Delegacioni i PD-së, si pjesë e Komisionit Parlamentar të Këshillit të Evropës, votoi sot kundër rezolutës së përbashkët Shqipëri–BE për zhvillimet në vend, duke e djegur konsensusin.
Lajmi, që në selinë blu u prit me gëzim, e mërziti Mulin.
— Janë shumë dinakë, i tha Lelos.
Prisja që këta të bashkonin votat me Ballën në Strasburg, por nuk e bënë.
Kjo do të thotë që janë të rrezikshëm, pasi po fshehin këmbët.
— Mos e merr ashtu, i tha Lelo.
Fillimisht duhet të gëzohemi që u kemi thyer dhëmbët në mes të Strasburgut.
Nuk ua kemi dhënë votën.
— Atë punë e kemi bërë rregullisht këto dhjetë vjet, u përgjigj Muli.
Por këtë herë nuk kishte rëndësi vota, se s’ka pasur kurrë.
Rëndësi ka qëndrimi i këtyre deputetëve që nuk e duan Doktorin.
Fakti që, edhe pse Doktori i sëmurë dhe ata pa udhëzime, prapë votuan siç duhet, do të thotë që janë stërvitur tani dhe na e kanë marrë dorën.
Do ta kemi shumë të vështirë t’i nxjerrim si armiq.
— Unë mendoj se ata do ta tradhtojnë veten një ditë, tha Lelo.
Sado të maskohen, do zbulohen.
Ja, do vijë parlamenti në shtator, do fillojnë këto analizat e brendshme dhe do ta nxjerrin kokën.
— Patjetër, tha Muli.
Por tani do na bënin më shumë punë, që kështu të justifikonim këtë humbje me armiqtë e brendshëm.
— Rëndësi ka të nxjerrin kokën, tha Lelo.
Ç’bëri tani, ç’bëri në shtator.
Ja, do fillojë kandidimi për bashkitë dhe do ta nxjerrin kokën, pa merak.
— Kam frikë se i ruan ky Edi Rama, mërmëriti Muli.
Nuk ka për të hapur garë për Tiranën, që të mos i djegë Alimehmetin ose Tabakun.
E shtyn nja dy vjet me gjyqe me Lalin.
— Por edhe kjo është një shenjë, tha Lelo.
Kuptohet që ata janë të Ramës.
Lini një Përgjigje