Më në fund Kunatit i shkoi mendja të bënte një gjë të poshtër kundër Doktorit. Postieri solli ftesën tek SHQUP. Vinte nga ambasada e SHBA për Doktorin dhe Lulin. Kunati hapi ftesën e Lulit dhe pa që ishte fjala për pritjen e ambasadës.
Atëherë i shkoi mendja që e njëta ishte dhe për Doktorin. E hapi, e verifikoi dhe ishin njësoj. E mori ftesën dhe e futi në sirtar të zyrës së tij dhe nuk bëri fjalë.
Kaluan ditë dhe kujtohet sekretarja e Doktorit dhe pyet a e ka marrë gjë ftesën e Doktorit nga SHBA?
-Nuk e di, i tha Kunati. Me sa di unë, ambasada e dërgon ftesën për Doktorin tek zyra e tij private, jo në PD.
-Jo, jo, i tha sekretarja. Gjithë ambasadat na i dërgojnë ftesat këtu tek kulla e Bashkimit, kurse ambasadori amerikan, ai maskarai e dërgon në PD, se do t’i dalë fjala që ka thënë se Doktori është kryetari i vërtetë i PD.
-Nuk e di, po nuk ka ardhur këtu, tha Kunati. Pyet një herë në parlament.
Më pas sekretarja pyeti në parlament.
-Nuk e di, i tha punonjësja e parlamentit. Duhet të jenë në grup parlamentar, nëse ka ardhur.
Pas kësaj, sekretarja pyeti Palokën.
-A ka ardhur ftesë për Doktorin nga ambasada amerikane?
-Edhe sikur të ketë ardhur, Doktori nuk shkon. Sa të jetë ai ambasador, nuk shkelim aty, tha.
-Këtë e di Doktori, tha sekretarja, po unë të pyeta për ftesën.
Paloka u hutua pak.
-Po mua ç’më duhet që flas, tha me vete.
Më në fund sekretarja e Doktorit mori prapë Kunatin.
-Pyeta gjithandej, tha, nuk ka ardhur. Duhet të jetë tek selia e SHQUP.
Kunati u vu në siklet dhe shkoi në zyrë të Lulit.
-Ç’do bësh ti, i tha, do shkosh tek ambasada amerikane.
-Do shkoj, i tha Luli.
-Po Doktori do jetë, i tha Kunati.
-Nuk e di, siklet të madh e kam, tha Luli, se ai tani më ngjitet mua në pritje dhe nuk më ndahet se nuk i flet njeri me gojë. Ka bezdi të madhe, sidomos kur shikon këta të Klanit që bëjnë muhabet me Ramën dhe bëjnë sikur nuk e shikojnë. Siklet e kam.
-E kam zgjidhur unë, tha Kunati. Ja grisa ftesën, por ti nuk di gjë. Kështu kemi dy shanse. E para, ai do egërsohet pse nuk e kanë ftuar dhe do shajë Arvizunë. Kjo do ta thellojë armiqësinë. E dyta, ti do jesh atje vetëm dhe do kesh gjithë vëmendjen.
Luli u zverdh në fytyrë.
-Këto s’janë asgjë, tha. Po sikur ta marrë vesh që ia kemi grisur ftesën, na nxjerr nga godina.
-S’ka si ta marrë vesh, i tha Kunati. E kam grisur dhe djegur. Nuk gjenden gjurmë.
-Mirë, tha Luli. Po unë s’di gjë, s’më ke thënë gjë.
Pasoi një heshtje.
-Mos bie në sy keq po vajta unë, tha Luli, pa Doktorin. Do thonë këta i bën karshillëk.
-Mos ça kokë, i tha Kunati. Rëndësi ka që ai ta ndjejë që nuk është më kryetar, të tjerat rregullohen.
Incident shume i rende…
Na merr ndonjehere malli dhe per Mulin o Mero.