës dorë shfaqjet vërtet të arrira, si “Djemtë gazmorë”, interpretuar nga Robert Ndrenika dhe Viktor Zhusti të një viti më parë, Bungo sheh të palogjikshmen edhe në emërtesa, siç në rastin Teatri Kombëtar Eksperimental, Kujtim Spahivogli.
Karriera shumëvjeçare në teatër dhe kinema, i lejon Leka Bungos të bëjë propozimin e tij.
I vendosur përfundimisht në Tiranë pas vitesh të jetuara në Shtetet e Bashkuara, ku nuk është ndalur së shkruari drama shqipe, Leka Bungo nuk gëzon asnje gram optimizmi se veprat e tij do të marrin miratimin e Teatrit Kombëtar.
Zoti Leka qenka kthyer nga Amerika,gjate kesaj kohe e ndjem shume mungesen e tij,sic duket ska me cfare rron atje dhe u kthye per te vjedhur prape.Zoti Leka ke qene demikrat shkerdhat,te gjitha i more nga Partia e Punes,e rrope demokracine,rri rehat atje ku ishe ,se nuk e kemi ndjere fare mungesen tende.Po te kishe ndejtur mund te ishe bere dhe poiitikan si Selami.
Leka,gezo pleqerine,iku koha jote,tani eshte kohe tjeter.
Jeto me kujtimet e se shkuares, leri te rinjte te bejne si te duan.
Ne fund te fundit,ti ke qene nje regjisor e aktor i rendomte,prandaj mos u jep mend te rinjve.
Hajde, qofsh mire, plako!!!!