Programi më reformist që një parti ka pasur ndonjëherë

 Nga Edi Rama*

Në çfarë Shqipërie duam të jetojmë?

Si duam të jetë vendi ynë pas dhjetë vjetësh?

Pas 20 vjetësh?

Pas 30 vjetësh?

Cila është zgjedhja që duhet të bëjnë shqiptarët në 23 qershorin që po afron?

Përtej ngjyrës së fanella politike dhe emocioneve të tifozëve, ku ndryshojnë në të vërtetë vizionet, idetë, rrugët e të tjerëve me rrugën e Partisë Socialiste të Shqipërinë?

Pse Shqipëria sot shkon në drejtimin të gabuar?

Çfarë propozojmë ne, socialistët dhe progresistët, për kthimin e vendit në drejtimin duhur?

Çfarë do të bëjmë ne për ta zmbrapsur krimin që ka vënë poshtë shtetin dhe kallur pasigurinë tek njerëzit e zakonshëm të këtij vendi?

Si do ta ndalim ne rritjen e mëtejshme të papunësisë?

A mundet Shqipëria të rritet ekonomikisht dhe të mos rrënohet shoqërisht me më shumë se 1 milionë të papunë që shtohen çdo vit?

Pse ne socialistët nuk e pranojmë taksën e sheshtë?

Çfarë do të thotë për ne që më pak se 5% e njerëzve të zotërojnë më shumë se gjysmën e parave të depozituar të këtij vendi?

Si do ta transformojmë sistemin e taksave nga një sistem që shkatërron të varfrit dhe mbyt shtresën e mesme në një sistem të ndershëm taksimi?

Po taksat për 95% të shqiptarëve si do t’i ulim?

Pse kompanitë e biznesit të madh duhet të votojnë Partinë Socialiste në 23 qershor?

Cili do të jetë statusi i ri social i sipërmarrësit falë politikës sonë të re mbi sipërmarrjen?

A do ta vendosim ne drejtësinë dhe rendin ligjor apo kultura e pandëshkueshmërisë do të bëjë ligjin përgjithmonë në Shqipëri?

Ku po shkon gjenerata e re?

Si po shpërdorohen paratë e prindërve për shkollimin e fëmijëve brenda një sistemi arsimor që i ngjan çdo vit e më shumë një skeme piramidale?

Çfarë do të ndryshojë për mësuesit? Po për prindërit?

Si do të bashkëpunojnë qeveria jonë me komunitetin për të rritur cilësinë e shkollimit të fëmijëve?

Pse sukseset në botën dixhitale që propagandon qeveria janë pa impakt në cilësinë e qeverisjes dhe në cilësinë e jetës së njerëzve të zakonshëm?

Si do ta mbyllim ne epokën e fabrikave të diplomave pa vlerë për të hyrë në epokën e universiteteve të akredituara në bazë të konkurrencës dhe të meritës, qofshin publike qofshin private?

Po epokën e shëndetit si mall që blihet si do ta mbyllim për të çelur një epokë të re, atë të shëndetit si e mirë publike që ofrohet sipas nevojës?

Pse ka dështuar skema aktuale e financimit të shëndetësisë?

Si e zgjidh skema jonë e re problemin e të papunëve që sot, duke qenë të pasiguruar nuk mund të marrin dot shërbimin shëndetësor pa paguar disa herë më shumë se pak vite më parë?

Po për dritat dhe ujin çfarë do bëhet më në fund në këtë vend?

Cila është qasja jonë për sigurinë energjetike të vendit dhe për mënyrën e shfrytëzimit të burimeve nëntokësore të Shqipërisë?

A mund të ketë një Shqipëri të zhvilluar me një fshat të braktisur në mëshirën e fatit?

Çfarë do të bëjmë ne për ushqimin e shqiptarëve?

Si do ta garantojmë ujitje dhe kullimin e tokës bujqësore në të gjithë territorin brenda katër vjetësh? Si do të mundësojmë ne daljen e prodhimit në treg? Si do ta rajonalizojmë prodhimin tonë bujqësor dhe blegtoral në bashkëpunim me Kosovën? Po kostot e prodhimit si do t’i ulim dhe si do t’i shpëtojmë bujqit e fermerët shqiptarë nga konkurrenca e pandershme me sfond politik? Pse jemi ne Partia Socialiste, të vetmit që mund ta garantojmë mbrojtjen e territorit, të tokës, të plazheve, pyjeve, lumenjve, trashëgimisë sonë natyrore e kulturore?

Si do ta pastrojmë Shqipërinë nga plehrat dhe si do ta zhbëjmë menjëherë ligjin për importin e plehrave?

Si do t’u japim atyre që punojnë tokën, titujt e pronësisë? Si do ta trajtojmë çështjen e pronës me pronarët ende të pakompensuar aty ku prona është bërë e pakthyeshme? Po të përndjekurit pse do të gjejnë më në fund te Partia Socialiste partnerin që u ka munguar 20 vjet rresht në krahun tjetër? Si do të ndryshojë marrëdhënia e personave me aftësi të kufizuar, paraplegjikë e tetraplegjikë me qeverinë e këtij vendi pas fitores së Partisë Socialiste në zgjedhjet e 23 qershorit?

Po vetë marrëdhënia e kufizuar e Shqipërisë së sotme zyrtare me botën demokratike dhe me rajonin si do të ngrihet në nivelet e një bashkëpunimi të panjohur më parë?

Vizioni ynë për zhvillim kombëtar të shqiptarëve kudo ku jetojnë; për bashkëpunimin mes dy shteteve shqiptare në rajon; për çuarjen përpara të axhendës së modernizimit infrastrukturor e shoqëror të rajonit përmes një niveli të ri rajonal marrëdhëniesh ndërshtetërore.

Cili është projekti ynë për një marrëveshje rajonale për mbrojtjen e të gjitha minoriteteve?

Si e shohim ne të ardhmen e shqiptarëve si komb në rrugën e Bashkimit Europian dhe çfarë do të bëj qeveria jonë për forcimin e rolit integrues të shqiptarëve në Maqedoni e Mal të Zi, apo garantimin e lirive e të drejtave të shqiptarëve në luginën e Preshevës?

Pse ne besojmë se politika jonë e jashtme është një trashëgimi e vyer e këtyre viteve që s’duhet cenuar në asnjë mënyrë nga harbimet nacionaliste?

Si do ta pasurojmë ne këtë trashëgimi duke zgjeruar rrugët e bashkëpunimit me miqtë e aleatët strategjikë drejt anëtarësimit të plotë në familjen euroatlantike si dhe me partnerët e mëdhenj potencialë ekonomikë të Shqipërisë në Europë dhe në Botë?

Sot dhe nesër ne do të jemi këtu për t’u marrë me këto çështje, për t’u dhënë përgjigje shumë pyetjeve, për të bërë një paraqitje të përmbledhur të një pune të jashtëzakonshme që po i afrohet fundit, të gjithë atyre shqiptarëve që sot duan nga PS përgjigjen e fundit për të bërë zgjedhjen e duhur në zgjedhjet e 23 qershorit.

Unë jam krenar që sot mund të them se në këto zgjedhje do të udhëheq partinë që do t’i paraqesë publikut programin më reformist dhe më të detajuar që një parti politike ka pasur ndonjëherë në prag zgjedhjesh në të gjitha vitet e pluralizmit në Shqipëri.

Kjo e këtyre ditëve nuk është fjala jonë e fundit për programin. Këto dy ditë e në vijim ne do të mbledhim pyetjen e fundit, sugjerime e fundit, kritika e fundit, ide e reja që mund të lindin edhe në fund. Pastaj do të vazhdojmë në çdo rajon me detajimin e mëtejshëm të programit sipas vendeve ku do të shkojmë dhe nevojave të çdo qarku në çdo komuniteti që do të takojmë.

Njerëzit thonë se në politikanët merremi shumë me imazhin. Në fakt duhet të merremi. Nëse njerëzit s’na pëlqejnë të folurën, sjelljen, dukjen, rrezikojmë që të mos na dëgjojnë fare se çfarë themi. Por në fakt ajo që vërtet vlen është përmbajtja e atyre që themi kur komunikojmë me njerëzit.

Ja pse kjo konferencë kombëtare është kaq shumë e rëndësishme.

Tregon, besoj unë, se sa seriozisht ne i marrim njerëzit, se sa përgjegjësi ne ndjejmë ndaj publikut, të cilit duam t’i përcjellim sa më të plotë pamjen e asaj që duam të jemi dhe duam të bëjmë si qeverisjen e këtij vendi pas 23 qershorit.

Ne duam që njerëzit ta shohin, ta prekin, ta ndjejnë me sytë e parafytyrimit dhe me ndjeshmërinë e lartë që ka sot çdo shqiptar kur dëgjon politikanët të flasin, se cila do të jetë natyra e re e qeverisjes sonë pas 23 qershorit. Njerëzit e dinë mirë se çfarë është dhe çfarë bën qeveria aktuale dhe ata e kanë krejt të qartë se sot qeverisen mbrapsht. Ata e dinë se premtimet nuk janë mbajtur. Ata e dinë se korrupsioni është shtrirë ende shumë më thellë. Ata e dinë po ashtu se Kryeministri do të bëjë e do të thotë çdo gjë sado të habitshme (s’dua të them të paturpshme) për të qëndruar në pushtet. Dhe ata e dinë se e gjitha kjo është keq për ta, është keq për familjet e tyre. Po është keq edhe për Shqipërinë, për pozicionin tonë në sytë e botës, për imazhin tonë. Por, sot ata duan të dëgjojnë më shumë për atë që do të bëjmë ne. Si do ta bëjmë dhe pse duhet të na besojnë se do ta bëjmë me të vërtet.

*Fjala e Kryetarit Edi Rama në hapje të Konferencës Kombëtare për Programin për një Rilindje Shqiptare 

Jemi edhe më të izoluar seç ishim

21:33 Blog

Rekuiem për një ëndërr

13:35 Blog

Kryeministri po i armiqëson kosovarët me Perëndimin

22:47 Blog

Çka duhet ndryshuar në tekstet të historisë?

21:52 Blog

Blatim heshtjeje në Tiranë

18:23 Blog

Ringritja e bustit të rrëzuar

11:38 Blog

Jo me duar të pastra

21:27 Blog

Mirëseardhje dhe një doracak për zotin Paviqeviq!

21:23 Blog

Rotacioni e ka emrin “800 mijë vota”

15:28 Blog

Nga 20 shkurti në 20 shkurt

21:30 Blog