Asnjë fëmijë i lënë mënjanë!

Nga Ledi Shamku

Them ta nis këtë fjalën time me një arsyetim të Italo Calvinos. E thotë tek një nga shkrimet e tij të mbrame “Apologjia e ndershmërisë”, dhe lidhet pikërisht me shkollën, a më saktë me fuqinë e dijes.

Calvino thotë: “Në një vend ku shkolla shkatërrohet, shkaku i shkatërrimit nuk janë kurrë as kostot e larta dhe as mungesa e fondeve. Një vend ku shkolla shkatërrohet, është i qeverisur nga ata njerëz që humbasin po qe se dija shpërndahet gjithkund”.

Po, ky vend qeveriset nga të paditurit që mbjellin me dashje padije. Dhe po: kjo është përballja shqiptare sot: mes Errësirës dhe Dritës, mes Rrënimit dhe Rilindjes!

Ndaj edhe ju siguroj se Rilindja e Arsimit në këtë vend nuk është thjesht çështje buxheti, por pikësëpari është çështje vullneti. Vullneti ynë politik, vullneti i Rilindjes, beson fort se në këtë vend ringrihen vlerat morale, mëkëmbet ekonomia dhe mpaket fort varfëria, po qe se arsimi vendoset i gjithi aty ku duhet të jetë: guri i qoshit i ngrehinës së Rilindjes.

Kemi kurajën ta pranojmë se ky vend ka sot mbi 15 përqind analfabetizëm real, ndaj kemi edhe vullnetin ta nisim ditën tonë të parë të përgjegjësisë qeverisëse duke luftuar këtë plagë të rihapur të shoqërisë shqiptare. Motoja e përbotshme e sotmja: “No child left behind” është tani edhe motoja jonë. Asnjë fëmijë i lënë mënjanë!

S’mund të ketë dhe s’do të ketë asnjë fëmijë të lënë mënjanë, për shkak të varfërisë! Do jemi aty, me të, me librat dhe sendet e shkollës falas për të. Jo më arsim sipas xhepit! Është shumë e mbrapshtë kjo. Arsim sipas nevojës, meritës dhe talentit!

S’mund të ketë dhe s’do të ketë asnjë fëmijë të lënë mënjanë për faj të largësisë, se i duhet të kaptojë lumenj a thepa për të vajtë në shkollë. Kemi studiuar gjithë rrugët që lidhin zonat e banuara, edhe ato më të skajmet, me shkollat që janë apo që kemi planifikuar të ngremë. Dhe do jemi aty, me transportin e garantuar për çdo fëmijë që i takon të udhëtojë më shumë se 20 minuta.

As edhe një fëmijë të lënë mënjanë për shkak të plagës së rëndë të ngujimit. Shkollim të vijuar në distancë për ata, nën kujdesin e shtetit, falë ndërhyrjes së fortë të teknologjisë në arsim. E-learnig është sot një nga mbështetjet e fuqishme financiare që Banka Botërore ka vënë në shërbim të vendeve që duhet të rendin drejt zhvillimit. Ja pra që Calvino kish të drejtë: nuk mungojnë paratë! Ka munguar dashja e pushtetit.

Çdo vit, afro 30 përqind e nxënësve mbeten me arsim bazë, vetëm me arsim bazë, pra pa arsimin e mesëm. Afro 30 përqind! Është shumë! Dhe shumica e kësaj pjese që shtrëngohet të ikë nga shkolla janë vajza. Janë nënat e nesërme! Pse ikin? S’ka shkolla të mesme! Janë më pak se çereku i shkollave nëntëvjeçare. Dhe kanë mbetur vetëm ato nëpër qendra qytetesh a komunash. Periferitë dhe fshatrat nuk kanë. As shkolla të mesme e as transport për tek shkolla. Këtë hendek që nuk e kapërcejnë dot çdo vit mbi 18 mijë bij shqiptarësh ne do ta mbushim me atë çka vlen më shumë për ata vetë dhe për këtë vend: Arsim dhe formim profesional. Në Shqipëri sot ka mbi një milion të papunë jo vetëm sepse nuk ka punë, por edhe sepse mungon aftësimi real për punë konkurruese. Brenda mandatit të parë do ta shpiem në 40 përqind pjesëmarrjen në shkollat profesionale, atë pjesëmarrje që sot mezi mbahet ne 14 përqind. Kjo do të jetë edhe sfida jonë e madhe, sfida e Shqipërisë që po gatitet të rritet e të integrohet në familjen e vet, falë punës së ndershme të gjithsecilit.

Vijmë tek prindërit dhe mësuesit, tek dy krahët që do të lidhin drejt dhe mirë qeverisjen tonë me shkollën e rilindur. Ky është trekëndëshi që gjithë bota demokratike ka. Ky do të jetë edhe trekëndëshi ynë. Prindërit në programin tonë janë pjesë reale e vlerësimit dhe e gjithë vendimeve që do të merren në shkollën e çliruar nga diktati i injorancës politike. Decentralizimi në arsim do të jetë puna jonë e mirë, e bërë mirë dhe ndershëm.

Sa u takon mësuesve, ata kanë para së gjithash gjithë mirënjohjen tonë sot. Janë zemra e reformës sonë mësuesit dhe dinjiteti i tyre është edhe dinjiteti i shtetit që do ngremë! Sa i takon shpërblimit monetar për mundin që bëjnë përditë, dua të bëj më dije, se vetëm falë taksimit të ndershëm që do të vëmë në jetë, qysh ne vitin e parë të mandatit mësuesve ju çlirohet një pagë më shumë. Pa përmendur këtu shtesat për vështirësitë në detyrë të kujt shkon të shpërndajë dritën e arsyes edhe në skajet e strukura të vendit. Asnjë fëmijë i lënë mënjanë! – mos harroni, Rilindja Shqiptare është pjesë e kësaj besojmë të përbotshme.

Në fund dua ta them troç edhe thjesht: ky program u shkrua në një rrugëtim të gjatë gjashtëvjeçar, në dialog me mijëra mësues, me mijëra prindër e me po aq shumë ekspertë që duan Dritën. Unë sot isha thjesht zëri– fjalët qenë të tyret, Ashtu si edhe gjithë ndjesitë e pasionit që kam tash në shpirt, nuk janë të gjitha mijat. Është pasioni i gjitha atyre qindra mijave që kanë sytë tek Rilindja. Unë sot kisha fatin të isha Zëri! Edhe njëra nga qindra mija zemrat e Rilindjes!

Selamizmi, jo si metaforë

17:03 Blog

Që ne, ish- të persekutuarit, të besojmë tek “Rilindja”

17:02 Blog

Fajin nuk e ka Saliu!

16:50 Blog

Kritik i Edi Ramës, pas 23 qershorit

15:26 Blog

Programi më reformist që një parti ka pasur ndonjëherë

21:45 Blog

Jemi edhe më të izoluar seç ishim

21:33 Blog

Rekuiem për një ëndërr

13:35 Blog

Kryeministri po i armiqëson kosovarët me Perëndimin

22:47 Blog

Çka duhet ndryshuar në tekstet të historisë?

21:52 Blog

Blatim heshtjeje në Tiranë

18:23 Blog