Për shumë njerëz qytetari dixhisal, është një halucinacion perfekt i një njeriu të sëmurë. Por duket se kjo sëmundje ka prekur gjithë shoqërinë. Në redaksinë tonë ka mbritur një letër ngë katundar dixhital, i cili në stilin e qytetarit dixhisal, ka krijuar dhe ai një histori fshati me zoofili dhe politikë. Ësthë pak a shumë si qytetari dixhisal.
“Jam një katundar dixhital nga Tropoja. Duke dëgjuar bashkëkatundarin tim të merret me biografitë e të tjerëve, me fëmijërinë e tyre, me xhaxhallarë dhe dajallarë, me gjyshër dhe stërgjyshër, me kunetër dhe kushërinj, thashë të kujtoj dhe unë nga fëmijëria ime në Vicidol një ngjarje që s’më hiqet nga mendja.
Ishim me Salehun, shkurt i thërrisnim Leh, duke ruajtur dhitë në faqe te malit. Unë isha shtrirë pranë poshtë një peme, Lehi po ndiqte një dhi që ishte larguar nga tufa. I bërtita ta kthente dhinë te tufa, se ai ishte gati ta vriste dhinë që shkëputej nga të tjerat. Ky zakon akoma si ka ikur me sa kam parë. Kështu përgjumësh, siç isha, dëgjoj një blegërimë, ulërimë e tmerrshme dhe hidhem përpjëte. Fillimisht nuk pashë gjë, por në një çast ngul vështrimin majë një shkëmbi. Nuk po u besoja syve; Lehi shtrëngonte dhinë, e cila blegërinte pa u ndalur. Afrohem dhe ndërkohë dhia iku me të katra, ndërsa Lehi po mbërthente pantallonat. “Çfarë i bërë dhisë, mor të hëngërt ujku”, i thashë. “Asgjë, donte vetë”, ma ktheu ai disi i relaksuar. Pastaj nisi të më argumentonte aktin e bërë, se dhia nuk ishte nga të tijat, kështu që s’kishte lidhje gjaku me të dhe se ajo blegërinte dhe ulërinte nga kënaqësia, e jo nga sikleti.
Kaluan ditë nga ajo histori dhe gati po e harronim, kur dhia na lindi një kec. Po ç’kec, do thoni ju, krejt Lehi në b…Ngjanin nga sytë, nga veshët, nga këmbët… Keci u rrit, po Lehi nuk e njohu asnjëherë si të tijin. I zoti i kecit donte ta thërrte një ditë, për një sebep, po unë iu luta ta linte, si përfaqësuesin më të denjë të kullës së Bishës. Keci u bë cjap dhe kushdo që e shihte i kujtonteLehin. Ky i fundit iku në Tiranë dhe vite më vonë unë i dërgova një copë letër me shënimin, se cjapin tend e therrën dhe e rropën disa tropojanë. “Do t’i rrjep te gjallë ata që prekën kecin tim”, më ktheu pergjigje. Dhe kur u bë i madh filloi hakmarrjen në vendlindjen e tij, pasojat e së cilës i dinë të gjithë…
Kam dhe shume kujtime të tjera për Lehin, po do t’iu shkruaj herë pas here. Kërkoj të mbetem anonim, se po e mori vesh Ai, më rrjep si kec. Për sa më sipër mbaj përgjegjësi të plotë dhe për çdo verifikim të mundshëm, kam ruajtur ADN-në e cjapit…”
Siç e shikoni katundari dixhital lidh një histori zoofilie me pushtetin poltik dhe vrasjet në Tropojë. Në këtë pikë mendojmë se është një hap para qytetarit dixhisal.
WTF,
Kushtrimi i të parëve
WTF,
Sokaku i të Marrëve
Koha është
E Tradhtarëve
Dhe Atdheu
i Katunarëve!
Ore e di qe mund ta kete bere vertete ai?!
Sa-lehu asht nderi I kombit , kot nuk I thona Skenderbe! Edhe Gjergji ne nje beteje, thuhet se ju ka vu qirinj tek brinat e cjepeve per te tremb turqit! Kurse Skenderbeu I ri nuk ishte ne rast lufte, ishte ne kohe paqe! Perse e keni mendjen ju gazetaret perhere te lufta! Sa-lehu e ka dit se ca eshte dashnia! Mbrapa mos harroni se Gjergji u prish me te tane, ene me Pejgamberin, kurse sa-lehu mire me serb e mire me grek, mire me turq ene arab, plus AI asht I dergumi I allahit per nave na!