Kunati po vriste mendjen sot, pse Jari mbajti atë fjalim për të theksuar se viti 2015 është viti që do të përkujtojë rënien e komunizmit. Nuk e mbajti këtë as më 8 dhjetor të vitit që shkoi dhe as më 20 shkurt, por më 23 shkurt.
Pasi nuk gjeti dot shpjegim, vendosi ta pyesë vetë Jarin.
-Të them të drejtën, i tha Jari, 23 shkurti është një ditë e shënuar për mua. 20, 21 dhe 22 shkurti janë ditë shumë të trazuara, pasi 24 vjet më parë unë kam qenë në Shkollë të Bashkuar dhe bashkë me shokët e mi studentë, ishim të vendosur të çonim bustin e shkollës në sheshin “Skënderbej”. Ishim të keqinformuar, pasi na mbanin të rrethuar brenda Shkollës së Bashkuar dhe na thoshin se shumica e popullit ishte me ne.
Unë atëherë, vendosa të isha me shokët e mi studentë.
Na erdhën në darkë dy burra në atë kohë, Abdi Baleta dhe Nerita Ceka, dhe na kërcënuan se duhet të hiqnim dorë.
Më pyetën shokët, çfarë të bëjmë?
-I kemi dhënë besën, thashë, nuk bën ta kthejmë. Dhe ashtu bëmë. Është njëlloj si tani, që unë i kam dhënë fjalën Doktorit që do jem deri në vdekje me të dhe s’ia dredh.
Ndaj nuk desha ta zgjas me dy ditët e stuhishme të shkurtit, por vendosa ta mbaj këtë fjalim më 23 shkurt, pasi është dita e parë që unë kuptva që ia kisha futur kot. Me këtë rast festoj 24 vjetorin e ndriçimit tim shpirtëror.
-Po si ia bërë që hyre në punë në kohë të PD-së, pyeti Kunati?
-Le, histori më vete, i tha Jari. U bë keq fare, se Meksi nxorri një ligj të famshëm, 24/1, që hiqte nga puna çdo njeri që kishte punuar me stukturat e Sigurimit të Shtetit, ushtrisë apo që kishte kundërshtuar proceset demokratike. Mua më kapte ky ligj, se kisha emrin gjithandej. Shkova tek Safeti ta pyesja.
-Kush është Safeti, tha Kunati?
-Ka qenë burrë i mirë, tha Jari. Është vjehrri i Aldos. Po jo si Aldua, ishte i zgjuar.
-Nejse, vazhdo, tha Kunati.
-Dhe shkova tek Safeti me një mikun tim, dhe ia qava hallin. Do pyes, më tha Safeti, dhe do të të them. Kishte pyetur Leka Meksin. Ai i kishte thënë ka dy mënyra: E para të ndryshojë pamje, të lërë mustaqe, e dyta të ndryshojë mbiemër, ose emër.
Unë vendosa të ndryshoj mbiemrin. Mu kujtua mbiemri Nishani kot, se mbahej si i persekutuar atëherë. Dhe vura atë mbiemër. Më gjeti dhe belaja me babain, se nuk e ndërroi. Tha nuk e ndryshoj mbiemrin e fisit Mehmeti në pleqëri. Nejse, unë e ndryshova. Lashë dhe mustaqe. Pas kësaj, Safeti bëri letrat dhe fillova punë. Të them të drejtën, përveç disa shokëve të mi oficerë, nuk e dinte njeri dhe kalova paq.
-D.m.th ti paske dy përvjetorë, i tha Kunati, edhe përvjetorin e ndriçimit, edhe përvjetorin e mustaqeve që të shërbyen për 24 vjet.
-Po, musqatet më shërbyen vërtetë për 24 vjet. Asnjë shok i shkollës s’më njeh më. Ose më dinë Bujar Mehmeti, ose më dinë pa mustaqe. Tani as klientët e Kafe Flutura nuk më njohin, se dhe ata më mbajnë mend si banakier me mustaqe.
-E kuptova, tha Kunati. Tani jam më i qartë. Se unë kam qenë i vogël atëherë. Dhe babi im kështu si ti besonte, që s’do binte shoku Enver. Po s’paska qenë gjë, ai ra. Doktori jonë është i madh. Nuk dorëzohet kurrë.
-Nuk dorëzohet, tha Jari gjithë admirim. Dhe mua më ka përgëzuar për qëndresën.
JARI,SALIU KACI &CO ANTARE TE PPSH QE SOTE SRB-IT I PELQEN SHUME TA QUAJ PDSH PO REALISHT VECE EMRIT SI KA NDRYSHUAR GJE—TE LUMT BITHA O SALI GJETE INJORANT I GNJEVE PER 25 VJET DHE TANI TE KANE MBETE DISA LEMASHA INJORANTESH QE I KE BERE ZENJGJINA DHE SKANE SESI TE TE LENE PA MBESHTETUR SEPSE DO U BNIN NDESH PRIVILEGJEVE TE JASHTLIGJSHME QE TI ME AQ ‘MUND’ BERE QE TI KENE—
Jari te kete kujdes se mos ia dredh Odeta
Po vari jarin, pse i bini ne qafe nje gjysem njeriu eshte.
Jar Mehmeti pa mustake,
Oficer ke shkolla ushtarake,
Jari Nishani me mustaqe,
Te puthte Salia ne dy faqe
Po keni harruar Ridvanin qe ishte ne krye te vullnetareve te Enverit.