Sa herë që kryeministri Berisha ndodhet përpara votimesh të rëndësishme dhe sheh se pozitat e koalicionit po i lëkunden, ndërmerr valë arrestimesh që shtrihen nga qendra në bazë. Të bëra në kushte të tilla ato asnjëherë s’të ngrohin, pavarësisht se qeveria i paraqet kur ia do rasti përpara partnerëve ndërkombëtarë si suksese të saj në luftën kundër korrupsionit.
Nuk mbaj mend të jenë arrestuar funksionarë të partisë së tij dhe, edhe nëse ka patur ndonjë kokërr, kjo s’mund të krahasohet me atë që ai bën me partitë e koalicionit, LSI dhe PDIU, të cilat i bën masive, ose e përkthyer në gjuhën e ligjit, si Grup i Strukturuar Kriminal. Gjithmonë janë arrestuar në seri, nga kryetarë apo drejtorë institucionesh e në mënyrë vertikale i gjithë zinxhiri drejtues i këtyre institucioneve apo ndërmarrjeve.
Është një formë e hapur presioni? Padyshim që po! Pikërisht kjo e bën edhe më të pashpresë këtë luftë duke na dhënë të kuptojmë se qeveria s’ka vullnet për ta luftuar realisht korrupsionin si një të keqe të shoqërisë, por e përdor atë si mjet shantazhi për të goditur çdokënd që i del kundra, si brendapërbrenda koalicionit e deri edhe tek ndonjë i veti.
Kjo mënyrë sjelljeje është edhe një formë diskreditimi e këtyre partive të cilat i paraqiten publikut jo si formacione politike që vijnë në pushtet për të qeverisur, por si formacione keqbërësish që pushtetin e shikonin si mundësi plaçkitje. Dhe s’mund ta mohosh se Berisha s’ia ka arritur qëllimit. Këdo që të pyesësh e t’i kërkosh një mendim për të emëruarit që përfaqësojnë partitë e koalicionit, e para gjë që të thonë është dëshira e papërmbajtur që ata kanë për përfitime, si dhe, formimi i ulët intelektual që demonstrojnë në shumicën e rasteve.
Shumë të emëruar nisen nga mendimi se, meqenëse partia në qendër ka në dorë ekzistencën e koalicionit, duke marrë shkas edhe nga pandëshkueshmëria e shefit të tyre, ata besojnë se janë të lirë të bëjnë ç’të duan në territorin që u kanë dhënë për të drejtuar. Dhe këtu bien në grackën e kryeministrit.
Dihet mania e Berishës që don të jetë i mirëinformuar në detaje për çdo veprim që kryejnë aleatët e tij. Ua njeh të gjithë veprimet korruptive që bëjnë, biles skedon edhe ato që i denoncon media opozitare. Dhe asnjëherë nuk reagon në kohë. I lë me vetëdije të plotë të shpërdorojnë detyrën e njëkohësisht u plotëson dosjet me materiale kompromentuese. Kur vjen momenti i përshtatshëm i nxjerr nga kasaforta dhe godet, herë drejtpërdrejt, herë me goditje të largët, për të të lënë të kuptosh (nëse je i hollë për ta kuptuar) se as ti, shefi drejtues i partisë në koalicion, s’mund të shpëtosh po i shtrive këmbët përtej vijës së kuqe. Një zakon ky që e ka njohur qysh nga format e funksionimit të Sigurimit të Shtetit dhe që pas ’90-ës e aplikoi suksesshëm edhe vetë gjatë qeverisjes presidenciale.
Kësaj mënyre ai ia ka parë hajrin, sepse tufa e deleve s’ka guxuar ta kapërcejë gardhin rrethues. Ka qëndruar e bindur deri në përunjësi edhe kur vetë Berisha ka dhënë shembuj se me veprimtarinë e vet ka qenë shumë herë më i kriminalizuar përsa i përket rëndësisë së veprave penale se sa aleatët në koalicion.
Në një nga aforizmat e tij, Filipsi thotë: “Liria është fryt që duhet vjelur çdo ditë, përndryshe kalbet”. E përkthyer në gjuhën e bashkëqeverisjes kjo do të thotë: Nëse partneri i koalicionit s’do kapej në flagrancë me bllok në dorë, nëse ky partner do kishte si qëllim kryesor atë 20 përqindëshin e administratës jo thjesht si vlerë numerike për t’i punësuar, por si vlerë njerëzore për të kontribuar ndershmërisht, nëse po ky partner do kishin si mision qeverisjen me duar të pastra, deri edhe rrëzimin e qeverisë për hir të mospajtimit me të keqen, atëherë Berisha me gjithë ato 67 mandat e tij do mbetej një ishull i vogël e i vetmuar përballë rrethimit oqeanik që përfaqësonin 4 mandatet e LSI-së.
Por Meta, me gjithë atë çka përfaqëson, s’u bënë dot kurrë oqean, sepse në gjithë qeverisjen e deritanishme s’mundën dot t’i imponohet me virtytet e një force politike të pastër e me frymë euro-perëndimore, duke mbetur një guriçkë në ishullin e PD-së, si pjesë e një vesi të keq, korrupsionit të përbashkët. Dhe në këto kondita, ai ia fali lirinë e vetë Berishës duke u bërë rob i tij. Iliri s’mundi të jetë kurrë i lirë, sepse me veprimet dhe mosveprimet e tij e la të kalbej, duke u kënaqur, për ironi të fatit, që e mban vetëm si llagap identifikues.
Politika shqiptare eshte nje mocal i qelbur ku gelojne krimba dhe zhapinj dhe do ishte shume idealiste te diskutonim se cfare mund te bente nje zhapik i madh si iliri i palir. Mocali duhet te thahet dhe te gjithe keta krimba e plehra duhet te gropoen si mbetje te rrezikshme
Kur iliri foli ne fillim per nje president konsencual,
menduam se u duk nje drite shprese ne fund te tunelit,
por mendoj se shume shqiptar u gabuan, dhe iliri e nderroi
perseri, ndoshta eshte me e forte instikti e fitimit te eurove
se sa integrimi i shqiperise.
Kur disa “kampionë” dalin të tillë, do të thotë se i tëri malli (lexo:partia shpk (L)e(S)hel(I)) eshte si mostra. Tash vec do te evidencohet, shenohet viti, muaji, parakriza dhe kriza Berishiste e te dhena te tjera statistikore.
Çuditerisht, asnje “ankim” publik, asnje “qarje” per ushtare (antare leverdie) qe bien, gjithcka nen rrogoze, pas te tretave, te shtateve, te nentave, kur behet pazari i Partise se Gjyqesorit dhe dalin nje nga nje. Faturen e paguan prape shpk partia(L)e(S)hel(I))
Fundi i tyre te kujton, c’te kujton, po sidomos O’Henrin, fundin e vagabondeve (per identifikim: politike), qe asgjesojne njeri-tjetrin. Pra, sic u pat pergjigj njehere e nje kohe At Fishta per do sosh: kur kalon rrota e qerres permbi nje bajge, a thue ka ndryshim njera prej tjetres?
Autorit Altin Ketro do t’i sugjeroja qe te beje nje udhetim Durres-Corovode dhe po mundi te penetroje ne karvanet e makinave me blloqe mermeri te malit te Tomorrit, pastaj te shkruaje per LIRINE.
Pronarin e karvaneve, qe rrjedhin drejt perendimit si lume, e dine edhe plakat qe shesin buze rruge ndonje kokerr qershi per te blere buken e perditshme.
Dhe Ilir Meta djali i Rexhep Metes qe tallnin bolet beksat me ate, islamik muti eshte, i pabese, i paburre, sharlatan dhe plehre.
Ky per post dhe pare shkerrdhen dhe nenen e tij dhe jo me fjalen e tij.
Keshtu e ka bere kur ka qene ne PS, keshtu kur iku nga PS-ja dhe ja futi PS-se ne 2005.
Keshtu e ka bere ne 2009 dhe keshtu ka per ta bere gjithmone.
Islamik te mire dhe mut te mire nuk gjen kurre.
Ilir Meta nje injorant Skarpari pa tru u be miliarder duke vjedhur dhe sfiduar drejtesine ashiqare na ben karshillek dhe ne TV – dhe Monika po ashtu dhe ne komentojme ate !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
45 VJEC QE DUKET SI 60. SA DO TE VRASI ZOTI TY O BASTARD, O BANDIT,
O HAJDUT, O KRIMINEL,O I PA BESE,O FSHATAR PER TE GJITHA GJYNOFET QE KE BO. DO TE DHEMBI SHUME.
Ilir Meta, superhajduti i Shqiperise, ia hodhi me bukur nga te tere Sali Bishes, se i mori 20% administrates, kur militantet e PD dhe te persekutuarit rrine te vendi i qenit dhe komunistet Sali berisha nga Bjeshket e Namuna te Tropojes dhe Shtangisti nga skerkat e Skraparit po rrjepin Shqiperine. Kini inatin, falni hakun Ilirit, kushedi sa breza ka sigurua per familjen e tij. Po ashtu vajza e djali i Berishes kane miljarda kur te persekutuarit flene neper kasolle.
bravo kalikaj