nga Albert Vataj
“Dashuria është e mençur; urrejtja është marrë. Në këtë botë, e cila po ndërlidhet gjithnjë e më shumë, ne duhet të mësojmë të tolerojmë njëri-tjetrin, duhet të mësojmë të durojmë faktin që disa njerëz thonë gjëra që nuk na pëlqejnë. Ne mund të jetojmë së bashku vetëm në atë mënyrë. Por nëse duam të jetojmë së bashku dhe jo të vdesim së bashku, duhet të mësojmë një lloj bamirësie dhe një lloj tolerance, e cila është absolutisht jetike për vazhdimin e jetës njerëzore në këtë planet.”
Bertrand Russell, na fton të kuptojmë rëndësinë e tolerancës dhe bamirësisë si vlera jetike për mbijetesën tonë kolektive.
Russell e paraqet dashurinë si një akt mençurie, sepse ajo ndërton ura, krijon mirëkuptim dhe favorizon bashkëpunimin. Dashuria nxit empati dhe solidaritet, elemente të nevojshme për një shoqëri të qëndrueshme dhe harmonike. Në të kundërt, urrejtja përshkruhet si një marrëzi, sepse është shkatërruese, ndan njerëzit dhe krijon konflikte që pengojnë rrugët e zhvillimit.
Në kohën tonë, globalizimi ka krijuar një realitet ku kombet, kulturat dhe njerëzit janë më të ndërlidhur se kurrë. Në këtë kontekst, izolimi dhe intoleranca nuk janë më opsione të qëndrueshme.
Russell thekson se, për të bashkëjetuar në një botë të tillë, duhet të pranojmë diversitetin dhe të mësojmë të respektojmë mendime të ndryshme, edhe kur nuk na pëlqejnë.
Shprehja e Russell-it nënvizon se toleranca nuk është thjesht një virtyt moral, por një nevojë ekzistenciale.
Ai e shtron dilemë në mënyrë të qartë: ose mësojmë të bashkëjetojmë me mirëkuptim dhe tolerancë, ose rrezikojmë të shkatërrojmë veten.
Historia ka treguar se urrejtja dhe intoleranca kanë sjellë luftra, dhunë dhe shkatërrim, ndërsa toleranca ka mundësuar paqen dhe zhvillimin.
Russell nuk flet vetëm për tolerancën pasive, por për një lloj bamirësie aktive. Kjo do të thotë të tregojmë mirëkuptim dhe dhembshuri ndaj të tjerëve, të ndihmojmë ata që janë në nevojë dhe të punojmë për një botë më të drejtë dhe më humane.
Shprehja e Russell-it është një thirrje për reflektim mbi mënyrën se si ndërtojmë marrëdhëniet tona me të tjerët. Ai na kujton se vetëm përmes dashurisë, tolerancës dhe dhembshurisë mund të sigurojmë një të ardhme të qëndrueshme për njerëzimin. Nëse nuk e kuptojmë këtë, rrezikojmë të përsërisim gabimet e historisë dhe të ecim drejt një shkatërrimi të përbashkët.
***
Bertrand Russell, (18 maj 1872 – 2 shkurt 1970), ai ishte një aktivist për paqen. Ai njihej si një polimatist i pakompromis, filozof vizionar, logjik, matematikan, historian, shkrimtar, kritik social, aktivist politik dhe laureat i Nobelit.
Gjatë gjithë jetës së tij, Russell pavarësisht rrënjëve të tij aristokratike, me prejardhje nga familjet aristokrate më të shquara në Mbretërinë e Bashkuar e konsideronte veten një liberal, socialist dhe pacifist, megjithëse ndonjëherë sugjeronte se natyra e tij skeptike e kishte shtyrë të ndjente se ai "nuk kishte qenë kurrë asnjë nga këto gjëra, në ndonjë kuptim të thellë".
Lini një Përgjigje