Edhe durimi ka kufi. Po hyn viti i tretë i mandatit të dytë dhe asnjë vizitë zyrtare jashtë Shqipërisë. Asnjë vizitë zyrtare në vendet e BE dhe SHBA. Asnjë ftesë apo pritje. Nuk kishte kuptim të shtyhej më tej. I vetmi burrë zotni që i kish dalë borxhit ishte Aliyevi, Presidenti i Azerbajxhanit.
Vizita u vendos vitin e kaluar kur u takuan në Bruksel në dhomën e tij private në hotel.
-Me këta perëndimorët mos u merr, i tha Aliyev. Këtu nuk ka më burra seriozë. Me këta nuk bën dot një pazar, se sa të nisësh pazarin, këta e ndërrojnë udhëheqësin. E nis pazarin me njërin, kur mbaron ke tjetrin president ose kryeministër, nuk janë popuj serioz fare. Ne jemi ndryshe. Nga anët tona janë më burra.
Doktori i kishte dhënë të drejtë, por duke qeshur pakëz. Atëherë Aliyev, që zakonisht ka një çantë me dhurata për çdo takim, i kishte ofruar çantën.
-I ke prerje 100-she, tha, se ne përdorim dollarin. Këto eurot më duken monedha joserioze.
Doktori bëri sikur nuk e kishte mendjen dhe vazhdoi bisedën.
-Kë keni degën më fitimprurëse të ekonomisë, i tha.
-Naftën kemi, i tha Aliyevi. Kam qenë vetë drejtor i kompanisë shtetërore. Deri më 2003 sa bëra lekët, isha aty. Pastaj shkova në vend të babait president. Më ka thënë Taqi që dhe vajza juaj ka kompaninë e naftës?
-Jo tamam, i tha Doktori i zënë ngushtë se nuk donte t’i prishte muhabetin. D.m.th i ndihmon ata, i konsulton, d.m.th se është pak më ndryshe…
-Qartë, qartë, rëndësi ka që ta dinë që s’bëhet gjë pa të, pa të tjerat rregullohen.
-Kemi një problem, i tha Doktori. Ne e kemi ndarë shitjen e naftës dhe përpunimin nga nxjerrja. Nxjerrjen e ka shteti, kjo kompania e mikut tonë të përbashkët ka përpunimin dhe shitjen. Por kemi një problem. I ka mbetur borxh kësaj kompanisë së shtetit.
-Të gjitha rregullohen miku im. Ai djali është pak i papjekur. Më kërkoi 77 milionë atëherë kur e bleu, ia dhashë pa asnjë letër. Më tha do t’i kthej aksione. Nuk i ktheu. I dërgova një njeri në Tiranë, ma plagosi. Pastaj u detyrova t’i çoj një mesazh nervoz dhe e kuptoi gabimin. Erdhi në Azerbajxhan dhe më kërkoi falje tek njerëzit e mi. U thashë nuk e pres. Duhet të lajë gabimin. Çfarë të bëj, më tha, jam gati. E çova në Nagorni- Karabak, aty ku kemi problem me Armeninë. I thashë thuaj jam në anën e Azerbajxhanit, ndryshe kthe lekët. E bëri në fakt, u tregua djalë i mirë. Më duket se është pak i papjekur, por s’është i keq.
-Tani, ti e di si janë këta që merren me këto punë..
-Shiko, unë jam marrë vetë me këto punë dhe kam pasë të bëj me njerëz serioz të lutem, nëse ai nuk bën, hiqe, më sill një nga fëmijët e tu. Ne punojmë me familje.
-Dakord, mirë, shiko, nuk është djalë i keq, por i papërgjegjshëm d.m.th. Ju u ka marr 77 milionë, Albpetrolit i ka 40 milionë, Tatimeve u ka 50 milionë, kredi ka 60 milionë. Nuk e di ç’i bën paret d.m.th, po i harxhon rrugëve me sponsorizime.
-Nuk kanë rëndësi paret. Rëndësi ka të mos lëshosh naftën nga dora. T’i jap unë lekët për këtë Albpetrolin, bëni ato letrat çfarë i thoni ju- tendera, dhe ua jap unë lekët. Bëjini letrat si të doni, m’i hiq këto borxhet e këtij dhe rregullohemi bashkë. Njeriun që u dërgova në Tiranë së fundmi ishte shumë i kënaqur. E kishte pritë djali yt, e kishte shoqëru me Gardën, ishte shumë i kënaqur. Dhe ai Taqi ishte trembur pak se e kishte parë me kë kish të bënte. Tani të pres të vish në Azerbajxhan dhe ta mbyllim këtë punë.
-Dakord, mirë, do vij, por ti e di se ne kemi aplikuar dhe për në BE, jo se duam të hyjmë, por është si adet se na fiton pikë kundërshtari. D.m.th duhet të justifikojmë me ndonjë deklaratë politike.
-Po ja thuaj jemi pro Azerbajxhanit, kundër Armenisë!
-Shiko, dakord, ne me ju jemi, po ti e di këta francezët kanë pasur dy kryeministra armen dhe Sarkozi më ka sulmuar rëndë se kam vrarë katër kokëpalarë që protestuan para zyrës.
-Katër?? Unë e kam zier në kazan liderin e opozitës dhe s’bën njeri gëk. As mos ça kokë fare për ata. Dhe mos ta dëgjoj më këtë punën e kundërshtarit miku im. Mos mu bë si këta perëndimorët që sa nis një Pazar, ikin nga pushteti, s’di me kë të flasësh. Bëhu i fortë. Para ka sa të duash. Rëndësi ka të kem një burrë me kë të lidhem.
-Dakord, s’ka problem, po sikur t’i bëjë ky Taqi këto bisedat për Armeninë se prish më pak punë? Ju prezantoheni në shtyp aty si njeriun tim, si i dërguari im në Nagorni- Karabak, por që të jem dhe unë në rregull me këto gjëra se për dreq shkuam u ngatërruam kot, u futëm dhe në NATO.
-S’ka problem miku im, si të bëhet mirë, rëndësi ka mos të dëgjoj këto gjëra, jo opozitë, jo katër demonstrues. Hiqi qafe ata, shiko rregullo punët e tjera.
Brillante si gjithmone !!!!!!! Si eshte emundur qe ne jemi katandisur keshtu dhe ne kete pike??? Dita e ndeshkimit po afron. Zoti na dhente durim e kurajo per ta cuar kauzen tone deri ne fund.
“une e kam zjer ne kazan opozitarin” hahahahahahaha
perfundimisht ju nuk mund te quheni me nje gazet serjoze por thjesht nje revist me parodi sepse vetem nje3 gazete nuk mund ti ngjani
Me plot sinqeritet po te pyes Ervis; A mund te me japesh emrin e nje apo disa gazetave qe ti i konsideron si serioze ne Shqiperi?
Me respekt
diktatoret qe kane bere zap popullin e vet po pakesohen.
iku sadami kadafi ,mubaraku, ben aliu, po iken assadi i sirise
por ka mbetur i azerbaxhanit, korese veriut dhe saliu i albanistanit
shkurt pun pisash .
me shkurt akoma;-pune horash serbe..,kam vetem nje merak;-a do te mjaftoje nje kazan per ta zjerre kete pisin e pisave,kete felliqesiren serbe,sali kermen ?