Te fundit
Washingtoni dhe lufta kundër “terrorizmit”: Partneritet me al-Sharaa dhe rrethim të Hezbollahut
10 Nëntor 2025, 19:30Bota
TEMA
L’Orient-Le Jour
Shtetet e Bashkuara kanë hyrë në një fazë të re në rajon: atë të kontrollit të plotë. Ato vazhdojnë të bëjnë thirrje për zgjerimin e Marrëveshjeve të Abrahamit, përmes nënshkrimit të traktateve paqeje mes Izraelit dhe fqinjëve të tij. Për të arritur këtë objektiv, administrata e Donald Trump ndjek një strategji presioni maksimal në fusha të ndryshme, përfshirë lejimin e Izraelit të përdorë forcën ushtarake për këtë qëllim. Uashingtoni synon ta shndërrojë Lindjen e Mesme në zonën e tij jetike të influencës, për të forcuar epërsinë globale, veçanërisht në përballjen me Kinën. Kjo qasje nuk kufizohet vetëm në fushën politike apo ushtarake, por përfshin edhe dimensione ekonomike. Eskalimi ushtarak izraelit është pjesë e së njëjtës logjike si presioni financiar amerikan: imponimi i raporteve të reja të forcës në rajon, ku SHBA do të mbajë pozicionin dominues.
Negociata direkte me çdo kusht
SHBA-të nuk duan që ndonjë fuqi tjetër të ketë rol, ndikim apo vendimmarrje në politikën libaneze. Ato kërkojnë që të gjitha shtetet të përshtaten me strategjinë e tyre: çdo vend që dëshiron të luajë rol në Liban duhet të pranojë kushtet amerikane. Për këtë arsye, Uashingtoni përpiqet të ndalë çdo nismë të pavarur franceze apo propozim të veçuar egjiptian. Në këtë kuadër, është diskutuar edhe kufizimi i fushës së veprimit të komitetit të mbikëqyrjes së armëpushimit, “mekanizmit” që përfshin SHBA-të, Francën, Libanin, Izraelin dhe OKB-në dhe SHBA ka ushtruar presion mbi Bejrutin për të nisur negociata direkte me Tel Avivin, fillimisht nën kujdesin amerikan, e më pas në mënyrë bilaterale.
Siria dhe balanca e fuqive
Situata në Liban ndryshon nga ajo në Siri. SHBA e di që në Siri janë të pranishëm aktorë të fuqishëm, përfshirë Rusinë, me të cilën presidenti sirian Ahmed al-Sharaa ka treguar afërsi duke vizituar Moskën. Rusia po forcon praninë e saj në bregdetin sirian si fuqi garantuese dhe po përgatitet të furnizojë ushtrinë siriane me armë, një veprim që nuk mund të ndodhë pa miratimin amerikan. Madje, SHBA mund të shohë përfitim në ruajtjen e pranisë ruse në këtë zonë, për sa kohë që kjo pengon përparimin e projektit kinez “Rrugët e Reja të Mëndafshit”. Ndërkohë, prania turke, ajo saudite dhe e Katarit mbeten në përputhje me strategjinë amerikane.
Uashingtoni po përpiqet të ndërtojë një marrëveshje sigurie mes Damaskut dhe Tel Avivit, që mund të çojë në një traktat paqeje. Donald Trump pritet t’i kërkojë Ahmed al-Sharaa, gjatë vizitës së tij në Uashington të dielën, të shprehë gatishmërinë për t’iu bashkuar Marrëveshjeve të Abrahamit, një opsion që ai e refuzon, duke theksuar se çdo proces i tillë duhet të mbështetet në një qëndrim të përbashkët arab, të udhëhequr nga Arabia Saudite dhe Katari, të cilët kundërshtojnë normalizimin pa zgjidhjen e çështjes palestineze. Edhe Libani thekson se çdo proces paqeje duhet të kalojë përmes nismës arabe të paqes, të bazuar në zgjidhjen me dy shtete.
Kjo çështje do të diskutohet gjatë vizitës së princit saudit Mohammed bin Salman në Uashington më 18 nëntor. Ndërkohë, Damasku ka nisur negociata direkte me Tel Avivin disa muaj më parë dhe një raund i ri bisedimesh është në përgatitje. Libani ende nuk i është bashkuar kësaj rruge, megjithëse ka shprehur gatishmëri. Izraeli, nga ana e tij, nuk ka dhënë asnjë përgjigje konkrete, duke vazhduar politikën e kërcënimeve dhe presionit ushtarak.
Lufta kundër financimit
Në këtë kontekst duhet parë edhe vizita e rëndësishme e një delegacioni të Departamentit Amerikan të Thesarit në Bejrut, i shoqëruar nga zyrtarë të Këshillit të Sigurisë Kombëtare të Shtëpisë së Bardhë. Ata përcollën një mesazh të qartë dhe të prerë: shteti libanez duhet të përshpejtojë çarmatosjen e Hezbollahut dhe të pengojë rindërtimin e kapaciteteve të tij ushtarake, si dhe të shpërbëjë strukturat institucionale që përbëjnë bazën e aparatit të tij të sigurisë, ushtrisë dhe shërbimeve sociale. Strategjia amerikane synon shtrëngimin financiar të Hezbollahut, që nga një pjesë e madhe e komunitetit shiit perceptohet si një luftë ekzistenciale.
Para mbërritjes në Bejrut, delegacioni amerikan vizitoi Izraelin dhe Turqinë. Me Tel Avivin, objektivat janë të qarta: forcimi i bashkëpunimit në fushën e sigurisë dhe teknologjisë për të ndalur rrjetet e financimit të Hezbollahut. Në Turqi, misioni kishte të njëjtin qëllim, pas disa raportimeve se partia arrin të transferojë para përmes këtij vendi, qoftë individualisht, qoftë përmes aplikacioneve financiare digjitale. Sipas burimeve të informuara, amerikanët e kanë të vështirë të ndalojnë metodat e transferimit të Hezbollahut, që shpesh bazohen në dorëzime të drejtpërdrejta të parave në dorë. Departamenti i Thesarit po përpiqet të forcojë mbikëqyrjen mbi të gjitha kompanitë e këmbimit dhe transferimit të fondeve.
Vizita e amerikanëve në Bejrut përkon me vizitën e presidentit sirian në Uashington, për t’iu bashkuar koalicionit ndërkombëtar kundër terrorizmit, për të kërkuar heqjen e ligjit “Caesar” dhe për t’u integruar në sistemin financiar global, veçanërisht përmes luftës kundër pastrimit të parave. SHBA beson se Hezbollahu ka përfituar për një kohë të gjatë nga territori sirian si korridor për kalimin e fondeve dhe mallrave, një kanal që tani Uashingtoni kërkon ta mbyllë plotësisht.
Përtej kësaj, çdo marrëveshje sigurie mes Sirisë dhe Izraelit nuk do të kufizohej vetëm në stabilizimin e jugut sirian apo krijimin e një zone të çmilitarizuar: ajo do të përfshinte edhe koordinim të sigurisë dhe të inteligjencës mes dy vendeve për të ndaluar çdo përpjekje të Hezbollahut për të transferuar armë apo kapital, duke u bërë pjesë e një strategjie për shtrëngimin total të këtij lëvizjeje shiite.
1 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Dollaret jne te embla per Arabet keshtu ndihmohet Izraeli nga Amerikanet tani gjeten dikend qe jua dhuroj teritorin dhe ata munden te levizin kudo te lire ,por kush ndihet i kercenuar eshte Turqia e Erdoganit pse keta e kan futur hunden ne zemer te Turqise dhe fryn era e rezikut edhe nga Kosova dhe Shqiperia pregadituni se dote ndodhe por neve jemi mesuar te jetojme nen sundim.