Berisha: TVSH-ja e prodhimeve bujqësore nuk do të hiqet. Rama: Saliu gënjen

29 Tetor 2011, 13:17Politika TEMA

Kryeministri Sali Berisha ka deklaruar qartë se nuk mund të ketë heqje të TVSH-së për prodhimet bujqësore ashtu siç propozon opozita. Në vazhdimësinë e turit të tij të inagurimeve , kësaj radhe nga Lapadhaja e Beratit ku inaguroi një aks rrugor, Berisha ka sulmuar sërish kreun e opozitës Edi Rama se po përpiqet të bllokojë reformat e rëndësishme për vendin. Sipas Berishës propozimi nga opozita për heqjen e TVSH-së s`do të thotë as më shumë as më pak se falimentim i bizneseve.

“Nuk do të pranojmë heqjen e TVSH-së. Sepse me këtë vendim ata duan të rrisin të ardhurat e tyre. Kërkesa vjen për të rritur klientelat e tyre , por fatmirësisht ky ligj nuk kërkon 3/5 e votave.Rama është një politikan që shkon nga disfata në disfatë. Opozita duhet ta ketë të qartë se nuk mund të bllokojë zhvillimin e vendit ”është shprehur kryeministri ndërsa ka theksuar se të gjithë ata që përpiqen të ndalin progresin dhe zhvillimin e vendit do të marrin përgjigjen e merituar.

Gjithashtu kryeministri Berisha ka premtuar qeveria do të asfaltojë rrugët e Shqipërisë dhe se nuk do të ndalet në miratimin e ligjeve integruese për realizimin e ëndrrës evropiane.

Pas deklaratës së kryeministrit Berisha për kundërshtimin e heqjes së TVSH për prodhimet bujqësore, reagoi kryesocialisti Edi Rama duke thënë se kryeministri gënjen.

Në një koment të tij në Twitter ai u shpreh: “Jo Sali, ti gënjen! Do heqim taksën e bukës, qumështit, vezëve, ilaçeve, jo TVSH e produkteve të tokës në fshat. Fshatit do t’i heqim TVSH e imputeve bujqësore, sepse fshati po mbytet dhe s’e shpëtojnë dot shiritat e inaugurimeve”.

Një ditë më parë kryeministri Berisha ishte në një tjetër inagurim në Tropojë.

9 komente në “Berisha: TVSH-ja e prodhimeve bujqësore nuk do të hiqet. Rama: Saliu gënjen”

  1. albaniac says:

    PO pse mor malok i pagdhendur nuk e heq tvsh…? mor mut i ndenjur me miza….
    Po pse mor kafshe me dhembe kaf….
    Sa siperfaqe te mbjellur ke ne krahasim te gerrxheve dhe majave te maleve ke mor qe ke harruar te vdesesh….dhe 1/2 e atyre te mbjellave me fare te skaduar do ti permbytesh sic e ke zakon mor pis….

    what the fuck have we done…?

    1. vullnet says:

      Do ju vije turp ndonjihere epr kete gjuhe urrejtje qe lejoni.Ne diten me te mire sips jush do shihni vehten ne pozicionin me te veshtire te jetes suaj.Cdo mashtrim paguhet.Fjala vret dhe prej saj vritesh

  2. Pisha Flamur ! says:

    Ore Ç,thua opoyitë. Ai po vret njeriun Shqiptar ti don të zhvillojë bujqësin.

  3. Pisha Flamur ! says:

    komenti i sapo nisur nuk doli.

  4. Argita_B says:

    Sali Maloku, ne vend qe ti shkartisesh nga trute ata maloket e tu, do te beje mire te flisje me shifra, pasi nuk je kafeneve me servilat qe te rrethojne, po po flitet per popullin qe nuk ka me para te mbushi barkun.
    Dhe pse jam me te verteta septike ndaj faktit se si mendon Rama te financoje mungesen e te ardhurave ne buxhetin e shtetit pas uljes se TVSH-se, mendoj se Berisha dhe Rama nuk flasin hapur, qarte me popullin, pra si njeri, ashtu dhe tjetri jane te pakuptueshem per ate qe duan te bejne.

  5. Labi Vlore says:

    Jo tu befsha jo.Mos e hiq.Lere se c’ka thone njerezit e ligj.
    Vazhdo ne rrugen tende pa pengesa e bej c’ka te duash.
    Kur nuk ka opozite kjo per ty eshte kondite.
    Vetem mos merzit aq shume,nje propozim i thjeshte ishte.
    Mos merr flake si kashta dhe per gjera kaq te vogla.

  6. Argita Vergopi (Vucidoli) says:

    kur ka thene ndonje te vertete kafsha prehistorike e dragobise…

  7. eltoni USA says:

    Diktatorët marrin Vdekjet që ata meritojnë
    Nga Simon Montefiore
    Publikuar: tetor 26, 2011

    A do te kete fat Shqiperia qe ta heqe qafe Tirnin prej Tropoje?

    “Gjithë jetët politike, përveç rasteve kur ato janë prerë në mes te rrjedhes, në një moment të lumtur, përfundojë në dështim,” shkroi Enoku Powell, politikan Britanik kontradiktor, por shpesh i mprehte, “sepse kjo është natyra e politikës dhe e punëve njerëzore.” Por jetet politike te tiranëve luajnë me çështjet njerëzore me një intensitet të veçantë: vdekja e një udhëheqësi demokratik, vone pas daljes në pension të tij është një çështje private, por vdekja e një tirani është gjithmonë një akt politik që pasqyron karakterin e pushtetit të tij. Nëse një tiran vdes paqësisht në krevat në ndriçimin e plotë të sundimit të tij, vdekja e tij është një teatër i atij pushteti; në qoftë se një tiran ekzekutohet ndërsa eshte duke qare për mëshirë në pluhur, atehere kjo, gjithashtu, është një reflektim i natyrës së një regjimi te rene dhe reagimi i një populli të shtypur.

    Kjo kurrë nuk ka qenë me e vërtetë se në vdekjen e Kolonel Muamar el-Kadafi javën e kaluar. I vetmi ndryshim midis vdekjes së tij dhe ato të shume tiranëve te tjerë në të gjithë historinë është se ajo ishte filmuar me telefon celular, një strukturë jo në dispozicion për periudhen kontemporane, te themi, te perandorit romak Caligula.

    Pavarësisht nga telefonat dhe pistoletat e vringelluara, ishte diçka Biblike në skenën e eger, aq elementare si vdekja e mbretit Ashab (“qentë thane gjakun e tij”) dhe mbretëresha Jezebeli (hedhur jashtë ballkonit te pallatit). Kjo sigurisht nuk ishte aq e tmerrshme sa vdekja e perandorit bizantin Andronikut I, i cili u rrah dhe u coptua, flokët e tij dhe dhëmbët u moren nga turma e njerzve, fytyra e tij i bukur u dogj me ujë të valuar. Në kohët moderne, ekzekutimi i diktatorit rumun Nicolae Çaushesku në vitin 1989, ishte më i tërbuar se ekzekutimi gjysmë-formal, por jo aq i tmerrshem si linçim i kobshëm, në vitin 1958, te Mbreti t te II ,Faisal, të Irakut (mosha 23) dhe xhaxhai i tij i urryer, të cilët ishin futur ne hell dhe copetuar, dhe kokat e tyre jane përdorur si topat e futbollit. Në vitin 1996, ish-presidenti prosovjetik i Afganistanit, Najibullah, u trodh, u zvarrit nëpër rrugë dhe u var.

    Udhëheqësit dhe intelektualët perëndimorë e gjejnë te papëlqyeshme vrasjen pa gjyq te Kolonel Kadafit – Bernard-Henri Levy i shqetësuar thote se do të “ndotur moralin thelbësor te një kryengritje” – por ka arsye të shëndoshë politike për denimin publik të mbretit të vetëshpallur të mbretërve. Tirania e kolonel Kadafit ishte absolute, monarkike dhe personale. Problemi me diktatura të tilla është se për sa kohë që jeton nje tiran, ai mbretëron dhe terrorizon. Çurçilli thote, “diktatorët udhëtojne me dhe mbi tigrat nga te cilet ata nuk guxojnë te zbresin.”

    Vetëm vdekja mund të përfundojë te dya, magjine për të magjepsur dhe të drejtën për të dominuar – dhe nganjëherë, edhe vdekja nuk mund të largoje forcen e pushtetit. “Terrori i frymëzuar nga mbretërimi i Caligules,” shkruante Suetonius, “mund të gjykohet ne vazhdim.” Romakët ishin tmerruar aq nga perandori sa qe nuk ishte e mjaftueshme për ta vrarë atë. Ata donin të shohin atë të vdekur: nga frika se ishte një mashtrim dhe pa shumë filmime, ata donin të bindeshin. Radha e gjate e Libianëve të cilët ishin të etur për të parë kufomën e kolonel Kadafit – do ta nenkuptojë këtë ne menyre të përkryer.

    Kur Catherine hoqi qafe burrin e saj, Peter III, në 1762, ajo e dinte se në qoftë se ndonjë gjë i ka ndodhur atij, ajo do të fajësohet. Por shoqëruesit e saj, të udhëhequr nga i dashuri i saj, Grigory Orlov, e kuptuan se për aq kohë sa ai jetoi, ai mbeti autokrat legjitim: ata e mbyten ate. Trupi i tij u shfaq për të provuar se ai ishte i vdekur, por megjithatë, kundershtaret e Peter III e torturuan Catherinen për pjesën tjetër të jetës së saj. Henry IV përjetoi probleme të ngjashme mbas vdekjes së Richard II, një mori pretendentësh nuk ju ndane uzurpatorit.

    Por te tilla kthime prapa mund të bejne histori: videot ne celular, të cilat tregojnë Kolonel Kadafin duke u rrahur, dhe më vonë, vrima plumbash në trupin e tij të vdekur, zhdukja e pasuesuesve te tij te fundit mistikë e nevojshme për të udhëhequr një kryengritje në emër të tij, i ngarkuar me të gjitha emocionet e një lideri (stili –i Saddam Husseinit) heroik në arrati. Kulti i personalitetit te tij i zmadhuar ne absurd u shpartallua me siguri nga pamje e shkaterrimit të tij patetik

    Ndonjëherë vrasjen e tiranëve është projektuar posaçërisht për të bere jehonë veseve te liderit. Shajar al-Durr, e veja e një sulltani Egjiptian e cila u bë (unike në historinë muslimane) një sulltane në të drejtën e saj, ishte e njohur për shpenzimet e saj të tepruara . Kur ajo vrau burrin e saj të ri në 1257, gruaja tjer e tij e kishte rrahur për vdekje me nallanet e saj – si shenjë e një perbuzje Arabe dhe ekuivalente mesjetare e vdekjes nga stiletto(nje lloj thike si shpate e vogel). Eduard II, i njohur për marrëdhënie homoseksuale me të preferuarit e tij, u vra me një mashe të kuqe të nxehtë. Varja kokë poshtë e Musolinit te vdekur me zonjushën e tij në një shesh të qytetit sinjalizoi fundin e pretendimeve të tij për heroizmin Cesarian dhe machismo(mashkullinizimin) Casanovan.

    Për dikë që merret me televizionin, një sipërmarrës i cirkut teper i interesuar per dhunën publike, Kolonel Kadafi përben një fund krejtësisht të përshtatshëm. Kur ai i kërkoi vrasësve te tij të tërbuar, te cilet kurre nuk kishte njohur asnjë regull në jetën e tyre, “A nuk e dini dallimin në mes të drejtës dhe të gabuares?” Ai u kishte mësuar tashmë atyre përgjigjen. Ne mund ta quajmë këtë
    vetevrasje-te tiranit. I torturuar nga mania, por nje i pamëshirëshem i shkëlqyer Mamluku sulltani Baibars i Pare, ishte më shumë një viktimë: sipas disa te dhenave, ai rregullisht kishte helmuar mysafirët e tij deri në vitin 1277, por ai kishte pire vete gabimisht një gotë qumësht të helmuar te thartuar deveje. Gjatë kryqëzatave, Veziri i Mosulit dhe Aleppos (në Irakun e sotem dhe një pjesë të Sirisë), Zangi, i cili pëlqente të tridhte bijtë e armiqve, dhe ndoshta shoket e djalit te e tij, gjithashtu, u godit me thikë gjoja në shtratin e tij nga një prej atyre qe kishte kastruar dhe poshtëruar ai vete . Kur Stalini pësoi një goditje trunore në vitin 1953, ai kishte arrestuar dhjetëra mjekë për tradhti. Ai rezervonte urinën e tij për më shumë se 12 orë para se besniket e tij të guxonin për të thirrur një mjek. Ai nuk u vra – si Kolonel Kadafi, ai ishte autor i shkatërrimit të vetvetes.

    Nuk ka asnjë arritje të madhe për tiranin – pavdekësi e perkoheshme – se sa për të vdekur në shtratin e tij. Ai duhet të kontrollojë kohen, vendin dhe pasojat e vdekjes. Kjo është e mundur me një sëmundje graduale. “Tani sëmundja shume e avancuar e Herodit … Gjykimi i Perëndisë mbi të për mëkatet e tij, “shkroi Josefi rreth mbretit të Judes. “Zorrët e tij kishin plage … një leng ujor dhe transparent ishte vendosur rreth këmbëve te tij dhe pjesën e poshtme të barkut të tij. Organet e tija gjenitale ishin kalbur dhe krimbur. “Por Herodi i qelbezuar arriti të vrasë një djalë rebel dhe të koordinojë suksesin e tre te tjereve para se te dorezohet.

    Ndryshe nga monarkët, të cilët kalojnë pushtetin për trashëgimtarët e tyre në momentin e vdekjes për të siguruar mbijetesën e regjimit, tiranët duhet të mbijetojnë për aq kohë sa të jetë e mundur. Prandaj jane bere përpjekje te jashtezakonshme nga mjekët e palodhur për të mbajtur gjalle diktatorët e sëmurë – Kryetarin Mao, Leonid Brezhnjev I., Marshallin Tito, gjeneralin Franko.Vetëm Koreja e Veriut e ka zgjidhur këtë problem me zgjuarsi, duke deklaruar Kim Sung e II te pavdekshëm, president i pejetshem.

    Oborrtarët e tiranëve moderne kanë kërkuar për të shmangur bezdisjen e vdekjes, duke krijuar monarki trashëguese të reja.Jashtë botës arabe, Kim i Koresë së Veriut, Kadyrovs i Çeçenisë, Kabilas i Kongos dhe Aliyevs i Azerbajxhanit të gjithe kane arritur ëndrrën diktatoriale. Pak në botën arabe e kanë bërë të njëjtën gjë. Hafez al-Asad i Sirisë, i cili sundoi prej 1970, vdiq në shtratin e tij në vitin 2000, duke kaluar presidencen për të birin e tij Bashar. Kolonel Kadafi, Z. Mubarak dhe z. Huseini te gjithe kane ëndërruar per te. Por trashëgimtarëve te tiraneve zakonisht u mungon talenti i etërve të tyre.

    TË GJITHA tiranitë janë treguar virtuoze për shumë vite dinakerie, marrje përsipër të rrezikut, terrorit, iluzionit, narcisizëm(dashuri e madhe per vetveten), spektakëlit, dhe bukurise, duke kaluar në një kontrollit te plote personal te spektaklit. Tiranet janë nder me te mdhenjte e te gjithe aktoreve-menaxherëve – sipermarres te gjithëfuqishëm. Ata do të zgjasin vetëm për aq kohë sa, prestigji prosperitet dhe gjurmet e drejtësisë janë mbajtur nen kontroll. Gjakderdhja e papërmbajtshme mund të jape rezultate – si Bashar al-Asad dhe lideri suprem i Iranit, Ayatollah Ali Khamenei, kanë demonstruar – deri sa fati përfundimisht vjen ne formen e nje tradhetie, nderhyrjes nga jashtë ose një cunami të rebelimit si Pranvera Arabe. Është e vështirë të imagjinohet se çdo të ndodhë, por loja mbaron nëse ata të dy bien duart e popullit të tyre.

    Në qoftë se një tiran nuk mund të vdese në shtratin e tij, më e mira qe ai mund të bëjë është të përpiqet të menaxhoje rënien e tij me faza, sepse karaktere të tilla nuk mund ta imagjinojne ekzistencen pa pushtet. Kolonel Kadafi, si shumë të tjerë, ishte aq i dashuruar me vetveten sa që ai së pari ka mohuar faktin e revolucionit përpara përqafimit të papergjegjshmerise së tij, rolit heroik, drama kush do te qëndrojë i fundit: “Unë kam vënë jetën time mbi një rol,” thotë Richardi i III-te i Shekspirit , “dhe unë do ti qëndroj rrezikut të vdekjes.” Kolonel Kadafi mund të kishte shpëtuar familjen e tij dhe mijëra jetë duke u terhequr në një vilë dhe më vonë te përballej me Gjykatën Ndërkombëtare Penale. Sidoqofte dashuria me vetveten parashikoi rënien e tij si ne një film i luajtur nga pasuesit e tij, familja dhe vendi, të konsumuar në nje zjarr te madh të nihilizmit egomaniakal(mohimi i realitetit per shkak te egos personale). Kolonel Kadafi duhet të kenë planifikuar të vdesin në betejë si Richard III dhe Makbethi, apo të vrasë veten.Megjithatë, ky njeri krejtësisht pozant monstruoz pergatiti vdekjen e tij.

    Mesimi me i madh në vdekjen e tiranëve është dhënë nga Hitleri i cili, ashtu si legjionet ruse luftuan ne rrugën e tyre drejt Berlinit, mbajti nen kontroll per kohë të gjate planin dhe realizimin e amanetit te tij, martesën e tij, dhe vetëvrasjen: kontroll deri ne fund i nje regjimi qe u shkri si parafina . Madje ai nuk arriti dinjitetin e shkëlqyer te vdekjes së Charles I, denoncuar si një “njeri i gjakut” nga torturuesit puritan te tij, hijeshija para ekzekutimit vendosi një standard që koloneli Kadafi vetëm mundi ta ëndërroje: “Unë jam një martir i njerëzimit, “tha ai para se të përballej me ekzekutimin. “Unë shkoj nga një kurorë e korruptueshme në një kurorë të pakorruptueshme ku asnje shqetesim nuk mund të jetë, asnjë shqetësim në botë.”

  8. nastradini says:

    Po c’lidhje ka TVSH-ja me falimentimin e prodhuesit vendas o Kryeministri yne dallkauk? Qe deklaron gjera pa lidhje dhe pa llogjike ekonomike? Po konsultohu me pare o Sali Tropojani me specialiste te mirefillte te fushes se tatimeve qe te mos behesh qesharak dhe te turperosh Shqiperine dhe shqiptaret ne Bote? Se i ke nga FMN-ja pa leke sa te duash. Me kete deklarate dallkauke pranon llogjiken e Edi Rames. Qe enderron se heqja e TVSH-se do te ule cmimet si ne ekonomine totalitare te toolonave te Enver Hoxhes. Me urdher te BOSI-it. Po aman nga BOSA komuniste dhe boll me injoranca ekonomike. Sepse duket sikur ne Vendin tone kane mbetur vetem krokodile prehistorike. Me dy gram tru ne toc dhe me goje shume te madhe. Per te folur brockulla pa fund.

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Lini një Përgjigje