Standardi i të paprekshmëve

Në fillim të viteve ’90 në Shqipni, drejtësia mori nji vendim tue nisë kështu, nji standard të ri për kohën: dënoi me burgim ish-kryeministrin e vendit, Fatos Nano – për korrupsion. Përkundër protestave se ai ishte nji vendim politik, Nano i bani disa vjet burg deri në vitin 1997, kohë kur edhe u kthye në krye të qeverisë. Mirëpo Fatos Nano nuk u mjaftue me amnistinë e presidentit të atëhershëm Sali Berisha dhe hapi nji proces gjyqësor – të cilin e fitoi tue marrë kështu pafajsinë. Pa folë për faturën financiare që shteti u detyrue me vendim të drejtësisë me i pague ish-kryeministrit.

2. Pak kohë mbas shpërthimit të fabrikës së çmontimit të armatimit, më 15 marsit 2008 në Gërdec, ku u vranë 26 persona, ndaj minsitrit të atëherëshëm të Mbrojtjes, Fatmir Mediu i cili edhe dha dorëheqjen, nisi nji process gyqësor. Mbas nji maratone shtymjesh të seancave, Fatmir Mediu lirohet nga të gjitha akuzat në lidhje me këtë çashtje. Madje mundet me u thane se ndaj tij thuejse nuk u ngrit kurrë çashtje – shkaku i imunitetit parlamentar. Ndërkohë, Fatmir Mediu përfshi në kabinetin Berisha 2, të dalë mbas zgjedhjeve të vitit 2009 në Shqipni.

3. Në vitin 2009 gjithashtu, nji tjetër politikan i naltë u përball me drejtësinë në Shqipni. Ministri i Transporteve, Lulëzim Basha në fakt, u lirue prej çdo akuze, pa nisë ndaj tij asnji gjykim, edhe pse akuzohej për korrupsion me mbi 200.000 euro në projektin e rrugës Durrës-Kukës. Edhe këtë herë, si në rastin e Fatmir Mediut, drejtësia foli.

4. Viti 2009 ka qenë nji vit i ngjeshun me procese të bujshme ndaj politikanëve në Shqipni. Në të njajtin vit mori pafajsinë për dënim të padrejtë disamujor zv/ministri i Transporteve, që menjiherë u zgjodh në krye të nji institucioni të biznesit në Tiranë.

5.Po i vitit 2009 asht edhe ai që u quejt skandal seksual i ministrit të Kulturës, Ylli Pango, shkarkimi i të cilit mbrenda 4 minutave nga kryeministri Berisha mundet me qenë rekord botnor. Mbas histerisë kolektive, Pango hapi nji proces të cilin e fitoi. Drejtësia i dha pafajësi Pangos, i cili edhe u rimor në punë nga i njajti kryeministër.

Në tanë këto raste, ka qenë drejtësia ajo që ka folë. Ajo që ka përcaktue standardet e nji vendi ku e drejta dhe e vërteta fitojnë gjithmonë mbi mashtrimin, montimin dhe shpifjen. Por ka edhe nji të përbashkët tjetër në tanë këto raste. Nji e përbashkët që asht ndoshta, standardi i vërtetë i vendosun në Shqipninë demokraciste: politikanët janë të paprekshëm.