Sipas studiuesit Behar Gjoka shprehet se është fatkeqësi që shkrimtari Anton Pashku nuk është pjesë e programeve tona mësimore, pasi ende trajtohet si një shkrimtar i “jashtëkufijve’.
“Anton Pashku , në estetik, është një vlerë e shtuar e modernitetit të letrave shqipe , pa mëdyshje një nga përvojat e shkrimit letrar të periudhës bashkëkohore , është shumë i njohur në Kosovë dhe trojet etnike , madje shpesh trajtohet si magjistar i fjalës. Nga ana tjetër , krijimtaria e larushisë letrare të Pashkut është jo më pak e njohur në diasporë, porse është i njohur më shumë si emër në Shqipëri , në kuptimin që ende nuk është hipotekuar si vlerë shpirtërore , për shkak të murit prej xhami që ia kemi ngritur vetevetes, fill pasi kemi shmbur murete ebetonta të dikurshme , ose më gjasë të vijimit të leximit të autorëve shqiptarë të trojeve etnike, si letërsi jashtë kufinjve , sepse rrethanat e favorshme të komunikimit, mjerisht na kanë sjellë në portat e mungesës absurd të tij”- shprehet Gjoka.
Ai shprehet se poeti është përfshirë si emër nga fillimi i viteve ’90 në Shqipëri ,porse tashmë nuk bën pjesë në programet shkollore të shkollës shqiptare.
Sipas Gjokës Pashku është autori më i vështirë dhe tregon se në veprën e tij: “Kanë rolin e vet ligjërimi i gegnishtes , në një pjesë më të madhe të tregimeve fantastike , ndeshim në praktikën e shkrimit me dy variante , pra edhe në gjuhën e njësuar, duke u bërë kufiri ndarës dhe ura ndërlidhëse e hapësirës së letërsisë si gjuhë e autorit , që nuk është se ka të bëjë shumë me standartizimin e saj ,poaq shkrimi letrar, pavarësisht gjinisë dhe llojit letrar të ligjëruar, si një fakturë modern dhe eksperimentale, përbën një shaks fiktiv për ta keqkuptuar , aq më tepër që në një moment të caktuar ai ka dalë hapur kundër modelit të realizmit socialist , e prandaj duket se kundrohet si përfaqësues i letërsisë jashtë kufijve , një absurditet që nuk ka mundësi të zgjatet pafundësisht”- nëvizon Shehu në gazetën “Panorama”./A.XH
Anton Pashku eshte shkrimtar teper i vecante. Ka nje stil shkrimi teper hermetik. Pra, kemi te bejme me nje letrar qe ka shkruar “l’art pour l’art”.
Shkrimet e tija nuk me duken te pershtatshme per programet shkollore, te pakten per 10 vitet e para te shkolles. Ne dy vitet e fundit gjimnazit edhe mund te futet per te pare origjinalitetin dhe modernitetin e ketij shkrimtari me shpirt te holle artisti.
Duhet pranuar se veprat e tij nuk jane libra per masen e gjere te lexuesve. Dy here kam provuar te lexoj romanin e tij “Oh”, por pa sukses. Ndoshta problem ka qene edhe mosha ime e re atehere, (16-17 vjece). Nuk e di!
Behar Gjoka ka te drejten e tij kur shpreh adhurimin e tij per Anton Pashkun, por kjo nuk i jep autoritetin ti imponoje pjeses tjeter te shoqerise te studjone Pashkun ne shkolle!
Nese Pashku eshte aq i madh sa e pershkruan Gjoka, atehere ai nuk ka nevoje per publicitet pasi ne menyre spontane lexuesi e lexon, e studjon dhe e trashegon brez pas brezi.
Amatoret e lertesise se Pashkun dine se ku ta gjejne per ta lexuar..