Te fundit
N. Kotzias në Tiranë i bindur se për marrëdhëniet dypalëshe nuk ka kthim prapa
4 Qershor 2016, 18:37Blog
TEMA
Nga Prof. asoc. Panajot Barka
Ministri i Jashtëm i Greqisë Nikos Kotzias vjen të henën në Tiranë. Eshte vizita e dytë e tij në Shqipëri në harkun kohor të 11 muajve dhe në përgjigje të shpejtë të vizitës së Ministrit të Jashtëm të Shqipërisë në Greqi D. Bushati, në mars të këtij viti. Përpos tyre, dy ministrat kanë takime të shpeshta në veprimtari ndërkombëtare. Kjo denduri takimesh lidhet me vlerësimin e rendësisë dhe përspektivës së marrëdhënieve të mira mes dy vendeve. Vetëm kështu mund të interpretohet “nxitimi” i Kotzias për kthimin e vizitës së Bushatit në Athinë. Por nga ana tjetër, në më pak se tre muaj nuk është se u gjeten “mekanizmat për zgjidhjen e problemeve” siç u shprehen të dy ministrat në Athinë. Më shumë përvijohet fakti i qëndrimeve aspak konverguese nga politikat e të dy vendeve përsa u përket faktorëve përcaktuese të përpektivës së marrëdhënieve dypalëshe.
Ministri Kotzias me slloganin e kësaj vizite “Mardhëniet e Greqisë me Shqipërinë dhe e ardhmja e evropiane e rajonit” e ka përcaktuar shumë qartë konceptin grek të përspektivës së marrëdhënieve greko-shqiptare. Për palën greke ato duhet të zhvillohen në frymën evropiane të ridimesionimit të marrëdhënieve të saj me vendet e rajonit. Ndërsa për homologun e tij shqiptar koncepti i së ardhmës së tyre duket se stacionohet te dialektika me të shkuarën.
Një politikë e tillë nga njera anë neutralizon këmbënguljen e palës greke për një frymë evropiane në marrëdhëniet midis dy vendeve dhe popujve tanë, pa patur me vete dhe vullnetin e palës shqiptare. Nga ana tjetër i heq Greqisë të drejtën e tolerimit historik në emër të fqinjësisë së mirë, fakt që vërteton si historia 45-vjeçare e rivendosjes së marrëdhënieve greko-shqiptare, ashtu edhe historia më e gjatë e marrëdhënieve midis dy popujve, vendeve dhe shteteve tona. Për palën greke konstandja që i pershkon këto marrëdhënie është këmbëngulja e vazhdueshme në sens pozitiv për marrëdhënie vëllazërie, miqësie e bashkëpunimi. Por rezultandja e kësaj rruge tregon se çdo herë që midis popujve tanë arrihej afrimi i natyrshëm dhe marrëdhëniet e partneriteti vëlazëror, interesat e të treteve i çonin ato në zgrip. Ndodhte kështu se këto interesa realizoheshin më mirë nëse pengohej afrimi shqiptaro-grek. Po ashtu, është e vërtetë se historikisht, pala që merr inisiativën për të ringritur marrëdhëniet midis dy vendeve në nivele dhe realitete adekuate me zhvillimet historike, është ajo greke dhe parimi nga i cili udhëhiqet në to është parimi i sotëm evropian. Mënjanimin e momenteve të këqia të së shkuarës, (që në historinë e përbashkët janë të pakta dhe të parendësishme) dhe adresimin e të ardhmës në ato pika që historia dhe përspektiva na bashkon dhe janë të shumta. (Para disa ditesh, Franca dhe Gjermania, nëpërmjet figurave më të larta shtetërore, Merkel e Holland, përkujtuan 100 vjetorin e betejës së Verdenit, ku u vranë 300 mijë ushtarë nga të dy palët. Më këtë rast inaguruan dhe nderuan një varrezë të përbashkët me po aq kryqe, si shenjë forcimi të miqësisë frankogjermane. Turqia ka vite që varrezat e përbashkëta të saj me ato të ushtarëve armiq, i ka kthyer në vend kurioziteti historik për miliona turistë të botës).
Fakt karakteristik përbën momenti historik i rivendosjës së marrëdhënieve midis dy vendeve në majin e largët të 1971. Qeveria e gjeneraleve në Greqi që iniciatorja për këtë hap edhe pse në thelb i papajtueshëm për një juntë ushtarake. (Kishte ndodhur edhe me Diktatorin Pangallos në vitet 1926-30) I parapriu këtij veprimi deklarata e Greqisë në OKB, sipas të cilës Greqia parashkruante realitetin e marrëdhënieve midis dy vendeve të krijuar në konferencën e Paqës me 1946. Në emër
të marrëdhënieve të fqinjësisë së mirë Greqia anashkalonte edhe realitetin e zymtë të minoritetit të saj në Shqipëri. Propaganda e shtetit të atëhershëm shqiptar, e konsideroi këtë hap të Greqisë si dobësi saj dhe si vërtetim të tezave të Tiranës.
Me 1985, Karollos Papulias, i cili do të evidentohet në vijim si arkitekt i marrëdhënive të mira midis dy vendeve, mori iniciativën për hapjen e portës së ndryshkur prej 40 vjetesh të Kakavisë. 12 vjet më vonë, 1996, kur marrëdhëniet greko-shqiptare ishin futur në zgripin e rendë të radhës, Papulias dhe Stefanopullos bën hapin e radhës duke i kulmuar juridikisht marrëdhëniet midis dy vendeve me nënshkrimin në Tiranë të Traktatit të Miqësisë dhe Bashkëpunimit.
Nga pala shqiptare mbetet karakteristikë fakti që në kujtesën e saj aktive në lidhje me historinë e marrëdhënieve të saj me Greqinë, mbëten momentet e pakta negative, negativitetin e të cilave e zhvlerëson vet historia. Edhe pse të shtrira në kohën e gjatë historike, ato mblidhen për efekt të çdo momenti të së tashmës aktuale politike dhe përdorën si për të ekplipsuar momentet dhe zhvillimet e shumta që na bashkojnë, ashtu edhe për të penguar marrëdhëniet tona të fqinjësisë së mirë dhe në frymë evropiane të së ardhmës. Aq më keq kur për t’i aktualizuar këto momente të parendësishme negative dhe për t’i kthyer në shërbim të politikës aktive shtetërore, nuk u referohet qëndrimeve zyrtare të shtetit grek, por faktorëve të dorës së dytë dhe të tretë jashtë politikës zyrtare greke. Injektohen me mjete të ndryshme në opinionin publik dhe pastaj politika zyrtare u referohet si vullnet politik popullor. Nga ana tjetër, çdo përpjekje që bën Greqia dhe çdo inisiativë që merr Athina si vijim të qëndrimeve të veta konstante për politikën të fqinjësisë së mirë, konsiderohen si dobësi të shtetit grek, ose si vërtetim të pretendimeve të mësipërme të palës shqiptare.
Gjatë gjithë periudhës së tranzicionit të stërgjatur shqiptar dhe pavarësisht uljengritjeve të marrëdhënieve dypalëshe, Greqia ruajti një konstante në ngritje pozitive në qëndrimet e saj ndaj Shqipërisë. Është partneri parësor i Shqipërisë në kontribute ekonomike, investuese, tregtare, shoqërore e kulturore. Por, parësor mbetet sidomos kontributi i Athinës për anëtarësimin e Shqipërisë në struktura dhe në organizma euroatllandike, (OSBE, KiE, NATO, inicim dhe institucionalizim të procesit për anatërësimin në BE etj), në një kohë që nga ana e vet Shqipëria ka pothuaj një bilanc nul në kontributet e saj në marrëdhëniet me Greqinë.
Reflektimin historik e bën më evident në vizitën e pritshme të zotit Kotzias fakti se gjendemi para momentit kohor që argumenti juridik i marrëdhënieve “shumë të mira”, Traktati i Miqësisë, duhet juridikisht dhe praktikisht rinovuar. Ministri i Jashtëm Grek, pavarësisht se nuk e deklaron këtë qëllim e nënkupton atë në formulimin e ri të marrëdhënieve dypaleshe, -si realitet për evropianizimin e rajonit, projektuar kjo në një paketë komplekse për zgjidhjen fillimisht të problemeve midis dy vendeve. Por në misionin e tij duket se Kotzias do të has edhe në vështirësi të tjera.Vitet e fundit pala shqiptare ka bilancin më negativ në respektimin e marrëveshjeve midis dy vendeve. (Ajo e kufirit detar, e varrëzave të ushtarëve grekë renë në luftën kundër pushtuesve fashistë, funksionimi i komisionit të përbashkët për përmbajtjen e teksteve shkollore etj). Një fakt i tillë nuk mund të tolerohet nga opinioni publik e politik grek. Fryma nacionaliste kundër Greqisë në vend po bëhet pjesë e politikës zyrtare.
Nga ana tjetër ndërsa pala greke vjen me shqetësimin që këtë rrugë të ngushtuar të marrëdhënieve dypalëshe ta kthejë në një hapësirë bashkëpunimi me frymë Evropiane, të mishëruar në vazhdimësinë e Traktatit të Miqësisë, duket se pala shqiptare është e interesuar t’u jap këtyre marrëdhënieve një gravitet të kundërt. Moment ristartimi i këtyre marrëdhënieve për vet ministrin Bushati është abrogimi i ligjit inegzistent të luftës të 1940. Për këtë flet fakti që vetëm disa ditë para vizitës së
homologut të tij grek, D. Bushati shprehej në një television të madhë të vendit me gjuhën e një analisti të kohës së monizmit, se “Nëse flasin për shfuqizimin e ligjit të luftës nga ana e Greqisë, ka lidhje me rishikimin e teksteve të historisë, ka lidhje me çështjen e pronave të shtetasve shqiptarë dhe shtetit shqiptar në Greqi. Ka lidhje gjithashtu me nderimin për të rënët grekë në territorin shqiptar, sepse duhet që të përfundojë lufta, në mënyrë që të fillojnë të gjitha proceset e tjera. Shfuqizimi ka vlera të drejtpërdrejta politike dhe ligjore, apo adresimi i çështjes çame, …”, deklaroi ministri Bushati.
Dhe kjo kur dihet se, po t’i referohemi logjikës së pretendimit të mësipërm, shteti që i shpalli i pari luftë Greqisë nuk e ka abroguar juridikisht këtë ligj, por fshihet pas argumentit aspak juridik, që votuesit e tij nuk ishin përfaqësues legjitim të popullit shqiptar !. Mëgjithatë, Kotzias vjen në Tiranë i bindur se nuk ka hapësirë për kthim prapa dhe se ky qëndrim është në të mirën e të dy vendeve, por në radhë të parë në të mirën e Shqipërisë.
20 komente në “N. Kotzias në Tiranë i bindur se për marrëdhëniet dypalëshe nuk ka kthim prapa”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Panagioti,nuk ka logjike e bese suniti ……….hodhi lumin ,te dhjeu kalin.
asnje leshim nga ana e grekeve per te pabeset tourk’alvanoi……………allah uakbar!
O jevg Egjipti. Greket e lashte jane shqiptaro-pellazg o pederast zeshkan!
O Muco, per deri sa jeni Ju “Greket e Lashte”, perse refusoni ose Ironisoni emra Greke (Leonidha, Miltiadh, Themistokli, Aleksandhro, Filipas….) dhe Toponime (Thesproti, Epir, Thesaloniqi, Kerkyra, ….), perse refusani dhe hidhni poshte Historin dhe luftrat e saje duke u bere Aleat me Perset dhe Turqit..!!!!
po mor pis sunit,por kurresesi turkoshake si soi yt dhe i Zike pederit………………..
E keni pare veten ne pasqyre sa te zi jeni o jevgj anadolli? Ku keni goje ju te flisni per helenet pagane, kur greket e sotem jane turq ortodokse qe nga ngjyra, sjellja, kultura, adn-ja etj.
bukur. shkrim i vertete. prandaj shqiperia eshte si bythe e gomarit
politikane rugacerr
hahahaha
Greqia e ka humbur per vete rrugen Evropiane,keshtu qe nuk vlen.
I rreshtove te tera,dhe pashe qe Greqia vetem kerkon dhe asgie nuk ofron.
Greqia ne perpelitiet e fundit, i ka humbur busulla e orientimit.
Greqia neperke e ka shuar dozen e helmit dhe rrezikshmerine e tii.
Uria,etia dhe stresi i ben akoma me shume helmues dhe te rrezikshem giarperinte Greke.
Me falni per gabimet shkrimore,me mungon germa pas H-se
albani thote:”…Greqia kerkon dhe asgje nuk ofron”
Keto fjale permbledhin edhe marredheniet ndermjet Shqiperise dhe Greqise,qe kur jan krijuar si shtete.
Ky eshte refreni i politikes greke.
Dhe ky qafshtremti,zedhenesi i poltikes zyrtare greke,vetem se perserit po te njejtin refren.
Ekziston edhe nje shkrim i vetem i qafshtremtit Barka,ku dipllomacia shqiptare ka te drejte ne raport me ate greke?
Ne asnje rast!!!
Prandaj edhe nuk do te kete kurre miqesi me greket,sepse ndryshimi i qeverive greke eshte si ndryshimi mutit te njome me ate te thate,
por por mut mbetet.
Ky shkrimi ska aspak te verteta , e verteta eshte greqia e fitoi pavarsine ne 1821 qe derdhen gjake shqiptaret si ortodokset dhe muslimanet qe ishin shumice ne kete vend, dhe cfare beri ky shtete , shqiptareve ortodokse i ndaloi te flisnin gjuhen e tyre myslimaneve i nderroi me evgjitet e anadollit vetem se mbanin kryqin.ne luften ballkanike prape greqia ishte kunder shqiptareve duke u bere aleati i serbeve duke rene ne kurthin e ketyre per coptimin e shqiptareve, duke bere vrasje ne epire gje nga pleqte deri te femija jo te ndimonte shtetin e shqiptareve po cbente mose per pengimin e ketij. Po ne keto 25 vjete e vundit cberi greqia filloi si gangestere perdorte emigrantet si kafshe po luften e kosoves ishte ivetmi vende i natos qe nuke sulmoi serbin. Problemi came duhet sgjidhure duhen kthyher ne shtepine e pronat e tyre ne greqi se kane luftuare e derdhur gjake per kete shtete kure kjo te zgjidhet te dyja shtetet do ti kene me lete zgjidhjet per te tjerat
O “Profesor” Barka….diku ta kame Degjuar Emrin ,por qe te beshe nje Shkrim kaq te Gjate per te na Treguar “Ndihmen Integruse” TE Greqise,duhet te
jeshe “POLI MALLAKAS” -kjo Fjale Greke qe e dine te pakten 60% e shqipetareve, eshte jo vetem “Perkedhelese” per ju,por e “SIGURETE”..
1-Shkrimi juaj eshte shume “Lepires”, i Bythe-Politkes Greke…po nuk ke Faje…te Gjene Belaja:NUK TE LENE TE SHKOSH NE GREQI ATA????Apo jo??
2-I Nderuar Profesor Assistent…Shqiperia e ka PAGUAR SHTRENJTE NDIHMEN GREKE, dhe po e Paguan, sa per Viziten e Z.Kocias, AI PO KTHEHET TE VENDI I TE PAREVE TE TIJE…ja Pyeteni z.Kocias na Jane Gjysheriot e tije??Nga Mallakasssa ne Dalje te Athines???(Arvanites Banore-Shqipo)..APO Eshte nga Kociajt e Mallakastres qe jane Vendosur ne kete Zone diku nga 1600-ta per ti Shpetuar “Hanxharit te Turkut” qe ose “Synet-Karin” ose Koken ne Tepsi, kete Alternative i Dha “Vellai” oSMANLI Shqipetareve…
3-Ti Profesor Barka…duhet te dishe se Roli i Greqise ne Europe, me Shpifjet e Medhaja, me Manipulime Shifrash,ect…ka rene Ndjeshem..dhe z.Kocias eshte i Lene “Menjane” ne shume Takime ne Europe..si ai i Austrise Perseris; PRA Z:KOCIAS, bene ne Shqiperi nje Vizite qe une “Fshatari” qe nuk lame Pasur “Fatin” si ju te Quhem Profesor, ta Quaj Vizite Rutine, per Shqipetaret, dhe per Greket si Gjithnje nje Vizite qe kerkone te “Kafshoje”..Greqia po te na Jete Mike e Shqiperise, duhet te na Tregoj me shembuj dhe Vullnet te mire qe eshte MIKE, dhe jo te Kafshoj Dete , dhe Territore Shqipetare me Varreza te Vdekurish…kujto ti z.”Profesor” Braka se ne Malin e Bularatit Shqiperia kishte nje BAZE RAKETASH ne Kohen e Mehmet Shehut te Lavdishem,pikerish aty ku ne kishim Dikure Raketat Drejtuar nga Jugu i Shqiperi , aty ka bere Greqia “Varreza te Vdekurish”::
IK O Assisten Profesor dhe “Ftohu” me ndonje BOZE Tirane, une Fshatari i Jugut nuk Prese nga Ju te me Tregoni per “Dashamiresine Greke”..
Shkrim i sakt profesor Panagioti i ke shkruar te tera kerkesat qe ka shteti Greke po ke harruar per te shkruar kerkesat e shtetit Shqiptare !!
Ne qofte se e do saktesisht perse Greqia kerkon te beje varrezat e verteta nuk eshte se greqia do te nderoje ata pak ushtare qe rane ne shqiperi por problemi me i madh per ta eshte se me vendosjen e varrezave ata do te ndryshojne historin qe ata ushtare rane per clirimin e vendit te tyre dhe ato toka jane te tyre. Dhe po mos te ishte futur gjermani ata nuk do te largoheshin kurre nga ato toka , prandaj per mendimin tim ata nuk ishin shpetimtare por pushtues ashtu si dhe italjanet. E me fal Albani 1 une jam Albani 2 .
Ç’është e vërteta, Perandoria Bizantine ishte perandoria e ilireve e jo e grekërve mesjetarë, siç mbizotëron mendimi, sepse në Mesjetë nuk ka patur greko-helene. (f 22S.R.) Dëshmi tjetër e shtrirjes territoriale të popullsisë shqipfolëse, janë edhe emërtimet e njëjta të vendbanimeve të ndodhura në Shqipëri dhe Greqinë e Jugut. Admirali Pavlos Kountouriotis – Presidenti i parë i shtetit grek, arvanitas. Hero kombëtar i shtetit grek dhe i zgjedhur president 2 herë rrjesht. “ Lidhjen e vazhdueshme të ilirëve dhe Greqisë Jugore e dëshmojnë veç të tjerash dhe një numër qytetesh paralele, që nga lashtësia deri në ditët pararevolucionare (1821) Do të përmend tani se kemi dhe qytete me të njëjtin emër si në Greqinë Jugore ashtu dhe në Iliri: Epidavro, Halkis, Oropo, Helopa, Avlona etj, ne vitet me te reja kemi, Avlonari, Shirxhi, Salona, Finiki, Sofade dhe Dropulli” (f155A.K.) Në arkivat europiane gjenden dokumenta, ku përcaktohen qartë edhe administrativisht trevat shqiptare. « Konsullatat e Francës në Shqipëri zënë fill në vitin 1695. Z.Garnier, i pari nga konsujt, e kishte rezidencën në Sajadhe. Por dy të tjerët, Pelisie dhe Dybrokua, u vendosën në Artë. Në një letër të datës 3 tetor 1702, Z.Garnier thotë se Janina është po aq e madhe sa Marseja“ (f347Zh.F.) Por edhe në këtë territor të kufizuar ku jetonin krahas arbërorëve edhe popullsi të ardhura, greqishten e fliste një pjesë e vogël e popullsisë. “Popullsitë bujqësore nuk e braktisën gjuhën e tyre të nënës, për të mësuar një gjuhë me shumë rrumbullakosje, bishta, mbaresa etj. dhe sigurisht as fjalët e reja e të pakuptueshme të cilat as që iu hynin në punë, si p.sh. ato të tregëtisë, artit dhe të shkronjave. Por popullsitë që jetonin nëpër qytete mësuan greqisht dhe e përdornin atë të paktën në shkrim “(f121A.K.) Përdorimi masiv i pellazgo-shqipes si gjuhë e popullit, që nga lashtësia e deri në shekullin e 19, në Greqi, diktohej së pari nga fakti, se popullsia e huaj, që ndër shekuj ka ardhur dhe ka bashkjetuar me shqiptarofolësit, mbeti gjithmonë në minoritet. Për pasojë, ose është asimiluar tërësisht ose ka përdorur, brenda vatrës gjuhën e tyre dhe jashtë saj, gjuhën shqipe. Greqishtja u përdor si gjuhë e shkencës, administratës, shkollës dhe kulturës. « Sipas se cilit vend, ky element, (i elitës kulturore, sunduese ose drejtuese) mësonte si gjuhë të dytë të shkollës, ose greqishten ose latinishten (f.210R.A.)… Kjo gjendje në fakt do të vijonte e paprekur në Greqi deri në mes të shekullit të kaluar, ku kudo flitej vetëm gjuha pellazge dhe shkruhej vetëm greqishtja. (f.212R.A.) Faktori i dytë është «mosasimilimi dhe mosperzjerja» e popullsisë arbërore ndaj të huajve. Baza e popullsisë «helene» (shqiptarët e lashtë) ka mbetur e njëjtë, pasi pellazgët nuk pranonin të lidheshin me të huajt, duke përthithur të ardhurit“(Ali Eltari « Republika » 7.01.2010) Kjo traditë vijoi gjatë te gjitha koherave. «Arvanitasit, si të krishterë ashtu dhe muslimanë, janë nga popujt e paktë, që i largohen përzjerjeve të gjakut me të huajt, duke ruajtur pastërtinë dhe kompaktësinë e farës » (f184A.K.) Deri edhe në shekullin e XX ,sidomos muslimanët shqipfolës në Greqi, nuk martoheshin me të huajt pavarsisht përkatësisë së tyre fetare, por kjo nuk ndodhte midis shqiptareve të të dy besimeve. Martesat e përziera që përmënden në dokumentat historike që parashtruam, duhet theksuar, se gjithnjë bëheshin mes shqiptarësh (Ali Pasha me Vasiliqinë)dhe jo me kombësi të huaj ”(f 292 A .K.) “ Shqiptari i krishtere bëhej vëlla i adoptuar me muslimanin e kombit te tij. Kështu krushqitë brenda fisit me fe të ndryshme vazhdonin normalisht. Kolokotroni ishte vlla me Marko Boçarin (i krishterë) dhe Laliotin Alifarmaqi “(f 293A.K.) Të gjithë këta faktorë të lartpërmëndur, e ruajtën gjendjen mbizotëruese të gjuhës shqipe deri në prag të krijimit të shtetit grek, në vitin 1830. Një popullsi mbizotëruese, dikton edhe elementin mbizotërues në kulturën e një vendi (duke marrë gjithmonë parasysh zhvillimin e arsimit dhe mungesën e medias për periudhën që flasim, por që sot e dobëson ndjeshëm këtë faktor). Në Greqinë e shekullit të 19-të, heronjtë arbërorë zënë vënd qëndror, në krijimtarinë gojore popullore dhe atë të shkruar letrare. “Ai, që ishte në territoret greke heroi më i njohur dhe i dashur, ishte heroi i madh shqiptar ,Skëndërbeu, të cilin historianët grekë e mohojnë, por populli e quan të vetin dhe e dashuron. Të gjithë kapedanët arvanitas të kryengritjes (1821) që dinin dy-tre gërma, lexonin mbi fitoret dhe arritjet e Skënderbeut, të cilat qarkullonin në një numër mjaft të madh asokohe dhe gjetën gjithashtu mbështetje të madhe. Kolokotroni na thote në kujtimet e tij: E njoha jetën e Skënderbeut, koleksionoja veprat e tij…Stradiotët e mëdhenj (nga Thesprotia dhe Moreja) të shk XV dhe XVI si Mërkur Bua, Manol Bleshi etj. studionin betejat e Skënderbeut. Librat e Skënderbeut, përgjithësisht ishin leximi më i përhapur dhe më i njohur në Greqinë e pushtuar nga turku” (f 257A.K.) Për të mbuluar faktin e përhapjes së kësaj letërsie, që dëshmon se shumica e popullsisë ishte shqiptare, e cila ishte e interesuar për njohjen e luftës së Skëndërbeut, historianët grekë përpiqen ta paraqesin Skënderbeun si grek. Studiuesi Aristidh Kola na sjell edhe një fakt shumë domethënës, që vërehet vetëm tek shqipfolësit e shtetit helen dhe jo tek popullsitë e tjera. “Shqiptarët gjatë gjithë vazhdimit të pushtimit turk…edhe më analfabetet dinin gjithshka për Aleksandrin e Madh, Thjemistokliun, Pindarin, Epaminondën, të Urtët, perënditë e vjetra, Orakujt e lashtë…përgjithësisht gjithshka që ruhet në legjendat dhe gojedhënat “(f256A.K.) Po kështu, mbizotëruese janë edhe vallet dhe kënget e shqiptarëve.“ Kënga popullore e Greqisë është në pjesën më të madhe arvanitogjene dmth e përkthyer nga shqipja në greqisht. Studiuesi gjerman Milhefer i cili vizitoi Greqinë në fundet e shekullit të kaluar (shk.19), konstatoi se shumica e këngëve popullore greke janë të përkthyera nga këngët e vjetra epiko-lirike arbëreshe (f339A.K.) “Alipashiadha” e famshme e arbëreshit musliman Haxhi Sheqreti (në poemën e tij, në vitet 1800 kishte 10 000 vargje) është shkruar në greqisht. Epopeja e çamëve dhe beqarëve dhe zhdukja e tyre nga turqit më 1779, u shkrua në greqisht. Shumica e këngeve çame dhe kangjele u shkruan në greqisht. Por janë krijime arvanitase dhe si të tilla duhet të llogariten (f339A.K.) Vetë veshja kombëtare me të cilën sot perfaqësohet shteti grek, është veshja e shumicës së popullsisë, asaj arbërore. Ajo nuk është gjë tjetër, veçse përshtatje e veshjes së shqiptarëve suliotë. Gjenerali Theodoros Pangalos – Presidenti i dytë i shtetit grek, arvanit. Dëshmi të vlefshme për tezën tonë, mund të sillen edhe nga numri i madh i përfaqësuesve arbërorë, që drejtuan shtetin grek në shekullin e 19-të. Ka edhe burime statistikore që mund të shfrytëzohen në këtë drejtim si p.sh.regjistrimi i popullsisë i kësaj zone, gjatë periudhës së Perandorisë Osmane, që njihen për saktësinë e tyre. Por si u arrit, që kjo shumicë shqipfolëse, të kthehej në pakicë? Kjo u bë realitet, për shkaqe të politikës ndërkombëtare. Më 3 shkurt 1830, Kongresi i Londrës krijon një mbretëri të ashtuquajtur greke. Vetë Anglia, qysh më 1830, nuk donte që mbretëria e re të kapërcente malin Parnas. Kjo, thoshte ajo, pasi nuk ka Grekë më pertej. Nga Parnasi në Pind, banorët janë pothuaj të gjithë Shqiptarë dhe Vllehë. Meqë raca greke, ose e greqizuar, nuk i kalonte 350 mijët, u pa e udhës që kjo mbretëri e vogël të shtrihej deri në Pind, dmth deri në gjirin e Prevezës dhe të Lamisë „(f435Zh.F.) Janë disa faktorë, që e bënë gjuhën greke, gjuhë zotëruese të popullsisë në Jugun e Gadishullit Ballkanik mbas shekullit të XIX. Faktori i parë ka qenë politika shfarrosëse që u ndoq ndaj popullsisë shqipfolëse, duke shfrytezuar besimin fetar. – Lufta e nisur në vitin 1821 me synimin për t’u çliruar nga sundimi osman, u shndërrua në një luftë civile, e drejtuar kundër shqiptarëve musliman. Por ngjarjet e atyre viteve treguan, se nuk u kursyen nga kjo fushatë, as edhe shqipfolësit ortodoks. – Së dyti, marrëveshja me Turqinë për shkëmbimin e popullsisë muslimane (turke) në shtetin helen, me ate greke (ortodoksë) në Turqi. « Popullsitë e reja hynë gjatë periudhës së krijimit të shtetit grek si dhe pas vitit 1922 (bëhet fjalë për shkëmbimin e popullsisë turke të Greqisë me popullsine greke të Turqisë. Në 1922-in sipas marrëveshjes dy palëshe ku 1 3000 000 banorë erdhën në Greqi dhe 500 mijë “turq” ikën në Turqi. Pas 1922, vijnë në Greqi popujt grekë të Azisë së Vogël, të cilët sjellin zakone dhe tradita të reja në Greqinë deri atëhere të mbizotëruar nga arvanitasit (f 351 A .K.) Shumë shqiptarë muslimanë, duke i etiketuar si “turq”, para dhe mbas Luftës së II-të Botërore, u zbuan me dhunë nga tokat e tyre, drejt Turqisë dhe vendeve të tjera përreth. – Dhe së treti, përpjekjet për mosarsimimin në gjuhën e vatrës, e popullsisë shqipfolëse dhe lufta psikologjike që i bëhej asaj. Një nga mjetet, për të shuar gjurmët e banorëve autoktonë shqipfolës, ka qënë edhe ndërrimi i emrave të fshatrave dhe qyteteve. Kjo u ligjërua me vendimin e Komisionit e Ndërrimit të Emrave e të fshatrave, i krijuar nga qeveria fashiste e Metaksait më 1936. « Ja çfarë emrash shqip kanë patur deri në shekullin 19, katundet rreth Dodonës: Adrimisht, Bonile, Breshta, Brianishte, Burdar, Cakrovisht, Cuke, Dober, Frashtan, Gardhiq, Godist, Gramos, Kluboshar, Labçisht, Lozesht, Mushar, Mush, Pine, Perat, Perlep, Rrapçisht, Sul, Shotishte, Tishte, Velçisht, Vranje,Vraste etj. (Mexhit Kokalari« Republika » 7.01.2010) Gjithashtu u ndalua vënia e emrave shqiptarë. Deri para disa dekadash, në fshatrat arvanitase të Biotisë (dhe në pjesën tjetër të Greqisë) ekzistonin sa e sa emra helenë (arbërorë) si p.sh. Platon, Pindar, Epaminonda, Pelopida, Pluton, Aristidh, Themistokli dhe më pas u ndaluan pagëzimet me kësisoj emrash dhe u zëvëndesuan me emra hebraikë si: Joanis, Thomas, Jakovos, Maria etj (f 522A.K.) Për të shuar çdo gjurmë të kësaj “shumice shqipfolëse”, shumë figura të njohura të periudhave, që nga lashtësia dhe deri në shk 19, që kanë bërë historinë e Greqisë, në tekstet historike paraqiten me origjinë të ndryshuar. Këto falsifikime e kanë zanafillën që në periudhën bizantine e deri në ditët e sotme. “Shumë shpesh ka ndodhur që grekët t’i përvetsonin emrat e personazheve të shquara dhe t’iu shtonin një emër tjetër të gjuhës së tyre të gjinisë mashkullore” (f281N.V.) Në Simpoziumin për periudhën fanariote, zhvilluar më 21-25 tetor1970 mbajtur në Selanik nga D.Soutzo, familja thesprote Gjika, emërtohet si familje princërore greke e Vllahisë dhe Moldavisë (f136P.P). Kohët e fundit u bë përpjekje e organizuar dhe perfundimisht e dështuar që të provohej se të gjithë këta heronj arvanitas (Kolokotrone, Grive, Andruce madje dhe Suliote) ishin vllehë! » (f480A.K.) Ndryshimi i etnisë u është bërë jo vetëm figurave të shquara historike, por edhe fiseve të tëra shqipfolëse. Fisi i famshëm i suliotëve nga historiografia helene paraqiten si grekë. Për të fshirë faktet historike, metoda e ndjekur ka qënë ajo e zhdukjes së dokumentave të shkruara. Nga fisi i gegëve thuhet se vijnë shumica e farave suliote dhe kjo do të ishte një pikëpamje e sigurtë, sikur qeveritarët me Maurin dhe Papakostën nuk do të digjnin arkivin e farës suliote të Boçarëve, që deri atëhere (1832) e ruante si një send të shenjtë Noti Gj. Boçari në Amfisë. (f 258A.K.) Po sa është popullsia arbërore sot në shtetin Grek ? Sipas Aristidh Kolës, Arvanitasit që ndodheshin në Greqinë e 1922, përbënin shumicën e popullsisë greke (f397 A.K.) Ndërkohë që sipas të dhënave greke ,më 1928 vetëm 18, 773 qytetarë e quanin veten shqipfolës. Historiani Sherif Delvina shprehet :Nuk bej gabim të them se janë rreth 2-3 milionë arvanitas në Greqi. Si vendbanime të tyre tashmë njihen Beotia, Atika, Eubea, Morea e zona të tjera që megjithëse flasin shqip, nuk kanë të drejtë të kenë as edhe një shkollë për mësimin e gjuhës së tyre. Punë të madhe ka bërë At Anton Belushi, studimet dhe kërkimet e të cilit për arbëreshët e Helladhës, mund të themi pa ndrojtje, se janë një enciklopedi e popullsisë etnike dhe kompakte arbërore në Greqi. Atje dhe sot gjenden më tepër se 600 komunitete arbërore . (« Lidhja » nr.25 v1991) Sipas të dhënave po të vitit 1991, shteti Grek njihte një shifër prej 50 mijë shqiptarofolës duke harruar sigurisht regjistrimin mbi baza etnike të popullsise, si dhe emigrantët e pas viteve 90. Në paraqitjen e librit të Thanas Moriatit, ishte edhe deputeti i Pasokut ,arvanitasi Teodor Pangallos, i cili tha: “Arvanitasit nuk mund t’i shtypte kush në Greqi, pasi ata udhëhiqnin Greqinë, ishin gjeneralë, kryeministra, presidentë dhe pronarë të kryeqytetit. Por vetë ata e “gëlltitën” të shkuarën e tyre ,sepse në mënyrë fanatike qenë të bindur se ishin grekë, dhe me ndihmën e mësuesve arritën ta zhduknin gjuhën arvanitase…” .Edhe në ditët e sotme, arbërorët përbëjnë një numër të rëndësishëm të popullsisë në shtetin helen. Shpërndaje
Më shumë: http://shqiperiaebashkuar.al/2016/05/shtremberimi-i-historise-perandoria-bizantine-ishte-perandoria-e-ilireve-e-jo-e-grekerve-mesjetare/
albani ,pak rendesi ka 1 apo 2,kur kemi 1 qendrim.
shkrim i mrekullueshem
kam zili.
Janë disa faktorë, që e bënë gjuhën greke, gjuhë zotëruese të popullsisë në Jugun e Gadishullit Ballkanik mbas shekullit të XIX. Faktori i parë ka qenë politika shfarrosëse që u ndoq ndaj popullsisë shqipfolëse, duke shfrytezuar besimin fetar.
Ky fak tregon qarte,se armiku me i madh i shqiptarizmit eshte feja,Kisha greke.
Në Greqinë e shekullit të 19-të, heronjtë arbërorë zënë vënd qëndror, në krijimtarinë gojore popullore dhe atë të shkruar letrare. “Ai, që ishte në territoret greke heroi më i njohur dhe i dashur, ishte heroi i madh shqiptar ,Skëndërbeu,
Ky fak tregon qarte,se ne territorin e shtetit te sotem grek ashtu si ne ate shqiptare,frymezuesi i rilindjes dhe i zgjimit te ndergjegjes kombetare
ishte rezistenca e popullit shqiptare kunder turqve me ne krye Skenderbeun.
Studiuesi Aristidh Kola na sjell edhe një fakt shumë domethënës, që vërehet vetëm tek shqipfolësit e shtetit helen dhe jo tek popullsitë e tjera. “Shqiptarët gjatë gjithë vazhdimit të pushtimit turk…edhe më analfabetet dinin gjithshka për Aleksandrin e Madh, Thjemistokliun, Pindarin, Epaminondën, të Urtët, perënditë e vjetra, Orakujt e lashtë…përgjithësisht gjithshka që ruhet në legjendat dhe gojedhënat “.
Ky fak tregon qarte,se helenet e vertete jan shqipfolesit.I gjith mashtrimi historik grek,eshte perqendruar ne nje pike,ate te ardhjes se
shqiptareve ne territorin grek ne mesjete.Me kete duan te hedhin poshte lidhjen e shqiptareve me helenizmin.
Por,a mund te jete habitati i sotem grek(qe ka si dhurate nga Zoti pasuri pa fund),fanatik,injorant,i fundit per nga zhvillimi ne Europe,
pasardhes i Sokratit te madh?
Jo vetem ne veri ne Greqise,por edhe mu ne zemer te Greqise,shqipfolesit ishin ne shumice .
https://www.youtube.com/watch?v=3gzaDraO3l4
ARVANITES # 3 – Maria Efthimiou ®Traboini Studio
TANAGRA(të tana gra),HISTORIA E GENIT DHE E GJUHES
https://www.youtube.com/watch?v=pT_n2PF2298
“Shqipëria tjetër”, zbulimi për 4 vilajetet – Top Channel Albania
(Pas minutes 5:45)Ne Shekullin e XV ne Peleponez,nga 198 fshatra,155 konsiderohen si te banuar nga shqiptaret.
Zigur i nderuar,eshte kenaqesi kur lexon komente nga njerez te rangut tuaj intelektual.
Mendoj qe shteti Shqipetar me ne Fund po zgjohet nga gjumi.
Shqiperia duhet te ike nga pasiviteti,te behet aktive dhe te kerkoje me kembengulje te drejtat dhe ate qe asaj i takon.
Duhet te ike nje here e pergjithmone sjellja dhe politika e te nenshtruarit,e viktimes,mjaft me me leshime.
Shqiperia duhet te kerkoje te drejtat e qytetareve te saj kudo ata jetojne ne Ballkan,ne Serbi apo Greqi,Turqi,Mal te zi dhe Maqedoni.
Shqiperia eshte dhe duhet te sillet si lidere,udheheqese ne rajon.
Shqiperia te kerkoje ate cfare i kane marre nder shekuj.
Shqiperise kur ti kerkojne te jape nje gje,duhet te kerkoje dy-fish mbrapsht.
Mjaft me me perulje dhe shitje,ka ardhe koha te jemi koke larte dhe te blejme.
Shqiperia me fqinjet duhet te respektojne reciprocitetin,duke mos pasur me frike nga shantazhet,duke mos pasur me frike se Greket mund te na kthejne ne Kakavi apo mund te na bejne veto diku.
Ashtu sic e tha dhe lideri i MIKES se madhe te Shqipetareve XHORXH BUSHI,Shqiperia eshte nje lojtar me peshe ne rajon dhe si e tille duhet qe te luaje.
eshte nje shkrim qe shtre mberon realitetin dhe pa llogjik po ti referohemi ter drejtes nderkombetare te gjitha sa shkruan rrezohen dhe jane pa baze dhe nuk ja vlen te merresh me nje idiot si ty dhe vashdues i pol itikes se vjeter revanshiste greke ndaj shqipetareve jeni aq mos mirenjohes per aq sa kane bere shqiptaret per ju nuk mund te na i shperbleni kurre …
Thjesht pare nga nje kendveshtrim objektiv, pa emocione, ky shkrim shkel bazat me te thjeshta te logjikes. Autori paraqet fakte te shtremberuar, te trilluar ose “te harruar”. Premisa te gabuara dhe si rrjedhoje konkluzione te gabuara.
E vetmja pyetje e imja qe shtrohet ketu eshte se si ka mundesi nje individ i ashtequajtur profesor rrezikon reputacionin e tij “shkencor dhe akademik” duke shkruar pacavure te tilla qe edhe nje 10 vjecar s’do ta kishte te veshtire per ti kuptuar. Spekulloj ketu, por arsyeja e vetme qe me vjen nder mend eshte shitja e e vetvetjes: monetare apo intelektuale qofte kjo!!!
Sakte
Dmth greqia sheh perpara per vendosjen e marredhenieve te mira, por eshte shqiperia ajo qe pengon, duke pare nga e shkuara??!!! Shko mor vrit veten bajge, minoritar i felliqur, mbake dhe titullin profesor ti hale!
Panajot Barka eshte nje trap me zile qe i ha loqen jevgjiteve moderne greke per dy pare e per te bere keto shkrime.
Nuk e kuptoj pse i botojne shkrimet plot mashtrime te ketij loqes? S’ka dale asnje shqiptar ta tredhe kete surratmuti