Dhorët, Gashët dhe Tatët e universiteteve Shqiptare!

Nga Dr. Arif Murrja

Arsimimi apo edukimi i brezave në universitete është një shërbim publik, që i shërben shoqërisë në vitet e mëvonshme. Cilësia e këtij shërbimi sot, do të thotë rritje e mirëqenies nesër. Koston e këtij shërbimi të rëndësishëm publik e paguan shoqëria (familjet shqiptare). Në gjuhën e financës këtë shpenzim do ta quaj investim afatgjatë, që i shërben shoqërisë në më shumë se një vit. Po çfarë janë universitetet sot? Cilët janë drejtuesit e tyre? Përse këta drejtues, ligjet i përdorin si Maliqi? A janë të afta stafet akademike të tyre? A realizojnë këto stafe mësidhënie e mësimnxënie të akredituar/besueshme? Çfarë është dhe kujt i shërben liberalizimi universitar? Po Drejtimi në Ministrinë e Arsimit dhe Sporteve çfarë bëjnë? A është vërtet kështu në vendet perëndimore dhe SHBA?

Shpeshherë kam menduar, që kamë qenë dhe jam një kritik i vetëm, i Drejtimit të universiteteve shqiptare, ndaj dhe kisha vendosur që të mos shkruaj, për këtë “Klub arrogantësh drejtimi”. Vendimi im nuk ka patur dhe nuk ka lidhje me frikën, por kritikat e mia patën rënë dhe kanë rënë në veshët e shurdhër, të kolegëve të mi, e të Drejtimit të djeshëm dhe të sotëm në Ministrinë e Arsimit dhe Sportit.

Përse në veshë të shurdhër të kolegëve të mi?! Ata “të shkretët”, të paktët janë strukur, a thua se Stalinët e Enverët janë gjallë. Ata të paaftët, të shumtët janë të gëzuar dhe të ekzaltuar nga marrja e gradave dhe titujve të pamerituara. Për të paktët kam këtë mesazh: -Përgjegjësia është e njëjtë.

Përse në veshët të shurdhër të Drejtimit të djeshëm e të sotëm në Ministrinë e Arsimit dhe Sporteve?! Që edukimi universitar t’i shërbej shoqërisë si investim afatgjatë, duhet të jetë cilësorë. Natyrshëm, përgjegjësinë e cilësisë për këtë shërbim publik e ka qeveria dhe më konkretisht Ministria e Arsimit dhe Sporteve. Mekanizmi për të kontrolluar dhe siguruar cilësinë është zbatimi i ligjit.

Në ligjin nr.9741 dt. 21.05.2007, neni 64 “Kontrolli i ligjshmërisë” shkruhet: Ministria e Arsimit dhe Shkencës (sot Ministria e Arsimit dhe Sporteve) kryen periodikisht të paktën një herë në tre vjet kontrollin e zbatimit të ligjshmërisë në institucionet publike ose private të arsimit të lartë dhe të paktën një herë në vit kontroll financiar në institucionet publike të arsimit të lartë. Në ndryshimet e bëra në vitin 2013, nenit 64 i bëhen këto shtesa:

a)     Kontrolli bëhet nga inspektorati shtetëror që mbulon fushën e arsimit, në përputhje me këtë ligj (ligji nr. 9741 dt. 21.05.2007) dhe ligjin nr. 10 433, datë 16.6.2011 “Për inspektimin në Republikën e Shqipërisë”;

b)    Organizimi dhe funksionimi i inspektoratit shtetëror që mbulon fushën e arsimit përcaktohet me vendim të Këshillit të Ministrave, në përputhje me ligjin për inspektimin;

c)     Kur inspektori, gjatë kontrollit të ligjshmërisë, konstaton shkelje të kërkesave ligjore, ai bën propozimin për marrjen e masave, sipas nenit 45 të këtij ligji, dhe propozimi i tij i paraqitet Këshillit të Ministrave nga Ministri i Arsimit dhe Shkencës.

Detyrimet ligjore të Ministrisë së Arsimit dhe Sporteve janë shumë të qarta. Çfarë është bërë?! Çfarë po bëhet?! Familjet shqiptare paguajnë ose/apo blejnë një edukimin universitar, jo cilësor, jo të besuar. E gjitha kjo, për faj të Drejtimit të djeshëm e të sotëm në Ministrinë e Arsimit dhe Sporteve.

Situatë e vështirë! Niveli universitar më keqë se kurrë. Ku janë doktorët e profesorët?! -Ata nuk flasin janë strukur dhe kanë shumë frikë. Ku është Drejtimi në Minstrinë e Arsimit dhe Sporteve?! -Nepotizmi i djeshëm nuk e lë, ndaj dhe vazhdojnë të bëjnë faj. Por, kur faji trashet, kalon në zullum e zullumqarë, grabitës e grabiqarë. Ku janë studentët?! -Mos u mashtroni!

Dijetari, shkrimtari dhe publicisti Sami Frashëri në 1889 shkrunte “Shqipëria ç’ka qenë, ç’është e ç’do të bëhet”. Jemi në dhjetë vjeçarin e dytë të shekullit XXI dhe shqetësimi kryesor për të ardhmen e një kombi është akoma arsimi. Atëherë, po ripërsëris atë që akademiku rilindas do të thoshte: -Arsimi i lartë në Shqipëri ç’ka qenë, ç’është e ç’do të bëhet?! -Ministria e Arsimit dhe Sporteve në Shqipëri ç’ka qenë, ç’është e ç’do të bëhet?! Dhorët, Gashët dhe Tatët (për këtë personazh do të shpjegohem më poshtë) kanë uzurpuar universitetet shqiptare! Arrogantët, të papaftët, gogolët, grabitësit vazhdojnë të drejtojnë këto institucione. Përse grabitës dhe jo hajdutë? Ata po vjedhin dhunshëm. Ata po abuzojnë dhunshëm. Normalisht që kanë filluar si hajdutë dhe janë bërë grabitës. E gjtha kjo vjen nga paaftësia, papërgjeshmëria, nepotizmi i Drejtimit të djeshëm e të sotëm në Ministrinë e Arsimit dhe Sporteve.

Më falni dua të bëj një sqarim: -Në fakt Dhorit i shkon shumë mirë edhe epiteti Kulët, ndërsa Gashët dhe Tatët vetëm këto epitete meritojnë. Përse të dytët meritojnë vetëm epitetin Gashët? -Sepse Ibrahim quhej një nga Profetët fesë islame dhe njëkohësisht është emri i të ndjerit, Presidentit të Paqshëm Rugova. Përse të tretët meritojnë vetëm epitetin Tatët? -Sepse Mit’hat është emri i intelektualit dhe pinjollit të Familjes së Madhe Frashëri.

Ata që më nxitën, që të shkruaj për paudhësitë e Drejtimit të universiteteve shqiptare janë, Profesori i nderuar Hysamedin Feraj dhe studentët e Universitetit të Prishtinës. Kur lexova artikujt “Rektori Kule 1” dhe “Rektori Kule 2”, në gazetën Panorama (respektivisht në datë 22.01.2014 dhe 06.02.2014) e ndjeva detyrim që të bëj dy komente. Komenti i parë është për Profesorin: -I nderuar Z. Feraj, Ju përshëndes dhe ju mbështes fuqishëm për kurajon intelektuale dhe të thënit të gjërave hapur. Universitetet shqiptare janë të mbushur me Dhori dhe meqënëse, këto institucione të arsimit të lartë, jashtë Tirane, janë më të vogla, do t’i quaj Dhori të Vegjël. Meqë flasim për universitet, do të doja të dija, ku janë të tjerët që s’flasin dhe reagojnë?! Me siguri kanë frik Dhorin dhe Dhorët e Vegjël! Komenti i dytë është për gazetën Panorama: -Ju faleminderit, Zëri Juaj i shkruar është kambanë për ata që nuk kanë as vesh e as sy.

Në këtë kuadër, më lejoni t’iu prezantoj një nga Dhorët e Vegjël, si një nga antarët më me “famë” të “Klubit të drejtimit të universiteteve”. Ai është Miiit’haaht Meema, Rektori i Universitetit “Aleksandër Moisiu“, Durrës. Mos u habisni! Mos më paragjykoni! Mos më dënoni! Edhe nëse habiteni, paragjykoni dhe më dënoni është mungesë informacioni për Ju dhe është problemi i Juaj dhe jo i imi. Kështu e artikulon vet personi emrin e tij. Që t’i lehtësohet artikulimi i emrit të tij nga ai vet, ia kanë këshilluar, që t’i thërrasin Tati. Nëse do të ishim në një vend normal, ai nuk merret as për pedagog, pasi ka probleme serioze në të folur, sidomos, kur stresohet nga telefonatat e personave me pushtet (të djeshëm dhe të sotëm) apo të ndonjë të forti në Durrës.

I nderuar Z. Feraj!

E nderuara “Panorama”!

Të nderuar studentë!

Edhe ky është një tjetër shembull i arrgogancës së drejtuesve të institucioneve që e zbritën nga pushteti Partinë Demokratike, është një tjetër servil, është një tjetër pushtues i instiucionit publik të arsimit të lartë, është një tjetër vendimmarrës arbitrar, është një tjerët grabitës që do të zbres shumë shpejtë nga pushteti Partinë Socialiste, është një tjetër Rektor që nuk din se ç’thotë, e nuk din se ç’bën. O Zot na ruaj nga Dhorët! O Zot na shpëto nga Gashët! O Zot na mbro Tatët!

Kur shikoj protestat e studentëve të Universitetit të Prishtinës e ndjej detyrim që t’ju them: -Të nderuar studentë, ju përshëndes dhe ju mbështes fuqishëm në misionin tuaj të drejtë. Për të përcjell mesazhin tim, që vetëm protesta Juaj është zgjidhja, po bëj një analizë të shkurtër për popullin tim, për popullin tuaj, për popullin tonë, për popullin e atyre.

Populli im, populli i juaj, populli i ynë dhe për fatin e keq pupolli i atyre, jo vetëm pajtohet me të keqen, por edhe dashurohet me atë. Për të argumetuar këtë vyrtyt, po ju drejtohem me një pyetje: -Cili popull në botë është pajtuar dhe dashuruar më shumë me komunizimin? Kjo pyetje ka vetëm këtë përgjigje: -Fatëkeqësishtë populli shqiptar dhe populli koreano verior!

Ne shqiptarët këtu, menduam se ia dolëm në vitet ‘90, por pa e ditur se do të ishte një rrugë shumë e gjatë, shumë e vështirë dhe shumë zhgënjyese, ndërsa ju shqiptarët atje menduat se ia dolët me datë 17 Shkurt 2008, por pa e ditur se sa shumë rrugë keni për të bërë. Për të mos hyrë në fushën e analistit politik nuk po zgjatem, por kemi fakte bindëse që ky popull këtu, ai popull atje, populli im dhe i juaj, janë pajtuar dhe janë dashuruar me të keqen e të dy “krahëve“ të politikës. Përse kjo siutuatë?! Sepse ndaj të keqes nuk ka reagime. Të gjithë e shikojnë dhe e shijojnë ëmbëlsisht atë duke thënë: -Larg fshatit tim, larg lagjes sime, larg shtëpisë (familjes) sime dhe në fund larg prapanicës sime. Me keqardhje, por nëse mendohet kështu, ky komb do të vazhdoj të çudisë botën dhe më së miri gjen vend e thënia: “Çdo popull meriton qeverinë që ka”.

Të nderuar studentë të Universitetit të Prishtinës!

Nëse nuk do të kishin qenë studetët në vitet 90, populli im, populli juaj dhe populli ynë akoma do të vazhdonte të donte komunizmin. Lëvizja studentore në ato viteve ishte, jo vetëm kundër sistemit, por edhe kundër prindërve të tyre. Ata, baballarët e tyre, ishin të friksuar, ishin e çfarë nuk ishin, kishin e çfarë nuk kishin. Nëse nuk do të kishin qenë djemtë dhe vajzat e moshës studentore, që iu bashkuan UÇK-së populli juaj dhe populli ynë do të vazhdonte të ishte nën administrimin Serb.

Të nderuar studentë të Universitetit të Prishtinës!

Vazhdoni në të drejtën tuaj, për të ç’rrënjosur nga universitetet shqiptare arrogantët, të paaftët, grabitësit, Dhorët, Gashët dhe Tatët. Me këtë popull dhe këto qeveri mos prisni asnjë ndryshim.

Të nderuar studentë të universiteve mbarë shqiptare!

Sensibilizohuni me vëllezërit dhe motrat në Prishtinë, në të kundërtën do të vazhdoni të paguani kostot shtesë si: tekste universitare pa standarde, dije pa cilësi, mit-marrje të majme, injorancë doktorale, epshe dhe imoralitet seksual, të ardhme pa vlerë etj. Të gjitha këto, e shumë të tjera si këto, kanë një emrues të përbashkët DhGT (Dhor, Gash dhe Tat) dhe një numrues të përbashkët që janë ministritë e arsimit këtu dhe atje. Ata kanë të njëtën vlerë dhe raporti del zero. Me popullin tim, popullin tuaj, popullin tonë e për fatin e keq popullin e atyre dhe qeveritë që meritojmë mos prisni asnjë ndryshim.

Autonomia e pashpallur e veriut

21:04 Blog

Nuk mund t’i harroj kurrë dy fytyra: Ajo që më dha dorën në kohë të vështira dhe ajo që më la në baltë në kohë të tilla

20:47 Blog

Politikë pa moral

20:36 Blog

Kur debatojmë për “Maturën shtetërore”

20:32 Blog

Humnera e arsimit të lartë

18:32 Blog

Kriza Morale e Shoqërisë Shqiptare ka marrë peng drejtësinë sociale

20:06 Blog

Një pranverë politike në Ballkan dhe cfarë?

20:04 Blog

Vaçe Zela ish e popullit zoti kryeministër

15:53 Blog

Shqipëria dhe strategjia mesdhetare e rajonit

19:55 Blog

“Miku më i madh i sllavëve”

11:42 Blog