Te fundit
Gjuetia për liderët e Hamasit: Ushtria dhe spiunët në gjurmët e atyre që janë përgjegjës, zbulime të reja mbi planin e sulmit
14 Tetor 2023, 09:22Bota
TEMA
Dhuna në Lindjen e Mesme ka ciklet e saj të përsëritura. Të pamëshirshme.
Mbi njëzet vjet më parë, më 12 tetor 2000, në mes të Intifadës, dy rezervistë izraelitë përfunduan aksidentalisht në Ramallah, qytetin palestinez.
Të ndaluar nga policia, ata linçohen brenda një komisariati, ku pësojnë një vrasje mizore të filmuar në TV.
Një nga vrasësit, Aziz Salah, shikon nga dritarja e ndërtesës dhe i tregon duart e tij të përlyera me gjak turmës që brohoriste.
Imazhi është si një rrëfim më vete.
Në muajt në vijim Izraeli do ta kapë atë së bashku me fajtorët e tjerë dhe do të dënohen për masakrën.
Salah, megjithatë, do të lirohej në vitin 2011 pas një shkëmbimi të të burgosurve me Hamasin, një shkëmbim i lidhur me lirimin e ushtarit Shalit.
Udhëkryq historish që tani kthehen sërish.
Ushtria, së bashku me Shin Bet, janë në gjurmët e atyre që janë përgjegjës për masakrat në kibucë.
Ka në duar videot nga kamerat e vëzhgimit dhe makinat, klipet e postuara në internet për të festuar fitoren.
Fytyrat e disave janë të identifikueshme, ato përfaqësojnë lëvizjen e parë të një gjuetie që po zhvillohet në këto momente.
Kaosi i shkaktuar nga bastisjet mund të favorizojë aktivitetin e spiunëve dhe të detyrojë “gjahun” të lëvizë, duke rrezikuar dhe duke u ekspozuar ndaj zjarrit të dronëve që patrullojnë vazhdimisht një zonë të ndarë në kuadrate.
Një operacion u krye nga Forcat Speciale në pjesën veriore të Gazës në përpjekje për të rikuperuar të dhëna të dobishme për gjetjen e pengjeve.
Sulmet goditën tunelet, aksione ku u hodhën bomba me eksploziv të lartë disa dhjetëra metra larg përgjatë linjës së mundshme të tuneleve.
Një nga milicët u eliminua në një bastisje – pohojnë burimet zyrtare – të tjerët i pret i njëjti fat.
Ekziston një listë me emrat e të kërkuarve dhe izraelitët premtojnë se do t’i arrijnë.
Lista përfshin edhe drejtuesit kryesorë të fraksionit, të fshehur diku në Rrip.
Megjithatë, disa anëtarë të familjes së Mohammed Deif, kreut të Brigadave al Aksa, dhe ndoshta vëllai i Yahya Sinwar, një figurë e lartë politike, u vranë në bastisje.
Ndëshkimi i shpallur është gjithashtu një mënyrë që Jerusalemi të reagojë ndaj kritikave për gabimet e inteligjencës, gabime për të cilat dalin zbulime të vazhdueshme.
“CNN”, pasi ka analizuar filmat propagandistikë të publikuar nga Hamasi në dy vitet e fundit, ka treguar të paktën gjashtë pika në Gaza ku Brigadat Ezzedine al Kassam janë përgatitur të pashqetësuara.
Ato janë baza të vogla, pothuajse identike, të mbrojtura nga mure rëre, me shtëpi rudimentare të shndërruara në poligone qitjeje ku testonin taktikat, duke përfshirë kapjen e të burgosurve.
Në një nga vendet, në jug të Rripit, ata testuan aeroplanë të motorizuar, me komando që manovronin për të sulmuar pozicionet.
Një tjetër ishte më pak se dy kilometra larg kufirit.
Ato nuk ishin të kamufluara, në disa raste – shkruan “CNN” – përfshinin sipërfaqe bujqësore dhe gjithsesi ishin lehtësisht të identifikueshme me zbulim ajror apo satelitor.
Instalimet, sado primitive, nuk u vunë kurrë në shënjestër pasi Jerusalemi nuk e kishte përfshirë më masivisht kundërshtarin.
Dhe kjo i dha lëvizjes më shumë kohë për të organizuar njësitë.
Mbrojtja, e pyetur në lidhje me këtë, shpjegoi: bazat ishin të njohura, asgjë e re për ne.
Përgjigje që duket si pranim indirekt i befasisë.
Por ka edhe një tjetër pistë për të eksploruar.
U shfaqën dokumentet e “gjetura” në çantat e shpinës së sulmuesve të vrarë.
Disa çuditërisht kanë datën 2022, raportojnë informacione për kohën e reagimit të ushtrisë, tregojnë përdorimin e grupeve të përbëra nga 5-7 fedaine në motoçikleta dhe kamionçinë, përshkruajnë me detaje sigurinë e kibucëve, rrugët e hyrjes, ata konsiderojnë marrjen e pengjeve, ilustrojnë objektivat dhe drejtimet e zonës me harta satelitore.
Gjithçka interesante, por lind një pyetje: pse vallë duhej të sillnin edhe planin e tyre me vete?
Nëse ndonjëri prej tyre do të ishte kapur me “letrat” do të kishte kompromentuar të gjithë misionin.
Megjithatë, rindërtimet gazetareske përkojnë me versionin e vetë Hamasit: ne e studiuam “Përmbytjen e Al Aksa” për disa vjet, arritëm të mashtronim shtetin hebre, e bëmë të besonte se në fakt kishim zgjedhur të rrinim në një fazë pritjeje.
Gazeta Haaretz shtoi një tjetër detaj mbi sistemin e mbikëqyrjes: tre balona me ajër të nxehtë të pajisur me pajisje të sofistikuara për të monitoruar Rripin u rrëzuan në fillim të verës dhe nuk janë zëvendësuar.
Ato mund t’u kishin dhënë një dorë ndihmë rojeve.
Fillimisht menduam se ishte një aksident – kishte pasur precedentë – por tani nuk përjashtojnë shkaqe të tjera.
Hijet, dyshimet, hipotezat janë pasojë e përmbytjes në kufirin jugor.
Një traumë shumë e fortë e një mjeti që nuk është më i sigurt për të gjitha zgjedhjet e tij.
“Corriere Della Sera”
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Lini një Përgjigje