Presidenti serb Aleksandar Vuçiç tha se ishte gati për bisedime me Kosovën për marrëdhënie më të mira, por jo për ultimatumet dhe kërkesat maksimale të autoriteteve të Prishtinës.
Erdhi ky reagim pasi Kancelarja gjermane Angela Merkel dhe Presidenti francez Emmanuel Macron, organizuan një samit virtual në të premten, ku morën pjesë Vuçiç dhe Kryeministri i Kosovës Avdullah Hoti.
Të dy udhëheqësit ranë dakord të vazhdojnë bisedimet për normalizimin e marrëdhënieve, së pari në një video konferencë të dielën dhe më pas në një samit të drejtpërdrejtë të enjten në Bruksel.
“Beogradi nuk mund të pranojë ultimatumet e Prishtinës”, u tha Vuçiç gazetarëve në Paris.
“Serbia po përballet me një rrugë të vështirë,” theksoi ai, duke shtuar se “nuk do të jetë më e lehtë për ata që menduan se do të merrnin gjithçka nga Serbia dhe se nuk do të jepnin asgjë”.
Sipas tij, shqiptarët e Kosovës kërkojnë ruajtjen e integritetit territorial të Kosovës, Kushtetutën, njohjen e përhershme të ndërsjelltë, anëtarësimin e Kosovës në KB, njohjen e Kosovës dhe nga 5 anëtarët e tjerë të BE, dhe më vonë për të diskutuar personat e zhdukur dhe dëmshpërblimet e luftës.
“Serbia është i vetmi vend që ka pikëpamje të ndryshme,” tha Vuçiç pas konferencës video.
Cfare kerkon ore legen. Kerkon teritore kur ke kryer genocid ne Bosnje dhe ne Kosove. Je nje komb i damkosur. Nuk mund te besh pjese ne BE. S’do jesh i besuar nga fqinjet, do i kesh perhere kundra.
Oj bishë intelegjente. Nuk janë ultimatume shqipëtare. He shkau i keq, po ti fole me Merkel pse nuk sulmon gjermmanët para gazetarëve po shqipëtarët. S’ke qi bën gomarit i mëshon samarit. Fundërrinë sllave.
Juve o buze derr,i keni shume borxhe kosoves,dhe akoma nuk i kejni lare ato borxhe.Kosova nuk ju detyrohet asnje gje juve,perkundrazi,.
E gjithë sjellja e Vuçiç nacional-fashistit është taktikë e një pelivani politik 7për të mbajtur përjetësisht postin e presidentit. Ai u tregon serbëve ” rrezikun” ndërkombëtar për “dorëzimin e Kosovës” (a thua se e ka ende) pa marrë asgjë (vini re: do që të marrë akoma nga trojet shqiptare, përveç atyre që ka); duke u kacarrosur para ndërkombëtarëve se “s’do ta njohë kurrë Kosovën” u thotë serbëve se vetë ai ka shpatulla për ta përballuar atë “presion”; si një vemje politike ai gërmon fjalë në parashtrimet e palës kosovare për t’i etiketuar si ultimatume, a thua se kërkesat e palës kosovare nuk janë përfundimi logjik i bisedimeve. Ndërkombëtarët bëjnë sikur s’e kuptojnë dhe e përkëdhelin dhe e marrin me të mirë- një metodë edukative kjo për të sjellë nē udhë të mbarë djemtë e kēqij, e edhe ai luan me këtë sjellje duke dhë herëpashere shpresa se mund të bëhet i mirë pa u ndryshuar…