Shekullin e shkuar ne shqiptarët kemi pasur një poet që nuk e kemi kuptuar si duhet, sidomos vlerën e artit të tij.
Ishte Lasgush Poradeci, i cili shkroi vargje që depërtuan aq thellë në shqiptrin e shqiptarëve saqë ata vendosën, pa u marrë vesh me njëri-tjetrin, që një qytet të tërë ta quajnë: “Pogradeci i Lasgushit”
Lasgush Poradeci e pati kulmin e krijimtarisë në mesin e viteve ‘30, të shekullit të shkuar, duke firmosur poezi nga ato që shkruhen vetëm njëherë.
Poezitë e tij “Vdekja e Nositit”, “Poradeci” apo “Trashëgimi” e ndonjë tjetër, për nga vlerat e mesazhi, i kapërcejnë lehtësisht kufijtë e Shqipërisë duke u renditur në nivele dinjitoze të letërsisë më të mirë Europiane apo qoftë Botërore.
Por Lasgush Poradeci shkroi poezi deri në përfundim të Luftës së Dytë Botërore dhe më tej u tërhoq. Ndryshimi i sistemit politik në Shqipëri kishte sjellë një klimë krejtësisht të papërshtatshme për poetin e madh.
Por në jetën e tij kishte edhe një tjetër anë të medaljes.
Lasgush Poradeci, thellë në qënien e vet jetonte me një frikë e ankth i pazakontë.
Duke e lëvizur veten në drejtim të kundërt të rrymës, duke fshikulluar lart e poshtë çuditë e regjimit komunist, duke parë se si të njohur e miq përfundonin burgjeve nën akuzën e agjitacion – propagandës, duket edhe atë kishte nisur ta mundonte frika, një situatë së cilës ai i ishte përgjigjur me një zgjidhje eventuale dramatike.
Vaso Samsuri, një nga miqtë e tij të ngushtë rrëfen sesi poeti i madh mbante me vete një pilulë cianuri që ta përdorte për çdo rast për të helmuar veten, nëse policia politike e kohës do e arrestonte…/abcnews
Nga të gjitha mundësitë edhe frika është një zgjedhje. Në këtë rast e ka ngrënë pilula, që duket e ngjashme me bunkerët e komunizmit, që u ndërtuan për t'u përdorur kur të fillonte lufta dhe... lufta nuk filloi.
Vetem nje njeri me karakter stoik, kishte zgjedhur nje rruge te tille. Ai kurrsesi s’ mund tu jepte xhelateve komuniste, mundesine per ta torturuar e depersonalizuar me shume se kur ishte “jashte”…..
Kullosin shqiptar i mendimit te lire..i nivelit boterore artistik..shkrimtar, poet, anti komunist, atdhetar i flakte qe nuk reshti se shkruari per çeshjen kombetare..nje figure e rralle me nivel boteror qe ka pasur ndonjehere Shqiperia..
Po përse nuk u arrestua? Ndoshta Ata xhelatët nuk ishin aq të keq sa ç’përshkruhen. Vërtet, si shpjegohet?