Pak njerëz i kushtojnë rëndësi se nga vijnë e ku prodhohen veshjet intime që ata përdorin. Kështu ishte edhe për Elizabeth Gowing, deri në momentin që ajo bëri një vizitë në një fabrikë të prodhimit të veshjeve të brendshme për gra në Shqipërinë e Veriut.
Sytjena në një tavolinë dhe ca copëza mëndafshi. “A jam në një bordello apo dhomën e gjumit të një të riu,”- ngriti pyetjen ajo.
“Kur erdha në Shqipëri më paralajmëruan se mund të përfundojë në një nëntokë lehtësisht, por kjo që gjeta nuk ishte aspak ajo çka prisja.
Është një hapësirë e ajrosur dhe e ndriçuar industriale ku 40 punëtorë kanë për qëllim kombinimin e detajeve intime që përbëjnë ndërresa të përsosura,”- thotë Gowing për BBC.
Një tavolinë është e mbushur me lule për sutjena. Një thes në afërsi ka trëndafil ngjyrë rozë për t’u qepur si dekoratë mbi to. Një grua po kontrollon elastiken e thurur në një mënyrë që në çdo kontekst tjetër të mund të konsiderohet shumë e papërshtatshme për veshje.
Ajo është një ndër 3,000 punëtorët në industrinë e tekstilit në veriun e Shqipërisë.
“Pavarësisht se imponon kulturën e saj kishtare dhe ilire, pak romake, pastaj veneciane, Shkodra ka një të kaluar të shquar letrare.
Por megjithë trashëgiminë e saj të lartë kulturore dhe reputacionin për intelektualitetin në bulevardet e pemëve të qytetit, tani është në krye të prodhimit të veshjeve të brendshme,”- shkruan BBC.
Shkodra ka një traditë të gjatë të katolicizmit të devotshëm dhe kjo lidhje kulturore me Italinë forcon marrëdhënien me konsumatorin kryesor të Shqipërisë.
Mirela, pronarja e fabrikës që po viziton, flet rrjedhshëm italishten.
“Nëntëdhjetë e pesë përqind e tyre janë gra,”- thotë ajo duke folur për punëtoret e saj, dhe shton me të qeshur: “Njerëzit nuk mund ta shohin veten duke bërë këtë lloj pune”.
Më shumë se gjysma e bizneseve në Shqipëri janë në pronësi të femrave si kjo, shkruan BBC.
Shkrimi i plote i BBC:
Pak njerëz në Europë u kushtojnë vë,mendje prejardhjes së veshjeve të brendshemev të tyre. Kështu ndodhi edhe për Elizabeth Gowing, deri në momentin që ajo bëri një vizitë në një fabrikë të prodhimit të veshjeve të brendshme për gra në Shqipëri.
Sutjenat në një tavolinë dhe ca copëza mëndafshi. “A jam në një bordello apo dhomën e gjumit të një të riu,”- pyeti ajo.
“Kur erdha në Shqipëri më paralajmëruan se mund të përfundojë në një nëntokë lehtësisht, por kjo nuk ishte ajo çka unë kam pritur.
Është një hapësirë e ajrosur dhe e ndriçuar industriale ku 40 punëtorë kanë për qëllim kombinimin e detajeve intime që përbëjnë ndërresa të përsosura,”- thotë Gowing për BBC.
Një tavolinë është e mbushur me lule për sutjena. Një thes në afërsi ka trëndafil ngjyrë rozë për t’u qepur si dekoratë mbi to.
Një grua po kontrollon elastiken e thurur në një mënyrë që në çdo kontekst tjetër të mund të konsiderohet shumë e papërshtatshme për veshje.
Ajo është një ndër 3,000 punëtorët në industrinë e tekstilit në veriun e Shqipërisë.
“Pavarësisht se imponon kulturën e saj kishtare dhe ilire, pak romake, pastaj veneciane, Shkodra ka një të kaluar të shquar letrare.
Por megjithë trashëgiminë e saj të lartë kulturore dhe reputacionin për intelektualitetin në bulevardet e pemëve të qytetit, tani është në krye të prodhimit të veshjeve të brendshme”, thote ajo.
Shkodra ka një traditë të gjatë të katolicizmit të devotshëm dhe kjo lidhje kulturore me Italinë forcon marrëdhënien me konsumatorin kryesor të Shqipërisë.
Mirela, pronarja e fabrikës që po viziton, flet rrjedhshëm italishten.
“Nëntëdhjetë e pesë përqind e tyre janë gra,”- thotë ajo duke folur për punëtoret e saj, dhe shton me një qesh: “Njerëzit nuk mund ta shohin veten duke bërë këtë lloj pune”.
Më shumë se gjysma e bizneseve në Shqipëri janë në pronësi të femrave si kjo.
I mjeri përkthyes – ka “përkthyer”: “NJERËZIT nuk mund ta shohin veten duke bërë këtë lloj pune” – në vend që të përkthente: “BURRAT nuk mund da shohin veten duke bërë këtë lloj pune”, e zotëron aq mirë italishten sa nuk e di që në këtë gjuhë emri uomini përkthehet edhe njerëzit por edhe burrat. Në këtë rast duhej BURRAT.
late nam me keto perkthimet. mire shqipen qe e bastarduat, tani po bastardoni dhe anglishten.
nuk eshte e lhte te perkthesh, duhet culture gjuhesore , dhe nje pershtatje ne gjuhen tende , nuk perkthehet fjale per fjale zotrinj te temes..
Mezi arrita te marre vesh se “recipeta”, nuk do te thote brek grash, por “sytiena”, pas shumr vjetesh.
..i bejne prej leshi ?